Od zera na szczyt #13 – pierwszy pełny rzymski sezon

Poprzednie odcinki

Wstęp

Po zwolnieniu z Eintrachtu trafiłem do Romy, gdzie dokończyłem sezon na dziesiątym miejscu. W tym sezonie celem był więc powrót do europejskich pucharów.

Transfery

Do drużyny dołączyli następujący zawodnicy, większość z wolnego transferu:

Chorwat został od razu wypożyczony do belgijskiego Royale Union Saint-Gilloise, gdzie spisywał się znakomicie.

Opis sezonu

Sezon rozpoczęliśmy od meczu pierwszej rundy Pucharu Włoch, gdzie podejmowaliśmy SPAL. Bez większych problemów ograliśmy rywali 4:0.

W bramce zagrał pod nieobecność Morello wracający z wypożyczenia norweski bramkarz.

Na inaugurację ligi czekał nas jednak o wiele trudniejszy przeciwnik – zmierzyliśmy się bowiem z Milanem. Zagraliśmy jednak naprawdę dobre spotkanie i wygraliśmy na Stadio Olimpico 2:1.

Terminarz na początku sezonu wyjątkowo nam jednak nie sprzyjał, jako że w następnej kolejce jechaliśmy do Turynu na mecz z Juventusem. I choć nie odstawaliśmy poziomem od rywali, to jednak Stara Dama wygrała to spotkanie 3:1.

Na koniec miesiąca podejmowaliśmy inny zespół z Turynu. Ponownie było 3:1, ale to my wyszliśmy zwycięsko z tego starcia.

Miesiąc kończymy na szóstym miejscu.

Wrzesień rozpoczęliśmy od wyjazdowej porażki z Parmą.

Jednak Stadio Olimpico pozostawało niezdobytą twierdzą. Mimo gry przez niemal cały mecz w osłabieniu, pokonaliśmy 3:1 Perugię.

W następnej kolejce liczyliśmy na pierwsze wyjazdowe zwycięstwo, gdyż naszym rywalem było Frosinone. Do przerwy spokojne prowadzenie 2:0 i nieuznany gol w doliczonym czasie gry. Druga połowa zaczęła się dla nas jednak fatalnie, w 6 minut wypuściliśmy prowadzenie z rąk... Pod koniec meczu nasze zaciekłe ataki przyniosły jednak efekt dzięki bramce z rzutu karnego. Wygrywamy 3:2, choć to spotkanie powinno mieć zupełnie inny przebieg.

Miesiąc kończymy kolejnym domowym zwycięstwem. Tym razem naszą wyższość musiała uznać Bologna.

Wrzesień kończymy na czwartej pozycji z dwoma punktami straty do Napoli.

Do tego piłkarzem miesiąca został nasz napastnik, Abdul Owusu, który pięciokrotnie trafiał do siatki rywali!

Październik był w naszym wykonaniu bardzo słaby. Przegraliśmy derby z Lazio:

a także po raz pierwszy straciliśmy punkty przed własną publicznością, tylko remisując z Hellasem mimo ogromnej przewagi...

Dopiero na sam koniec miesiąca udało nam się wygrać z Genoą.

Miesiąc kończymy na szóstej pozycji z dziesięciopunktową stratą do Juventusu.

Listopad zaczynamy od w pełni zasłużonej wyjazdowej porażki z Interem.

Następnie odrabiamy przed własną publicznością dwubramkową stratę z Sassuolo.

Kończymy miesiąc skromną wygraną na Sardynii.

Na koniec listopada status quo, nadal zajmujemy szóste miejsce z 10 punktami straty do lidera, tyle że teraz jest nim Inter.

W grudzień wchodzimy zwycięstwem u siebie z Atalantą.

Następnie dostajemy lanie w Neapolu, choć do 90. minuty wynik nie wyglądał aż tak źle.

W Pucharze Włoch podejmujemy Como. Wystawiam dość rezerwowy skład i w drugiej połowie musiałem gonić wynik graczami podstawowego składu. Z pomocą dwóch goli samobójczych rywala wygrywamy jednak 3:2.

Wracamy do ligi, gdzie dość spokojnie ogrywamy Salernitanę.

Miesiąc kończymy wyjazdową wpadką z Brescią.

Nadal zajmujemy szóste miejsce z 10 punktami straty do lidera, którym ponownie jest Juventus.

Styczeń zaczynamy od wyszarpanego w samej końcówce zwycięstwa z Sampdorią.

Na półmetku sezonu zajmujemy więc piąte miejsce.

