Colomiers - z motyką na słońce (poruszające 10 pierwszych sezonów 2013-23)

US COLOMIERS

podsumowanie lat 2013-23

Football Manager 2014

ZESPÓŁ

Klub, który przejąłem latem 2013 był beniaminkiem trzeciej ligi francuskiej. Przez 10 lat przeszedł wielką transformację, przebił się do Ligue 1 i wywalczył 5 trofeów. Oczywiście puchary za zwycięstwa w Championnat National (3 liga) czy Ligue Deux (2 liga) nie przedstwaiają wielkiej wartości. Najcenniejsze są dwa Puchary Francji (2021, 2023), a perłą w koronie i wspaniałym zwieńczeniem dekady - puchar za zwycięstwo w Lidze Europy (2023).

Wiele zostało jeszcze do zdobycia:

Najwyższe zwycięstwo (liga):

Najwyższe zwycięstwo (wszystkie rozgrywki):

Najwyższa porażka (liga):

Najwyższa porażka (wszystkie rozgrywki):

Wyniki w liczbach (poszczególne rozgrywki i ogółem):

Mecze rozstrzygnięte rzutami karnymi:

(komputer liczy rozstrzygnięcia karnymi jako zwycięstwa lub porażki, w statystykach powyżej ujęto jako remisy):

19/01/2016 vs Montpellier (d) 1-1, pd. k: 5-4   (1/16 finału Pucharu Francji)  
31/07/2021 vs Paris Saint-Germain (n) 0-0, k: 6-7   (Superpuchar Francji)

Potwierdzenie dorobku menedżerskiego z lat 2013-2023:

Różnica w wygranych i przegranych spotkaniach przedstawiona przeze mnie w statystykach wynika z faktu, że komputer mecze wygrane bądź przegrane karnymi liczy jako zwycięstwa lub porażki. Większość statystyków na świecie (w tym ja) uważa, że powinno się takie mecze klasyfikować jako remisy.

ZAWODNICY

Teraz zaprezentuję Wam podsumowaniwe dekady w Colomiers pod kątem najważniejszych postaci - piłkarzy. Przygotowując tą statystyczną dłubaninę miałem sporo dylematów. Nigdy bowiem nie bawiłem się tego typu zestawieniami, gdy prowadziłem zespół z niższej klasy (a były to czasy przed pisaniem blogów...) Jak bowiem potraktować występy ligowe? Czy liczyć tylko te z najwyższej klasy rozgrywkowej, czy może ująć wszystkie szczeble, przez które przeszedłem wraz z drużyną?

Ostatecznie zastosowałem metodę rodem z roczników angielskich. Tam profesjonaliście zalicza się mecze ligowe niezależnie od szczebla rogrywek (w grę wchodzą cztery najwyższe ligi zawodowe).

W sumie uważam, że to sympatyczne. Dzięki temu mogę uhonorować zawodników, bez których nie bylibyśmy w tym miejscu, jakie obecnie zajmujemy (czołówka francuskiej Ligue 1 i świeżo upieczony zwycięzca Ligi Europy). Powinniśmy zawsze pamiętać o takich piłkarzach jak Florian David (najpierw wypożyczany z Toulouse, potem dołączył na stałe). Gracz ten spędził ze mną trzy lata w trzeciej lidze, potem trzy lata w drugiej. Jako jedyny został mistrzem zarówno National (3 liga - 2016) jak i Ligue Deux (2 liga - 2019). Niestety - na ekstraklasę był już jednak zbyt słaby...

Dzięki globalnemu potraktowaniu występów ligowych na wszystkich szczeblach - w czołowej dziesiątce snajperów widzimy takich piłkarzy jak Stevis Koffi, Sébastien Bouscarrat, Pierrick Chaintreuil i Thibault Alet (wszyscy brylujący w 3 lidze), Facundo Taborda i Albert Ebossé (bardzo ważne postaci w 2 lidze) - ale również Tomás Martinez i Ramón Israilevich, którzy są obecnie wielkimi gwiazdami Ligue 1. Ten drugi - po zaledwie dwóch latach gry - wdrapał się na trzecie miejsce wśród najlepszych snajperów Colomiers w historii! Ma niespełna 21 lat, sprzedawać go nie zamierzam - zatem można przypuszczać, że kolejna dekada należeć będzie właśnie do niego.

Wielkie słowa szacunku należą się dwóm wychowankom Olympique Marsylia. Jednokrotny reprezentant (!) Wybrzeża Kości Słoniowej Achille Anani był z nami zarówno w lidze drugiej jaki i Ligue 1. Zdobywając 70 goli we wszystkich rozgrywkach został najlepszym snajperem Colomiers dekady. Natomiast etatowy kadrowicz Senegalu, bramkarz Ibrahima Sy, przeszedł identyczny szlak co Anani i nikt nie zaliczył tyle oficjalnych gier co on (242).

