Miasto słomkowych kapeluszy - #5 Luton Town sezon 2027/2028 - Wielki wyścig

W MIEŚCIE SŁOMKOWYCH KAPELUSZY

Blogi wprowadzające do kariery:

#0 Wstęp - Dlaczego Luton Town jest klubem tak niezwykłym, a na Kenilworth Road czuć kilmat starej piłki?

#0,1 Luton Town przed sezonem 2023/2024 - Garść przemyśleń, pomysł na ograniczenia, taktyka kick and rush oraz przedstawienie kadry.

Sezony:

sezon 2023/2024 - Zawsze gramy do końca... a kończy się to najgorszą defensywą w lidze!

sezon 2024/2025 - Nowy Szalony Gang, dwaj zdrajcy i Czarny Styczeń.

sezon 2025/2026 - Rzutem na taśmę...

sezon 2026/2027 - Kolejny krok do celu

JAK CZERPAĆ PRZYJEMNOŚĆ Z GRY, CZYLI DOBÓR OGRANICZEŃ
 

Oto moje ograniczenia, które myślę, że dobrze oddają realia funkcjonowania małego klubu przesiąkniętego klimatem niższych lig angielskich.:

Mam nadzieję, że z takim podejściem będę miał wielką satysfakcję z każdego drobnego sukcesu wyszarpanego z rąk bogatych rywali.

DOTYCHCZASOWE OSIĄGNIĘCIA LUTON

DOTYCHCZASOWE ROZSTRZYGNIĘCIA W ANGLII I EUROPIE

ŚWIAT I REPREZENTACJE

WSTĘP

CO NOWEGO W LUTON?
 

Żegnamy stare i witamy nowe, klimatyczny Kenilworth Road zamieniamy na Power Court, całe 19 500 miejsc. Niby nadal mało, ale ponad siedem tysięcy więcej niż poprzedni. Jest możliwość rozbudowy o cztery tysiące, w pierwszej nadającej się okazji pójdzie prośbą do zarządu o rozbudowę. Wtedy będzie już dwa razy więcej krzesełek niż na starym stadionie, a co za tym idzie dużo więcej kasy z biletów i karnetów jako ze mam plan nie dać się wygryźć z Ligi Mistrzów.
 

A stadionik prezentuje się tak:
 

W połączeniu z obiektami treningowymi i akademią nasza baza wygląda już ,,światowo".
 

RUCHY TRANSFEROWE
 

W tym okienku miałem dwie oferty z gatunku nie do odrzucenia, a dlatego, że na miejsce sprzedanych miałem na oku graczy lepszych i tańszych lub talenty z własnej akademii. I tak Lewis-Potter po straceniu miejsca w wyjściowej jedenastce na rzecz Bena Doaka dostał ofertę z West Hamu, ja zaś wynegocjowałem aż 51 milionów funtów, co prawda większość w ratach, ale nie mam jakiegoś parcia natychmiastowy zarobek, dzięki takiemu podejściu udaje się mi często wyszarpać dużo większe kwoty.
 

Do Lipska odszedł Broja, w jego wypadku też udało się ponegocjować do poziomu 49,5 miliona funtów. Odszedł też Wilson, Thomas i Price. Każdy z nich był zmiennikiem, każdy osiągnął szczyt swoich umiejętności, a że miałem kim ich zastąpić to decyzja mogła być tylko jedna.
 

Wszystkie transfery wychodzące:
 

TRANSFERY DO KLUBU
 

Zarobiłem w tym okienku ponad 120 milionów,  wraz z początkowym budżetem dało to mi możliwość wydania odrobinę większych pieniędzy.

Wzmocniłem środek obrony tym panem,  mój nowy podstawowy prawy środkowy obrońca, 34 miliony dla Brentford.

Nowy partner w ataku dla Fergusona, wielki talent angielskiej piłki, 36 milionów dla Aston Villi.
 

