RM11. Legendäre Bayern #7. 2029/30.

WSTĘP i PREZENTACJA - LINK

Kliknięcie w poniższą fotkę przenosi do poprzednich części serii:

Od lewej: Franz Beckenbauer, Franz Roth i Hans-Georg Schwarzenbeck.

Ograniczenia:

1. Przez pierwsze dwa sezony (23/24 i 24/25) - bez transferów.

2. Sprowadzam wyłącznie białych Niemców urodzonych w Niemczech. Zapewniam, że nie ma w tym żadnego podtekstu rasistowskiego. To po prostu utrudnienie rozgrywki. Siedem lat temu zaproponowałem karierę „Synowie Czarnej Afryki w starciu z resztą świata“ (LINK). Teraz czas na coś odwrotnego! Nie będę więc zatrudniał piłkarzy, którzy mają drugie obywatelstwo jakiegokolwiek kraju afrykańskiego czy azjatyckiego. Nawet wtedy, gdy urodzili się w Niemczech. Po długim namyśle wyłączyłem też graczy z rodzin tureckich lub turecko-niemieckich. 

Do Legendäre Bayern mogą trafiać natomiast zawodnicy z mieszanych rodzin europejskich, jeżeli spełnią cztery warunki:

a/ będą biali
b/ urodzeni w Niemczech
c/ co najmniej jedno z rodziców jest narodowości niemieckiej
d/ zadeklarują grę dla reprezentacji Niemiec.

Dzieląc się tą karierą, tym razem drastycznie ograniczę ilość tekstu, szczegółów i screenów. Po założeniu kanału „Grzejąc Ławę“ moje obowiązki bowiem wzrosły. Niemal każdą wolną chwilę poświęcam na pisanie skryptów do pojawiających się tam podkastów historycznych. A jest jeszcze praca zawodowa, zarówno etatowa, jak i pozaetatowa. 

Trofea

2029/30

Zanim omówimy ruchy transferowe, pora na relację z Klubowych Mistrzostw Świata, które odbywają się na przelomie sezonów. Gospodarzem - Niemcy. Do poprzednich rozgrywek zaliczono tylko jeden mecz rozegrany 18 czerwca 2029. Pokonaliśmy katarski Al-Duhail 2:0. Kolejne spotkania już w ramach kampanii 2029/30. 

Zremisowaliśmy więc z Benfiką 0:0 oraz ograliśmy 4:1 Botafogo po hat-tricku Ohlhausera i trafieniu Reese. Dalo nam to 2. miejsce w grupie.

W 1/8 finalu wyeliminowaliśmy Atalantę (1:0, gol: Müller 13), w ćwierćfinale LA Galaxy (4:0, gole: Müller 19, Nafziger 55, 61, Schwarzenbeck 88).

W półfinale wygraliśmy z Borussią Dortmund 2:0 (Pavlović 10, Schwarzenbeck 69). 

Finalowa potyczka z PSG była wyrównana do 73. minuty. Właśnie wtedy przechytrzyłem trenera rywali i wpuściłem na boisko pięciu świeżych, wypoczętych piłkarzy. Była to fantastyczna decyzja, gdyż rezerwowi wygrali ten finał!

W 75. minucie Ohlhauser podał do Fabiana Reese, który zdobył prowadzenie. A minutę później po rajdzie Reese prawą stroną Lisandro Martinez wybił piłkę wprost pod nogi Rocco Reitza, który się nie pomylił.

Kolejne trofeum trafia do naszej gabloty!

Transfery
 

Odeszli:
(Skróty: L=Liga, PN=Puchar Niemiec, SPN=Superpuchar Niemiec, LM=Liga Mistrzów, LE=Liga Europy, SPE=Superpuchar Europy, KMŚ=Klubowe Mistrzostwa Świata, R=Razem, [lata gry dla klubu])

Jan-Niklas Beste (Elche; 13 500 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 48 / 4, PN: 4 / 2,  LM: 20 / 0, KMŚ: 4 / 0, R: 76 / 6  [2027-29]
Triumfy: L (2029), LM (2029), KMŚ (2029)

Frederik Jäkel (Sevilla; 3 200 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 26 / 4, PN: 5 / 1,  LM: 14 / 2, KMŚ: 1 / 0, R: 46 / 7  [2026-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), L (2029), KMŚ (2029)

Dieter Koulmann (Schalke; 15 000 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 183 / 33, PN: 14 / 6, SPN: 1 / 0,  LM: 52 / 6, LE: 6 / 1, SPE: 1 / 0, KMŚ: 2 / 0, R: 259 / 46  [2023-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), SPE (2027), L (2029), KMŚ (2029)

Hans Nowak (Stuttgart; 1 900 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 161 / 5, PN: 16 / 0, SPN: 1 / 0,  LM: 45 / 1, LE: 7 / 0, SPE: 1 / 0, KMŚ: 3 / 0, R: 234 / 6  [2023-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), SPE (2027), L (2029), KMŚ (2029)

