Colomiers - z motyką na słońce (2026/27, sezon nr 14) Ligue 1

US COLOMIERS

sezon 2026/27

Ligue 1 (najwyższy poziom rozgrywkowy we Francji)

Football Manager 2014

Na nowy stadion mieliśmy się pierwotnie przenieść już w lipcu 2025. Jednak procedury uzyskiwania wszelkich pozwoleń, pożyczek oraz dopinanie formalności trwało jak zwykle dłużej niż zakładano... W końcu udało się pokonać przeciwności i za dwa lata zagramy na nowym obiekcie:

Tymczasem pełni nadziei oraz rozbudzonej dumy - przystępowaliśmy do kolejnego sezonu pod moim światłym kierownictwem (już czternastego!).

TRANSFERY

Z kadry pierwszego zespołu ubyło dwóch drugoplanowych zawodników - na których klub zresztą sporo zarobił. Stoper Julio Cesar Berdullas kosztował nas latem 2023 roku 1,5 mln. euro - teraz sprzedałem go do Benfiki Lizbona za 14 mln.! Prawoskrzydłowy Abderrahmane Bouadla przyszedł rok temu za 650 tysięcy euro - teraz Valencia wyłożyła na niego 6,5 mln.!

Pożegnał się też z nami świetny napastnik Guillaume François - po dwóch latach wypożyczenia wrócił do Manchesteru City.

Stanąłem więc przed zadaniem znalezienia bezpośredniego dublera dla Israilevicha (naszego atakującego nr 1). Zarzuciłem wędkę w holenderskim Groningen i wyłożyłem 3,5 mln. na reprezentanta... Arabii Saudyjskiej! Khaled Awaji - bo o nim mowa - jest jednak naprawdę dobrą inwestycją:

Kto jeszcze doszedł? Z PSV Eindhoven wypożyczyłem stopera Rika Zwaana (by wypełnił lukę po Berdullasie) oraz umozliwiłem debiuty trzem kolejnym chłopakom z akademii. Boczny obrońca Alexandre Geniez oraz defensywni pomocnicy William Nzoghe oraz Marc-Antoine Leroux w chwili debiutu nie mieli nawet szesnastu lat!

Geniez to według mnie talent wybitny:

USTAWIENIE TAKTYCZNE I WYKONAWCY

Trzeci ligowy mecz nowego sezonu (wygłup na własnym boisku z Olympique Marsylia, porażka aż 3-5) uzmysłowił mi potrzebę delikatnych zmian. Zatem z pierwszej jedenastki wypadli bramkarz Titi Bojin (zastąpił go wychowanek, reprezentant francuskiej młodzieżówki Amadou Cissé) oraz prawy obrońca Mory Soumahoro (etat zdobył kolejny wychowanek - Nazim Saadi).

A oto wszyscy piłkarze, którzy występowali w sezonie 2026/27:
(oprócz Martíneza - sami newgeni)

Cissé (Bojin) -
Saadi (Soumahoro), Culo (Tamboura, Zwaan), Ghazi (Moradi), Leclerc (Kolacki, Geniez) -
Hoxha (Bangoura, Borno, Leroux) -
Sandjak (Bellec, Nzoghe) -
Sedlak (Soares), Melivillo (Martínez, Dia), Tcheco (Sangaré) -
Israilevich (Awaji, Filippi).

ROZGRYWKI

Rozpoczęliśmy spotkaniem o Superpuchar Francji - po remisie 1-1 ulegliśmy Monaco w konkursie rzutów karnych. Było to tym bardziej rozczarowujące, że ekipa z księstwa... nie miała menedżera. José Mourinho objął bowiem francuską kadrę (ja odmówiłem...) a jego następca - Slaven Bilić - wciąż negocjował kontrakt. Ostatecznie Monaco w spotkaniu o Superpuchar poprowadził tymczasowo Paolo Benetti. I zdobył trofeum...

Puchar Ligi

Tym razem zakończyło się na dwóch meczach: po klasowym wyeliminowaniu Monaco, przegraliśmy po karnych z PSG.

Puchar Francji

Lekka kompromitacja! Najpierw pokonaliśmy Olympique Lyon, by w kolejnej rundzie niespodziewanie ulec przeciętnemu Lens 0-1. Mecz miał dziwny przebieg: mieliśmy zdecydowaną przewagę i w końcu w 69 minucie wywalczyliśmy rzut karny. Niestety - niezawodny zwykle Melivillo trafił w słupek, a osiem minut przed końcem Benzia zdobył jedyną bramkę tego spotkania.