Osobny akapit trzeba poświęcić pierwszej prawdziwej perle oszlifowanej w naszej szkółce. Houssem Sandjak - bo o nim mowa - debiutował 18 listopada 2017 roku w meczu Pucharu Francji przeciwko Lannion. Miał wtedy 15 lat i 226 dni. Wkrótce do klubu zaczęły wpływać milionowe oferty od możnych firm, które bardzo chciały widzieć młodzieńca u siebie. Najbardziej zdeterminowani byli włodarze PSG i Monaco. Nie puściłem Sandjaka, gdyż na nim chciałem oprzeć grę drugiej linii Colomiers i uczynić z chłopaka symbol klubu. W roku 2019 uzyskaliśmy wymarzony awans do Ligue 1, kadra uległa dalszej ewolucji - natomiast pozycja Houssema pozostała bez zmian. Waleczny pomocnik wciąż ma pewne miejsce w składzie. 2 września 2022 roku Sandjak zadebiutował w dorosłej reprezentacji Francji i od tamtej pory jest regularnie do niej powoływany. A przecież wszystko tak naprawdę przed nim! Gdy zakończył się sezon 2022/23 - liczył sobie zaledwie 21 lat! Mimo tak młodego wieku już w tej chwili zajmuje trzecią pozycję wśród piłkarzy, którzy rozegrali najwięcej spotkań dla Colomiers. Od roku 2017 zaliczył ich we wszystkich oficjalnych rozgrywkach równo 200!

Najwięcej występów i goli w poszczególnych rozgrywkach:

Najbardziej utytułowani zawodnicy

Uważam, że nie powinienem przesadnie eksponować w tym miejscu dwóch tytułów zdobytych w niższych ligach. Mistrzostwo trzeciej ligi (2016) oraz wygranie ligi drugiej (2019) to prawdziwe kamienie milowe w historii "mojego" Colomiers. Natomiast trudno zaliczać te triumfy do cennych i "poważnych" trofeów. Takie zdobyliśmy tylko (lub aż, pamiętając z jakiego pułapu startowaliśmy w roku 2013!) - trzy. W latach 2021 i 2023 dwukrotnie mogliśmy wykonać rundę honorową z Pucharem Francji, lecz najcenniejsze jest bezwzględnie zwycięstwo w Lidze Europy (2023).

Do zwycięstwa w Lidze Europy przyczyniło się 27 zawodników:

Do zdobycia Pucharu Francji przyczyniło się 39 piłkarzy, w tym 14 dwukrotnie:

Najmłodszy / Najstarszy:

Najmłodszy gracz:

Houssem SANDJAK (ur. 06/04/2002)
15 lat / 226 dni
18.11.2017 (vs Lannion, Puchar Francji)

Najstarszy gracz:

Gregory DUTIL (ur. 30/12/1980)
35 lat / 128 dni
06.05.2016 (vs Ajaccio, Liga-3)

Najmłodszy strzelec bramki:

Houssem SANDJAK (ur. 06/04/2002)
16 lat / 196 dni
19.10.2018 (vs Beauvais, Liga-2)

Najstarszy strzelec bramki:

Gregory DUTIL (ur. 30/12/1980)
34 lata / 320 dni
15.11.2015 (vs Langueux, Puchar Francji)

Kapitanowie:

Opaskę zakładali następujący zawodnicy (450 spotkań):

Jacques ONANA N'DZOMO - 123 razy (123 od początku)
Ibrahima SY - 99 (96)
Augusto GONZALEZ - 78 (69)
Clement RIGAUD - 40 (40)
Jeremy MOREAU - 35 (35)
Lionel ZOUMA - 23 (19)
Remi LACROIX - 20 (19)
Aurelien MAZEL - 12 (12)
Rafael BARBOSA - 7 (6)
Marco DA SILVA - 6 (6)
Foued KHAZRI - 6 (6)
LUCAS Possignolo - 6 (6)
Florian AIGOUY - 4 (4)
Tomas MARTINEZ - 4 (1)
Gandhi VALDEZ - 3 (3)
Facundo TABORDA - 3 (1)
Achille ANANI - 2 (2)
Pierrick CROS - 1 (1)
Florian DAVID - 1 (1)
Houssem SANDJAK - 1 (0)

EUROPA I ŚWIAT

Lata 2013-23 to dla mojego klubu, Colomiers, czas wygrzebywania się z trzecioligowej otchłani. Natomiast gdzieś tam, na niedostępnych dla nas początkowo wyżynach - toczyła się walka o najwyższe trofea. Poniższe syntetyczne opracowanie przybliży Wam, które ekipy osiągały największe sukcesy w moim świecie gry. Świecie gry US Colomiers! Uwzględniłem najważniejsze rozgrywki i ligi.

Uwaga: jeśli chodzi o najlepszych snajperów w Lidze Mistrzów i Lidze Europy - uwzględniam również rundy kwalifikacyjne!

Europa:

W Champions League triumfowały znane firmy, ale żadna z nich nie zdominowała dekady: Real Madryt (2), Bayern Monachium (2), Arsenal Londyn, Paris Saint-Germain, Manchester United, Chelsea Londyn, Barcelona i Juventus Turyn (po 1). Zwracają uwagę dokonania snajperskie Roberta Lewandowskiego, który aż czterokrotnie był królem (lub współkrólem) strzelców.

