Sen o Warszawiance - część 16 (2038/39). Neapol.

Wyłącznie polscy piłkarze i polscy sztabowcy - pierwsza flaga 

W poniższym zestawieniu nie uwzględniam zawodników spoza pierwszego zespołu oraz przedłużonych wypożyczeń. Jeżeli piłkarz grał na zasadzie wypożyczenia, a po jakimś czasie pozyskaliśmy go na stałe, poinformuję o tym w osobnej notce.
 

Do klubu:

01.07.2038: Marcin Piątek (Wisła Kraków, 500 000 euro)

01.07.2038: Kamil Maślanka (Legia Warszawa, 3 000 000 euro)

01.07.2038: Piotr Nowak (Lech Poznań, 3 500 000 euro)

14.07.2038: Jakub Wróblewski (ŁKS, 2 000 000 euro)

16.07.2038: Andrzej Mącior (Resovia, 41 000 euro)

28.08.2038: Krystian Jodłowiec (Borussia Dortmund, wypożyczenie)

Z klubu:

14.06.2038: Krzysztof Kurowski (Racing Strasbourg, 900 000 euro)

 

30.06.2038: Maxi Oyedele (koniec kontraktu)

01.07.2038: Cyprian Popielec (Austria Lustenau, 190 000 euro)

03.07.2038: Rafał Chrabąszcz (Górnik Zabrze, wypożyczenie)

06.07.2038: Eryk Grzywacz (Ankaragücü, 550 000 euro)

10.07.2038: Jacek Michalski (Wisła Płock, 2 100 000 euro)

Nastał czas kolejnych pożegnań zasłużonych piłkarzy. Z klubu odeszli Grzywacz, Oyedele i Popielec. Każdy z nich to kawał historii Warszawianki. Dobre pieniądze wzięliśmy też od Wisły Płock za Michalskiego.

W związku z tym pierwszą palącą potrzebą było znalezienie nowego stopera i środkowego pomocnika, obydwu do wyjściowej jedenastki. Jeśli chodzi o tę pierwszą pozycję, to mój wybór był odważny i zaskakujący. Z Wisły Kraków przybył za 0,5 mln euro Marcin Piątek, gracz niespełna 19-letni. Z kolei środek pomocy wzmocnili Piotr Nowak z Lecha (3,5 mln) i Jakub Wróblewski (2 mln) z ŁKS. Mimo że ten drugi ma już za sobą debiut w reprezentacji Polski, to jednak młody wychowanek Kolejorza, będzie graczem pierwszego wyboru. Imię i nazwisko zobowiązują!

Bardzo wiele obiecuję sobie po lewym obrońcy kupionym z Legii Warszawa za 3 mln euro. Krzysztof Maślanka ma zaledwie 18 lat i będzie dublerem Skrzypczaka, ale już wkrótce świat może należeć do niego.

Po raz siódmy z rzędu, a dziewiąty ogółem, sięgamy po Superpuchar Polski. Zagłębie Lubin zostało rozstrzelane, a w roli głównej wystąpił Karol Rakowiecki, popisując się hat-trickiem. Potem się okaże, że.... jedynym w całym sezonie!

Tym razem nie powiodło się nam w rozgrywkach o Puchar Polski. Już w drugim meczu wyeliminowała nas Cracovia.

Tymczasem przygoda z Ligą Mistrzów zaczęła się jak jakiś nierealny sen. Przybliżę sytuację. Otóż na mecz z Napoli nie mógł pojechać kapitan zespołu, Mateusz Biegański, który zmagał się z kontuzją. W związku z tym powstał dylemat, kogo wystawić na środku obrony? Piątek był kimś, na kogo postawiłem od samego początku, ale kto obok niego? Gajda, Mącior czy Jodłowiec? Na początku myślałem, aby dać szansę Mąciorowi, który przed sezonem przyszedł do nas z Resovii. Ostatecznie jednak zdecydowałem się na Jodłowca. Ten 21-letni piłkarz został przeze mnie w trybie pilnym wypożyczony z rezerw Borussi Dortmund 28 sierpnia 2038, po kontuzji Biegańskiego. 29 sierpnia 2038 zadebiutował w lidze w meczu z Rakowem i spisał się dobrze. A 7 września 2038 wyszedł w pierwszym składzie na Stadio Diego Maradona, żeby zmierzyć się z Napoli! Wyobrażacie sobie?! Jego cale doświadczenie na poziomie seniorskim to były... trzy mecze w rezerwach BVB i debiut w ekstraklapie!

I oto stał się cud! Przeżyłem jeden z najpiękniejszych momentów tej kariery. To było tak cholernie nieoczywiste! Na środku obrony 21-letni Jodłowiec i 19-letni Piątek. A my nie dopuściliśmy Napoli do ani jednego celnego strzału. Więcej! Wygraliśmy mecz, przywożąc do Warszawy bezcenne trzy punkty.

W następnych meczach nie było już jednak tak kolorowo. Zremisowaliśmy z Gentem mecz, który powinniśmy wygrać. Gol stracony w 90 + 3 mówi wszystko... No i tak jak niemal zawsze - nie dawaliśmy rady ekipom z Anglii.

Jednak ostatnie dwa jesienne mecze znów przyniosły sporą dawkę optymizmu. Zwyciężyliśmy w Lipsku, choć gospodarze (mimo gry w dziesiątkę) mocno nas cisnęli. Remis z Atlético Madryt przyjąłem z mieszanymi uczuciami - znów straciliśmy gola w doliczonym czasie.

Gdy ochłonąłem, stwierdziłem jednak, że nie mamy prawa narzekać. Wciąż mieliśmy bowiem szanse na awans do dalszych gier.

Jesienną część rozgrywek ligowych zakończyliśmy na pierwszej pozycji, ale zespół przegrał pięć razy! W Gdańsku aż 2:5 z Lechią.... To było niepokojące. Tuż za nami uplasowała się Stal Mielec, a kilka innych drużyn też czaiło się całkiem blisko. Niebezpiecznie blisko.

Wiosna rozpoczęła się radośnie! Bez większego trudu ograliśmy słabe Sarajevo, a potem pokonaliśmy Porto 2:1. Takie wyniki pozwoliły zająć najwyższe miejsce w historii naszych występów w Champions League. Piętnaste!

W walce o 1/8 finału los nam przydzielił Monaco. I przez chwilę wydawało się, że sen nadal trwa. Otóż z wyjazdu przywieźliśmy zwycięstwo 1:0 (Dwórzyńśki). Choć z ręką na sercu należy przyznać, że mieliśmy tam sporo szczęścia. Niestety, u siebie zaprzepaściliśmy zaliczkę. Monaco w normalnym czasie prowadziło 2:1, a w dogrywce strzeliło potrzebną im do awansu bramkę. Szkoda, było naprawdę blisko 1/8.

Rywalizacja w lidze pomiędzy nami i Stalą Mielec trwała do ostatniej kolejki. Wszystko dlatego, że w końcówce złapaliśmy zadyszkę i przegraliśmy mecze z Legią Warszawa (d) i Wisłą Kraków (w). 

Na szczęście w finalnej grze sezonu wygraliśmy 3:2 z ŁKS-em. Do przerwy było 3:0, po zmianie stron znów zaczęliśmy się snuć po boisku, ale wszystko skończyło się dobrze. Zgromadziliśmy 67 punktów, tyle samo co Stalówka, ale bezpośrednie mecze zdecydowanie dla nas (2:0. 3:0). Dlatego tytuł zasłużony!

Jednak prasa słusznie zauważyła:

Najlepszymi piłkarzami w naszej drużynie byli Marcel Babiarz i Karol Rakowiecki, który obronił koronę króla strzelców. Natomiast skandalicznie obniżył loty Błaszkiewicz, obecnie etatowy reprezentant Polski. Agencje menedżerskie mieszają mu w młodym łbie, ale ja już się za niego wezmę! 

Medale za zdobycie mistrzostwa:

W trakcie sezonu w pierwszej reprezentacji zadebiutował Kamil Orzeł, a tuż po jego zakończeniu - Kamil Maślanka.

Karol Rakowiecki jest już samodzielnym, klubowym rekordzistą goli zarówno w lidze (91), jak i we wszystkich oficjalnych rozgrywkach (120). A debiutu w kadrze wciąż brak!

Superpuchar Polski:

Grali:

Liga:

Grali:

Puchar Polski:

Grali:

Liga Mistrzów:

Grali:

Grali we wszystkich oficjalnych rozgrywkach:

Kapitanowie:

M. Biegański‭ – ‬35‭ (35‬ od początku‭)
‭T. Janik - ‬11 (4)
M. Babiarz - 5 (4)
J. Tataj - 4 (3)
O. Cieślik - 3 (1)
K. Rakowiecki - 1 (0)
D. Sapa - 1 (0)
G. Wielgus - 1 (0)

Hat-tricki:

‭‭‭‭SP: 10.07.2038 – K. Rakowiecki (vs Zagłębie Lubin)

Niewykorzystane karne:

‭‭‭L: 13.08.2038 – K. Dwórzyński (vs Podbeskidzie Bielsko-Biała), obronił W. Zborek

Obronione karne:

‭‭PP: 28.10.2038 – ‬M. Bartczak‭ (‬vs ‭Ruch Chorzów)‬,‭ ‬strzelał M .Kowalczyk

Wykorzystane karne:

‭‭‭‭‭‭L: 12.09.2038 – K. Dwórzyński (vs Stal Mielec)
‭L: 23.10.2038 – K. Rakowiecki (vs Cracovia)
‭L: 12.02.2039 – K. Rakowiecki (vs Lech Poznań)
‭L: 15.04.2039 – K. Rakowiecki (vs Lechia Gdańsk)
‭L: 30.04.2039 – K. Rakowiecki (vs Widzew Łódź)
‭L: 21.05.2039 – K. Dwórzyńskii (vs ŁKS)

Rzuty wolne:

‭L: 27.11.2038 – P. Nowak (vs ŁKS)
‭L: 25.02.2039 – M. Babiarz (vs Miedż Legnica)
‭L: 18.03.2039 – M. Babiarz (vs Stal Mielec)

Występy w pierwszej reprezentacji Polski:

M. Babiarz - 7A (2 gole)
M. Biegański - 8A
T. Błaszkiewicz - 7A (1 gol)
T. Janik - 7A
K. Maślanka - 1A
K. Orzeł - 1A
J. Tataj - 2A
O. Zych - 9A

WARSZAWIANKA - sezon po sezonie

ZDOBYWCY GŁÓWNYCH TROFEÓW W POLSCE
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)

POLSKIE KLUBY W EUROPEJSKICH PUCHARACH

ZDOBYWCY NAJPOWAŻNIEJSZYCH KLUBOWYCH TROFEÓW
(w nawiasach - liczba triumfów w danych rozgrywkach; liczy się tylko mój świat gry, a nie historia realna)