Saga 1976 (wstęp). Pięćdziesiątka w wielkim stylu!

GENEZA

9 kwietnia obchodziłem 50. urodziny. Postanowiłem, że z tej okazji zrobię kilka rzeczy, które sprawią mi wyjątkową przyjemność. Na pewno jedną z nich było nagranie płyty z zespołem Roger Roger po 14 latach przerwy. Tym razem wymyśliłem sobie 17 coverów plus jeden utwór autorski w nowej, przebogatej aranżacji. Album nosi tytuł "Songs Of My Dying World". Jestem generalnie zadowolony z efektu pracy studyjnej oraz odbioru tego wydawnictwa. A także z faktu, że nie zapomniałem, jak się śpiewa i aranżuje kompozycje. Na mojej liście „rzeczy do zrobienia“ widnieje też punkt - „wyjątkowa kariera w grze Football Manager“. W końcu FM (a wcześniej Championship Manager) jest już obecny w moim życiu od 25 lat. Długo zastanawiałem się nad tą „wyjątkową karierą“. Kilka pomysłów zacząłem nawet wprowadzać w życie, ale ostatecznie zaprezentuję, to co poniżej!

WYJĄTKOWE DEBIUTY W ROKU 1994

Pomysł na tę karierę narodził się w momencie, kiedy szukałem najbardziej spektakularnych debiutów piłkarzy urodzonych w tym samym roku, co ja, czyli w 1976. I - bez dwóch zdań - największa eksplozja nastąpiła w sezonie 1994/95. Wtedy właśnie do głosu doszli Patrick Kluivert i Ronaldo!

Patrick Kluivert (ur. 01.07.1976) zadebiutował w pierwszej drużynie Ajaxu 21 sierpnia 1994 meczem o Superpuchar Holandii wygranym z Feyenoordem 3:0. I od razu strzelił gola. Sześć dni później nastąpił debiut w lidze: wygrana z RKC Waalwijk 3:1 i znów gol, już w 14. minucie, na 1:0! Ogólnie w swoim debiutanckim sezonie Kluivert zdobył 18 ligowych bramek. Najpiękniejsze wydarzyło się jednak 24 maja 1995. Ajax, mający chyba najlepszy zespół w swojej historii, pokonał w finale Ligi Mistrzów AC Milan 1:0. Jedynego gola strzelił właśnie Patrick Kluivert, który w 70. minucie zastąpił Litmanena. Miał tamtego dnia zaledwie 18 lat i 327 dni! 

Ronaldo Luís Nazário de Lima (ur. 18.09.1976) został powołany na MŚ 1994, jako najmłodszy z listy uczestników, lecz ani razu nie wystąpił w mistrzowskiej ekipie Brazylii. Uznawany był jednak za ogromny talent i dzięki radom oraz protekcji Romário trafił do PSV. W Eredivisie zadebiutował 28 sierpnia 1994 w meczu przeciwko Vitesse (4:2) i już w 9. minucie wpisał się na listę strzelców. Stworzył wkrótce niezapomniany duet z fenomenalnym Belgiem Lukiem Nilisem, którego potem określił jako „najlepszego napastnika, z jakim grał“. Ronaldo w swoim pierwszym sezonie na boiskach Holandii strzelił aż 30 goli i został królem strzelców. Drugi w tej klasyfikacji był Kluivert. 

Drugiego takiego debiutu dwóch osiemnastolatków nie było nigdy wcześniej, ani nigdy później! W żadnej lidze i w żadnym kraju.

Screen, źródło: https://www.bdfutbol.com

PIERWOTNY POMYSŁ

Był taki, aby dodać do 18 drużyn w Eredivisie dwa kluby, które nazwałem Ajax 94 i PSV 94. Prowadziłbym je jednocześnie, a głównym „smaczkiem“ tej kariery byłaby nie tylko rywalizacja obydwu klubów o tytuły, ale również o to kto - Ronaldo czy Kluivert - strzeli więcej goli. Po pierwszych próbach uznałem jednak, że znudziłoby mnie to dość szybko.

POMYSŁ ROZSZERZONY I OSTATECZNY

1. Powstały dwa nowe zespoły - Ajax 94 i PSV 94 - z zawodnikami, którzy grali w sezonie 1994/95, oczywiście odmłodzonymi o 29 lat (start kariery to jesień 2023). Ajax 94 prowadzony jest przez Louisa van Gaala, a PSV 94 przez Aada de Mosa. Obydwaj oczywiście odmłodzeni o 29 lat.

