Sen o Warszawiance - część 4 (2026/27). Europa.

Wyłącznie polscy piłkarze i polscy sztabowcy - pierwsza flaga 

W poniższym zestawieniu nie uwzględniam zawodników spoza pierwszego zespołu oraz przedłużonych wypożyczeń. Jeżeli piłkarz grał na zasadzie wypożyczenia, a po jakimś czasie pozyskaliśmy go na stałe, poinformuję o tym w osobnej notce.

Do klubu:

30.06.2026: Marcel Kroczek (Polonia Bytom, powrót z wypożyczenia)

 

01.07.2026: Aleks Ławniczak (Radomiak Radom, 350 000 euro)

08.07.2026: Franciszek Saganowski (Raków Częstochowa, wypożyczenie)

20.07.2026: Patryk Mazur (Juventus, wypożyczenie)

25.07.2026: Karol Borys (Westerlo, wypożyczenie)

26.07.2026: Wiktor Marek (Arka Gdynia, 275 000 euro)

 

Z klubu:

30.06.2026: Dominik Furman (koniec kontraktu)

30.06.2026: Konrad Kostrzycki (koniec kontraktu)

30.06.2026: Jakub Brdak (koniec kontraktu)

30.06.2026: Cyprian Popielec (koniec wypożyczenia)

30.06.2026: Marcel Krajewski (koniec wypożyczenia)

09.07.2026: Michał Surzyn (Polonia Warszawa, wypożyczenie)

 

Pracując nad transferami najbardziej żałowałem, że musimy się rozstać z Marcelem Krajewskim. Złożyliśmy Legii ofertę wykupu tego piłkarza, ale to samo zrobił Ruch. I zawodnik wybrał Chorzów, ponieważ dostał tam lepszą pensję. Chcąc nie chcąc musiałem szukać prawego obrońcy. I mój wybór padł na Franciszka Saganowskiego, który grał już u nas przez kilka miesięcy w sezonie 2023/24. Zmienił on klub z Legii na Raków, ale tam nie przewidziano dla niego zbyt wielu szans na zaprezentowanie umiejętności.

Nie przedłużyłem kontraktu z kapitanem drużyny, Dominikiem Furnanem, wypożyczenie zakończył Cyprian Popielec, należało więc szukać opcji w środku pomocy. Karol Borys (Westerlo) I Patryk Mazur (Juventus) pomogą, mam nadzieję, zapełnić lukę. Obydwaj zostali wypożyczeni na rok.

Za gotóweczkę zakupiliśmy natomiast Aleksa Ławniczaka (środkowy obrońca z Radomiaka) i Wiktora Marka (skrzydłowy z Arki Gdynia).

Sezon rozpoczął się w tonacji słodko-gorzkiej. Do pozytywów zaliczyć należy zdobycie drugiego trofeum w klubowej historii. Pokonaliśmy bowiem mistrzów Polski, Raków Częstochowa, 1:0! Gospodarze tego meczu byli trochę lepsi, ale w trzeciej minucie doliczonego czasu rezerwowy Marcel Szymański wykorzystał długie podanie bramkarza Dominika Hładuna i błąd popełniony przez Justina Janitzka.

To, co wystarczyło na Raków, nie wystarczyło na norweski Bodø/Glimt. Trzeba tu zaznaczyć, że wciąż byliśmy w trakcie dopinania niektórych transferów (np. Borys i Mazur). Nie dysponowałem zatem jeszcze optymalnym składem.

Nasz pierwszy, historyczny występ w europejskich pucharach miał miejsce w Warszawie, na Luxenburg Arena. 

Niestety, Norwegowie bez większych problemów wygrali 1:0.

W rewanżu sprawiliśmy im już trochę więcej problemów, ale rezultat był identyczny. Przygoda z Ligą Europy (a właściwie z eliminacjami do niej) trwała więc bardzo krótko.

Porażka w dwumeczu z Bodø/Glimt oznaczaa, że szukać będziemy swojej szansy w eliminacjach Ligi Konferencji. 

Najpierw łatwo wyeliminowaliśmy Valur Reyklavik (1:0, 5:1). Ale potem los nie był dla nas zbyt łaskawy i kazał rywalizować z FCSB, czyli ze Steauą Bukareszt.

Okazało się, że nie taki diabeł straszny! Pierwszy mecz, rozegrany w Warszawie, rozpoczął się od rzutu karnego dla Rumunów. Na szczęście Florinel Coman trafił w słupek. A potem Sebastian Musiolik i 19-letni Karol Borys zdobyli gole, które przed rewanżem pozwalały myśleć o sukcesie.

W Bukareszcie najpierw gospodarze szybko strzelili bramkę, ale jeszcze przed przerwą moja drużyna potrafiła odpowiedzieć dwiema (Starzyński i Adkonis). Rumuni ostatecznie wygrali jednak 3:2, ale to było za mało! Do następnej rundy przeszła Warszawianka.

W decydującym o awansie do fazy ligowej dwumeczu zaskakująco łatwo poradziliśmy sobie z portugalską Vizelą.