Werner Olk (Damac; 4 800 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 159 / 9, PN: 14 / 3, LM: 50 / 4, LE: 4 / 1, SPE: 1 / 0, KMŚ: 3 / 0, R: 231 / 17  [2023-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), SPE (2027), L (2029), KMŚ (2029)

Fabian Reese (Damac; 15 000 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 89 / 10, PN: 12 / 1, SPN: 1 / 0, LM: 41 / 8, LE: 10 / 1, KMŚ: 5 / 2, R: 158 / 22  [2025-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), L (2029), KMŚ (2029)

Nick Woltemade (Porto; wypożyczenie)
Mecze / gole dla klubu: L: 103 / 41, PN: 9 / 7, SPN: 1 / 0, LM: 42 / 12, LE: 11 / 12, SPE: 1 / 0, KMŚ: 2 / 0, R: 169 / 72  [2025-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), SPE (2027), L (2029), KMŚ (2029)

Aaron Zehnter (Wolfsburg; 7 000 000 euro)
Mecze / gole dla klubu: L: 28 / 0, PN: 6 / 0,  LM: 14 / 0, KMŚ: 1 / 0, R: 49 / 0  [2026-29]
Triumfy: PN (2027), LM (2027, 2029), L (2029), KMŚ (2029)

Przybyli:

Christian Albelt (Newcastle; 95 000 000 euro)

 

Maximilian Bauer (Augsburg; 5 500 000 euro)

 

Reiner Busche (Paderborn; 7 500 000 euro)

 

Robin Danninger (Schalke; 15 500 000 euro)

 

Ingo Dreseler (Eintracht Frankfurt; 8 000 000 euro)

 

Niclas Füllkrug (wolny transfer)

 

Lucas Laux (St. Pauli; 2 100 000 euro)

Kadra (screen zawsze zrzucany 31 sierpnia):

Działo się! Po Klubowych Mistrzostwach Świata przewietrzyłem porządnie szatnię. Z różnych przyczyn.

Koulmann, Olk i Nowak, stara gwardia, najlepsze lata miała za sobą. Rezerwowi skrzydłowi (Reese i Beste) chcieli wyższych kontraktów i mocniejszą pozycję w hierarchi. Nie zgodziłem się. Jäkel i Zehnter też przestali aprobować role dublerów. Wreszcie Woltemade... Chętnie bym go zostawił, gdyby akceptował rolę zmiennika dla Müllera. Niestety, chciał wyższy kontrakt i zapewnienie, ze będzie zawodnikiem pierwszego wyboru. Nie chciałem go okłamywać, więc rozstanie było koniecznością. Na razie wypożyczylem go na rok do Porto i dostaliśmy za to aż 5,5 mln euro! Portugalczycy mają też prawo pierwokupu, zobaczymy, co stanie się za rok.

Zadaniem numer jeden było znalezienie nastepcy Koulmanna. Wypatrzyłem go w Newcastle i kosztował aż 95 mln euro. Najwyższy transfer w naszej dotychczasowej historii! 21-letni Christian Albelt jest wychowankiem Borussii Dortmund i ma, moim zdaniem, papiery na wielkie granie. W 2027 roku trafił za 44 mln euro do Newcastle, ale przez dwa lata pełnił tam drugoplanowe role. U nas dostanie prawdziwą szansę.

Reszta transferów to uzupełnienie składu. Dublerzy. Ich zadaniem jest trzymać gębę na kłódkę i grać wtedy, kiedy im pozwolę. Oraz cieszyć się z każdej otrzymanej szansy. Każdy rezerwowy, który zacznie stroić fochy, podzieli los Reese, Woltemade i Beste.

Małą sensacją było podpisanie rocznego kontraktu z 36-letnim Füllkrugiem, który grając w poprzednim sezonie w Kolonii, nie strzelił żadnego gola. Niech udowodni, że nie powiedział jeszcze ostatniego słowa!

Nowy sezon rozpoczęliśmy fantastycznie. Superpuchar Niemiec to ostatnie z trofeów, którego nie mieliśmy jeszcze w kolekcji. Mimo że piłkarze Borussii częściej strzelali na naszą bramkę, to dwa gole Rudolfa Nafzigera dały zwycięstwo mojej drużynie.

Kolejny mecz, kolejne zwycięstwo, kolejne trofeum: w potyczce o Superpuchar Europy po prostu zdeklasowaliśmy Sporting Lizbona! Tym razem bohaterem został Aleksandar Pavlović, który do cudownego hat-tricka dorzucił asystę. Cieszyła też wyśmienita gra Albelta oraz fakt, że tak szybko wkomponował się w zespół.

