RM11. Inni niż wszyscy #5 29/30

Wstęp

Po sezonie pełnym mieszanych emocji, Athletic Club wchodzi w rozgrywki 2029/2030 z jednym jasnym celem – zamienić stabilność w realną walkę o trofea.

Trzecie miejsce w La Liga stało się już pewnym standardem, ale w Bilbao nikt nie chce na tym poprzestać. Drużyna udowodniła, że potrafi rywalizować z najlepszymi, jednak brakowało jej regularności i skuteczności w kluczowych momentach sezonu. Teraz nadszedł moment, by zrobić ten najtrudniejszy krok – wejść na poziom mistrzowski.

Kolejna szansa w Liga Mistrzów UEFA to także okazja do rehabilitacji po rozczarowującym poprzednim sezonie. Tym razem celem nie jest tylko awans – ambicje sięgają znacznie dalej, a drużyna chce ponownie zaznaczyć swoją obecność na europejskiej scenie.

Wiele będzie zależało od liderów zespołu. Iñaki Williams wciąż pozostaje symbolem klubu, a młodsze pokolenie coraz mocniej puka do drzwi pierwszego składu. Szczególną uwagę przyciąga Alex Herrero, który po znakomitym sezonie w akademii może stać się jednym z najważniejszych ogniw drużyny.

Nie można zapominać o Lezama – sercu klubu, które nieustannie dostarcza nowych talentów i gwarantuje ciągłość filozofii Athleticu. To właśnie połączenie doświadczenia z młodością może być kluczem do sukcesu.

Sezon 2029/2030 zapowiada się jako moment przełomowy. Czy Athletic w końcu sięgnie po coś wielkiego? Odpowiedź poznamy już wkrótce – jedno jest pewne, emocji na San Mamés nie zabraknie.

Transfery - cierpliwość i doświadczenie

Okienko transferowe przed sezonem 2029/2030 w Athletic Club było dość spokojne, choć nie zabrakło prób wzmocnienia zespołu.

Latem klub ponownie podjął próbę sprowadzenia Martín Zubimendi, jednak tym razem zawodnik zdecydował się na transfer do Real Madrid. Wobec niepowodzenia negocjacji, Athletic postawił na stabilizację – nie dokonano żadnych transferów przychodzących ani wychodzących.

Zmiany przyszły dopiero zimą. Najważniejszym wzmocnieniem był transfer Robin Le Normand z Atlético Madrid za 9 milionów euro. Mimo że jest to zawodnik bardziej doświadczony, jego przyjście ma wnieść spokój i jakość do defensywy.

Zimą doszło również do kilku odejść. Z klubem pożegnał się Mikel Merino, który przeniósł się do Villarreal CF za 20 milionów euro.

Drużynę opuścili także:

• Julen Arrizabalaga – transfer do UD Almería za 13 mln euro
• Unai Vencedor – przenosiny do RCD Mallorca za 4 mln euro
• Álex Berenguer – transfer do Udinese Calcio za 575 tys. euro

Okienko pokazuje wyraźnie kierunek obrany przez klub – ograniczone ruchy, stawianie na stabilność oraz uzupełnianie składu doświadczeniem, które może okazać się kluczowe w najważniejszych momentach sezonu.

Skład

Lipiec – Wrzesień: przygotowania i nierówny początek

Przygotowania do sezonu 2029/2030 Athletic Club rozpoczął od zgrupowania w Rotterdam, gdzie rozegrano serię wymagających spotkań kontrolnych. Rywalami byli AFC Ajax, PSV Eindhoven, Sparta Rotterdam oraz Estradense.

Po powrocie z obozu ostatnim sprawdzianem był mecz z Juventus FC, który zamknął okres przygotowawczy przed startem sezonu.

Początek rozgrywek La Liga był dość nierówny. Athletic rozpoczął od zwycięstwa nad CA Osasuna, jednak chwilę później przyszła niespodziewana porażka z UD Las Palmas.

Na plus należy zapisać ważne zwycięstwa z FC Barcelona oraz Valencia CF, które pokazują, że drużyna potrafi mobilizować się na największe mecze. Z drugiej strony pojawiły się rozczarowania – porażki z Elche CF oraz Celta Vigo pozostawiły spory niedosyt.

W Liga Mistrzów UEFA Athletic rozpoczął spokojnie, notując dwa bezbramkowe remisy – z Celtic FC oraz Liverpool FC. Choć defensywa spisywała się solidnie, brak skuteczności w ofensywie sprawił, że drużyna nie wykorzystała szansy na komplet punktów.

Początek sezonu można więc określić jako przeciętny – przebłyski dobrej gry przeplatają się z niepotrzebnymi stratami punktów. Athletic wciąż szuka swojej najlepszej formy.

Październik – Grudzień: przebłyski i brak stabilności

Jesienna część sezonu dla Athletic Club ponownie przyniosła mieszane odczucia. Drużyna potrafiła pokazać swoją jakość, ale brak regularności wciąż był widoczny.

Jednym z najważniejszych momentów było zwycięstwo w derbach Kraju Basków nad Real Sociedad, które zawsze ma szczególne znaczenie dla kibiców. Na plus należy zapisać także cenny remis wyjazdowy z Atlético Madrid.

Nie obyło się jednak bez problemów. Athletic zanotował aż cztery porażki ligowe, w tym z Real Madrid oraz Sevilla FC, co miało wpływ na pozycję w tabeli i pokazało, że drużyna wciąż ma trudności z utrzymaniem wysokiego poziomu przez dłuższy czas.

W Liga Mistrzów UEFA również brakowało stabilności. Remis na wyjeździe z Olympiakos, zwycięstwo nad FC Zürich oraz porażki z SL Benfica i Arsenal FC sprawiły, że sytuacja w tabeli była daleka od komfortowej.

Jesień była więc kolejnym okresem, w którym Athletic pokazywał dwa oblicza – potrafił wygrywać ważne mecze, ale brak konsekwencji utrudniał budowanie stabilnej pozycji zarówno w lidze, jak i w Europie.

Styczeń – Luty: walka w pucharach i solidność w lidze

Nowy rok dla Athletic Club tradycyjnie oznaczał intensywny okres rywalizacji na kilku frontach.

W Copa del Rey drużyna rozpoczęła od 3. rundy, gdzie pewnie pokonała Albacete Balompié 4:0. W kolejnej fazie Athletic nie zwolnił tempa i wygrał 2:0 z Granada CF, meldując się w ćwierćfinale.

Tam na drodze ponownie stanął Real Madrid. Tym razem spotkanie było bardziej wyrównane niż w poprzednich starciach, jednak minimalna porażka 0:1 na San Mamés oznaczała koniec marzeń o trofeum.

Niepowodzeniem zakończył się także udział w Supercopa de España. W starciu z Sevilla FC Athletic nie miał wiele do powiedzenia i przegrał 0:2.

Znacznie lepiej wyglądała sytuacja w La Liga. Drużyna potrafiła regularnie punktować, notując zwycięstwa m.in. nad Valencia CF oraz Sevilla FC.

Na szczególne uznanie zasługują również wyjazdowe wygrane na trudnych terenach – z Rayo Vallecano oraz CA Osasuna, które pokazały charakter i dojrzałość zespołu.

Początek roku był więc mieszanką rozczarowań w pucharach i solidnej postawy ligowej – Athletic powoli koncentrował się już głównie na walce o jak najlepsze miejsce w tabeli.

Końcówka fazy ligowej Liga Mistrzów UEFA przyniosła dla Athletic Club dwa remisy – z AFC Ajax oraz TSG Hoffenheim. Wyniki te pozwoliły zakończyć rywalizację na 23. miejscu, co dało awans do fazy pucharowej.

W kolejnej rundzie rywalem Athleticu było Olympique Marsylia. Pierwsze spotkanie na San Mamés dostarczyło wielu emocji i zakończyło się remisem 3:3, co pozostawiało sprawę awansu otwartą przed rewanżem.

Niestety, w meczu wyjazdowym to rywale okazali się skuteczniejsi. Skromna porażka 0:1 oznaczała koniec przygody Athleticu w Europie na tym etapie rozgrywek.

Był to kolejny sezon w Lidze Mistrzów, który pokazał, że drużyna potrafi walczyć i rywalizować z wymagającymi przeciwnikami, ale wciąż brakuje jej czegoś, by zrobić krok dalej i na stałe zadomowić się wśród europejskiej elity.

Marzec – Maj: wpadki i wielkie zwycięstwa

Końcówka sezonu dla Athletic Club przyniosła sporo emocji, ale również pewien niedosyt.

Jednym z najbardziej rozczarowujących momentów była porażka w derbach z Real Sociedad, przegrana minimalnie 2:3. Dodatkowo punkty uciekły także w starciach z UD Almería oraz Villarreal CF, co mogło mieć wpływ na końcowy układ tabeli.

Nie brakowało jednak pozytywnych akcentów. Na San Mamés Athletic wywalczył cenny remis z Atlético Madrid, a jednym z najważniejszych momentów końcówki sezonu było zwycięstwo 2:1 nad Real Madrid, które pokazało charakter i jakość zespołu.

Mimo kilku wpadek, drużyna zdołała utrzymać wysoką pozycję w La Liga. Ostatecznie Athletic zakończył sezon na 3. miejscu, wyprzedzając Real Betis o 3 punkty i ponownie zapewniając sobie udział w Liga Mistrzów UEFA.

To kolejny sezon zakończony na podium – dowód stabilności, ale też sygnał, że drużynie wciąż brakuje niewiele, by sięgnąć po coś więcej.

Lezama – przyszłość Athletic

Akademia Lezama po raz kolejny udowodniła swoją siłę, będąc jednym z najważniejszych filarów Athletic Club.

W División de Honor Juvenil (grupa II) młodzi zawodnicy zdominowali rozgrywki, zdobywając 84 punkty i zajmując 1. miejsce. Świetna postawa w lidze dała awans do fazy pucharowej, gdzie w ćwierćfinale pokonali RCD Espanyol U-19.

W kolejnej rundzie młodzi lwy okazali się lepsi od Celta Vigo U-19, meldując się w finale. Tam jednak musieli uznać wyższość Valencia CF U-19, przegrywając 0:2.

W Copa del Rey Juvenil tym razem przygoda zakończyła się szybko – odpadnięcie już w 2. rundzie po meczu z Elche CF U-19 było sporym rozczarowaniem.

Znacznie więcej powodów do dumy przyniosła Młodzieżowa Liga Mistrzów UEFA. W fazie ligowej Athletic zajął wysokie 4. miejsce, a w kolejnych rundach pokonał Panathinaikos U-19, Sporting CP U-19 oraz Olympique Marsylia U-19.

Droga ta doprowadziła ich aż do finału, gdzie zmierzyli się z FC Porto U-19. Spotkanie było niezwykle emocjonujące i obfitowało w bramki, jednak to portugalski zespół okazał się lepszy, wygrywając 6:4.

Sezon Lezamy ponownie można określić jako bardzo udany, choć z lekkim niedosytem – dwa finały i brak trofeum pokazują, jak niewiele zabrakło do pełni szczęścia.

Jak co roku, w marcu zaprezentowano nowy nabór młodych talentów, którzy w przyszłości mogą stanowić o sile pierwszego zespołu:

• Gaizka San Miguel
• Oier Arrieta
• Iván López
• Jorge Seguín
• Juan Manuel Seguín
• Iker Arrizabalaga
• Aitor Jauregi
• Gorka Uranga
• Asier Arrizabalaga

To właśnie oni mogą być kolejnymi zawodnikami, którzy podtrzymają wyjątkową filozofię klubu i w przyszłości założą koszulkę pierwszej drużyny.

Podsumowanie sezonu 2029/2030 – stabilność, legenda i nowe pokolenie

Sezon 2029/2030 dla Athletic Club był kolejnym potwierdzeniem stabilnej pozycji klubu w czołówce Hiszpanii, ale też rokiem pełnym emocji i ważnych momentów – zarówno sportowych, jak i historycznych.

W La Liga Athletic ponownie zakończył rozgrywki na 3. miejscu, wyprzedzając Real Betis i zapewniając sobie kolejny udział w Liga Mistrzów UEFA. To już kolejny sezon na podium – dowód jakości, ale też sygnał, że wciąż brakuje tego jednego kroku do mistrzostwa.

W Europie drużyna pokazała się solidnie, wychodząc z fazy ligowej Liga Mistrzów UEFA, jednak odpadnięcie po dwumeczu z Olympique Marsylia potwierdziło, że wciąż potrzeba więcej doświadczenia i jakości, by rywalizować z najlepszymi.

Najważniejszym wydarzeniem sezonu było jednak zakończenie kariery przez Iñaki Williams – jedną z największych legend klubu.

Napastnik zakończył swoją przygodę z futbolem z dorobkiem:

• 523 występy dla Athleticu
• 150 bramek
• 48 meczów i 17 goli dla reprezentacji Ghany

W trakcie swojej kariery sięgnął po:

• Supercopa de España (2021, 2024)
• Copa del Rey (2026)

Indywidualnie dwukrotnie zdobył tytuł najlepszego piłkarza Afryki oraz zajmował 2. miejsca w prestiżowych plebiscytach – na najlepszego strzelca La Liga, Złoty But oraz Złota Piłka. Jego odejście to koniec pewnej ery w Bilbao.

Sezon 2029/2030 to także wyraźny sygnał, że nadchodzi nowe pokolenie. Bohaterami rozgrywek zostali:

•  Najlepszy strzelec i gwiazda drużyny: Álex Herrero – 22 bramki
•  Młody zawodnik sezonu: Aitor Núñez
•  Zaskoczenie sezonu: Beñat Pascual

Nie można zapomnieć także o Lezama, która ponownie dostarczyła ogrom talentu i była o krok od wielkich sukcesów w Europie.

Sezon 2029/2030 to historia przejścia – od ery legendy do nowego rozdania. Athletic pozostaje silny, stabilny i gotowy na kolejny krok. Pytanie brzmi: czy w kolejnym sezonie uda się w końcu sięgnąć po coś więcej niż tylko podium?