Ligę Europy zmonopolizowały kluby angielskie, które aż pięciokrotnie okazywały się najlepsze. Co ciekawe - było to pięć różnych ekip! Sporą sensację stanowiły triumfy z lat 2014 (Basel) oraz 2023 (moje Colomiers!). Mam nadzieję, że ten wspaniały sukces będzie tylko uwerturą do planowanego podboju Europy przez skromny klub z przedmieść Tuluzy!

Anglia:

Bez żadnych niespodzianek (może poza jednorazowym triumfem w lidze Evertonu). Ligę wygrywali starzy wyjadacze: Arsenal Londyn (3), Manchester United (3), Chelsea Londyn (2), Manchester City (1) i wspomniany Everton (1).

Francja:

Poza absolutnie sensacyjnym rozstrzygnięciem z roku 2018 (tytuł zdobył Lorient, wyprzedzając na mecie PSG jednym punktem!) - dekadę zdominowali właśnie Paryżanie, którzy triumfowali pięciokrotnie. Oprócz nich mistrzami Francji zostawali: Olympique Lyon (2), Monaco (2) i wspomniane Lorient (1).

Hiszpania:

Początkowo o laury bili się tradycyjnie Real z Barceloną. Pod koniec dekady swoje ambicje zaakcentowało Atletico Madryt, a w sezonie 2022/23 sensacyjnie triumfował Betis Sewilla! Mistrzostwo zdobywali: Barcelona (4), Real Madryt (3), Atletico Madryt (2) i Betis (1).

Niemcy:

Bayern Monachium, któy dwa razy wygrał Ligę Mistrzów wcale nie był stałym mistrzem krajowego podwórka! W Bundeslidze zwyciężali: Borussia Dortmund (4), Bayer Leverkusen (3), Bayern Monachium (2) i Schalke Gelsenkirchen (1).

Dominacja absolutna Juventusu Turyn - aż siedmiokrotnie zdobywali „scudetto“! Oprócz "Starej Damy“ ta sztuka udała się też Napoli (2) i Romie (1). Zwraca uwagę aż pięciokrotny triumf w klasyfikacji strzelców wykupionego z Neapolu kolumbijskiego napastnika Lazio - Duvana Zapaty.

NAJWAŻNIEJSZE ROZGRYWKI REPREZENTACYJNE

Mistrzostwa Świata

Brazylia nie wygrała na swoim terenie w roku 2014 - uczynili to Włosi. Ale w jaki sposób! Poniżej wyniki reprezentacji Italii z tego turnieju; wszyscy, którzy uważają, że w FM 2014 pada zbyt dużo goli - powinni zmienić zdanie:-) Stare, dobre "catenaccio“ nie rdzewieje!

Selekcjoner: Cesare Prandelli

Zwycięstwo Belgii w 2018 było pewnością dużego kalibru niespodzianką:

Selekcjoner: Marc Wilmots

Anglicy w roku 2022 triumfowali we wspaniałym stylu:

Selekcjoner: Ernesto Valverde

Mistrzostwa Europy

W roku 2014 podczas brazylijskiego Mundialu Niemcy nie wyszli z grupy. Zwolniono więc Joachima Löwa a jego następcą został niezwykle doświadczony Ottmar Hitzfeld. I oto w 2016 roku doprowadził Bundesdrużynę do mistrzostwa kontynentu! Stało się to po niezwykle dramatycznych meczach fazy pucharowej:

Francuzi, którzy zbłaźnili się w roku 2016 na turnieju rozgrywanym w ich kraju - odzyskali twarz cztery lata później. W roku 2020 zdobyli tytuł mistrzów Europy grając pod wodzą Remi’ego Garde. Bohater turnieju, Moussa Dembelé, nie ma nic współnego z wielokrotnym reprezentantem Belgii o tym samym imieniu i nazwisku! Ale jest też piłkarzem jak najbardziej realnym. Ten utalentowany nastolatek gra od 2013 roku w Fulham (pisze tu o piłce realnej).

Copa America

Przygnębiająca postawa Brazylii, która nie potrafiła wygrywać nawet na własnym terenie. Na plus - Peru.

Puchar Konfederacji

Wygrane Niemiec i Francji, które jednak na Mundialach rozgrywanych rok po tym turnieju - nie awansowały nawet do stref medalowych.

Puchar Narodów Afryki

Dwa razy zwyciężyła Nigeria. Czy tylko ja odnoszę wrażenie, że mogliby organizować ten turniej raz na cztery lata?...

CONCACAF Gold Cup

Dominacja Meksyku. Refleksja podobna do tej wyartykułowanej przy Pucharze Narodów Afryki.

Puchar Narodów Azji

Wygrywały trzy najlepsze od lat na tym kontynencie reprezentacje.

Olimpiada

Brazylia nie zdołała wygrać u siebie - dokonała tego cztery lata później.

ZŁOTA PIŁKA

Siedmioletnie panowanie Messiego, potem dwukrotnie wygrywał Neymar. W roku 2022 "Złotą Piłkę“ zgarnął rewelacyjny serbski napastnik Newcastle (newgen) - Edis Kizić.