Doak był wypożyczony z opcją przymusowego wykupu, 23,5 miliona na konto Liverpoolu.
 

Tego chłopaka szykuje na następcę Pope, charakter daje gwarancje, że szybko osiągnie maksymalny potencjał. Cena promocyjna, bo tylko 13 milionów dla City.
 

O'Shea przychodzi jako piąty środkowy obrońca, na tej pozycji zawsze pilnuje głębi.
 

Na koniec wielki talent ze Szkocji, ten sezon spędzi w swoim macierzystym klubie. W Hibernian debiutował już trzy lata temu, obserwuje go dłuższy czas i mam pewność, że ma papiery na dobre granie.
 

Reszta transferów to gracze do ekipy rezerw z potencjałem na sprzedaż, kupieni tylko dlatego, że cena w porównaniu do potencjału była bardzo niska.
 

Wszystkie transfery do klubu:
 

Do składu wskoczył też ten młodzian:

FINANSE, KAPITAN, OCZEKIWANIA ZARZĄDU
 

Finanse wyprowadzone na prostą, większy stadion i gra w Lidze Mistrzów plus płace utrzymywane na niskim poziomie gwarantują, że tutaj już nie będzie problemów.
 

Kapitan bez zmian.
 

Oczekiwania cały czas w górę, trzecie miejsce z poprzedniego sezonu rozbudziło apetyty i wymagają ode mnie miejsca w górnej połowie tabeli.

KADRA I PIERWSZA 11
 

SEZON 2027/2028

Pierwsza połowa sezonu w naszym wykonaniu pokazał, że decyzje transferowe były trafne, moja para napastników (Ferguson i Kellyman) dosłownie szalała jak słynne duety z historii angielskich boisk. Jeśli w dziesięciu spotkaniach spośród pierwszych dwudziestu strzelasz co najmniej cztery bramki to znak, że stworzyłeś potwora. Oczywiście wpadały przegrane, bo nadal w meczach wyjazdowych z ekipami z TOP6 mam problemy, to domowa porażka ze Świętymi nie miała prawa się zdarzyć. Dlaczego o tym piszę? Bo od początku idę z Liverpoolem łeb w łeb, każdy punkt jest ważny.
 

Terminarz pierwszej połowy sezonu wygląda bardziej jak w rozgrywkach hokejowych niż piłkarskich.
 

Dlaczego w pewnym momencie zniknął z wyników końcowych Ferguson? Ano dlatego:
 

Zimowe okno nie może obyć się bez jakichś dramatów, tym razem negatywnie zaskoczył mnie Cash. Idąc tropem nazwiska, po dostaniu oferty tym razem od Katarczyków powiedział mi, że ma Luton w tyle i tyle z jego gry dla nas.
 

Na jego miejsce sprowadziłem Conora Bradleya, kisił się chłopak w rezerwach Liverpoolu, no to go wypożyczyłem za cztery miliony z przymusowym wykupem za pół roku, wtedy Liverpool dostanie dodatkowe 22,5 miliona. Ja zaś prawego obrońcę na lata, no, chyba że wydarzy się coś arabskiego :).
 

Wspominałem, że jedziemy z Liverpoolem łeb w łeb? No to dalej jedziemy, gdzieś tam po drodze naklepałem dla Manchesteru United 4;2, w marcu nie daliśmy się ograć City i Arsenalowi, pochód po trupach można, by rzec.
 

31 kolejek, w tabeli jesteśmy punkt za Liverpoolem, za nami grupa pościgowa a peleton już dawno w tyle.
 

Na końcówkę sezonu wypada mi Ward-Powse i Greaves, obaj byli w bardzo wysokiej formie. Dobrze, ze zmiennicy są tylko odrobinkę słabsi i gdy trzeba dają radę.
 