W obydwu drużynach nie brakuje zawodników urodzonych w roku 1976. Najbardziej znani:

Ajax 94

Nwankwo Kanu

Patrick Kluivert

Clarence Seedorf

Nordin Wooter

PSV 94

Ronaldo

Boudewijn Zenden

A wiecie, co będzie najtrudniejsze? Otóż żaden z czołowych zawodników Ajaxu 94 i PSV 94 nigdy nie zostanie transferowany! Spędzą całą karierę grając na chwałę tych klubów. Co oczywiście sprawi, że ja - ze swoim zespołem, o którym później - nie będę miał prawa nawet marzyć o czymś takim, jak mistrzostwo! Dlaczego? Spójrzcie na CA i PA zawodników w tych klubach:

AJAX 94

PSV 94

2. A to wcale nie koniec utrudnień! Otóż w ramach przypomnienia najwspanialszych piłkarzy urodzonych w roku 1976, postanowiłem dodać po dwóch do każdego klubu Eredivisie i po jednym do każdego klubu Eerste Divisie. Ważne! Żaden z nich nigdy nie będzie mógł być transferowany, spędzą całą karierę w przypisanych im klubach. Oto wszyscy dodani piłkarze z określeniem ich CA i PA. Wrzuciłem info o ewentualnych tytułach Mistrza Świata lub Mistrza Europy.
 

Eredivisie
 

AJAX

Alessandro Nesta

Włoch. 78A, Mistrz Świata 2006.
CA: 118, PA: 180.

Francesco Totti

Włoch. 59A - 9 goli. Mistrz Świata 2006.
CA: 120, PA: 184.

AZ 

Michael Ballack

Niemiec. 98A - 42 gole. 
CA: 80, PA: 172.

Juan Pablo Sorín

Argentyńczyk. 75A - 11 goli.
CA: 109, PA: 165.

EXCELSIOR

Torsten Frings

Niemiec: 79A - 10 goli.
CA: 100, PA: 162.

Seigo Narazaki

Japończyk: 77A.
CA: 70, PA: 150.

FEYENOORD

Emerson Ferreira da Rosa

Brazylijczyk. 73A - 6 goli.
CA: 115, PA: 170.

Andrij Szewczenko

Ukrainiec. 111A - 48 goli.
CA: 115, PA: 180.

FORTUNA SITTARD

Angelos Basinas

Grek. 100A - 7 goli. Mistrz Europy 2004.
CA: 90, PA: 158.

Traianos Dellas

Grek. 53A - 1 gol. Mistrz Europy 2004.
CA: 90, PA: 155.

GO AHEAD EAGLES

José Vítor Roque Júnior

Brazylijczyk. 48A - 2 gole. Mistrz Świata 2002.
CA: 97, PA: 162.

Timmy Simons

Belg. 94A - 6 goli.
CA: 100, PA: 162.

HEERENVEEN

Gábor Király

Węgier. 108A.
CA: 105, PA: 160.

Nuno Miguel Soares Pereira Ribeiro-Nuno Gomes

Portugalczyk. 79A - 29 goli.
CA: 100, PA: 162.

HERACLES

Carlos Humberto Paredes

Paragwajczyk. 74A - 10 goli.
CA: 80, PA: 150.

Jiří Štajner

Czech. 37A - 4 gole.
CA: 90, PA: 145.

NEC

Gilberto Aparecido da Silva-Gilberto Silva

Brazylijczyk. 89A - 3 gole. Mistrz Świata 2002.
CA: 70, PA: 168.

Ricardo Luis Pozzi Rodrigues-Ricardinho

Brazylijczyk. 22A - 1 gol. Mistrz Świata 2002.
CA: 90, PA: 163.

PEC Zwolle

José Edmílson Gomes de Moraes

Brazylijczyk. 39A - 1 gol. Mistrz Świata 2002.
CA: 100, PA: 163.

Anders Svensson

Szwed. 148A - 21 goli.
CA: 90, PA: 155.

PSV

Ruud van Nistelrooy

Holender. 70A - 35 goli.
CA: 115, PA: 180.

Patrick Vieira

Francuz. 107A - 6 goli. Mistrz Świata 1998.
CA: 118, PA: 180.

RKC WAALWIJK

Ahn Jung-Hwan

Koreańczyk. 71A - 17 goli.
CA: 70, PA: 152.

