Sen o Warszawiance - część 10 (2032/33). Podium.

Wyłącznie polscy piłkarze i polscy sztabowcy - pierwsza flaga 

W poniższym zestawieniu nie uwzględniam zawodników spoza pierwszego zespołu oraz przedłużonych wypożyczeń. Jeżeli piłkarz grał na zasadzie wypożyczenia, a po jakimś czasie pozyskaliśmy go na stałe, poinformuję o tym w osobnej notce.

Do klubu:

Nikt.

Z klubu:

Nikt.

Dziesiąty, jubileuszowy sezon i od razu coś, co go wyróżnia: nie dokonaliśmy absolutnie żadnej zmiany w kadrze pierwszej drużyny! Nikt nie przyszedł, nikt nie odszedł. Uznałem, że postawię na stabilizację i zgranie.
 

Rozgrywki rozpoczęliśmy od fantastycznego zwycięstwa, które dało nam trzeci w historii Superpuchar Polski. Legia Warszawa, lokalny rywal, nie była w stanie kompletnie nic zrobić.

Kto chce, ten policzy ilu byłych graczy Wojskowych pojawiło się w mojej drużynie i ilu cudzoziemców wystąpiło w pierwszym składzie rywali. Która droga lepsza? Myślę, że to pytanie retoryczne...

Jesień 2032 to jednak przede wszystkim Liga Mistrzów! Nie ma co ukrywać - debiut w tych rozgrywkach przed dwoma laty i sukces w postaci dotarcia do 1/8 finału sprawił, że zasmakowaliśmy w Champions League. I tęskniliśmy!

Tym razem awans do fazy ligowej przyszedł nadspodziewanie łatwo. Z trzech rywali stojących nam na drodze (FK Sarajewo: 6-1, 2-0, Malmö FF: 3-0, 1-0 i Olympiakos Pireus: 4-0, 4-1), żaden nie był zbyt poważnym przeciwnikiem. Szczególnie rozczarowali Grecy.

Losowanie sprawiło, że na Luxenburg Arena zapanowała wielka radość: zagramy m.in ze słynnym Realem Madryt!

Fazę ligową rozpoczęliśmy kapitalnie! Drużyna w pięciu meczach straciła tylko jednego gola, zdołała m.in. wywieźć zwycięstwo ze Szkocji (1:0 z Rangersami), remis z Włoch (1-1 z Lazio) i nie dała się zagryźć Borussii Dortmund (0:0)! Byłem absolutnie oszołomiony!

Dopiero mecz z AZ Alkmaar przyniósł porażkę 1:3. Ale gdy rywal dysponuje takim napastnikiem, jak Egipcjanin El Ghandour, to trzeba brać pod uwagę możliwość przegranej.

Po jesiennych meczach zajmowaliśmy 15. miejsce i liczyliśmy się w walce o awans do fazy play-off.

Tymczasem w lidze, mimo kilku wpadek (porażki z Górnikiem Zabrze i ŁKS-em, parę remisów) grudzień kończyliśmy na pozycji lidera:

Jednak Lech Poznań i Zagłębie Lubin mocno deptały nam po piętach.

Cztery ostatnie sezony to niepowodzenia w Pucharze Polski. Tym razem niemal nie odpadliśmy z trzecioligowcem (czwarty poziom rozgrywkowy!) Legionovią! Musiałem wprowadzać do gry zawodników pierwszego wyboru, a decydującą bramkę, na 2:1, strzelił w 120. minucie meczu Dariusza Sapa. Jednak w kolejnym spotkaniu pewnie rozbiliśmy rezerwy Legii Warszawa, 5:0.  I zostajemy w grze!

Styczeń do dokończenie fazy ligowej Champions League. I pierwsza, historyczna dla klubu potyczka z Realem Madryt. Niestety, na Estadio Santiago Bernabéu nie mieliśmy najmniejszych szans.

Następnie przegraliśmy z RB Lipsk 1:3, ale cudownym zbiegiem okoliczności zdołaliśmy zająć ostatnie, premiowane awansem do fazy play-off, miejsce. A poza stawką znaleźli się choćby Juventus czy Lazio!

Jednak kiedy okazało się, że naszym przeciwnikiem w walce o 1/8 finału będzie Arsenal, stało się dla mnie jasne, że to koniec drogi. Zagraliśmy więc bez żadnej presji i trzeba przyznać, że dwie minimalne porażki z Kanonierami - choć bezdyskusyjne - wstydu nam nie przynoszą.

Strzelcy goli w Champions League (zaznaczona faza ligowa):

Pozostały więc tylko rozgrywki krajowe. W ćwierćfinale Pucharu Polski pokonaliśmy znakomicie spisujące się w lidze Zagłębie Lubin. Do przerwy było 0:1, lecz po zmianie stron zdołaliśmy strzelić trzy gole! A przecież grali w tym meczu dublerzy.

W półfinale bez trudu ograliśmy Widzew Łódź (2;0) i po pięciu latach przerwy znów mogliśmy zagrać w finale na Stadionie Narodowym! Przeciwnikiem Radomiak Radom, czyli średniak ekstraklasy.

