Drużyna za zero euro. #10 [2029/30] (Ligowy medal i pierwsze poważne trofeum)

RUCHY KADROWE
(uwzględniono tylko graczy pierwszej drużyny)

DIEGO JOSÉ Gutiérrez (01.07.2029, Granada: prawo Bosmana)

Joel ROMERO (01.07.2029, Barcelona B: prawo Bosmana)

Javier NÚÑEZ (01.07.2029, Malaga B: prawo Bosmana)

Alexandre Corredera Alardi-Álex CORREDERA (30.06.2029, koniec kontraktu)
Xavier Sintes Egea-Xavi SINTES (30.06.2029, koniec kontraktu)

CZĘŚĆ BLOGOWA

KADRA

KRÓTKIE OMÓWIENIE TAKTYKI I PERSONALIÓW

Oto gracze pierwszego i drugiego wyboru na poszczególnych pozycjach:

Dodatkowo do dyspozycji byli Ortega, Núñez i Diego José.

Pierwsza jedenastka pozostała identyczna.

Z klubem pożegnali się Xavi Sintes oraz legendarny Álex Corredera. Ten ostatni piłkarz był ze mną od samego początku. Grał w trzeciej lidze, drugiej oraz - przez siedem sezonów - na najwyższym szczeblu piramidy. Ogólnie wystąpił w barwach Badajoz 310 razy, zdobył 29 goli i zanotował 80 asyst. Tylko potyczki ligowe: 267 meczów / 23 gole / 67 asyst.

Dowód na przestrzeganie zasad kariery:

ROZGRYWKI

Zacznijmy od wydarzenia absolutnie historycznego! Badajoz wywalczył w styczniu swoje pierwsze, poważne trofeum! Oczywiście pamiętam o pucharze za wygranie trzeciej ligi z roku 2021, ale dziewięć lat później zdobyliśmy Supercopa! To trzecie pod względem „ważności“ trofeum w hiszpańskim futbolu. Przede wszystkim zastanawiałem się, dlaczego bierzemy w tych rozgrywkach udział, skoro zajęliśmy w poprzednim sezonie dopiero piąte miejsce w lidze? Doszedłem do wniosku, że finaliści krajowego pucharu (Badajoz i Barcelona) oraz mistrz (Valencia) i wicemistrz (Real Madryt) są traktowani lepiej niż trzecie na mecie sezonu 2028/29 Levante.

W półfinale po dramatycznym boju, w którym konieczna była dogrywka, wygraliśmy 1:0 z Valencią. „Złotą“ bramkę strzelił w 110. minucie Andrés García, wychowanek... Nietoperzy.

W finale nadspodziewanie gładko ograliśmy Barcelonę 2:0. Co prawda najwyższą notę uzyskał defensywny pomocnik Toni Martin, ale dla mnie bohaterem był Ramón Salvatierra. Najpierw fantastycznie wykończył akcję po podaniu Copete, a za faul na nim podyktowany został rzut karny, zamieniony na gola przez Montiela.

Po raz pierwszy rozpoczęliśmy przygodę w Copa del Rey od 3. rundy (1/16 finału), a nie od pierwszej, jak dotychczas. Kariery jednak w tej edycji nie zrobiliśmy. Po ograniu Realu Saragossa (3:0) i Sabadell (2:0), musieliśmy w ćwierćfinale uznać wyższość Atletico Madryt.

W Lidze Europy wylosowaliśmy dość trudną grupę (Chelsea, Torino, Szachtar). O awansie do dalszych gier zadecydowały dobre wyniki z The Blues (2:1, 1:1). Były one możliwe tylko dlatego, że wystawiałem w tych meczach optymalny skład. A na przykład w obu potyczkach z Torino grali dublerzy i... nie dali rady (0:4, 0:2).

W 1/16 finału los przydzielił nam AC Milan i po wyjazdowym 0:2 mało kto dawał nam szanse na odrobienie strat. Tymczasem wielki mecz rozegrał Ramón Salvatierra - po jego czterech trafieniach prowadziliśmy do przerwy 4:1!!! Ostatecznie wygraliśmy 6:2, a należy wspomnieć, że bramkarz gości, Gianluigi Donnarumma, uzyskał notę 8! To wiele mówi o naszej przewadze.

Kolejna runda to znów rywal z... Mediolanu! W domu tylko 1:1, lecz na wyjeździe udało się wyszarpać wygraną (2:1) i to my gramy dalej!

Niestety, w ćwierćfinale nie zagroziliśmy Manchesterowi City nawet przez moment...

Fantastycznie spisaliśmy się w lidze. Potrafiliśmy pokonać dwukrotnie Real Madryt (3:0, 3:2) oraz mistrzowską Valencię (3:1, 1:0), a także ograć 4:3 Barcelonę! Warto tu uwiecznić szczególnie następujące dwa mecze:

Bohater potyczki z Realem, Andrés García, nie ma łatwego życia. Po raz drugi doznał poważnej kontuzji i nie dokończył sezonu...

Trzeba jednak przyznać, że zastępujący go Diego José spisywał się bardzo dobrze (dziewięć ligowych goli i osiem asyst). Moi zawodnicy sięgnęli po wicemistrzostwo Hiszpanii, wyprzedzając m.in. Barcelonę, Atletico Madryt i Real Madryt! Takie postępy zrobiliśmy przez dziesięć lat nie wydając na nowych graczy choćby jednego euro! To był nasz ósmy sezon w najwyższej klasie rozgrywkowej:

O czym warto jeszcze wspomnieć?

1. Przed sezonem zatrudniłem nowego asystenta:

2. Tuż po zakończeniu poprzedniego sezonu w reprezentacji Hiszpanii zadebiutował Yago i jest to drugi (pierwszym był Ramón Salvatierra) reprezentant w kategorii zespołów A z Badajoz:

Obydwaj dostali powołania na MŚ 2030:

3. Olympiakos Pireus musiał dopłacić nam 2,5 mln euro za Carlesa Llario. Tym samym całkowity zysk z jego sprzedaży wzrósł do 26 mln euro.

Gdyby ktoś był ciekaw, jak Llario radzi sobie w lidze greckiej, oto statystyki:

4. Ramón Salvatierra pobił rekord zdobytych bramek ustanowiony przez wspomnianego powyżej Carlesa Llario. W lidze Salvatierra strzelił już 111 goli (w 179 występach), a ogółem: 132 (w 210 występach).

5. Przed sezonem dostałem ofertę od Barcelony - odrzuciłem. Po sezonie Real Madryt zwolnił Zizou i sondował czy skuszę się na ich ofertę - nie skusiłem się. Podpisałem natomiast nowy kontrakt z Badajoz i zarabiam więcej niż jakikolwiek zawodnik tego klubu! Tak powinno być!

Ramón Salvatierra po raz drugi w historii został królem ligowych strzelców, a Andrés García znów miał pecha: identyczna kontuzja jak przed rokiem (złamanie podudzia) sprawiła, że sezon zakończył się dla niego już 23 stycznia... Mimo to zdążył zdobyć 12 goli.

W Primera División grali:

***
 

Oto pięciu naszych najlepszych graczy, biorąc pod uwagę noty (minimum 28 meczów od początku we wszystkich oficjalnych rozgrywkach):

STATYSTKI ZAWODNIKÓW