FMowy debiut młodego menadżera #6 – stabilizacja

W poprzednim sezonie jako beniaminek Ekstraklasy utrzymaliśmy się w lidze, choć ze względu na fatalną rundę wiosenną musieliśmy drżeć o nasz los aż do ostatniej kolejki. W tym sezonie chcemy zapewnić sobie utrzymanie znacznie wcześniej. Zarząd nadal oczekuje tylko walki o uniknięcie spadku, natomiast eksperci typują nas do zajęcia piętnastej pozycji.

Pierwszy sezon (2023/2024)

Drugi sezon (2024/2025)

Trzeci sezon (2025/2026)

Czwarty sezon (2026/2027)

Piąty sezon (2027/2028)

Transfery z klubu

Odeszło od nas kilku zawodników. Najważniejszymi osłabieniami były transfer Dominika Tapaja do grającej w Serie B Venezii oraz Mariusa Mihaia, za którego klauzulę wpłacił beniaminek Bundesligi, St. Pauli. Słowak był rezerwowym i rozegrał we Włoszech tylko 4 spotkania, natomiast Mihai był ważnym ogniwem swojego zespołu, dla którego strzelił 7 goli w 29 meczach, co jednak nie uchroniło ich przed spadkiem.

Odeszli także: Jan Vondra, który tak się stęsknił za ojczyzną, że po wygaśnięciu kontraktu trafił na Cypr oraz Abdul Musa, który za drobne wrócił do Nigerii.

Transfery do klubu

Ze względu na dużą liczbę straconych goli oraz odejście bramkarza, najważniejszą kwestią było wzmocnienie formacji defensywnej. Słowaka zastąpił Czech – na wypożyczenie z FK Jablonec przyszedł do nas Štěpán Pospíšil.

Na środek obrony sprowadziliśmy Łukasza Grabowskiego z Korony Kielce

oraz Emmanuela Amana z argentyńskiego Victoriano Arenas.

Dołączyli do nas również:

* Jan Paluska (ŚO/LO, CZE), 23 lata, wolny transfer (ostatnio Lech Poznań)

* Bartłomiej Wdowik (LO/OPL. 27 lat), wolny transfer (ostatnio Widzew Łódź)

* Oskar Repka (DP/ŚO, 29 lat), wolny transfer (ostatnio Piast Gliwice)

* Grzegorz Kołodziej (ŚO, 19 lat), wolny transfer (ostatnio Arka Gdynia)

* Adrian Przyborek (OPL/OPP, 21 lat), wolny transfer (ostatnio Pogoń Szczecin)

* Alan Siwek (napastnik, 20 lat), ŁKS Łódź

Opis sezonu

Na inaugurację sezonu czeka nas mecz wyjazdowy z beniaminkiem, Puszczą Niepołomice. Gospodarze już w czwartej minucie obejmują prowadzenie, jednak my od razu doprowadzamy do wyrównania. To jednak wcale nie podcięło naszym rywalom skrzydeł, jako że już w dziewiątej minucie prowadzili 2:1. My znowu szybko odpowiadamy i jeszcze przed przerwą dokładamy dwa gole.

W drugiej połowie podwyższamy prowadzenie, ale Puszcza do końca walczyła i zmniejszyła rozmiary porażki. Wygrywamy 5:3, ale to wcale nie był łatwy mecz.

Po pierwszej kolejce dołączają do nas również dwaj napastnicy: Dawid Gruszecki z Radomiaka i Jorge Gonzalez z wolnego transferu oraz obrońca Piotr Woźniak, wypożyczony z Pogoni Szczecin.

W drugiej kolejce podejmujemy Lecha Poznań. Do przerwy to my jesteśmy stroną przeważającą, jednak nie potrafimy tego przełożyć na gole.

W drugiej połowie mecz się wyrównał, działo się niewiele, ale to Lech wykorzystał jedną ze swoich sytuacji i wywiózł z Opola trzy punkty.

