Sen o Warszawiance - część 14 (2036/37). Zmiany.

Wyłącznie polscy piłkarze i polscy sztabowcy - pierwsza flaga 

W poniższym zestawieniu nie uwzględniam zawodników spoza pierwszego zespołu oraz przedłużonych wypożyczeń. Jeżeli piłkarz grał na zasadzie wypożyczenia, a po jakimś czasie pozyskaliśmy go na stałe, poinformuję o tym w osobnej notce.
 

Do klubu:

01.07.2036: Oliwier Cieślik (PSV Eindhoven, prawo Bosmana)

01.07.2036: Jakub Duchnowski (Jagiellonia Białystok, prawo Bosmana)

01.07.2036: Kacper Gajda (Korona Kielce, 81 000 euro)

01.07.2036: Krzysztof Kurowski (Zagłębie Sosnowiec, 41 500 euro)

01.07.2036: Kacper Kątny (wychowanek, awans z U-19)

01.07.2036: Michał Ratajczyk (wychowanek, awans z U-19)

08.07.2036: Kamil Orzeł (Lech Poznań, 1 400 000 euro)

20.07.2036: Grzegorz Wielgus (Zagłębie Lubin, 130 000 [150 000] euro)



28.08.2036: Jacek Michalski (Stal Mielec, 1 100 000 euro)

 

Z klubu:

10.06.2036: Kacper Szymczyk (Real Oviedo, 1 000 000 euro)

10.06.2036: Jakub Jędrasik (Strasbourg, 1 900 000 euro)

12.06.2036: Tomasz Urbaniak (Luzern, 56 000 euro)

21.06.2036: Jerzy Graczyk (Zbrojovka Brno, 115 000 euro)

01.07.2036: Jakub Adkonis (Real Oviedo, 2 200 000 euro)

01.07.2036: Hubert Nowicki (Wisła Kraków, 1 800 000 euro)

10.07.2036: Patryk Zawadzki (Real Oviedo, 5 000 000 euro)

12.07.2036: Tomasz Kędziorek (1461 Trabzon FK, 3 000 000 euro)

16.07.2036: Kamil Anusiewicz (Rayo Majadahonda, 15 000 euro)

01.09.2036: Kacper Wieczorek (Real Oviedo, 1 700 000 euro)

Na początek kilka słów o reprezentacji, która w moim świecie gry przeżywała zapaść. Dopiero w 2036 udało jej się zakwalifikować na wielki turniej, po raz pierwszy od 2024 roku! Występy na EURO 2036 wzbudziły mieszane uczucia. Awans z grupy i potem minimalna porażka z Norwegią.

Przypomnę, że na turniej pojechało czterech obecnych zawodników Warszawianki: Biegański, Janik, Oyedele i Rduch. Oto statystyki naszej drużyny:

Lato obfitowało w zmiany personalne. Co prawda nie chodziło zazwyczaj o graczy pierwszego wyboru, ale cała kadra została mocno przewietrzona. Zarobiliśmy najwięcej w całej historii klubu, pozbywając się takich piłkarzy jak chociażby Nowicki, Zawadzki, Kędziorek, Jędrasik czy Adkonis. Każdy z nich miał ambicje być zawodnikiem pierwszego wyboru, a tego nie mogłem im zapewnić. Ciekawa sprawa, że aż trzech zakupił hiszpański Real Oviedo (Adkonis, Zawadzki, Wieczorek). Klub ten postawił na Polaków, bo w składzie mieli jeszcze Błąkałę (znalazł się tam rok wcześniej) i Mateusza Kowalczyka. Niestety - zajęli ostatnie, 20. miejsce w lidze....

My natomiast zarobiliśmy mnóstwo pieniędzy, a wydawaliśmy oszczędnie. Najwięcej kosztował Kamil Orzeł z Lecha Poznań: 1,4 mln euro. Piłkarz ten był przewidziany do gry w pierwszej jedenastce i miał zapewnić drużynie balans pomiędzy obroną, a atakiem. W poprzednich latach na ósemce występowali bowiem zawodnicy na wskroś ofensywni (najczęściej Sapa i Duda). Odbijało się to na naszej grze obronnej, zwłaszcza w europejskich pucharach. Teraz zatem weteran Duda będzie musiał zadowolić się rolą rezerwowego, a zastąpi go właśnie Orzeł.

Poza tym sporą kwotę wyłożyliśmy jedynie na Jacka Michalskiego, który może zagrać na każdej pozycji w obronie i będzie idealnym dublerem. Reszta transferów to prawdziwe okazje, Sporo obiecywałem sobie zwłaszcza po młodzianku sprowadzonym z PSV Eindhoven, który nosi zobowiązujące, piękne piłkarskie nazwisko - Cieślik.