Liga

Jesienią szło nam znakomicie. Poza szokującą porażką u siebie z Olympique Marsylia (3-5) rezultaty były rewelacyjne:

Nie ma się więc co dziwić, że w grudniu 2026 zajmowaliśmy pozycję lidera z pięciopunktową przewagą nad Monaco i Marsylią:

Wiosną graliśmy równie dobrze - choć walka o tytuł trwała do samego końca. Osiągnęliśmy następujące wyniki:

Tabela po zakończeniu sezonu prezentowała się następująco:

Niewielka różnica (ledwie dwa punkty przewagi) wzięła się z naprawdę dobrej postawy Monaco. Warto wspomnieć, że nasz napastnik - Ramón Israilevich - nareszcie został królem strzelców Ligue 1:

Liga Mistrzów

Nie będę ukrywał, że to był mój główny cel na ten sezon - wygrać wreszcie Champions League! Po rywalach z grupy (Celtic, Schalke i Twente) - po prostu się przespacerowaliśmy wygrywając pięć spotkań i zaledwie jedno remisując (wyjazd do Gelsenkirchen).

W 1/8 finału zaprezentowaliśmy się najpierw na stadionie AC Milan i po trafieniach Melivillo z karnego oraz Sandjaka wygraliśmy 2-1. Rewanż okazał się (niespodziewanie) bardzo nerwowy, gdyż w 70 minucie goście prowadzili 2-1 i był idealny remis w dwumeczu. Szczęśliwie Israilevich trafił na 2-2 i to my przeszliśmy dalej.

Kolejny przeciwnik - Schalke - miał nad nami pewną przewagę psychologiczną. Co prawda w meczach grupowych to my byliśmy górą (2-1, 2-2) ale obie ekipy spotkały się też... w grudniu (mecz towarzyski zorganizowany jako benefis dla długoletniego gracza Schalke, Matthiasa Gintera). Colomiers (prowadzone jak zwykle w grach towarzyskich przez mojego asystenta Bernda Thijsa) uległo Niemcom aż 1-5! Rozbudziło to nadzieje piłkarzy z Gelsenkirchen na awans. Szybko się jednak okazało, że mecze nieoficjalne nijak się mają do tych o stawkę! U siebie wygraliśmy 2-0 a obie bramki padły z rzutów wolnych! Piękne trafienia zanotowali Petr Sedlak i Tomás Martínez. Wyjazd przyniósł nadspodziewanie gładkie 4-1 dla Colomiers!

Półfinał - Atlético Madryt. U siebie wygrywamy 2-1 po niezwykle ciężkim meczu i decydującej bramce zdobytej przez Martineza z karnego trzy minuty przed końcem. Rewanż w Madrycie rozpoczął się fantastycznie - już w 9 minucie prowadzenie uzyskał Elton Hohxa. Zacząłem się zastanawiać, czy zdjąć z boiska stoperów (Ghazi'ego i Culo), gdyż obaj zagrożeni byli żółtymi kartkami eliminującymi ich z udziału w finale. Rozluźniliśmy się wszyscy. I to nas zgubiło... Atlético szybko wyszło na prowadzenie, a w drugiej części strzeliło z karnego decydującego gola. Faul w polu karnym popełnił niepocieszony po spotkaniu Israilevich... Co robić? Znowu nie wyszło...

PODSUMOWANIE

W tym sezonie graliśmy równie dobrze jak w poprzednim - nie przełożyło się to jednak na liczbę zdobytych trofeów... Cóż - tak czasem bywa! Superpuchar Francji przegraliśmy po konkursie karnych, w podobny sposób odpadliśmy z Pucharu Ligi. Puchar Francji to niespodziewana porażka z Lens (0-1) a Liga Mistrzów - przegrana w półfinale (dwumecz z Atlético Madryt). Udało się natomiast (po raz trzeci) zwycięzyć w Ligue 1.

W lecie 2027 dojdzie do prawdziwej kadrowej rewolucji. Chcę jeszcze mocniej postawić na własny narybek, a poza tym niektórym zawodnikom za rok skończą się kontrakty. Dobiegają  trzydziestki, chcieliby oczywiście większe pensje - zatem zamierzam kilku z nich po prostu sprzedać. Dotyczy to takich filarów klubu jak Titi Bojin (przegrał walkę o miejsce w bramce z Cissé), Billel Ghazi i Petr Sedlak. Do odstrzału przeznaczam też Soumahoro (nie zaakceptuje na dłuższą metę roli rezerwowego), Bangourę, Flavio Soaresa czy Moradiego (podobne przyczyny). Zostanie natomiast Tomás Martínez, który zadeklarował, że za rok kończy karierę. Ten legendarny dla Colomiers zawodnik będzie przewodnikiem dla młodzieży.