Wątpliwości co do tego, kto jest lepszy nie było żadnych. Do przerwy prowadziliśmy 2:1 (Kędziorek, Oyedele - Žeravica), a w drugiej połowie jeszcze jednego gola dołożył Tomasz Kędziorek. Puchar Polski - po raz trzeci w historii - zabieramy na Luxenburg Arena!

Medale za zdobycie PP:

Pozostała liga. I w tym miejscu trzeba napisać kilka słów op trenerze Szwardze. Otóż Dawid Szwarga zdobył (oczywiście mówimy o moim świecie gry) cztery z rzędu tytuły mistrza Polski prowadząc Raków Częstochowa. Potem (sezon 2027-28) został zwolniony i następnie z niewielkim powodzeniem prowadził Śląsk Wrocław oraz Radomiak Radom. W styczniu 2032 zatrudniono go w Zagłębiu Lubin. Efekt? Poprzedni sezon lubinianie zakończyli dopiero na 11. miejscu, ale teraz nie mieli konkurencji!

Wiosną Warszawianka naprawdę nie grała źle w lidze. Ale przegraliśmy m.in. właśnie z Zagłębiem Lubin 0:1 i to okazało się kluczowe. Ostatecznie tytuł trafił do Lubina (81 punktów), drugi był Lech Poznań (78), a mój zespół dopiero trzeci (77).

Oznacza to znów rozbrat z Ligą Mistrzów; w następnym sezonie wystartujemy tylko w eliminacjach Ligi Europy.
 

Dlaczego nie udało się obronić tytułu mistrzowskiego? Przyczyn było kilka. Przede wszystkim doskonała gra rywali (Zagłębie Lubin nie przegrało wiosną żadnego meczu w ekstraklasie). Do tego doszła znacznie gorsza niż rok temu postawa Tomasza Kędziorka (zaledwie 13 ligowych trafień). Poza tym zespół ma pewne deficyty (boczni obrońcy). Pieniądze mamy, ale nie ma obecnie na rynku polskich graczy, którzy byliby lepsi od tych, którymi na tych pozycjach dysponujemy. Krajewski i Palacz (plus rezerwowi Saganowski i Chmiel) to nie są superasy. Dodatkowo dochodzą mini-aferki związane z faktem, że niektórzy piłkarze chętnie wyjechaliby do zagranicznych klubów, gdzie mogliby zarobić znacznie większe pieniądze. Dotyczy to zwłaszcza reprezentanta kraju, Mateusza Biegańskiego. Ten zawodnik gra znacznie gorzej, niż potrafi.

Superpuchar Polski:

Grali:

Liga:

Grali:

Puchar Polski:

Grali:

Liga Mistrzów:

Grali:

Grali we wszystkich oficjalnych rozgrywkach:

Kapitanowie:

O. Krzyżak‭ – 4‬0‭ (40‬ od początku‭)
M. Błąkała‭ – ‬14‭ (‬14‭)
‭J. Adkonis - ‬4 (2)

Hat-tricki:

L:‭ ‬16.04.2033‭ – ‬P. Zawadzki‭ (‬vs Lechia Gdańsk‭)

Niewykorzystane karne:

LM:‭ ‬25.08.2032‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Olympiakos‭), obronił: P. Katsikas
L:‭ 04‬.12.2032‭ – ‬J .Adkonis‭ (‬vs Arka Gdynia‭), obronił: J. Ojrzyński
LM:‭ ‬25.01.2033‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs RB Lipsk‭), obronił: N. Cavlina
L:‭ ‬09.04.2033‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Pogoń Szczecin‭), obronił: Z. Samčović
L:‭ ‬23.04.2033‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Cracovia‭), obok (aut)

Obronione karne:

-

Wykorzystane karne:

‭L:‭ ‬31.07.2032‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Zagłębie Lubin‭)
LM:‭ ‬18.08.2032‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Olympiakos‭)
LM:‭ ‬25.08.2032‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Olympiakos‭)
L:‭ ‬23.10.2032‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Cracovia‭)
PP:‭ ‬01.12.2032‭ – ‬J. Adkonis‭ (‬vs Legia II Warszawa‭)
L:‭ ‬16.04.2033‭ – ‬M. Zabielski‭ (‬vs Lechia Gdańsk‭)
PP:‭ ‬28.04.2033‭ – ‬T.‭ ‬Kędziorek‭ (‬vs Radomiak Radom‭)

Rzuty wolne:

-

Występy w pierwszej reprezentacji Polski:

M. Błąkała‭ – ‬6A
M. Biegański - 4A
F. Rózga - 1A

WARSZAWIANKA - sezon po sezonie

ZDOBYWCY GŁÓWNYCH TROFEÓW W POLSCE
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

POLSKIE KLUBY W EUROPEJSKICH PUCHARACH

ZDOBYWCY NAJPOWAŻNIEJSZYCH KLUBOWYCH TROFEÓW
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)