Jan Urban i Jacek Magiera - duet doskonały! Znamy selekcjonera reprezentacji Polski.

Wspaniałe wieści! Co prawda nie ma jeszcze oficjalnego potwierdzenia, ale na 99,9% wiadomo, że nowym selekcjonerem reprezentacji Polski zostanie Jan Urban. Jego asystentem będzie Jacek Magiera. Uważam, że to duet doskonały!

Jan Urban był jednym z moich idoli, kiedy zaczynałem się interesować futbolem w połowie lat osiemdziesiątych. Wielokrotnie widzialem go na żywo w akcji (Górnik Zabrze, reprezentacja Polski), po raz ostatni 13 listopada 1991. Siedziałem na stadionie Lecha przy Bułgarskiej, kiedy remisowaliśmy z Anglią 1:1. Janek miał wtedy opaskę kapitana na ramieniu (nie mógł grać Tarasiewicz) i był to jego ostatni występ w drużynie narodowej. Przedwcześnie z niego zrezygnowano. Urban był fenomenalnym graczem. Prawa noga, lewa noga, głowa, boska technika - miał wszystko!

Jego wizytówka to popis na Santiago Bernabéu, co miało miejsce 30 grudnia 1990. Osasuna, w której wówczas grał, rozbiła w Madrycie Real aż 4:0, a nasz bohater wbił trzy gole! Czymś takim nie może się pochwalić nawet Robert Lewandowski. A pamiętajmy, że wówczas zespoły nie były jeszcze koncernami przepełnionymi zagranicznymi zawodnikami, jak dziś. Jedynym cudzoziemcem w składzie Realu był słynny Gheorghe Hagi, a w Osasunie - właśnie Jan Urban. Real jak zawsze w gwiazdorskiej obsadzie, pół reprezentacji Hiszpanii na boisku: Buyo, Chendo, Sanchis, Hierro, Michel, Butragueño! Niezwykle trudno było wtedy o angaż Polaka w naprawdę dobrym klubie, bo obowiązywały limity. A jednak to właśnie Jan Urban był najlepszy tamtego dnia na boisku. Zwróćcie uwagę zwłaszcza na gola nr 2; który z naszych potrafi teraz tak uderzyć z około 30 metrów?! Bramka - majstersztyk.

Screen, żródło: https://www.bdfutbol.com

Urban - oprócz tego, że odnosił sukcesy trenerskie (Legia, Lech) - jest również człowiekiem o świetnym charakterze. Zupełnie innym niż zadufany w sobie poprzednik, który kojarzy mi się z nonsensami typu "nie mamy skrzydłowych". Jest szansa, że zaczniemy grać czwórką z tyłu i te autostrady wiodące bezkarnie do naszej bramki zostaną wreszcie zakorkowane!

Z kolei Jacka Magierę poznałem ponad 30 lat temu, kiedy jeździliśmy razem na zgrupowania kadry Zamilskiego. Mieliśmy wtedy po 15, 16 lat! Świetne to były czasy! Jacek to również dobry charakter, a na piłce się zna jak mało kto. Do tego który polski szkoleniowiec może się pochwalić tym, że prowadził klub w Lidze Mistrzów?

Mam wrażenie, że wreszcie wszystko będzie tak, jak powinno być i nasza reprezentacja zacznie czynić postępy.

Powodzenia panie Janku, powodzenia Jacek!