W 32 kolejce mamy mecz na szczycie, Luton kontra Liverpool. Zwycięzca będzie miał autostradę do mistrzostwa, autostradę pełną wybojów, dziur i rozmaitych kłód rzucanych pod nogi rzecz jasna. No i co nam się tutaj wydarzyło? Bezdyskusyjnie najlepsze spotkanie tej kariery, totalna demolka na faworycie i spotkanie, które przechodzi do klubowej legendy. Oto one:
 

Morda mi się śmiała od ucha do ucha przy każdej kolejnej bramce, a posiadanie piłki jakże by było inaczej - 36 % haha.  Kolejny raz przeskoczyliśmy ich w tabeli,  zostało sześć spotkań a wśród nich wyjazdowe z Tottenhamem.  No i kurde wtopiliśmy, przegraliśmy 1:2 i The Reds znowu nas wyprzedzili.
 

Reszta spotkań powinna być dla nas spacerkiem, do pewnego momentu była, jeszcze lepiej, Liverpool po drodze zremisował z Manchesterem United i to Luton po 36 kolejce było znowu na czele tabeli.
 

Wszystko cały czas na styk, punkt lub dwa przewagi raz naszej, a raz ich. 37 kolejka, wyjazdowe spotkanie z Crystal Palace. Już w 5 minucie gospodarze obejmują prowadzenie, dziewięć minut później wyrównujemy. Siedzę jak na szpilkach, zmiany, modyfikacje taktyki, wrzaski przy linii. Przekombinowałem, kurde jak matoł przekombinowałem. Do końca spotkania bije w mur, nic nie wpada, remisujemy, No rzesz k..wa mać! Znowu drugi w tabeli!
 

Ostatnia kolejka, jeden punt różnicy, my z West Hamem, oni z Brighton. Uda się czy nie?
 

Wygraliśmy, ale nic to nie dało. Przegrywamy ligę jednym punktem.  Ech... jedno spotkanie z innym wynikiem i byłoby tak pięknie...
 

Teraz patrzcie uważnie w tabele, 109 strzelonych bramek.
 

A średnie posiadanie piłki z całego sezonu wynosiło 39 %. Chyba już udowodniłem, że da się stworzyć ofensywnego potwora bez klepania piłeczki, bazując na szybkich atakach.
 

Na deser wykres pokazujący moją walkę z Liverpoolem, co to były za emocje!
 

Moje dwie strzelby przypomniały wspaniałe czasy, gdy angielskie kluby grały na dwóch napastników.
 

Uff... w drugiej części bloga pokaże jeszcze troszkę statystyk pokazujących siłę naszej ofensywy. Przechodzimy do krajowych pucharów i Ligi Mistrzów.
 

PUCHARY KRAJOWE
 

Tradycyjny pucharowy blamaż w naszym wykonaniu, brak słów.
 

LIGA MISTRZÓW
 

Nasz deser, rozgrywki, w których chcemy pokazać się lepiej niż w poprzedniej edycji, gdzie w tragicznym stylu Luton pod moją wodzą odpadło już w 1/8 przegrywając z austriackim Salzburgiem.,
 

Polecam przyjrzeć się terminarzowi, w nowym systemie każdy zespół rozgrywa po dwa spotkania z zespołami każdego koszyka, domowy i wyjazdowy. I tak się złożyło, że z koszyka 1 wylosowaliśmy dwa najlepsze zespoły z rankingu. Jaki z tego wniosek? Ranking klubowy nie ma od teraz znaczenia w tak zwanej fazie ligowej, owszem liczy się w rundach eliminacyjnych, ale później już nie, bo przy odrobinie pecha każdy zespół może wylosować najmocniejszych potencjalnych przeciwników z każdego koszyka.
 

Faza ligowa w naszym wykonaniu była imponująca, przegraliśmy tylko z Tottenhamem.
 

Wyróżnię jedno spotkanie, w Madrycie w pięknym stylu ogrywamy Real. Wynik może mylić, Królewscy co prawda dobrze weszli w drugą połowę, ale udało się nam ich skutecznie wypunktować, a gol na 3:4 był bardziej na otarcie łez, wynikał z rozluźnienia moich zawodników.
 

