Z piłką przez Świat #1 - Wspólne wybory

WSTĘP 

W każdej dyscyplinie sportu da się bez problemu znaleźć takie historię jak moja. Przykłady? proszę bardzo. Ktoś z was zna lekkoatletę Artura Nogę? W 2006 roku zdobył złoty medal na MŚJ w Pekinie, pokonał całą plejadę Amerykanów, Jamajczyków i Azjatów, niestety jego ogromny potencjał został zmarnowany przez liczne kontuzje. W piłce nożnej nie jest inaczej. Bo każdy kto wychował się w latach 90-tych dobrze pamięta chwilowego bożyszcza nastolatków Marka Citkę, kontuzja przerwała jednak świetnie zapowiadającą się karierę. 

Ale nie o Marku tu mowa. Nazywam się Mściwoj Koperniczek i niemal całe moje dotychczasowe życie (28 lat) spędziłem w Radomiu. Jak każdy młody chłopak marzyłem, żeby grać zawodowo w piłkę, a że Bóg dał mi odrobinę talentu i dużo zapału do ciężkiej pracy to czyniłem w tym kierunku spore kroki. Od najmłodszych lat związany byłem z Radomiakiem Radom i systematycznie piąłem się w kolejnych zespołach młodzieżowych, aż  w wieku 17 lat zadebiutowałem w pierwszym zespole, grających w tamtym okresie na trzecim poziomie rozgrywkowym. A że nie wypadło to źle to zostałem dołączony na stałe do pierwszego zespołu, pojawiło się także zainteresowanie managerów chcących mnie reprezentować wyczuwających szybki zarobek. Wszystko odmieniło 5 minut ... 

Pomimo, że od tego czasu upłynęło już ponad 10 lat to nadal cięzko mi o tym mówić. Dochodziła 84 minuta spotkania ze Zniczem Pruszków. Prowadziliśmy  3-1 i trener postanowił dać zagrać jednemu z młodych wilczków. Jego wybór padł na mojego kolegę z zespołów młodzieżowych Szymona Odnowiciela. Wierzycie w przeznaczenie? Ja do tamtego dnia nie specjalnie, ale to się zmieniło. Szymek już wiązał korki i gdy zdjął klubową bluzę okazało się, że zapomniał koszulki ... zdenerwowany trener zawołał mnie i powiedział Mściwy tylko ty mi nie mów, że zapomniałeś majtek? wchodzisz. Do końca spotkania zostało mniej niż 5 minut. Miał więc to być symboliczny występ a okazał się pożegnalny. Wszystko wydarzyło się szybko. Dostałem piłkę na środku boiska, ruszyłem do przodu minąłem jednego przeciwnika i zauważyłem wychodzącego na pozycję kolegę z zespołu. Bez namysłu posłałem w jego kierunku footballówkę. Piłki już nie miałem ale sekundę później na mojej nodze poczułem przeraźiwy ból. Co działo się dalej nie bardzo pamiętam. Krótko, trzy operacje w ciągu 2 miesięcy, niby wszystkie się udały a diagnoza i tak była taka, że w piłkę to ja teraz będę mógł grać jedynie na konsoli... 

Piłka była całym moim życiem, snułem się bez celu, wciąż łudząc się, że może jednak lekarze się pomylili. I wiecie co wszystko zmieniła jedna rozmowa. Pewnego wiosennego dnia obserwowałem trening młodzików jednak myślami byłem w innym świecie, tak bardzo, że  nawet nie usłyszałem siadającego obok mnie starszego Pana. Kim on był?otóż dla Radomiaka osoba równie ważna jak dla Legii Lucjan Brychczy, a mowa tu o Zdzisławie Radulskim, z Radomiakiem związanym od 1960 roku, kulturyście, masażyście i dobrej duszy klubu.

Z letargu wyrwał mnie jego głos:

- Mściwy, kur..a nie rób z siebie cipy. Znam cię od dziecka i wiem, że dobry z ciebie dzieciak, widziałem jak ciężko zasuwałeś na treningach i ile pracy włożyłeś w rozwój talentu, ale Piłkarz Mściowoj odszedł w momencie gdy noga tego skur..syna pogruchotała ci kolano. Piłkarz odszedł ale Mściowoj został. Krótkie pytanie chcesz zostać przy piłce?

- Tak - odpowiedziałem bez namysłu, ale zaraz nasunęło się pytanie - ale co niby miałbym robić?

- Przyjdź w sobotę o 6 rano pod budynek klubowy to się dowiesz.

- Dobrze Panie Zdzisławie. 

Jak się okazało pomysłem Radulskiego był kurs trenerski umożliwiający prowadzenie zajęc z dziecmi. Po jego ukończeniu miałem pomagać za darmo rzecz jasna trenerowi najmłodszych grup w Radomiaku zdobywająć niezbędne doświadczenie a jednocześnie przygotowując się do matury. 

Kurs zdałem, maturę też a treningi z dzieciakami pokochałem. I myśle, że moi mali podopieczni także bo jeszcze dziś dostaje smsy od nich na urodziny i święta mimo, że mineło już ponad 10 lat. Po maturze poszedłem na AWF i robiłem kolejne kursy trenerskie, który miały mi dać możliwość trenowania coraz poważniejszych zawodników. I żeby was nie zanudzać obecnie jestem asystentem trenera pierwszego zespołu  Stomilu Olsztyn.

Wielu z was powie, gościu Stomil? toż to nie kariera to wegetacja. Nie dla mnie, ale czas leciał a ja chciałem spróbować swoich sił jako pierwszy trener i to najlepiej poza granicami Polski. Spokojnie jestem realistą nie mam tu na myśli znanych zespołów a raczej piłkę półamatorska. Wykorzystując nabyte znajomości i niezbadane możliwości internetu rozsyłałem swoje cv gdzie się tylko da. I wyczekiwałem sygnału na mojej skrzynce pocztowej. 

Teraz kilka słów od mnie:

Jako cel tej kariery stawiam sobie zdobycie Ligi Mistrzów klubem z jednej z 5 lig:

- Włochy 

- Anglia

- Niemcy 

- Francja

- Hiszpania

Jednak nie mogę podejść do tego zadania od razu (zresztą od razu nikt by mnie tam nie zatrudnił). Aby móc starać się o angaż w którejś z powyższych lig muszę zdobyć mistrzostwo 10 innych lig. I tu proszę was  o pomoc w ich wyborze. Każdy może w komentarzu zaproponować jedną ligę w której muszę się zmierzyć. Żeby kariera była ciekawsza chciałbym sprawdzić się na każdym kontynencie, dlatego też wprowadzę ograniczenia:

- Europa - 3 ligi 

- Afryka - 2 ligi 

- Ameryka Południowa - 2 ligi 

- Ameryka Północna i Środkowa - 1 liga 

- Azja - 1 liga

- Oceania - 1 liga

Na propozycję czekam do Niedzieli (godz.12) jeśli nie zbierze się wystarczająca liczba lig to resztę wybiorę sam. Oczywiście posiadam dodatek z ligami więc nie musicie się zbytnio ograniczać ;)