W Pucharze Niemiec błyszczał stary, dobry Füllkrug! Łącznie zdobył cztery bramki, w tym dwie przeciwko drużynie, w której występował przez ostatnie dwa sezony.

Niestety, w ćwierćfinale przydarzył się nam wyraźnie słabszy mecz i przegraliśmy z Borussią Dortmund 2:5. BVB sięgnęła potem po trofeum, drugi raz z rzędu.

Za to w lidze rywalizacja była pasjonująca do samego końca, do ostatniej kolejki. Jednak o tym, że udało nam się ostatecznie obronić mistrzostwo kraju, zdecydował ten oto mecz:

Gerd Müller nie tylko zdobył cztery gole, ale należy stwierdzić, że to ostatnie trafienie, w doliczonym czasie, było na wagę złota! Nasz bombardier był niewątpliwym bohaterem tych rozgrywek. Strzelił aż 31 goli i wydaje się, że nareszcie zaczął grać na miarę swojego wielkiego talentu. Nie powtórzą się już chyba blade i chude sezony 26/27 i 27/28, kiedy to w Bundeslidze zdobywał zaledwie po 14 goli.

Fazę ligową Champions League rozpoczęliśmy nieszczególnie, od trzech remisów z Manchesterem City, Lazio i Olympiakosem. Ale bez trudu, zajmując 14. miejsce, zakwalifikowaliśmy się do fazy play-off.

W dwumeczu o awans do 1/8 wykazaliśmy wyższość nad Realem Sociedad (1:1 ,4:1).

W 1/8 finału okazaliśmy się lepsi od Milanu. a bohaterem tego dwumeczu został niespodziewanie Niclas Füllkrug. U siebie wygraliśmy bowiem 2:1, a gole strzelali rezerwowi (Burkardt 78, Füllkrug 90+2). Na wyjeździe padł natomiast rezultat 2:2 (Brenninger 49, Füllkrug 90+4). Trafienie weterana uratowało nas przed dogrywką.

W ćwierćfinałowym dwumeczu z Barceloną ponownie Füllkrug strzelił najważniejszego gola! Na wyjeździe uzyskaliśmy bowiem cenne 1:0 po trafieniu młodego Danningera z 67 minuty. Natomiast na własnym stadionie długo trzymaliśmy satysfakcjonujące nas 0:0, ale w 83. minucie Koundé strzelił na 1:0 dla gości. Lecz Füllkrug w 111. minucie sprawił, że nie doszło do karnych.

Najjaśniejszą postacią pierwszego meczu półfinałowego z Man City został Robin Danninger! Asysta i bramka! Od początku drugiej połówki zastąpił on Nafzigera i już w 47. minucie wypracował gola, którego strzelił Müller. Gerd zrewanżował się młodzieńcowi asystą w 59. minucie i tak właśnie narodził się wynik 2:0.

Rewanż był kapitalnym i szarpiącym nerwy widowiskiem. Zanosiło się bowiem, że pierwsza połowa zakończy się wynikiem 0:0, tymczasem „zrobiło“ się 0:2... Bramki dla The Citizens strzelali Nico Williams i Tanguy Nianzou.

Kiedy jednak w 74. minucie na 1:2 trafił Schwarzenbeck, wydawało się, że sytuacja jest opanowana. Tymczasem... W 89. minucie gola strzelił Florian Wirtz, a w 90+1  Oscar Bobb. Przegrywaliśmy więc 1:4 i to Manchester City był praktycznie obiema nogami w finale. Do końca zostało kilkadziesiąt sekund. Ale zdarzył się cud! Danninger w 90+2 zdołał wbić gola, który utrzymał nas na powierzchni. 2:4!

Szok, nerwy, niedowierzanie, ekscytacja! Manchester City nie wytrzymał presji. Jedynego gola w dogrywce zdobył Reiner Busche i w taki oto sposób Legendäre Bayern po raz czwarty raz z rzędu melduje się w finale!

Finałowym rywalem Real Madryt. 

Kto ma ochotę zerknąć, jak kierowałem zespołem, proszę, oto filmik:

Bohaterem tego meczu został bezdyskusyjnie Sepp Maier. Wybronił trzy niezwykle trudne piłki; strzelali Yéremy Pino i Rodrygo w pierwszej połowie oraz Brahim Díaz w drugiej. Ta ostatnia interwencja była absolutnie kapitalna. My mieliśmy doskonałą okazję zaraz po przerwie, ale podanie Brenningera zmarnował Albelt. 

Jedyna bramka meczu padła w 71. minucie. Z rzutu rożnego dośrodkowywał Brenninger, a najwyżej wyskoczył Tom Rothe i głową umieścił piłkę w bramce Realu.

Tym samym po raz trzeci, a drugi z rzędu wygrywamy Ligę Mistrzów!

Zdobywcy Pucharu Europy:

Statystyki:

Plus piłkarze, którzy opuścili Legendäre Bayern po KMŚ