Wysokie wyniki dały nam 1 miejsce w tabeli, bilans bramkowy rzuca się w oczy: 32 strzelone gole i 7 straconych. Przeszliśmy przez rywali jak taran.
 

W 1/8 wylosowaliśmy ekipę z Marsylii, dwie pewne wygrane i awans do kolejnej rundy, w której wylosowaliśmy Bayern Monachium.
 

W pierwszym meczu Bayern nas dosłownie rozjechał, długo udawało się nam bronić dostępu do własnej bramki, ale wprowadzony za Rodrygo Soule do spółki z Kane’em w końcu rozpracowali naszą obronę i w 19 minut strzelili trzy bramki. Na szczęście Johnson strzelił honorową bramkę, która w kolejnym spotkaniu okazała się bardzo ważna.
 

Rewanż był chyba najbardziej emocjonującym spotkaniem tej kariery, długo utrzymywał się wynik 0:0, ale wprowadzony w 68 minucie Kellyman strzelił dwa gole w końcówce i zapewnił nam dogrywkę. Przy starych przepisach o golach na wyjeździe to Luton miałoby wtedy awans, ale ktoś postanowił wyrzucić ten przepis do kosza. No cóź...
 

W dogrywce wynik się nie zmienił, o awansie Bayernu rozstrzygnęły rzuty karne. U nich nie mylił się nikt, u nas przestrzelił Elliott.
 

Mówi się trudno, odpadliśmy z bardzo mocnym rywalem. Ligę Mistrzów wygrało PSG, Real Madryt miał szanse wygrać ją po raz czwarty z rzędu, ale odpadł niestety już w 1/8 z... PSG.
 

Dla mnie na osłodę zostaje nagroda dla najlepszego młodego gracza dla Elliotta, który został też wicekrólem strzelców.
 

STATYSTYKA DLA FMOWYCH WARIATÓW
 

Nie będę już zalewał was morzem screenów, styl zespołu poznaliście w poprzednich blogach. Nic się nie zmienia, nadal niskie posiadanie piłki, najwięcej stworzonych sytuacji i oddanych strzałów oraz najostrzejszy zespół w stawce. Zastanawia mnie tylko jedno, czy to wynik konsekwencji taktycznej, czy też może mojego sprytu taktycznego oraz umiejętności utrzymania zadowolenia i morale w składzie.
 

W lidze zagrali
 

W Lidze Mistrzów zagrali:
 

Występy razem
 

Kontuzje
 

Pełny terminarz
 

Championship
 

Puchary krajowe w Anglii
 

Europejskie puchary
 

Dług transferowy po sezonie
 

Tak się fajnie składa, że rok po roku poprawiam pozycję Luton w tabeli, można powiedzieć, że zespół rozwija się modelowo, krok po kroku. Zostało więc jedno, atak na mistrza! To mój cel na kolejny sezon, wszystko, co po drodze uda się dodać do gabloty będzie mile widziane, ale na Ligę Mistrzów się nie nastawiam, wątpię, bym ją wygrał grając dalej taką taktyką, prawdopodobnie będę odbijał się co roku jak od ściany i liczył na odrobinę szczęścia. W lidze dobre miejsce zapewnia konsekwencja i eliminacja błędów ze słabymi zespołami, jednak w fazie pucharowej europejskich pucharów lepiej sprawdza się granie oparte o posiadanie piłki niż wesoła taktyka nastawiona na strzelenie o jedną więcej bramkę od przeciwnika. Mam przeczucie, że nawet jeden końcowy tryumf będzie graniczył z cudem. Jeśli co sezon będę się potykał na 1/8 czy 1/4 to wątpię, bym miał siłę ciągnąć tę karierę ponad 10 sezonów.
Zobaczymy co przyniesie dalsza gra, może się uda :)
 

Dziękuje za lekturę i do usłyszenia, a raczej przeczytania!