W kadrze pierwszej drużyny znalazło się też miejsce dla dwóch nieletnich dzieciaków; Kątnego i Ratajczyka; to najciekawsi absolwenci naszej szkółki.

Sezon rozpoczynamy od zdobycia - po raz piąty z kolei - Superpucharu Polski. Przewaga nad Górnikiem była wyraźna, ale gol padł tylko jeden. Autorem - Karol Rakowiecki.

Jesienią byliśmy mocno zaangażowani w mecze Ligi Mistrzów, co odbiło się na rozgrywkach krajowych. 

Przede wszystkim już w grudniu wiedzieliśmy, że nie obronimy Pucharu Polski. Zadecydowała o tym niespodziewana porażka z Podbeskidziem (3:3 i karne 4:5), drużyną, która występuje przecież na drugim poziomie rozgrywkowym. 

W lidze też nie szło nam tak, jak zakładaliśmy. Ponieśliśmy aż cztery porażki i zajmowaliśmy drugą lokatę, za rewelacyjnym Zagłębiem Lubin. Strata nie była jednak duża, zaledwie cztery punkty.

Warto wspomnieć, że rekord młodości, jeżeli chodzi o nasz klub, zanotował Michał Ratajczyk. Ten fakt miał miejsce 13 września 2036 podczas potyczki z Jagiellonią Białystok. Nastolatek pojawił się na boisku w 57. minucie zastępując Janika.

Nie będę ukrywał, że mnie jednak najbardziej pasjonowało to, co się wydarzy w Lidze Mistrzów. Polska jest na tyle wysoko w rankingu, że wciąż mamy jedno miejsce bez konieczności rozgrywania kwalifikacji. Oto nasi rywale:

Rozpoczęliśmy fenomenalnie! W Dortmundzie mecz życia rozegrał bramkarz, Oliwier Zych. Nota 9,2 mówi sama za siebie! Zych nie tylko obronił kilka groźnych strzałów, ale w w ostatniej minucie nie dał się pokonać nawet z rzutu karnego! A że w 83. minucie po jednej z nielicznych kontr gola strzelił Kevin Dwórzyński, to wywieźliśmy z Niemiec bezcenne trzy punkty!

Niestety, zimny prysznic przyszedł bardzo szybko. U siebie po prostu musieliśmy ograć Kopenhagę! I cóż... Zych ponownie obronił rzut karny, ale przegraliśmy 0:1. A potem przyszły jeszcze porażki z VfB Stuttgart i RB Lipsk.

Humory poprawiły nam dwa ostatnie jesienne mecze. 2:1 z Fenerbahçe i przede wszystkim wyjazdowe 3:2 z Troyes. Francuzi przespali pierwsze 20 minut i dostali od nas trzy prawdziwe gongi! Potem gonili, ale nie dogonili.

Dziewięć zdobytych punktów pozwalało nadal marzyć o grze w fazie pucharowej.

Po krótkiej przerwie zimowej, należało rozegrać dwa ostatnie mecze fazy ligowej Champions League. Miały one dwóch bohaterów - Karola Rakowieckiego i Oliwiera Zycha. Zych, co niesamowite, obronił dwa kolejne rzuty karne! Pierwszego w meczu z Benficą, w ostatniej minucie doliczonego czasu gry, gdy prowadziliśmy 2:1! Co za historia!!!

W ostatnim meczu fazy ligowej Zych znów wybronił „jedenastkę“, ale nie byliśmy w stanie przywieźć z Manchesteru choćby remisu.

Mimo tej porażki dwanaście punktów, które zgromadziliśmy wystarczyło do tego, by zagrać w barażu o awans do 1/8 finału!

Los wyznaczył nam belgijski Anderlecht, który dysponował takimi zawodnikami, jak choćby reprezentacyjny napastnik, Angel De Bruyn.

Pierwsze spotkanie zaczęło się fatalnie, bo od straty gola już w 1. minucie po strzale De Bruyna. Potem wyrównał Rakowiecki, ale pech prześladował nas dalej: kontuzji doznał bramkarz Oliwier Zych. Na szczęście jego dubler, Krzysztof Kurowski, spisał się bardzo dobrze, a Michał Zabielski strzelił w 60. minucie zwycięskiego gola.

Rewanż ułożył się fenomenalnie! Co prawda drużyna z Belgii miała lekką przewagę, ale gole strzelali moi chłopcy! W 3. minucie trafił zastępujący kontuzjowanego Zabielskiego 21-letni Jakub Duchnowski, a w drugiej połowie na 2:0 i 3:0 podwyższyli Rakowiecki oraz Cieślik! Anderlecht zerwał się jeszcze do ataku i De Bruyn dwa razy pokonał Kurowskiego, ale to już był tylko łabędzi śpiew! Do 1/8 finału awansowała Warszawianka.

Awansując do grona szesnastu najlepszych klubów Europy, powtórzyliśmy swój największy sukces z sezonu 2030/31. 

