FM26 - Gdy futbol znowu woła...

Witam wszystkich.

Minęło trochę czasu odkąd ostatni raz opublikowałem tutaj jakąś swoją karierę, albo patrząc na to czego nie usunąłem, a było ostatnie to wstęp i pierwszy sezon.. Jak to w życiu bywa... obowiązki, sprzęt, brak czasu, a czasem zwykłe lenistwo skutecznie odciągały mnie od publikowania karier. To, że będę coś tu wrzucał naszło mnie bardziej nostalgicznie.
Dokładniej to wyglądało tak, że przez kilka lat nawet odstawilem piłkę nożną gdzieś na dalszy nawet nie drugi czy trzeci tor a kompletnie odstawiłem na złomowisko... Piłka nie sprawiała mi już jakiejkolwiek frajdy, szejkowate kluby, cała otoczka w swoim całokształcie powodowała u mnie przysłowiowe wymioty. Tak jak kiedyś, nieważne kto grał w pucharowej fazie LM, czy też międzynarodowe imprezy jak ME albo MŚ - kiedyś nie było opcji aby nie zobaczyć jakiegoś meczu tak to obróciło się o 180 stopni.. W tym przypadku nie mówię tego jako kibic Man Utd a po prostu kibic futbolowy. Jednakże po pewnym rozbracie z piłką gdzieś tam powiedzmy, że poza wybiórczymi meczami United, zacząłem coś tam oglądać, albo chociaż "coś tam" czasami leci w tle gdy jestem czymś zajęty na lapku albo w pracy jak mam np drugą zmianę. A może po prostu jako szczęśliwy tata, wolne chwile zacząłem spędzać nieco inaczej? Nie wiem. Wiem tylko tyle, że tego FM-a gdzieś tam czasami się odpalało, ale to na zasadzie baz gier z legendami, aby znowu mieć możliwośc zagrania kimś kto nostalgicznie wywoływał emocje.. Dobra brnijmy do brzegu...

Listopad 2025. Wyczekiwany przeze mnie manager wywolal we mnie takie same rozczarowanie jak kolejny menago Manchesteru United... Totalne gówno, pobugowane, niedopracowane - odpalone na około 20 godzin i mówię nie no... pierdole tą grę. Jednakże wiedzialem, że zawsze po świętach coś tam z tym managerem robią, więc pobralem aktualizacje kiedy moje dziewczyny poszły spać i odpaliłem... Najpierw 3 symulacje na urlopie kilku sezonów... Mówię hmm no dobra, coś tam poklikałem po tym menu itp, ok.. czasami trzeba gre zrestartować, bo np. chcesz wejść w sztab a tu no niestety nie da się czy coś.. Tak czy inaczej, jest już lepiej. Brak możliwości prowadzenia reprezentacji - przeboleję, choć czasami w trakcie karier godzilem sie na objęcie jakiejs reprezentacji aby sobie urozmaicic grę albo np szybciej dobić do top1 zeby wyprzedzic Fergusona czy Guardiolę...
Finalnie zagralem na szybko na "pół urlopowej" karierze z graniem meczy jak i używaniem natychmiastowego wyniku z jakimiś tam ogórkami w zależności jaki klub prowadziłem i stwierdziłem, że dobra szału nie ma, ale zagramy w grę komputerową. No i tak dziś, dosłownie dziś, a jest 21:30 jak zacząłem tutaj coś pisać (cokolwiek znajduje się w tekście jest pisane bez jakichś wersji roboczych, pisane na żywioł, nie musi mieć idealnego ładu i składu to będzie później... postaram się :) ) wszedłem na MFMa.. zobaczyłem kilka blogów i stwierdziłem, ej skoro gram to może też coś tu w końcu wrzucę po 9 latach... Zaznaczam, że nie chcę starszych wersji FM'a choć są genialne szczególne sentymenty do kulek 05, czy pozniejszych 12, 13, 15 to jednak zagramy w nowego. Co prawda jednoczesnie mnie bawi i irytuje jedna rzecz... kiedys kiedys jak potrzebowales hajsu na spektakularny transfer to dodawales "kolegę" który kupował od Ciebie bolka z rezerw za 100 mln... tutaj jak masz jakis szrot 50-70 milionowy i chcesz sie go pozbyc to idziesz do agenta, ten informuje Cie, ze zobaczy co da rade zrobic i tak z 2 dni pozniej przychodzi do Ciebie liga arabska... gorzej jak liga arabska przychodzi do Ciebie po zawodnika ktoremu oni dadza 500tys $ tygodniowki, a nie chcesz sie go pozbyc, no ale cóż... do przeżycia. Również z góry dodam, że będę publikował karierę, którą gram aktualnie. Chodzi mi o to, że gram po swojemu, podkręciłem np. generowanie newgenów (tu wtrącę tylko, że na fm26 nie ma jeszcze dopracowanej bazy z legendami a z drugiej strony... czy znowu chcialbym grac prowadzac Ronaldo czy Ronaldinho albo inne genialne formacje jak np moja slabosc do defensywy z Milanu z Maldinim na czele? Póki co nie, ale na pewno nie powiedzialem, ze tego nie odpalę tylko muszę poczekać jak bedzie dopracowana pod nowego FM'a a podkrecenie newgenow daje mi wieksza frajde jak tryhardowanie gry na standardowych ustawieniach). Ta gra na nowo sprawiła mi przyjemność z grania w nią a kariera którą mam jeszcze bardziej mnie nakręciła. Jak ktoś napisze, że taksa z neta, albo dziwne te newgeny to splynie jak po kaczce, ja chce sie cieszyc grą jak kiedyś kiedy miałem te 12,13 lat... czasy kulek itp, choc powiem ze w tym managerze w koncu da sie patrzec na te ludziki biegajace po boisku to na pewno na mega plus w moim odczuciu jezeli chodzi o zawodnikow a kulki w momencie gdy gra po prostu sie toczy zamiast paska z komentarzami, no meega w chuj! 
No a teraz juz o samej karierze i powiedzmy pomyśle...
PS. Jeżeli gdzieś zabraknie "kropki nad z albo o" to wybaczcie, jest to powiedzmy na kolanie pisane.

Zazwyczaj pierwsza kariera w kazdym managerze to Man Utd, choc zdarzało się, że po kilku sezonach, albo gdzies przechodzilem aby rywalizowac z potworem ktorego sie stworzylo, albo dodawalo kolejnego menagera i gralo na dwoch a czasami nawet i trzech, choc jak trzech to sezony trwaly szczegolnie bardzo dlugo... Jak tutaj bedzie? Nie wiem jeszcze co się w głowie urodzi, ale póki co jest jeden..
 

~~
Wstęp do kariery.
~~

Nie będę owijał w bawełnę ani udawał obiektywnego obserwatora. Ten blog powstaje z czystej frustracji. Frustracji kibica, który pamięta czasy, gdy Manchester United budził strach, a nie politowanie. Gdy na Old Trafford przyjeżdżały wielkie zespoły Europy i już w tunelu wiedziały, że łatwo nie będzie. Czasy Sir Alexa Fergusona nauczyły nas jednego — że sukces nie bierze się z przypadku, tylko z wizji, charakteru i ludzi, którzy wiedzą, gdzie są i dla jakiego klubu pracują.

Od jego odejścia? Chaos. Dziwne decyzje, jeszcze dziwniejsze transfery, przepłacone „gwiazdeczki”, które znikały szybciej niż się pojawiały, oraz talenty marnowane w sposób wręcz podręcznikowy. Każdy kolejny sezon miał być „tym przełomowym”, a kończyło się jak zwykle — nowym projektem, nowym trenerem i kolejną wizją do kosza.

Jako wieloletni kibic mam tego serdecznie dość.

Dlatego ten projekt nie jest kolejną karierą w FM-ie. To próba przywrócenia Czerwonym Diabłom tożsamości, którą przez lata sukcesywnie rozmywano. Klub ten zawsze opierał się na wychowankach, charakterach i piłkarzach, którzy wiedzieli, że koszulka z diabłem na piersi waży więcej niż nazwisko na plecach. I dokładnie w tym kierunku zamierzam iść.
Nie oznacza to jednak skąpstwa czy udawanej „romantycznej rewolucji”. Manchester United zawsze potrafił sięgnąć po wielkie nazwiska — Cantona, van Nistelrooy, czy powracający już Ronaldo bo gdy przychodził za pierwszym razem to był jedynie młodym utalentowanym Portugalczykiem, który zachwycił Fergusona podczas meczu przedsezonowego przeciwko Sportingowi. Jeśli uznam, że drużyna potrzebuje prawdziwej gwiazdy, która zrobi różnicę tu i teraz to nie będę żałował ani funta. Różnica polega na tym, że będą to transfery z głową, a nie nazwiska kupowane pod koszulki.