Następnie w Pucharze Włoch rewanżujemy się Napoli, wygrywając aż 3:0 na wyjeździe!

W nagrodę, w kolejnej rundzie czekają nas kolejne derby Rzymu!

W lidze rewanż bierze na nas Milan.

Miesiąc kończymy jednak zwycięstwami z Torino i Parmą.

W meczu z Parmą zadebiutował wypożyczony z Barcelony obrońca.

Styczeń ponownie kończymy na szóstej pozycji.

Luty zaczynamy od derbów w ćwierćfinale Pucharu Włoch. Do przerwy 1:1, choć Lazio było lepsze. Na początku drugiej połowy z czerwoną kartką wylatuje Quagliata. Mimo to w 63. minucie obejmujemy prowadzenie! Niestety nie byliśmy w stanie go utrzymać i ostatecznie odpadamy z rozgrywek.

W lidze do końca miesiąca wygrywamy już jednak wszystko. Szczególnie dobrze smakowała wygrana z liderującym Juventusem po golu w ostatniej akcji meczu.

Kończymy miesiąc na czwartej pozycji!

Marzec zaczynamy od kolejnej wpadki z Hellasem.

Szybko jednak poprawiamy sobie nastroje derbową wygraną.

Miesiąc kończymy jednak kolejną porażką.

Mimo to, nadal zajmujemy czwarte miejsce, choć pozycja wicelidera była w naszym zasięgu...

Kwiecień rozpoczynamy od pokonania u siebie Interu, choć trochę nam w tym pomogła czerwona kartka.

Następnie ogrywamy na wyjeździe Sassuolo.

W kolejnym meczu notujemy jednak pierwszą domową porażkę w tym sezonie. Naszym pogromcą zostaje... ostatnie w tabeli Cagliari.

Następnie ogrywamy na wyjeździe Atalantę.

A miesiąc kończymy kolejną porażką u siebie, tym razem z Napoli.

Ta porażka powoduje, że spadamy na piąte miejsce.

Zostały ostatnie trzy kolejki. Wyjazd z Salernitaną oraz domowe mecze z Brescią i Sampdorią. Maj zaczynamy od wygranej z Salernitaną 2:0, która oficjalnie zapewnia nam grę w europejskich pucharach w przyszłym sezonie.

W kolejnym meczu wysoko ogrywamy Brescię u siebie.

Zapewniamy sobie Ligę Europy i dzięki porażce Napoli wskakujemy na czwarte miejsce. Wygrana z Sampdorią zapewni nam udział w LM!

W ostatniej kolejce zrobiliśmy, co do nas należało.

Kończymy więc sezon na czwartym miejscu, choć wicemistrzostwo było w zasięgu.

Dzięki współczynnikowi zdobytemu przez ligę włoską w tym sezonie, Włochy otrzymują dodatkowe miejsce w Lidze Mistrzów, więc Napoli ostatecznie i tak w niej zagra.

Wśród zawodników swojej drużyny ponownie muszę wyróżnić Owusu oraz ofensywnych pomocników.

Owusu zajął piąte miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi!

W Serie B najlepsza okazała się Fiorentina, która po roku wraca do Serie A. Razem z nią awans wywalczyły Como i Lecce.

Puchar Włoch zdobył Inter, który w finale po dogrywce pokonał Milan.

W Superpucharze Włoch triumfował Juventus, który w finale po dogrywce wygrał z Milanem.

Ligę Mistrzów wygrała Chelsea, pokonując w finale Real Madryt 3:1.

W Lidze Europy najlepsze okazało się RB Salzburg, które w finale pokonało Liverpool 3:0.

W Lidze Konferencji triumfowało Newcastle, wygrywając w finale z Lazio po rzutach karnych.

Statystyki kariery

Najwyższe zwycięstwo – Lech Poznań 10:1 GKS Tychy (25 maja 2030)

Najwyższa porażka – Real 0:5 Oriental (1 grudnia 2024), Napoli 0:5 Roma (5 stycznia 2032)

Najdłuższa seria bez porażki – 17 (8 marca – 30 sierpnia 2031; 13 meczów w Lechu + 4 w Eintrachcie)

Najdłuższa seria zwycięstw – 11 (18 kwietnia – 30 sierpnia 2031; 7 meczów w Lechu + 4 w Eintrachcie)

Najdłuższa seria zwycięstw (liga) – 13 (21 września 2030 – 1 marca 2031)

Najdłuższa seria porażek – 5 (6 września – 15 października 2031)

Najdłuższa seria bez wygranej – 11 (21 stycznia – 31 marca 2028)