Następny mecz to wyjazd do Warszawy na spotkanie z Legią. Do przerwy nasi rywale przeważają, a my nie tworzymy sobie ani jednej sytuacji (nie licząc nieuznanego gola Szczutowskiego).

Na początku drugiej połowy Legia obejmuje prowadzenie, jednak my dość szybko doprowadzamy do wyrównania, a pod koniec meczu Dahlberg zapewnił nam zwycięstwo!

Kończymy miesiąc na szóstej pozycji.

W międzyczasie poznajemy naszego pierwszego rywala w Pucharze Polski. Będzie nim Polonia Warszawa.

Sierpień rozpoczynamy meczem u siebie z Górnikiem. Pierwsza połowa była wyrównana, jednak żadna z drużyn nie znalazła drogi do siatki rywala.

W drugiej połowie to Zabrzanie przechylili szalę zwycięstwa na swoją korzyść.

Po spotkaniu otrzymujemy kolejną złą wiadomość – kontuzji na treningu doznaje nasz bramkarz.

W następnej kolejce bez większych problemów ogrywamy w Mielcu tamtejszą Stal.

U siebie nadal nie potrafimy jednak zapunktować – tym razem z Opola z trzema punktami wraca Lechia.

Na koniec miesiąca przegrywamy z Rakowem.

Sierpień kończymy na dziesiątym miejscu.

Następny miesiąc rozpoczynamy od pierwszego zwycięstwa przed własną publicznością, zasłużenie pokonując Cracovię.

Dalej czeka nas wyjazd do Poznania na mecz z Wartą. Bardzo szybko obejmujemy prowadzenie, chwilę później podwyższamy je, ale nasi rywale niemalże od razu strzelają gola kontaktowego. Ostatecznie do przerwy kibice na stadionie oglądali aż 7 bramek.

Druga połowa w naszym wykonaniu była fatalna, ale dzięki obronionemu przez Pospíšila karnemu udaje nam się utrzymać prowadzenie.

Miesiąc kończymy wygraną u siebie ze Śląskiem.

Ostatecznie na koniec września zajmujemy szóste miejsce z dwoma punktami straty do strefy pucharowej.

Kolejny miesiąc zaczynamy od porażki w Tychach.

Następnie rozpoczynamy zmagania w Pucharze Polski. Mecz z Polonią Warszawa jest moim dwusetnym w karierze. To nasi rywale objęli prowadzenie jako pierwsza, jednak szybko to my wychodzimy na prowadzenie. Polonia wyrównała, ale jeszcze w pierwszej połowie ponownie objęliśmy prowadzenie. Druga połowa była jednak w naszym wykonaniu fatalna i po raz trzeci z rzędu odpadamy z pucharu z niżej notowanym rywalem...

W międzyczasie klub zmienił właściciela.

W lidze podejmujemy Wisłę Płock. Tym razem udaje nam się wygrać po golu Gładocha w końcówce meczu.

W następnej kolejce jedziemy do Krakowa na mecz z liderującą Wisłą. Nie odstajemy od nich poziomem, ale ostatecznie to "Biała Gwiazda" wygrywa po golu z rzutu karnego.

Na koniec miesiąca podejmujemy Piasta. W poprzednim sezonie to właśnie z nimi zanotowaliśmy pierwsze zwycięstwo po powrocie do Ekstraklasy i to w pięknym stylu, wygrywając 4:0. Liczyłem, że i teraz uda się nam wygrać. Już pierwsza połowa pokazała, że tak właśnie będzie. Piast przez 45 minut nie oddał ani jednego strzału na bramkę, a my zasłużenie prowadziliśmy 3:0!

W drugiej połowie Piast stworzył sobie kilka sytuacji, ale mieliśmy mecz pod kontrolą i pod koniec zadaliśmy jeszcze dwa ciosy.

Październik kończymy na siódmej pozycji ze stratą dwóch punktów do miejsc pucharowych.

Listopad zaczynamy od wyjazdu do Białegostoku. W pierwszej połowie to gospodarze przeważali, jednak nie przełożyło się to na gole.