~~
Czerwiec 2025, Manchester
~~

Sala konferencyjna na Old Trafford robi wrażenie nawet na kims, kto w futbolu widział już wszystko. Zdjęcia dawnych triumfów, puchary, nazwiska, które zna każdy kibic piłki na świecie. Historia patrzy tu z każdej ściany. I właśnie ta historia była głównym powodem, dla którego siedziałem po drugiej stronie stołu.

– Dziękujemy, że zgodził się pan przyjąć zaproszenie – rozpoczął jeden z członków zarządu, typowy korporacyjny ton i wyważony uśmiech. – Panska kandydatura… wzbudziła spore zainteresowanie.

– Nie dziwię się – odpowiedziałem spokojnie, opierając się wygodnie na krześle. – Manchester United nie potrzebuje dziś eksperymentów. Potrzebuje kogoś, kto wie, czym ten klub był i czym znowu powinien być.

Zapadła krótka cisza. Wiedziałem, że słuchają uważnie.

– Chcemy wrócić na szczyt – padło kolejne zdanie. – Ale zdajemy sobie sprawę, że sytuacja nie jest łatwa. Presja, media, oczekiwania…

– Presja była tu zawsze – przerwałem. – Różnica polega na tym, że kiedyś potrafiono sobie z nią radzić. Dziś Manchester United wygląda jak klub, który sam nie wie, w jakim kierunku zmierza. I mówię to jako ktoś, kto temu klubowi kibicuje od lat, nie jako trener, który przyszedł po odprawę.

Tym razem cisza była dłuższa.

– Jak pan widzi przyszłość drużyny? – zapytał ktoś z końca stołu.

– Najpierw musimy przywrócić tożsamość – odpowiedziałem bez wahania. – Ten klub zawsze opierał się na wychowankach, charakterach i liderach. Nie na piłkarzach, którzy traktują Manchester jak kolejny przystanek w CV. Akademia musi znowu być fundamentem, a nie marketingowym dodatkiem do prezentacji dla sponsorów.

– A transfery? – padło pytanie, na które ewidentnie czekali.

Uśmiechnąłem się lekko.

– Nie jestem naiwny. Manchester United zawsze kupował gwiazdy i nadal będzie to robił. Różnica polega na tym, że to ja zadecyduję, kto jest wzmocnieniem, a kto tylko głośnym nazwiskiem. Jeśli uznam, że potrzebujemy lidera światowego formatu – zapłacimy. Ale nie będzie już przepłacania za piłkarzy, którzy nie podnoszą poziomu zespołu.

– Czyli oczekuje pan pełnej kontroli sportowej? – padło wprost.

– Oczekuję odpowiedzialności – poprawiłem. – Ja biorę na siebie wyniki, presję i krytykę. W zamian chcę jasnych zasad: ja odpowiadam za boisko, wy za finanse. Nie będziemy sobie wchodzić w kompetencje. Jeśli zaczniemy to robić, ten projekt nie ma sensu.

Kilka spojrzeń, ciche rozmowy między sobą. W końcu przewodniczący zarządu skinął głową.

– Jest pan pewny, że to się uda?

– W futbolu nie ma gwarancji – odpowiedziałem. – Ale jedno mogę obiecać: Manchester United przestanie być pośmiewiskiem. Old Trafford znowu będzie miejscem, gdzie rywale przyjeżdżają z respektem. A jeśli ktoś nie udźwignie tej koszulki – niezależnie od nazwiska – nie będzie tu miejsca dla sentymentów.

Wstałem od stołu.

– Ten klub ma wszystko, żeby wrócić na szczyt. Pytanie brzmi tylko: czy naprawdę jesteście gotowi oddać go w ręce kogoś, kto nie będzie się bał trudnych decyzji?

Chwilę później wiedziałem już, że decyzja zapadła.

cdn.