W fazie ligowej spotykaliśmy się z zespołami o zróżnicowanej klasie. Czasami wystarczali dublerzy, aby zgarnąć komplet punktów (np. przeciwko Żalgirisowi Wilno). Natomiast niektóre zespoły, jak Partizan czy Mainz, okazały się trochę za mocne nawet dla składu galowego.

Osiągnięte wyniki pozwoliły zająć 11. miejsce. Wiosną zagramy zatem w fazie play off o awans do 1/8 finału. Rywalem będzie szwajcarski Servette z Genewy.

Trochę w cieniu europejskich pucharów trwała rywalizacja na krajowych boiskach. I trzeba powiedzieć, że w lidze spisywaliśmy się bardzo dobrze. Jedynym zgrzytem była porażka 1:3 z ŁKS 30 sierpnia na własnym stadionie. Potem jednak drużyna zanotowała świetną passę 11 ligowych meczów bez przegranej.

Wygraliśmy m.in. 2:1 z Legią na wyjeździe, gole strzelili Musiołek i Klupś.

I zakończylibyśmy jesień na pozycji lidera, ale dość nieszczęśliwa porażka z Lechią Gdańsk sprawiła, że tak się nie stało.

Najmniej uwagi poświęcaliśmy Pucharowi Polski, ale mimo to odnieśliśmy trzy wysokie zwycięstwa. 5:1 z Chrobrym Głogów, 4:1 z Arką Gdynia i 4:0 z Radomiakiem Radom. Wiosną zagramy w ćwierćfinale ze Stalą Mielec.

Okazało się, że Servette to nie jest jakaś wybitna drużyna. W Genewie prowadziliśmy już 3:0 i gdyby nie słaba końcówka, to już tam moglibyśmy praktycznie świętować awans. Skończyło się na 3:2. U siebie byliśmy już bardziej skoncentrowani i dokończyliśmy dzieła.

W 1/8 finału los zetknął nas z RC Lens. Przyznam się wam, że kiedy spojrzałem na profil napastnika Elye Wahi, to się... przestraszyłem.

Na szczęście trener rywali, Javi Garcia, nie musiał korzystać ze swojego asa. Moi obrońcy by za nim raczej nie nadążyli... W pierwszym meczu na środku ataku wystąpili Ayanda Sishuba i Adam Buksa, w drugim Buksę zastąpił Ismael Aouad. Nie mieliśmy szans. Ale oba mecze przegraliśmy honorowo. Myślę, że debiut w europejskich pucharach należy uznać za udany. Zebrane doświadczenia na pewno zaprocentują w przyszłości.

Już w  lutym okazało się, że nie obronimy Pucharu Polski (przegrana ze Stalą Mielec 2:3), mogliśmy więc skupić się wreszcie na lidze. 

Muszę się przyznać, że liczyłem po cichu, iż uda się zdetronizować Raków! Niestety, na razie są to tylko pobożne życzenia. Głupio zgubione przez Warszawiankę punkty (np. 0:1 z Ruchem Chorzów u siebie) plus porażka 0:1 w Częstochowie sprawiły, że mistrz Polski w tym świecie gry jest na razie tylko jeden.

Natomiast powiedzmy to wyraźnie: wicemistrzostwo jest dla nas ogromnym sukcesem! W dodatku Sebastian Musiolik strzelając 19 goli został królem strzelców.

Superpuchar Polski:

Grali:

Liga:

Grali:

Puchar Polski:

Grali:

Liga Europy:

Grali:

Liga Konferencji:

Grali:

Grali we wszystkich oficjalnych rozgrywkach:

Kapitanowie:

O. Krzyżak - 43 (‬43 ‬od początku‭)
D. Hładun - 12 (9)
A. Klimczak - 5 (5)
A. Ławniczak‭ – ‬1 (0)

Hat-tricki:

L: 14.09.2026 - S. Musiolik (vs Radomiak Radom) 
LK: 17.12.2026 - S. Musiolik (vs Riga) 

Niewykorzystane karne:

-

Obronione karne:

L:‭ ‬05.09.2026‭ – ‬D.‭ ‬Hładun‭ (‬vs Lech Poznań‭)‬,‭ ‬strzelał J‭ ‬.Karlström

Wykorzystane karne:

L:‭ ‬26.07.2026‭ – ‬S.‭ ‬Musiolik‭ (‬vs Stal Mielec‭)
LK:‭ ‬30.07.2026‭ – ‬A.‭ ‬Klimczak‭ (‬vs Valur Reykjavik‭)
L:‭ ‬10.10.2026‭ – ‬S.‭ ‬Musiolik‭ (‬vs Wisła Kraków‭)
L:‭ ‬17.10.2026‭ – ‬J.‭ ‬Adkonis‭ (‬vs Korona Kielce‭)
L:‭ ‬22.05.2027‭ – ‬S.‭ ‬Musiolik‭ (‬vs Wsrta Poznań‭)

Rzuty wolne:

-

Występy w pierwszej reprezentacji Polski:

-

WARSZAWIANKA - sezon po sezonie

ZDOBYWCY GŁÓWNYCH TROFEÓW W POLSCE
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

POLSKIE KLUBY W EUROPEJSKICH PUCHARACH

ZDOBYWCY NAJPOWAŻNIEJSZYCH KLUBOWYCH TROFEÓW
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)