W drugiej połowie to my byliśmy lepsi, ale również nie znaleźliśmy drogi do bramki rywali, więc wracamy z Podlasia z punktem.

W następnej kolejce podejmujemy Widzew. Do przerwy prowadzimy 2:1, choć goście oddali tylko jeden strzał.

W drugiej połowie Łodzianie przejęli inicjatywę, jednak nie licząc nieuznanego gola w samej końcówce, nie potrafili znaleźć drogi do naszej bramki, więc wynik z pierwszej połowy nie uległ zmianie.

Miesiąc kończymy meczem u siebie z Pogonią. Do przerwy przegrywamy 0:2.

W drugiej połowie udaje nam się doprowadzić do wyrównania.

Na półmetku sezonu zajmujemy znakomite szóste miejsce!

Na koniec rundy jesiennej przegrywamy jeszcze na wyjeździe z Lechem

oraz zaliczamy wpadkę u siebie z Puszczą.

Rundę jesienną kończymy na dziewiątej pozycji z dwoma punktami straty do miejsc pucharowych.

Rundę wiosenną rozpoczynamy od meczu u siebie z Legią. Do przerwy nie oddajemy ani jednego strzału i zasłużenie przegrywamy 0:1.

W drugiej połowie działo się niewiele i wynik się nie zmienił.

Następnie jedziemy do Zabrza. Już w jedenastej minucie przegrywamy po rzucie karnym, jednak szybko doprowadzamy do wyrównania. Do przerwy remisujemy, choć to Górnik był drużyną lepszą.

Druga połowa to jednak prawdziwy popis naszej ofensywy. Strzelamy trzy gole, nie tracąc żadnego i wygrywamy 4:1!

W kolejnym meczu spokojnie wygrywamy 2:0 ze Stalą Mielec.

Miesiąc kończymy wyjazdowym remisem w Gdańsku. Zasłużonym, choć wyszarpanym w samej końcówce.

Luty kończymy na ósmym miejscu.

Dobre występy poskutkowały również indywidualnymi wyróżnieniami: Alan Siwek został najlepszym młodzieżowcem oraz najlepszym piłkarzem miesiąca!

Na początek marca ogrywamy u siebie Raków, choć to rywale byli zespołem lepszym.

Następnie zasłużenie wygrywamy na wyjeździe z Cracovią.

Po tym spotkaniu opuszcza nas Woźniak, ponieważ Pogoń stwierdziła, że nie grał w wyznaczonej roli. Tyle, że to było niemożliwe do zrealizowania – miał on grać na pozycji środkowego obrońcy, ale w roli bocznego obrońcy (nie bocznego środkowego).

Miesiąc kończymy kolejnym szalonym meczem z Wartą.

Marzec kończymy na szóstym miejscu z identycznym dorobkiem punktowym, co drużyny ze strefy pucharowej. Oficjalnie zapewniamy sobie też utrzymanie.

Kwiecień rozpoczynamy od wyjazdowego remisu ze Śląskiem.

U siebie z GKS-em Tychy remisujemy do przerwy.

Ostatecznie jednak Tyszanie ponownie znajdują na nas sposób.

W następnej kolejce jedziemy do Płocka. W pierwszej połowie nie dzieje się praktycznie nic, poza niewykorzystanym karnym Gonzaleza.

W drugiej połowie gospodarze strzelają jednak gola i po raz kolejny nas ogrywają.

W meczu z liderującą Wisłą Kraków jesteśmy nieskuteczni i przegrywamy 0:3.

Miesiąc kończymy bezbramkowym remisem w Gliwicach, co oznacza, że w kwietniu nie wygraliśmy ani jednego spotkania...

Mimo to, kończymy miesiąc na ósmej pozycji.