Rigobert Song

Kameruńczyk. 137A - 5 goli.
CA: 120, PA: 150.

SPARTA ROTTERDAM

Samuel Kuffour

Ghańczyk. 54A - 3 gole.
CA: 125, PA: 150.

Álvaro Recoba

Urugwajczyk. 69A - 11 goli.
CA: 105, PA: 160.

TWENTE

Fernando Morientes

Hiszpan. 47A - 27 goli.
CA: 115, PA: 172.

Marcos Antônio Senna da Silva

Brazylijczyk, naturalizowany Hiszpan. 28A - 1 gol. Mistrz Europy 2008.
CA: 80, PA: 170.

UTRECHT

Thomas Sørensen

Duńczyk. 101A.
CA: 70, PA: 160.

Jon Dahl Tomasson

Duńczyk. 112A - 52 gole.
CA: 106, PA: 171.

VITESSE

Juliano Haus Belletti

Brazylijczyk. 23A - 1 gol. Mistrz Świata 2002.
CA: 80, PA: 165.

Ricardo Alexandre Martins Soares Pereira

Portugalczyk. 79A.
CA: 90, PA: 160.

VOLENDAM

Hasan Şaş

Turek. 40A - 2 gole.
CA: 100, PA: 152.

Ümit Özat

Turek. 41A - 1 gol.
CA: 90, PA: 152.

Eerste Divisie
 

ADO DEN HAAG

Marcelo Daniel Gallardo

Argentyńczyk. 44A - 13 goli.
CA: 100, PA: 162.

AFC

Stern John

Obywatel Trynidadu / Tobago. 115A - 70 goli.
CA: 90, PA: 148.

CAMBUUR

Pável Pardo

Meksykanin. 146A - 11 goli.
CA: 110, PA: 160.

DE GRAAFSCHAP

Steffen Iversen

Norweg. 79A - 21 goli.
CA: 90, PA: 150.

DE TREFFERS

Sebastián Abreu

Urugwajczyk. 70A - 26 goli.
CA: 90, PA: 152.

DEN BOSCH

Iván Ramiro Córdoba

Kolumbijczyk. 73A - 5 goli.
CA: 100, PA: 165.

DORDRECHT

John Aloisi

Australijczyk. 55A - 27 goli.
CA: 110, PA: 145.

EINDHOVEN

Lars Ricken

Niemiec. 16A - 1 gol.
CA: 120, PA: 151.

EMMEN

Kaies Ghodhbane

Tunezyjczyk. 92A - 6 goli.
CA: 90, PA: 148.

GRONINGEN

Thomas Gravesen

Duńczyk. 66A - 5 goli.
CA: 90, PA: 158.

HELMOND SPORT

Duilio Davino

Meksykanin. 84A - 2 gole.
CA: 100, PA: 155.

KATWIJK

Siergiej Siemak

Rosjanin. 65A - 4 gole.
CA: 110, PA: 150.

MVV MAASTRICHT

Steve Finnan

Irlandczyk. 53A - 2 gole.
CA: 90, PA: 150.

NAC

Mauro Germán Camoranesi

Argentyńczyk, naturalizowany Włoch. 55A - 4 gole. Mistrz Świata 2006.
CA: 90, PA: 159.

RIJNSBURGSE BOYS

Marians Pahars

Łotysz. 75A - 15 goli.
CA: 100, PA: 148.

RODA KERKRADE

Paulo César Wanchope

Kostarykanin. 73A - 44 gole.
CA: 100, PA: 158.

TELSTAR

Mario Yepes

Kolumbijczyk. 102A - 6 goli.
CA: 100, PA: 160.

TOP OSS

Vahid Hashemian

Irańczyk. 50A - 15 goli.
CA: 80, PA: 150.

I

VVV-VENLO

Ludovic Giuly

Francuz. 17A - 3 gole.
CA: 108, PA: 162.

WILLEM II

Shay Given

Irlandczyk. 134 A.
CA: 90, PA: 155.

Nie załapał się do zabawy znakomity pomocnik Realu Madryt José María Gutiérrez Hernández - Guti. Przyczyna była prozaiczna: ani razu nie wystąpił ze swoją reprezentacją w żadnym światowym bądź europejskim turnieju. A cała reszta - jak najbardziej. W sumie poza nim nie pominąłem chyba żadnego ważnego piłkarza urodzonego w roku 1976.

ILU PIŁKARZY Z WASZEGO ROCZNIKA 
ZAGRAŁO W PIERWSZEJ REPREZENTACJI POLSKI?

Wiecie? Ja wiem; policzyłem wszystkich, którzy urodzili się w tym samym roku, co ja i zagrali w pierwszej reprezentacji Polski. Było ich dokładnie 13! Kilku poznałem osobiście na początku lat 90-tych (Żurawski, Kukiełka, Drumlak, Szymkowiak), kiedy byliśmy jeszcze nieopierzonymi, 15-letnimi juniorami...

I tu zaczyna się tworzenie zespołu, który obejmę. Otóż wszyscy polscy zawodnicy urodzeni w roku 1976 zostaną odmłodzeni o 29 lat (gra zaczyna się w lipcu 2023) i dodani do beniaminka ligi holenderskiej, Almere City! Nie będzie to kariera łatwa. Widzieliście powyżej, jakim CA i PA dysponują zawodnicy z innych klubów Holandii. CA i PA wszystkich Polaków z Almere City będzie niższe - dostosowane do tego, co osiągnęli w realnej piłce:

A oto wszyscy ci zawodnicy - profile zrzucone 31.08.2023. Nigdy z Almere City nie odejdą i ciekaw jestem, czy będą w stanie kiedykolwiek nawiązać walkę z holenderską czołówką tego świata gry.

Bramkarze

Grzegorz Szamotulski (13A). Pierwszy zawodnik urodzony w 1976 roku, który zadebiutował w reprezentacji! Miał wtedy 20 lat i 106 dni). Działo się to 27 sierpnia 1996 w Bełchatowie, Polska zremisowała z Cyprem 2:2. To była druga kadencja selekcjonera Antoniego Piechniczka. Niestety, popularny „Szamo“ - jak sam przyznaje w książce Stanowskiego - miał nierówno pod sufitem. I jego kariera potoczyła się przeciętnie.

Mariusz Liberda (5A). Ogromny, trochę flegmatyczny goalkeeper, którego kojarzę najbardziej z występów w Polonii Warszawa\ i Dyskobolii Grodzisk. Nie miał takiego potencjału, jak Szamotulski, za to lepiej poukładane klepki w głowie.

Obrońcy

Michał Żewłakow (102A - 3 gole). Zawodnik, który zrobił oszałamiającą karierę i wycisnął z niej naprawdę maksa. Debiutował w lidze (Polonia Warszawa) jesienią 1993 w wieku 17 lat. a kończył w Legii... dwadzieścia lat później! W międzyczasie była wspinaczka w Belgii (od Beveren do Anderlechtu) i kilka sezonów w Grecji (Olympiakos). Do tego ponad sto gier w drużynie narodowej, także na MŚ 2002 i 2006 oraz EURO 2008. Reprezentacyjną karierę przerwał Michałowi konflikt ze Smudą, który intelektualnie nie dorastał mu do pięt. Solidny zawodnik, mogący grać na każdej pozycji w obronie. Często (za kadencji Jerzego Engela) grywał na lewej, choć kopał piłkę raczej prawą nogą.

Mariusz Kukiełka (20A - 3 gole). Od dziecka podpora reprezentacji młodzieżowych (złoto MME do lat 16 w 1993 - był kapitanem). W ekstraklasie debiutował 7 października 1992 roku, mając zaledwie 15 lat i 335 dni! Niezwykle bojowy, ambitny piłkarz, najlepiej czujący się na środku obrony i jako defensywny pomocnik. Miał pecha, że te pozycje były w reprezentacji bardzo mocno obsadzone.

Tomasz Kiełbowicz (9A). Debiutował w ekstraklasie (tak jak Kukiełka) w barwach Siarki Tarnobrzeg, w lipcu 1993, jako siedemnastolatek. Na początku lewy pomocnik (świetne stałe fragmenty i dośrodkowania), z czasem przeistoczył się w bocznego obrońcę. Przez wiele lat związany z Legią Warszawa, choć pierwsze wielkie sukcesy przyszły w barwach... stołecznej Polonii.

Radosław Sobolewski (32A - 1 gol). Wychowanek Jagiellonii, w której debiutował na zapleczu ekstraklasy nie mając jeszcze 18 lat. Niestety, trafił na słabszy okres w historii białostockiego klubu i chyba zbyt długo marnował tam swój talent. Debiut w ekstraklasie zaliczył dopiero w barwach Wisły Płock. Był niezwykle walecznym, twardym defensywnym pomocnikiem. Najlepsze lata kariery przeżył w Wiśle Kraków, a kończył w Górniku Zabrze, mając prawie 40 lat. Po awansie na EURO 2008 niespodziewanie zrezygnował z gry w drużynie narodowej. Mówił po latach, że czuł iż fizycznie już nie da rady, a lepsi od niego byli Dariusz Dudka i Mariusz Lewandowski... Trochę to dziwne, skoro potem grał jeszcze przez prawie dekadę w lidze i dawał radę.

Pomocnicy

Bartosz Karwan (22A - 4 gole). Prawoskrzydłowy. Szybki, przebojowy. odważny. Debiutował w lidze mając 17 lat i 119 dni pod koniec sezonu 1992/93 w barwach GKS-u Katowice. Najlepiej jednak chyba czuł się w Warszawie, grając dla Legii. Typ introwertyka, zasłynął tym, że podczas kontraktu w Hercie Berlin zapomniał założyć... koszulki meczowej. Trener chciał go wpuścić na boisko z ławki, a tu... taki psikus. Zasłużył na grę podczas MŚ 2002, ale kontuzja pokrzyżowała te plany i nie znalazł się w kadrze na Mundial. 

Mirosław Szymkowiak (33A - 3 gole). Cudowne dziecko polskiej piłki, podobnie jak Kukiełka Mistrz Europy dla lat 16 z 1993 roku. Zasłynął jako środkowy, ofensywny pomocnik i bohater Wisły oraz Trabzonsporu. Ja go natomiast pamiętam z okresu juniorskiego, gdy najczęściej grał... w obronie, po prawej stronie! W ekstraklasie debiutował (Olimpia Poznań) pod koniec słynnego sezonu 1992/93, jako siedemnastolatek. Swoją markę zbudował w Widzewie, a Wiśle był już wytrawnym reżyserem gry. Szkoda, że kontuzje wyhamowały tę karierę. 

Paweł Drumlak (1A). Krajan ze Szczecina, więc mogę o nim powiedzieć bardzo, bardzo dużo. Jako junior grał w Stali Stocznia Szczecin i rywalizowaliśmy dość często. Ogromne wrażenie robił zwłaszcza zimą, w turniejach halowych. Genialny technik. Kiedy grałem przeciwko niemu w wieku 14-15 lat to już wiedziałem - to będzie gość, który trafi do pierwszej reprezentacji. Był fenomenalny! Typowy reżyser gry w starym stylu, nie za szybki, ale za to jakże zaawansowany technicznie! Przez wiele lat podpora juniorskich reprezentacji Polski, najczęściej ich kapitan. To, że rozegrał dla Polski tylko pół meczu w kategorii „A“ jest jakimś kosmicznym nieporozumieniem. Dlaczego Jerzy Engel wolał ustawić w środku pomocy defensywną dwójkę (Świerczewski - Kałużny), a Drumlak dostał szansę tylko raz, pozostanie jego słodką tajemnicą. Ostatecznie Paweł trafił oczywiście do Pogoni i został zaledwie dobrym ligowcem. A potencjał miał znacznie wyższy.

Jacek Krzynówek (96A - 15 goli). Dopiero w wieku 18 lat trafił do Radomska, a to był wówczas zaledwie trzeci poziom rozgrywkowy. Po dwóch latach Jacek znalazł się w końcu w ekstraklasie (Raków) by w 1999 wyjechać do Niemiec. Tam wypromował się grając dla 1. FC Nürnberg i trafił do Bayeru Leverkusen. Wys tawiany zazwyczaj na lewej pomocy - kapitalnie ułożona lewa stopa. Potrafił potężnie uderzyć z rzutu wolnego. Kto by się spodziewał, że ten zawodnik, który w wieku 15-18 lat nie zaistniał w żadnych juniorskich reprezentacjach, zrobi taką karierę?! Zaliczył dwa Mundiale (2002 i 2006) oraz EURO 2008.

Napastnicy

Marcin Żewłakow (25A - 3 gole). W Polonii Warszawa zadebiutował trochę później niż brat-bliźniak, bo stało się to wiosną 1994. Jednak prawdziwą legendą stał się Marcin dopiero dla Excelsioru Mouscron, klubu, który już nie istnieje. Strzelił tam ponad 80 ligowych goli, a w reprezentacji prowadzonej przez Jerzego Engela była zwykle napastnikiem numer 3 (za Olisadebe i Kryszałowiczem). W Mundialowym meczu z USA (3:1, 2002), cała trójka wpisała się na listę strzelców! Bojowy napastnik, świetny w powietrzu.

Maciej Żurawski (72A - 17 goli). Żuraw - władca muraw, zdobywca 150 goli dla Wisły we wszystkich oficjalnych rozgrywkach, miał pod górę jako junior. Trener Zamilski go powoływał, czasem wystawiał na różnych dziwnych pozycjach, a na słynne, zwycięskie MME U-16 w 1993 nie zabrał wcale! Maciej się nie zrażał i 31 lipca 1994 roku, nie mając jeszcze 18 lat, zadebiutował w ekstraklasie (Warta Poznań - Widzew Łódź 0:4). Wystąpił na lewej stronie pomocy.... Przełom nastąpił dopiero po transferze do Lecha Poznań, a prawdziwa eksplozja w Wiśle Kraków. Żurawski w latach 2001-05 grał fantastycznie. Szkoda, że potem trafił tylko do Celtiku, bo zasługiwał na coś lepszego. W reprezentacji zaliczył MŚ 2002 i 2006 oraz EURO 2008 (jako kapitan). Niestety, bez sukcesów.

Grzegorz Piechna (1A - 1 gol). Przedziwna kariera! Jako nastolatek grał gdzieś na wiejskich opłotkach, a prawdziwy kontrakt podpisał w... HEKO Czermno, kiedy miał niemal 27 lat! W ekstraklasie zadebiutował dopiero w lipcu 2005 (Korona Kielce). I oto w sezonie 2005/2006 został królem strzelców zdobywając 21 goli! 16 listopada 2005 zadebiutował w reprezentacji, wchodząc w 46. minucie za Pawła Brożka, a w 87. minucie strzelił Estończykom bramkę! Dlaczego ten zawodnik przez lata marnował się gdzieś na głębokiej prowincji, trudno dociec. A strzelać gole „Kiełbasa" umiał zawsze - zostawał królem strzelców na V, IV, III, II i I szczeblu rozgrywkowym. Może w  mojej drużynie czeka go większa kariera, niż ta, którą zrobił w rzeczywistości?

OGRANICZENIA W ALMERE CITY

1. Drużyna "za zero euro" czyli wyłącznie transfery bezgotówkowe.

2. Wzmacniać klub mogą tylko gracze urodzeni w Holandii, w chwili transferu z pierwszą flagą holenderską (jak potem wybiorą np. Surinam, to ja za to nie odpowiadam - trudno).

3. Brak wypożyczeń „do klubu“.

SYSTEM LIGOWY W HOLANDII

W mojej opinii potrzebuje zmiany. Eredivisie stała się bowiem ligą słabą, mało atrakcyjną i usługową w stosunku do TOP5. Przeprowadziłem zatem gruntowną reorganizację. Najważniejsze zmiany:

1. Zarówno Eredivisie, jak i Eerste Divisie (drugi poziom rozgrywkowy) liczyć będzie po 20 zespołów.

2. Żadnych barażów po sezonie! Normalny system, jak w Anglii, czyli każdy z każdym gra po dwa razy. Pierwsza szóstka awansuje do europejskich pucharów (w przyszłości może więcej ekip, w zależności od rankingu), ostatnie trzy zespoły spadają. Z Eerste Divisie do Eredivisie awansują trzy ekipy, trzy ostatnie spadają do Tweede Divisie (trzecia liga).

3. Żadne zespoły typu Jong Ajax czy Jong PSV nie będą uczestniczyć w rozgrywkach szczebla centralnego! Dla nich są ligi rezerw. W Holandii dochodziło już bowiem do takich paradoksów jak w roku 2018, kiedy to Jong Ajax wygrywał Eerste Divisie. Uczestnictwo zespołów młodzieżowych wielkich firm jako niezależne kluby powoduje, że mniejsze kluby nie mają szans na rozwój.

Mam nadzieję, że będziecie zaglądać, aby zobaczyć jak wiedzie się Almere City z trzynastoma Polakami w składzie. Łatwo nie będzie, a szanse na jakiekolwiek trofea są bardzo, bardzo iluzoryczne. Konkurencja jest bowiem ogromna.