Znalezione na facebooku - mądry, wartościowy głos!

Ooooo będzie gównoburza na portalu coś czuje.


Czy ktoś z Was miał okazję przeczytać książkę Staszewskiego? Ja jeszcze nie, ale będąc dzisiaj w Empiku, poświeciłem kilkanaście minut na to by znaleźć to, co interesowało mnie najbardziej - czyli sytuacja z premią katarską. Niestety nie mam pojęcia ile jest w tej książce prawdy, gdzieś słyszałem że sam Lewandowski jej nie autoryzował, ale akurat ten fragment, który czytałem raczej wybiela Lewandowskiego, niż trzyma relację, jaka wypłynęła do mediów, że Lewandowski chce kasy. Pewnie jak ją dorwę i przeczytam będę się mógł do niego ustosunkować.


Co do wyjazdu do USA. Nie wyobrażam sobie sytuacji, w której jakikolwiek zawodnik stawia swój interes ponad dobro drużyny. I nie piję tutaj do sytuacji spóźnienia się jeden dzień na zgrupowanie - to się może zdarzyć, awaria samolotu, problemy rodzinne, biegunka podróżna, czy cokolwiek innego. Mi chodzi raczej o to gdzie poleciał Lewandowski. To nie jest kwestia podróży 2 - 3 godzinnej, ale przelot samolotem przez Atlantyk przez 8 - 10 godzin, przez X stref czasowych, a następnie powrót w drugą stronę. Czy Jet Lag będzie miał przełożenie na formę Roberta. Jeżeli nie i zagra z Holandią poprawnie, lub lepiej - nie ma tematu. A co w sytuacji, gdy z Holandią będzie spóźniony o ten ułamek sekundy? Czy może to być wina Jet laga? Gramy jednak jakby nie było także o rozstawienie w meczach barażowych.

I oczywiście, można to było załatwić na X różnych sposobów - od powołania Roberta tylko na mecz z Maltą, tłumacząc to obowiązkami reprezentacyjnymi, do nie wysyłania mu powołania w ogóle, ale najwygodniejsza opcja, brzmiałaby po prostu - Robert na zgrupowanie przyjedzie w późniejszym terminie, bo ze względu na obowiązki reprezentacyjne będzie robił to i tamto w USA. A tak, wyszła znowu sytuacja, jakby Robert robił coś bez wiedzy, albo co gorsza pomimo sprzeciwu kadry.



Każdy kto grał w zespole, albo pracował w zespole składającym się z większej ilości osób (10 chociażby), wie, że ciężko znaleźć ludzi, którzy się lubią, którzy są dla siebie oparcie poza pracą. Raczej porobią się grupki, a jedyną rzeczą, która będzie te grupki łączyć będzie ten sam cel - zwycięstwo, albo jakiś cel w pracy. I mnie nie dziwi sytuacja, gdy ktoś nie lubi kogoś - bo to normalne rzeczy. Też mam w pracy ludzi, których akceptuje bo muszę, bo mają swoje widzenie na świat i swoja drogę dochodzenia do celu. Dla jednych będzie to pytanie starszych kolegów, dla drugich próby dochodzenia do pewnych rzeczy samemu. Jeden będzie się dzielił wiedzą, drugi powie, jak dam Ci rozwiązanie na tacy niczego się nie nauczysz. Jeden żyje w kreatywnym chaosie, drugi musi mieć idealnie posprzątane biurko by móc się skupić. Jak masz szefa, który jest perfekcjonistą, który zawsze wie wszystko najlepiej to: albo masz w dupie co o Tobie pomyśli i się go zapytasz o jakieś zagadnienie, albo nie chcąc wyjść na głupka, będziesz starał się do tego dojść sam.

Akurat sytuacja z Kamińskim pokazuje, że Robert sam przyznał, że niektóre rzeczy mógł robić inaczej.Mi inaczej się pracuje, gdy wiem że nawet jak coś zawale, to nie dostanę zjebki, tylko słowa otuchy w stylu, spoko, następnym razem podanie o pół tempa szybciej. Albo wolę dostać piłkę do nogi, bo już nie mam siły gonić za piłką. Wtedy wiem, co jest do poprawy. A machanie rękami może irytować. Bo nie wiesz, czy zagrałeś za późno, za daleko, za dokładnie, czy za mocno. I żeby nie dostać kolejnej zjebki, będzie wolał zagrać do kogoś kto za wysiłek Ci podziękuje, albo chociaż nie zjebie.

Czy Lewandowski jest wybitny - tak. Czy to oznacza, że musi być idealny we wszystkim? Widziałem konferencję prasową, gdzie pokazał, że jest człowiekiem, bez zadęcia, bez pełnej powagi - już widziałem komentarze, że firma PR zrobiła dobrą robotę. Ale ja widzę gościa, który jest mega nastawiony na sukces, który dla tego sukcesu jest w stanie zrobić bardzo dużooooo, chociaż niekoniecznie jest w stanie wykrzesać to samo u innych zawodników. Trochę casus Jordana, czy Bryanta - wybitnych zawodników, których ciężko było lubić jako ludzi, ale trzeba się nimi zachwycać jako zawodnikami. I mam wrażenie, że podobnie może być z Lewandowskim - jako człowiek - okropny typ, bo ma wszystko czego 99% ludzi nie udało się zdobyć (talent, chęć do ciężkiej pracy, odpowiednie geny, a co za tym idzie sławę, bogactwo i rodzinę), więc trzeba mu dowalić, bo jest ... (i tu można sobie wpisać - sztywny, nieempatyczny, sztuczny, zachłanny na kasę, roszczeniowy, a ostatnio nawet stary).


PS. Jeszcze jedna sprawa - bo ja mam z tym problem. Czy mógłby mi ktoś znaleźć dzieło Seneki, którym posłużył się Lewandowski? Nie jestem wielkim ekspertem od filozofii, ale nie brzmi ten cytat jak stoicyzm Seneki, który raczej przyjmował wszystko z dobrodziejstwem inwentarza. Być może to był inny autor po prostu?

Po tej kolejnej gównoburzy w mediach jestem już pewien, że zdecydowana większość sportowych mediaworkerów w Polsce (bo nie powinni być nazywani dziennikarzami) ta psiapsiółki Kucharskiego i robią wszystko by społeczeństwu tak obrzydzić Lewandowskiego, żeby zrezygnował z kadry.