Maj zaczynamy meczem u siebie z Jagiellonią. Już w pierwszej minucie goście obejmują prowadzenie, a 20 minut później jest 1:3 po tym, jak nasi rywale wykorzystują rzut karny. My jednak nie poddajemy się. Jeszcze przed przerwą doprowadzamy do wyrównania, a w drugiej połowie strzelamy kolejne trzy gole i wygrywamy to szalone spotkanie 6:3!

W przedostatniej kolejce gramy z Widzewem. Do przerwy prowadzimy w Łodzi 1:0 po nudnych 45 minutach.

W drugiej połowie działo się więcej, ale gole już nie padły.

Na koniec sezonu jedziemy do Szczecina, gdzie po raz kolejny zostajemy upokorzeni 0:6...

Ostatecznie kończymy sezon na ósmej pozycji, a do europejskich pucharów zabrakło nam zaledwie czterech punktów. Mistrzem Polski niespodziewanie, ale zasłużenie, została Wisła Kraków, a oprócz niej w europejskich pucharach zagrają Lech Poznań, Raków Częstochowa i Wisła Płock.

Puchar Polski zdobył Raków, który w finale pokonał... rezerwy Jagiellonii 3:1.

Zespół z Częstochowy zdobył również superpuchar, pokonując Lecha 2:1.

Naszym najlepszym strzelcem został Dawid Gruszecki, który z 11 golami zajął ex aequo szóste miejsce w klasyfikacji strzelców Ekstraklasy.

Na podium w klasyfikacji asystentów uplasował się natomiast Andreas Dahlberg, który zanotował 9 ostatnich podań.

Gruszecki znalazł się też w jedenastce sezonu Ekstraklasy.

Dobre wyniki dały nam też spory zastrzyk gotówki.

Byliśmy po prostu zgranym zespołem, w którym nikt szczególnie się nie wyróżniał.

Tak kształtowała się nasza pozycja na przestrzeni sezonu:

W I lidze bezkonkurencyjny okazał się ŁKS Łódź, który wraz z Zagłębiem Lubin wraca do Ekstraklasy po zaledwie jednym sezonie przerwy. Trzeci spadkowicz, Radomiak, mimo że zajął trzecie miejsce w lidze, to jednak przegrał w barażach. Te zwyciężyła szósta w tabeli Resovia i to ona po raz pierwszy w historii dołącza do grona ekstraklasowiczów.

Ligę Mistrzów wygrał Arsenal, który w finale wygrał po dogrywce z Realem Madryt.

W Lidze Europy triumfował Tottenham, który w finale pokonał 2:1 Olympique Lyon.

Liga Konferencji również padła łupem Anglików. W finałowym meczu Norwich ograło 2:0 Lazio.

Polskie drużyny w europejskich pucharach

Raków:

Lech:

Górnik:

GKS Tychy:

Statystyki kariery

Najwyższe zwycięstwo – Odra Opole 5:0 Chrobry Głogów (8 maja 2027) i Odra Opole 5:0 Piast Gliwice (29 października 2028)

Najwyższa porażka (liga) – Pogoń Szczecin 6:0 Odra Opole (27 listopada 2027 i 19 maja 2029)

Najwyższa porażka (ogólnie) – GKS Jastrzębie 6:0 Odra Opole (4 grudnia 2024), Pogoń Szczecin 6:0 Odra Opole (27 listopada 2027 i 19 maja 2029)

Najdłuższa seria bez porażki (ogólnie) – 10 meczów (18 maja-13 września 2025)

Najdłuższa seria bez porażki (liga) – 6 meczów (21 września-2 listopada 2024 oraz 3 marca-17 kwietnia 2027)

Najdłuższa seria zwycięstw (ogólnie) – 10 meczów (18 maja-13 września 2025)

Najdłuższa seria zwycięstw (liga) – 10 meczów (18 maja-13 września 2025)

Najdłuższa seria porażek – 4 mecze (wielokrotnie)

Najdłuższa seria bez wygranej – 11 meczów (6 lutego-23 kwietnia 2028)

Najdłuższa seria bez wygranej (liga) – 11 meczów (6 lutego-23 kwietnia 2028)