RM11. Legendäre Bayern #5. 2027/28.

WSTĘP i PREZENTACJA - LINK

Kliknięcie w poniższą fotkę przenosi do poprzednich części serii:

Od lewej: Franz Beckenbauer, Franz Roth i Hans-Georg Schwarzenbeck.

Ograniczenia:

1. Przez pierwsze dwa sezony (23/24 i 24/25) - bez transferów.

2. Sprowadzam wyłącznie białych Niemców urodzonych w Niemczech. Zapewniam, że nie ma w tym żadnego podtekstu rasistowskiego. To po prostu utrudnienie rozgrywki. Siedem lat temu zaproponowałem karierę „Synowie Czarnej Afryki w starciu z resztą świata“ (LINK). Teraz czas na coś odwrotnego! Nie będę więc zatrudniał piłkarzy, którzy mają drugie obywatelstwo jakiegokolwiek kraju afrykańskiego czy azjatyckiego. Nawet wtedy, gdy urodzili się w Niemczech. Po długim namyśle wyłączyłem też graczy z rodzin tureckich lub turecko-niemieckich. 

Do Legendäre Bayern mogą trafiać natomiast zawodnicy z mieszanych rodzin europejskich, jeżeli spełnią cztery warunki:

a/ będą biali
b/ urodzeni w Niemczech
c/ co najmniej jedno z rodziców jest narodowości niemieckiej
d/ zadeklarują grę dla reprezentacji Niemiec.

Dzieląc się tą karierą, tym razem drastycznie ograniczę ilość tekstu, szczegółów i screenów. Po założeniu kanału „Grzejąc Ławę“ moje obowiązki bowiem wzrosły. Niemal każdą wolną chwilę poświęcam na pisanie skryptów do pojawiających się tam podkastów historycznych. A jest jeszcze praca zawodowa, zarówno etatowa, jak i pozaetatowa. 

Trofea

2027/28
 

Transfery
 

Odeszli:
(Skróty: L=Liga, PN=Puchar Niemiec, LM=Liga Mistrzów, LE=Liga Europy, R=Razem, [lata gry dla klubu])

Fiete Arp (Alanyaspor; 575 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 7 / 3, PN: 4 / 0,  LM: 1 / 0, R: 12 / 3  [2026-27]
Triumfy: PN (2027), LM (2027)

Max Christiansen (Karlsruhe; 2 000 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 12 / 0, PN: 5 / 0, LM: 5 / 0, R: 22 / 0  [2026-27]
Triumfy: PN (2027), LM (2027)

Rudolf Grosser (Osnabrück; wypożyczenie)
Mecze / gole dla klubu: L: 44 / 2, PN: 8 / 0, LE: 11 / 2, LM: 10 / 1, R: 73 / 5  [2023-27]
Triumfy: PN (2027), LM (2027)

Noah Weißhaupt (Montpellier; 3 500 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 41 / 4, PN: 10 / 1, LE: 12 / 2, LM: 4 / 0, R: 67 / 7  [2025-27]
Triumfy: PN (2027), LM (2027)
 

Przybyli:

Jan-Niklas Beste (Heidenheim; 15 000 000 euro)

 

Rocco Reitz (Hoffenheim; 3 100 000 euro)

 

Kadra (screen zawsze zrzucany 31 sierpnia):

Odeszli gracze dalszego planu, z których liczyli się właściwie tylko Weißhaupt i Christiansen. Zastąpili ich 1:1 Beste i Reitz, zawodnicy na pewno nie gorsi. 

Czołowi piłkarze po niespodziewnym triumfie w Lidze Mistrzów otrzymali nowe, zdecydowanie wyższe kontrakty. Klub rośnie w siłę, musi więc płacić adekwatnie do wzrastającej reputacji. Wyjściowy skład pozostał identyczny. Celem nr 1 było wygranie - nareszcie! - Bundesligi.

W sierpniu mieliśmy szansę wzbogacić naszą gablotę o dwa nowe trofea - Superpuchar Niemiec i Superpuchar Europy. W obydwu konkurencjach to był dla nas debiut. 

Na krajowym podwórku nie daliśmy rady mistrzom Niemiec, Bayernowi, ale w potyczce ze zdobywcą Ligi Europy, Lazio, to my byliśmy górą! Bohaterem tego drugiego meczu był prawoskrzydłowy, Rudolf Nafziger.

Nie obroniliśmy Pucharu Niemiec. Po wyeliminowaniu Hildesheim (6:0) i Wolfsburga (2:0), wysoko przegraliśmy z Bayernem (1:4).

Wielkim rozczarowaniem zakończyły się rozgrywki ligowe. Drużyna potrafiła dwa razy pokonać Bayern (2:1, 3:1), ale również potykała się na prostej drodze (domowe porażki z Augsburgiem 0:1, Eintrachtem 1:2 czy Mainz 0:1). Czarę goryczy dopełniły wyniki meczów z nowym mistrzem, Borussią Dortmund: 0:1 i aż 0:4 u siebie. 

Znów najbardziej zawiódł Gerd Müller, który - tak jak w poprzednim sezonie - zdobył zaledwie 14 goli w lidze. Czwarte miejsce to nie jest powód do dumy.

Fazę ligową Champions League zakończyliśmy na 10. miejscu. Najwartościowsze wyniki tego okresu to 2:1 z Milanem (gole: Woltemade, Olk) i 1:0 z PSG na wyjeździe (samobój Dani Vivian). 

Los sprawił, że w barażu o 1/8 znów trafiliśmy na PSG. Po porażce na wyjeździe 1:2 (Müller) u siebie rozegraliśmy jeden z najlepszych meczów sezonu. Wysokie 4:0 (Müller, Nafziger-2, Reese) dało awans do dalszych gier.

2:0 z Barceloną (Pavlović, Müller) pozwoliło ze względnym spokojem jechać na Camp Nou. Przegraliśmy tylko 0:1, eliminując Dumę Katalonii.

W ćwierćfinale toczyliśmy niezwykle wyrównane boje z Realem Madryt. 0:0 na wyjeździe i 1:1 u siebie (gol: Pavlović). Doszło do karnych, które rozstrzygnęliśmy na swoją korzyść.

Wreszcie w półfinale ograliśmy sensacyjnie na wyjeździe Manchester United 3:1 (Müller, L. Martinez-sam i Woltemade). Tej zaliczki nie mogliśmy zaprzepaścić! Co prawda w rewanżu ulegliśmy zespołowi z Wysp 0:1, ale to nie przeszkodziło w awansie do finału!

A zatem drugi finał Ligi Mistrzów z rzędu! To duża niespodzianka, tym większa, ze drużyna zawodziła w lidze. Finałowy rywal - Arsenal - dwa razy przegrał z nami w poprzednim sezonie, na etapie półfinału LM. Byłem więc umiarkowanym optymistą. Nie mogłem przy ustalaniu kadry meczowej brać pod uwagę kontuzjowanego Fabiana Reese.

Niestety, byliśmy w tym meczu wyraźnie słabsi od rywali. Szybko straciliśmy dwa gole. Pierwszego po rogu i zbyt krótkim wybiciu piłki głową przez Schwarzenbecka, a drugiego po doskonałej akcji w trójkacie Mbappé, Havertz, Saka. Kto ma ochotę zerknąć, jak kierowałem zespołem, proszę, oto filmik:

Statystyki: