Długa wyprawa po mojego Graala. (2035/36) Część 13: Transformacja i przypadek Aritza Teny.

POPRZEDNIE BLOGI
DOKUMENTUJĄCE TĘ KARIERĘ

CELE KARIERY

1. Pobicie rekordu Realu Madryt z lat 1956-60 i zdobycie Pucharu Mistrzów sześć razy pod rząd.

2. Poprowadzenie Lamine Yamala przez całą karierę.

OGRANICZENIA

Nie przeprowadzałem żadnych transferów gotówkowych i/lub płatnych wypożyczeń do momentu, gdy nasz dług zostanie wyzerowany, a pożyczki bankowe - spłacone.
 

Zadłużenie - początek kariery (10 lipiec 2023):

Tuż po zakończeniu sezonu, 2030/31, spłacone zostały wszystkie długi, co zajęło prawie osiem lat. Inne kluby były nam jeszcze winne ok. 12 000 000 euro za ratalne transfery.

TROFEA DO TEJ PORY

Puchar Hiszpanii
2024, 2026, 2028, 2034
 

Superpuchar Hiszpanii
2025, 2029, 2030, 2031, 2032, 2033
 

La Liga
2025, 2027, 2030, 2031, 2032, 2034, 2035

Liga Mistrzów
2027, 2029, 2030, 2031, 2034

Superpuchar Europy
2027, 2029, 2030, 2034

RUCHY PERSONALNE

Do klubu:

Ale Carvajal (Las Palmas, 5 500 000 euro)

Igor Gajski (Dinamo Zagrzeb, 10 500 000 euro)

Virgiliu Haită (FCSB - po ludzku: Steaua Bukareszt, 4 100 000 euro)

Jan Peters (Utrecht, 6 500 000 euro)

Omar Piriz (Danubio, 500 000 euro)

Charlie Surridge (Norwich, 6 000 000 [7 000 000] euro)

Kevin Roa (Sampdoria, 12 000 000 euro)

Eneko Uriarte (Real Sociedad, 7 000 000 euro)

Z klubu:

Alfred Munells (Porto, 35 000 000 euro)

Diogo Costa-Diogo Meireles da Costa (Chelsea, prawo Bosmana)

 

Fermín López Marín (Paris SG, 25 000 000 euro)

Héctor Fort García (Benfica, 30 000 000 euro)

Juan Hernández Torres (Nottingham Forest, 14 750 000 [17 750 000] euro)

Robert Ibáñez (Aston Villa, wypożyczenie)

Tshidiso Le Roux (Bari, wypożyczenie)

Juan Scalco (Inter, 40 000 000 euro)

Aritz Tena (Liverpool, wypożyczenie)

Vitor Roque-Vitor Hugo Roque Ferreira (Manchester City, 70 000 000 euro)

KADRA

MOJA WIZJA NAJLEPSZEJ JEDENASTKI

OPIS

Transformacji dalszy ciąg. Pożegnałem kilku piłkarzy, którzy w ostatnich kilkunastu latach zapracowali na miano klubowych legend: Fermin, Fort, Hernandez czy Vitor Roque. Wszystkim tym graczom kończyły się za rok kontrakty, nie byłem w stanie spełnić ich oczekiwań, jeżeli chodzi o wymiar czasu gry, więc jedyna opcja - sprzedajemy i zarabiamy. Ponad 140 mln euro! Co prawda po wygaśnięciu kontraktu do Chelsea przeniósł się za darmo bramkarz Diogo Costa, ale wielkie pieniądze przyniosły jeszcze transfery takich zawodników jak Scalco, czy Alfred. Obydwaj dostali już wystarczającą ilość szans i z różnych powodów nie chciałem ich dalej w drużynie.
 

Teraz kilka zdań o zakupach. W poprzednim sezonie dokonaliśmy dwóch naprawdę ogromnych inwestycji (Aranguren i Pivois). Teraz wydawaliśmy niezbyt duże kwoty, ale były to transfery dokładnie przemyślane. Potrzebą chwili był zakup nowego bramkarza. Tak się złożyło, że za niezbyt wygórowane kwoty kupiłem dwóch goalkeeperów: z Sampdorii przyszedł reprezentant Kolumbii, Roa, a ze spadkowicza Premier League, Norwich, Surridge. Potem się okazało, że są problemy z rejestracją (ograniczenie do trzech zawodników spoza Unii Europejskiej). Więc w lidze grał Roa, a Lidze Mistrzów i krajowych pucharach - Surridge. Zdaję sobie sprawę, że na dłuższą metę tak nie może być, więc będę nad tym tematem pracował.

Poza tym klub zasilili gracze drugiego planu. Były okazje (Carvajal ze spadkowicza Las Palmas z niską klauzulą odstępnego, Piriz z Danubio). Było też inwestowanie w przyszłość: Haită - rumuński pomocnik, który debiutował w pierwszej reprezentacji mając 17 lat, czy Uriarte - skrzydłowy wyciągnięty z rezerw Realu Sociedad San Sebastian. Byli solidni ligowcy, wciąż młodzi, tacy jak Gajski czy Peters. Ten drugi nigdy nie zagrał w reprezentacji Holandii, a "wyjąłem" go ze skromnego Utrechtu. Słowem - zakupy nieoczywiste. Zespół został odmłodzony, a w kadrze znów jest kilku nastolatków (Uriarte, Haită, Ricard).