O awans jeszcze wyżej, do 1/4 finału, przyszło się nam zmierzyć z AS Monaco. Niestety, kontuzja bramkarza Oliwiera Zycha okazała się dość poważna i nie mógł on być brany pod uwagę przy ustalaniu składu. 

Za 500 000 euro sprowadziliśmy awaryjnie ze Slovana Liberec Mateusza Bartczaka, który mógłby Zycha zastąpić, ale do Ligi Mistrzów nie można go było zgłosić. 

Przeciwko Monaco skazani więc byliśmy na Kurowskiego, a na ławce siedział młody Oskar Wicenciak z rezerw. Niestety, Kurowski w obydwu meczach z Monaco nie pomógł. Mimo to odpadliśmy przegrywając minimalnie (1:1, 1:2). Obydwa gole dla Warszawianki strzelił Karol Rakowiecki.

Występ w Champions League należy ocenić w kategoriach dużego sukcesu. Zych obronił cztery z pięciu rzutów karnych, które podyktowano dla rywali, Rakowiecki zajął trzecie miejsce klasyfikacji strzelców (ex aequo z kilkoma innymi zawodnikami), a Ratajczyk został najmłodszym piłkarzem tegorocznych rozgrywek! 25 lutego 2037 roku wszedł na boisko w 74. minucie rewanżowego meczu z Anderlechtem. Liczył sobie tamtego dnia 16 lat i 71 dni.

Po odpadnięciu z Ligi Mistrzów pozostały nam już tylko rozgrywki ligowe. Drużyna, podłamana porażką z Monaco, uległa Śląskowi Wrocław u siebie 1:2, ale potem:

Nastąpiła piękna seria dziewięciu zwycięstw pod rząd! Najważniejsze z nich to ogranie Zagłębia Lubin 1:0 na wyjeździe. Gola strzelił Grzegorz Wielgus, wychowanek... Zagłębia właśnie. Co ciekawe jesienią ten sam zawodnik przesądził o zwycięstwie nad swoim byłym klubem i jednocześnie naszym największym rywalem do tytułu mistrzowskiego:

Ostatecznie wyprzedziliśmy klub z Lubina o pięć punktów. Medale za zdobycie mistrzostwa Polski otrzymali:

Superpuchar Polski:

Grali:

Liga:

Grali:

Puchar Polski:

Grali:

Liga Mistrzów:

Grali:

Grali we wszystkich oficjalnych rozgrywkach:

Kapitanowie:

M. Biegański‭ – ‬38‭ (38‬ od początku‭)
‭T. Janik - 7 (5)
‭M. Zabielski - 4‬ (2)
K. Duda - 9 (4)
C. Popielec - 3 (0)

Hat-tricki:

‭‭L: 09.08.2036 – K. Dwórzyński (vs Ruch Chorzów) 

Niewykorzystane karne:

‭L: 17.04.2037 – K. Dwórzyński (vs Wisła Płock), obronił E. Neto

Obronione karne:

LM:‭ 0‬9.09.2036‭ – ‬O. Zych‭ (‬vs Borussia Dortmund‭)‬,‭ ‬strzelał A. Milambo
LM:‭ 17‬.09.2036‭ – ‬O. Zych‭ (‬vs København‭)‬,‭ ‬strzelał B. Old
LM:‭ 20‬.01.2037‭ – ‬O. Zych‭ (‬vs Benfica‭)‬,‭ ‬strzelał S. Gutiérrez
LM:‭ 27‬.01.2037‭ – ‬O. Zych‭ (‬vs Manchester United‭)‬,‭ ‬strzelał A. Garnacho

Wykorzystane karne:

‭‭‭‭L: 25.07.2036 – K. Dwórzyński (vs Radomiak Radom)
‭L: 09.08.2036 – K. Dwórzyński (vs Ruch Chorzów)
‭L: 09.08.2036 – K. Dwórzyński (vs Ruch Chorzów)
‭L: 13.09.2036 – K. Duda (vs Jagiellonia Białystok)
‭L: 03.04.2037 – K. Dwórzyński (vs Piast Gliwice)

Rzuty wolne:

-

Występy w pierwszej reprezentacji Polski:

M. Biegański - 1A (EURO 2036) plus 4A
M. Oyedele‭ – ‬2A (EURO 2036) plus 7A - 1 gol
T. Janik - 3A (EURO 2036) plus 6A - 1 gol
K. Rduch - 4A
J. Tataj - 4A

WARSZAWIANKA - sezon po sezonie

ZDOBYWCY GŁÓWNYCH TROFEÓW W POLSCE
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

POLSKIE KLUBY W EUROPEJSKICH PUCHARACH

ZDOBYWCY NAJPOWAŻNIEJSZYCH KLUBOWYCH TROFEÓW
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)