Jak to się wszystko sprawdziło w praktyce? Przede wszystkim spostrzeżenie ogólne: kapitalnie zaczęli grać Aranguren i Pivois, którzy po opanowaniu mojego pomysłu na ich ustawienie, robili dokładnie to, czego od nich oczekiwałem. Szkoda tylko, że Aranguren w drugiej części sezonu odniósł kilka kontuzji, które wykluczyły go z gry na ponad dwa miesiące. A i tak strzelił w lidze 18 goli! Podobna historia z Pivois - w kwietniu naciągnął więzadła i wypadł na miesiąc.

Nie powiodło się nam w krajowych pucharach. Najpierw finał Supercopa przegrany z Realem (0:2), a potem półfinał Pucharu Króla i wyeliminowanie przez Villarreal. Żółta Łódź Podwodna zanotowała znakomity sezon: ostatecznie to ona wygrała Puchar Hiszpanii i dorzuciła jeszcze triumf w Lidze Europy. Ten klub ma w składzie dwóch graczy, którymi jestem poważnie zainteresowany. To bramkarz Diego Santos i środkowy obrońca, Patrico Rico. Obydwaj są reprezentantami Hiszpanii. Problem w tym, że klauzule odstępnego to - odpowiednio - 150 mln i 223 mln euro.

I znów, tak jak przed rokiem, niepowodzenia pucharowe odbiliśmy sobie w lidze. Co prawda nie był to idealny sezon w naszym wykonaniu, bo przegraliśmy chociażby dwa razy z Atlético Madryt, ale... Nie przeszkodziło nam to wygrać rozgrywek po raz trzeci z rzędu, a ósmy za mojej kadencji. Wyprzedziliśmy o trzy punkty Real Madryt, z którego - o dziwo - nie zwolniono po poprzednim, fatalnym sezonie, Xabiego Alonso. Znów nie do zatrzymania był Lamine Yamal (32 gole), siódmy raz z rzędu król strzelców! Niesamowity powrót do La Liga zaliczył Savio. Przez lata grał on dla przeciętnego Troyes, który blokował wszelkie próby wyciągnięcia go stamtąd. Po 11 latach przerwy Savio wrócił do Girony i zanotował aż 18 asyst!

W fazie ligowej Ligi Mistrzów potrafiliśmy ograć Manchester City (3:2) i rozgromić Genk czy Viktorię Pilzno, ale też przegrać z West Hamem (4:5) czy Milanem (2:4).

W 1/8 trafiliśmy na Ajax Amsterdam, który wcześniej rozbiliśmy w fazie ligowej 4:1. Zatem mimo faktu, że zagrać nie mógł kontuzjowany Lamine Yamal, problemów z holenderskim klubem nie mieliśmy.

W ćwierćfinale wylosowaliśmy Liverpool i była okazja zobaczyć, jak spisywał się będzie Aritz Tena. Wypożyczając go do The Reds, którzy zapłacili za tę przyjemność prawie 3 mln euro, nie zastrzegliśmy klauzuli braku możliwości występu przeciwko Barcelonie.

Na Anfield Tena zagrał nieźle (6,9), ale nam udało się wywieźć remis dzięki golowi Arnauda Pivois.

Dramatyczny rewanż na Camp Nou zakończył się dogrywką. Kiedy w 110. minucie gola na 2:1 strzelił rezerwowy, Marc Bernal, wydawało się, że jesteśmy o krok od sukcesu. Niestety, gdy sędzia spoglądał już na zegarek najlepszy zawodnik Liverpoolu, reprezentant Argentyny Pablo Gómez, zdołał wyrównać. A rzuty karne przegraliśmy...

Liverpool dotarł potem aż do finału, gdzie niespodziewanie rozgromił Manchester City 5:1! Tena rozegrał cały mecz, ale uznano go najsłabszym graczem w obozie zwycięzców (nota: 6,4). Mimo to zaliczył niezwykle udany sezon i wraca, by zająć miejsce w pierwszej jedenastce Barcelony kosztem Gaviego.

WYNIKI

Liga:

Grali:

Los Clásicos (La Liga):

Puchar Hiszpanii:

Grali:

Superpuchar Hiszpanii:

Grali:

Liga Mistrzów

Grali:

Grali we wszystkich rozgrywkach:

ŚWIAT GRY
najważniejsze wyniki rywalizacji klubowej

BARCELONA - sezon po sezonie

ZDOBYWCY GŁÓWNYCH TROFEÓW W HISZPANII
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

ZDOBYWCY NAJPOWAŻNIEJSZYCH TROFEÓW
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

Wszystkie Los Clásicos: