Shrekowy Skarb Kibica - Mistrzostwa Świata 2026 w Ameryce Północnej

 

Od autora

Witajcie, drodzy Czytelnicy!

Być może zastanawiacie się, dlaczego publikuję drugi Skarb Kibica, skoro jeden został już przygotowany przez Przeminho. Powód jest prosty – to zupełnie inne spojrzenie na nadchodzący mundial. Tym razem skupiam się przede wszystkim na charakterystyce poszczególnych reprezentacji, ich aktualnych kadrach, najciekawszych postaciach oraz ciekawostkach związanych z turniejem. Nie zabraknie także informacji o nowościach i zmianach, które zobaczymy podczas najbliższych mistrzostw świata.

W tej publikacji znajdziecie między innymi odpowiedzi na następujące pytania:

Jakie zmiany w przepisach gry będą obowiązywać podczas turnieju?
Czego możecie spodziewać się po tym Skarbie Kibica?
Czy na mundialu pojawi się polski akcent?
Czy dojdzie do wyjątkowego starcia dwóch braci reprezentujących różne kraje?
Czy synowie powtórzą historię swoich ojców i również wystąpią na mistrzostwach świata?
Czy rzeczywiście, jak pisała Wisława Szymborska, „nic dwa razy się nie zdarza”, czy może futbol po raz kolejny napisze własny scenariusz?

Znajdziecie tu również moje przewidywania dotyczące przebiegu turnieju, typy awansów oraz sylwetki zawodników, na których – moim zdaniem – warto zwrócić szczególną uwagę.

To wszystko i znacznie więcej czeka na Was w dalszej części publikacji.

 

---

 

Mistrzostwa Świata 2026 będą już 23. edycją najważniejszego turnieju piłkarskiego na świecie. Jednocześnie będzie to mundial wyjątkowy pod wieloma względami, ponieważ organizatorzy przygotowali kilka rozwiązań, które dotąd nie miały miejsca w historii tej imprezy.

Pierwszą nowością jest sam sposób organizacji turnieju. Po raz pierwszy w dziejach mistrzostwa świata będą miały aż trzech współgospodarzy. Gospodarzem głównym będą Stany Zjednoczone, które organizowały już mundial w 1994 roku. Meksyk zapisze się natomiast w historii jako pierwszy kraj goszczący mistrzostwa świata po raz trzeci — wcześniej najlepsze reprezentacje globu rywalizowały tam w 1970 i 1986 roku. Trzecim organizatorem będzie Kanada, dla której będzie to debiut w roli gospodarza piłkarskiego mundialu.

Drugą historyczną zmianą jest rozszerzenie liczby uczestników. Po raz pierwszy w turnieju wystąpi aż 48 reprezentacji narodowych. Zespoły zostaną podzielone na 12 grup, a nowy format rozgrywek sprawi, że liczba spotkań wzrośnie do imponujących 104 meczów. To ogromne przedsięwzięcie logistyczne zarówno dla organizatorów, jak i nadawców telewizyjnych oraz kibiców, którzy będą starali się śledzić wydarzenia rozgrywane niemal każdego dnia. Jest to największa reforma mundialu od 1998 roku, kiedy we Francji liczba uczestników została zwiększona z 24 do 32 drużyn.

Trzecia innowacja może szczególnie zaskoczyć europejskich kibiców. Podczas każdej połowy meczu przewidziana została obowiązkowa trzyminutowa przerwa. Na pierwszy rzut oka może przypominać znane już przerwy na nawodnienie zawodników, które stosuje się podczas spotkań rozgrywanych w wysokich temperaturach. Różnica polega jednak na tym, że nowe pauzy będą obowiązkowe niezależnie od warunków atmosferycznych. Oznacza to, że pojawią się również na stadionach, gdzie temperatura nie będzie stanowiła żadnego zagrożenia dla zdrowia piłkarzy.

Nie trzeba być szczególnie cynicznym, aby zauważyć, że rozwiązanie to ma również wymiar biznesowy. Dodatkowe przerwy oznaczają więcej miejsca na reklamy w trakcie transmisji, a więc także większe przychody dla nadawców i samej FIFA. To kolejny przykład tego, jak współczesny futbol coraz mocniej łączy sport z komercją.

Czwarta zmiana została ogłoszona zaledwie kilka dni przed rozpoczęciem turnieju i dotyczy sposobu prezentacji drużyn przed pierwszym gwizdkiem. Podczas tego mundialu na murawie będą prezentowani nie tylko zawodnicy wyjściowej jedenastki, ale cała kadra meczowa. Wszyscy piłkarze powołani na dane spotkanie ustawią się na boisku podczas oficjalnej ceremonii poprzedzającej rozpoczęcie meczu.

 

 

 

Zmiany nie ominęły również samych przepisów gry. Część z nich wydaje się dość kontrowersyjna, inne mogą realnie wpłynąć na tempo i płynność spotkań.

Do najbardziej zaskakujących należy rozszerzenie kompetencji systemu VAR. Sędziowie będą mogli między innymi sprawdzać, czy rzut rożny, po którym padła bramka, został prawidłowo przyznany. Jeszcze większe emocje budzi przepis przewidujący możliwość ukarania zawodnika czerwoną kartką za rozmowę z rywalem przy jednoczesnym zasłanianiu ust ręką lub koszulką. FIFA tłumaczy tę zmianę chęcią zwiększenia transparentności wydarzeń boiskowych, choć trudno przewidzieć, jak często będzie ona stosowana w praktyce.

Znacznie bardziej użyteczne wydają się przepisy mające ograniczyć celowe opóźnianie gry. Bramkarze otrzymają maksymalnie pięć sekund na wznowienie akcji po złapaniu piłki. Jeśli przekroczą ten limit, rywale otrzymają rzut rożny. To rozwiązanie może skutecznie wyeliminować sytuacje, w których golkiperzy przez kilkanaście sekund spacerują po polu karnym, próbując „ukraść” kilka cennych chwil.

Podobny cel przyświeca nowym zasadom dotyczącym zmian zawodników. Piłkarz opuszczający boisko będzie miał dziesięć sekund na zejście z murawy. Jeżeli przekroczy ten czas, jego zmiennik będzie mógł wejść do gry dopiero po upływie minuty. To kolejny krok w walce z przeciąganiem spotkań w końcówkach meczów.

Interesująco zapowiadają się również przepisy dotyczące pomocy medycznej. Zawodnik, który będzie wymagał interwencji lekarzy lub masażystów, po udzieleniu pomocy będzie musiał opuścić boisko i odczekać minutę, zanim sędzia pozwoli mu wrócić do gry. W tym czasie jego drużyna będzie zmuszona radzić sobie w osłabieniu. Jeśli nowe regulacje będą konsekwentnie egzekwowane, mogą znacząco ograniczyć liczbę symulowanych urazów i wymuszonych przerw w grze.

Zmiany obejmą także zachowanie zawodników podczas przerw spowodowanych interwencją medyczną. Kibice doskonale znają sytuacje, w których przy kontuzji bramkarza niemal cały zespół biegnie do linii bocznej, by wysłuchać dodatkowych wskazówek od trenera. Podczas tego mundialu takie obrazki mają zniknąć. Piłkarze będą zobowiązani do pozostania w okolicach koła środkowego lub swoich stref boiska, co ograniczy możliwość organizowania improwizowanych odpraw taktycznych w trakcie meczu.

Na tym jednak lista nowości się nie kończy. Organizatorzy postanowili przenieść na grunt piłkarski element dobrze znany amerykańskim kibicom. Podczas przerwy finału mistrzostw świata odbędzie się specjalny występ artystyczny wzorowany na słynnym Super Bowl Halftime Show.

Dla osób mniej zainteresowanych sportem zza oceanu warto wyjaśnić, że Super Bowl to finał ligi futbolu amerykańskiego i jedno z największych wydarzeń medialnych na świecie. Miliony widzów śledzą nie tylko sam mecz, ale również reklamy emitowane podczas transmisji oraz występ gwiazdy muzycznej w przerwie między połowami. Dla artystów jest to jedna z najbardziej prestiżowych scen świata, a dla organizatorów dodatkowy sposób na przyciągnięcie uwagi widzów.

Jak taki pomysł sprawdzi się podczas finału mundialu? Trudno powiedzieć. Najbliższym europejskim odpowiednikiem wydają się koncerty organizowane przed finałami Ligi Mistrzów. Jedni uznają to za niepotrzebne widowisko odciągające uwagę od sportu, inni za atrakcyjne urozmaicenie największego piłkarskiego święta. Niezależnie od opinii jedno jest pewne – mundial 2026 będzie turniejem pełnym eksperymentów, zarówno na boisku, jak i poza nim.

 

---

 

Grupa A 
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

 

Meksyk

Korea Południowa

Republika Południowej Afryki

Czechy (jako zespół z barażu)

 

To grupa, która sprawia wrażenie bardzo wyrównanej, ale głównie w kontekście walki o drugie i trzecie miejsce. Pozycję lidera rezerwuję dla współgospodarzy turnieju – Meksykanów. Ogromnym atutem reprezentacji El Tri będzie stadion położony na wysokości około 2200 metrów nad poziomem morza, na którym rozegrają swoje mecze. Tak specyficzne warunki mogą okazać się niezwykle trudne dla rywali, którzy w krótkim czasie nie będą w stanie odpowiednio się do nich zaadaptować.

Przewaga wynikająca z gry na dużej wysokości będzie towarzyszyć Meksykanom co najmniej do 1/16 finału i jestem przekonany, że bez większych problemów zameldują się w tej fazie rozgrywek, a nawet ją przejdą. O ich dalszych losach może zadecydować już wiele czynników – od formy dnia po kwestie zdrowotne, takie jak kontuzje czy zawieszenia, zarówno we własnej kadrze, jak i wśród potencjalnych przeciwników.

Warto też pamiętać, że największe sukcesy reprezentacja El Tri odnosiła właśnie na własnym terenie, gdzie mogła w pełni wykorzystać atuty gospodarza.

 

MEKSYK - trener Javier Aguirre

 

Pisząc o reprezentacji Meksyku, nie sposób pominąć postaci Guillermo Ochoi. Dla legendarnego bramkarza będzie to już szósty mundial, na który pojedzie jako reprezentant swojego kraju. Choć dotychczas wystąpił na trzech turniejach mistrzostw świata, sam fakt kolejnego powołania stawia go w niezwykle elitarnym gronie zawodników, którzy sześć razy z rzędu znaleźli się w kadrze na Mundial.

Wszystko wskazuje na to, że tym razem Ochoa nie będzie pierwszym wyborem między słupkami, jednak trudno wyobrazić sobie scenariusz, w którym nie pojawiłby się na boisku choćby na kilka minut. Jego obecność w kadrze to nie tylko ogromne doświadczenie, ale także symbol ciągłości i jednej z najbardziej rozpoznawalnych postaci meksykańskiego futbolu ostatnich dwóch dekad.

Warto również zwrócić uwagę na Gilberto Morę. Jeśli w wieku zaledwie 17 lat jesteś podstawowym zawodnikiem Club Tijuana, a w reprezentacji debiutujesz podczas zwycięskiego dla Meksyku Gold Cup, to trudno przejść obok takiego talentu obojętnie. Mora zadebiutował w narodowych barwach 29 czerwca 2025 roku i od tego momentu znajduje się pod baczną obserwacją kibiców oraz skautów.

Jeżeli otrzyma szansę występu na mundialu, zostanie najmłodszym uczestnikiem całego turnieju. Gdzie go wypatrywać? W środku pola, najczęściej z numerem 19 na koszulce. To właśnie on może być jednym z największych odkryć reprezentacji Meksyku podczas tych mistrzostw.

 

(kolejno w kolumnach: numer, pozycja według angielskiego oznaczenia - GK - bramkarz, DF - obrońca, MF - pomocnik, FW - napastnik, personalia zawodnika, data urodzenia, wiek, jakie będzie miał podczas Mistrzostw Świata, Liczba występów w reprezentacji - stan na 10.06, liczba bramek w reprezentacji, reprezentowany klub podczas Mistrzostw Świata, oraz Liga kraju w którym ten klub występuje - tutaj mogą być pewne zdziwienia, dlaczego Swansea jest podpisane jako Anglia, chociaż jest walijskim klubem, podobnie ma się sytuacja z Toronto)

Numer	Pozycja	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Raúl Rangel	Luty 25, 2000	26	14	0	Guadalajara	Meksyk
12	GK	Carlos Acevedo	Kwiecień 19, 1996	30	7	0	Santos Laguna	Meksyk
13	GK	Guillermo Ochoa	Lipiec 13, 1985	40	152	0	AEL Limassol	Cypr
OBROŃCY
2	DF	Jorge Sánchez	Grudzień 10, 1997	28	59	3	PAOK	Grecja
3	DF	César Montes	Luty 24, 1997	29	67	4	Lokomotiv Moscow	Rosja
4	DF	Edson Álvarez	Październik 24, 1997	28	98	7	Fenerbahçe	Turcja
5	DF	Johan Vásquez	Październik 22, 1998	27	46	3	Genoa	Włochy
15	DF	Israel Reyes	Maj 23, 2000	26	34	2	América	Meksyk
20	DF	Mateo Chávez	Maj 12, 2004	22	10	0	AZ	Holandia
23	DF	Jesús Gallardo	Sierpień 15, 1994	31	121	3	Toluca	Meksyk
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Érik Lira	Maj 8, 2000	26	25	0	Cruz Azul	Meksyk
7	MF	Luis Romo	Czerwiec 5, 1995	31	63	4	Guadalajara	Meksyk
8	MF	Álvaro Fidalgo	Kwiecień 9, 1997	29	4	0	Real Betis	Hiszpania
9	FW	Raúl Jiménez	Maj 5, 1991	35	124	45	Fulham	Anglia
10	FW	Alexis Vega	Listopad 25, 1997	28	52	7	Toluca	Meksyk
11	FW	Santiago Giménez	Kwiecień 18, 2001	25	47	6	Milan	Włochy
14	FW	Armando González	Kwiecień 20, 2003	23	7	1	Guadalajara	Meksyk
16	FW	Julián Quiñones	Marzec 24, 1997	29	22	2	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
17	MF	Orbelín Pineda	Marzec 24, 1996	30	92	12	AEK Athens	Grecja
18	MF	Obed Vargas	Sierpień 5, 2005	20	6	0	Atlético Madrid	Hiszpania
19	MF	Gilberto Mora	Październik 14, 2008	17	8	0	Tijuana	Meksyk
21	FW	César Huerta	Grudzień 3, 2000	25	26	3	Anderlecht	Belgia
22	FW	Guillermo Martínez	Marzec 15, 1995	31	12	3	UNAM	Meksyk
24	MF	Luis Chávez	Styczeń 15, 1996	30	45	5	Dynamo Moscow	Rosja
25	FW	Roberto Alvarado	Wrzesień 7, 1998	27	67	5	Guadalajara	Meksyk
26	MF	Brian Gutiérrez	Czerwiec 17, 2003	22	7	2	Guadalajara	Meksyk

 

 

REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI - trener: Belg Hugo Broos 

 

O drugie miejsce w grupie powalczą trzy pozostałe reprezentacje. Najmniejsze szanse daję jednak Republice Południowej Afryki, głównie ze względu na formę prezentowaną przez ten zespół w 2026 roku. W czterech meczach towarzyskich „Bafana Bafana” zanotowali wprawdzie tylko jedną porażkę, ale aż trzy spotkania zakończyli remisami, co nie napawa optymizmem przed startem turnieju.

Niepokojący jest również fakt, że jedyna przegrana przyszła w starciu z Panamą – reprezentacją, której niewielu ekspertów daje realne szanse na awans z grupy. Także ostatnie sparingi z Jamajką i Nikaraguą, które miały poprawić nastroje wokół drużyny, zamiast uspokoić kibiców, jedynie uwypukliły problemy, z jakimi RPA może zmagać się podczas mundialu.

Nie oznacza to jednak, że reprezentacja z południa Afryki jest całkowicie pozbawiona atutów. Trzon kadry tworzą zawodnicy występujący na co dzień w rodzimych klubach, przede wszystkim w Orlando Pirates oraz Mamelodi Sundowns. Łącznie aż ośmiu piłkarzy pochodzi z tych dwóch zespołów, a warto przypomnieć, że Mamelodi Sundowns to aktualny triumfator Afrykańskiej Ligi Mistrzów.

Dzięki temu selekcjoner może liczyć na dobrze wypracowane automatyzmy, wzajemne zrozumienie zawodników i zgranie, które często okazują się bezcenne podczas krótkich turniejów. To właśnie ten aspekt może sprawić, że reprezentacja RPA okaże się znacznie trudniejszym rywalem, niż wskazywałyby na to jej ostatnie wyniki.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Ronwen Williams	Styczeń 21, 1992	34	62	0	Mamelodi Sundowns	RPA
16	GK	Sipho Chaine	Grudzień 14, 1996	29	3	0	Orlando Pirates	RPA
22	GK	Ricardo Goss	Kwiecień 2, 1994	32	4	0	Siwelele	RPA
OBROŃCY
2	DF	Thabang Matuludi	Styczeń 14, 1999	27	2	0	Polokwane City	RPA
3	DF	Khulumani Ndamane	Luty 5, 2004	22	5	0	Mamelodi Sundowns	RPA
6	DF	Aubrey Modiba	Lipiec 22, 1995	30	44	3	Mamelodi Sundowns	RPA
14	DF	Mbekezeli Mbokazi	Wrzesień 19, 2005	20	10	1	Chicago Fire FC	USA
18	DF	Samukele Kabini	Marzec 15, 2004	22	5	0	Molde	Norwegia
19	DF	Nkosinathi Sibisi	Wrzesień 22, 1995	30	19	0	Orlando Pirates	RPA
20	DF	Khuliso Mudau	Kwiecień 26, 1995	31	32	1	Mamelodi Sundowns	RPA
21	DF	Ime Okon	Luty 20, 2004	22	7	1	Hannover 96	Niemcy
24	DF	Olwethu Makhanya	Kwiecień 30, 2004	22	0	0	Philadelphia Union	USA
26	DF	Bradley Cross	Styczeń 30, 2001	25	0	0	Kaizer Chiefs	RPA
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Teboho Mokoena	Styczeń 24, 1997	29	51	9	Mamelodi Sundowns	RPA
5	MF	Thalente Mbatha	Marzec 6, 2000	26	14	3	Orlando Pirates	RPA
7	FW	Oswin Appollis	Sierpień 25, 2001	24	25	8	Orlando Pirates	RPA
8	FW	Tshepang Moremi	Październik 2, 2000	25	9	1	Orlando Pirates	RPA
9	FW	Lyle Foster	Wrzesień 3, 2000	25	26	10	Burnley	Anglia
10	FW	Relebohile Mofokeng	Październik 23, 2004	21	12	0	Orlando Pirates	RPA
11	MF	Themba Zwane	Sierpień 3, 1989	36	53	12	Mamelodi Sundowns	RPA
12	FW	Thapelo Maseko	Listopad 11, 2003	22	9	1	AEL Limassol	Cypr
13	MF	Sphephelo Sithole	Marzec 3, 1999	27	27	1	Tondela	Portugalia
15	FW	Iqraam Rayners	Grudzień 19, 1995	30	13	4	Mamelodi Sundowns	RPA
17	FW	Evidence Makgopa	Czerwiec 5, 2000	26	26	6	Orlando Pirates	RPA
23	MF	Jayden Adams	Maj 5, 2001	25	4	0	Mamelodi Sundowns	RPA
25	FW	Kamogelo Sebelebele	Lipiec 21, 2002	23	2	0	Orlando Pirates	RPA

 

 

KOREA POŁUDNIOWA - trener Hong Myung-bo

 

Korea Południowa to reprezentacja, która mimo kilku głośnych nazwisk nie przekonuje mnie jako kandydat do odegrania znaczącej roli na tym mundialu. Na papierze wygląda solidnie, ale gdy przyjrzeć się bliżej poszczególnym zawodnikom i ich obecnej formie, trudno o większy optymizm.

Największą gwiazdą pozostaje Son Heung-min, były lider Tottenhamu. Jego transfer do MLS może jednak świadczyć o tym, że najlepsze lata kariery ma już za sobą. W obecnym sezonie rozegrał 13 spotkań bez zdobytej bramki, notując co prawda dziewięć asyst, ale statystyki te pokazują, że coraz częściej pełni rolę kreatora niż zawodnika regularnie przesądzającego o wynikach. Czasu nie da się oszukać nawet największym gwiazdom.

Drugim z liderów kadry jest Kang-in Lee. Pomocnik PSG pozostaje wartościowym zawodnikiem, jednak jego pozycja w klubie najlepiej oddaje obecny status sportowy. W rozgrywkach Ligue 1 regularnie dostaje swoje szanse, ale w najważniejszych meczach Ligi Mistrzów pełni przede wszystkim rolę rezerwowego. Ostatni występ w tych rozgrywkach zanotował już na etapie ćwierćfinału, co pokazuje, że trener paryskiego zespołu nie traktował go jako jednego z kluczowych elementów układanki.

Podobnie wygląda sytuacja Min-jae Kima. Obrońca Bayernu Monachium wciąż cieszy się renomą wypracowaną jeszcze podczas gry w Napoli, jednak jego ostatnie sezony nie były już tak przekonujące. W minionej edycji Ligi Mistrzów zanotował zaledwie dwa pełne występy, a także na boiskach Bundesligi nie zawsze prezentował poziom, którego oczekuje się od lidera defensywy. Owszem, nadal jest wartościowym stoperem, ale jego obecna forma pozostawia pewne znaki zapytania.

Na pierwszy rzut oka wyniki sparingów przed mundialem mogą napawać optymizmem. Zwycięstwa 5:0 nad Trynidadem i Tobago oraz 1:0 z Salwadorem wyglądają dobrze w statystykach, jednak poziom rywali nie pozwala wyciągać daleko idących wniosków. Znacznie więcej mówią spotkania z reprezentacjami, które również wywalczyły awans na mistrzostwa świata. W nich Koreańczycy przegrali 0:4 z Wybrzeżem Kości Słoniowej – i to na własnym stadionie – oraz 0:1 z Austrią.

Szansą na pozytywne zaskoczenie mogą być natomiast młodsi zawodnicy. Warto zwrócić uwagę na Hyeon-Gyu Oha, który zimą przeniósł się z belgijskiego Genku do Besiktasu za około 7 milionów euro. Napastnik znajduje się na etapie dynamicznego rozwoju i może okazać się jednym z odkryć turnieju.

Interesującą postacią jest również Jens Castrop. Urodzony w Niemczech pomocnik zdecydował się reprezentować kraj pochodzenia swojej matki. Choć dopiero w tym sezonie zadebiutował w Bundeslidze, wcześniej przechodził przez kolejne szczeble młodzieżowych reprezentacji Niemiec, co samo w sobie świadczy o jego potencjale. Być może właśnie tacy zawodnicy sprawią, że Korea Południowa okaże się groźniejsza, niż obecnie można przypuszczać.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Kim Seung-gyu	Wrzesień 30, 1990	35	87	0	FC Tokyo	Japonia
12	GK	Song Bum-keun	Październik 15, 1997	28	3	0	Jeonbuk Hyundai Motors	Korea Południowa
21	GK	Jo Hyeon-woo	Wrzesień 25, 1991	34	48	0	Ulsan HD	Korea Południowa
OBROŃCY
2	DF	Lee Han-beom	Czerwiec 17, 2002	23	8	0	Midtjylland	Dania
4	DF	Kim Min-jae	Listopad 15, 1996	29	79	4	Bayern Munich	Niemcy
5	DF	Kim Tae-hyeon	Wrzesień 17, 2000	25	7	0	Kashima Antlers	Japonia
13	DF	Lee Tae-seok	Lipiec 28, 2002	23	15	1	Austria Wien	Austria
14	DF	Cho Wi-je	Sierpień 25, 2001	24	1	0	Jeonbuk Hyundai Motors	Korea Południowa
15	DF	Kim Moon-hwan	Sierpień 1, 1995	30	35	0	Daejeon Hana Citizen	Korea Południowa
16	DF	Park Jin-seob	Październik 23, 1995	30	14	1	Zhejiang	Chiny
22	DF	Seol Young-woo	Grudzień 5, 1998	27	34	0	Red Star Belgrade	Serbia
23	DF	Jens Castrop	Lipiec 29, 2003	22	7	0	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
POMOCNICY I NAPASTNICY
3	MF	Lee Gi-hyuk	Lipiec 7, 2000	25	3	0	Gangwon FC	Korea Południowa
6	MF	Hwang In-beom	Wrzesień 20, 1996	29	73	6	Feyenoord	Holandia
7	FW	Son Heung-min	Lipiec 8, 1992	33	144	56	Los Angeles FC	USA
8	MF	Paik Seung-ho	Marzec 17, 1997	29	27	3	Birmingham City	Anglia
9	FW	Cho Gue-sung	Styczeń 25, 1998	28	44	12	Midtjylland	Dania
10	MF	Lee Jae-sung	Sierpień 10, 1992	33	105	15	Mainz 05	Niemcy
11	MF	Hwang Hee-chan	Styczeń 26, 1996	30	79	17	Wolverhampton Wanderers	Anglia
17	MF	Bae Jun-ho	Sierpień 21, 2003	22	13	2	Stoke City	Anglia
18	FW	Oh Hyeon-gyu	Kwiecień 12, 2001	25	27	6	Beşiktaş	Turcja
19	MF	Lee Kang-in	Luty 19, 2001	25	47	11	Paris Saint-Germain	Francja
20	MF	Yang Hyun-jun	Maj 25, 2002	24	9	0	Celtic	Szkocja
24	MF	Kim Jin-gyu	Luty 24, 1997	29	22	3	Jeonbuk Hyundai Motors	Korea Południowa
25	MF	Eom Ji-sung	Maj 9, 2002	24	9	2	Swansea City	Anglia
26	MF	Lee Dong-gyeong	Wrzesień 20, 1997	28	18	4	Ulsan HD	Korea Południowa

 

 

CZECHY - trener Miroslav Koubek

 

Stawkę grupy A zamykają nasi południowi sąsiedzi – Czesi. To reprezentacja zbudowana wokół dwóch, może trzech piłkarzy prezentujących naprawdę wysoki europejski poziom, wspieranych przez grono solidnych i doświadczonych rzemieślników. Nie są to zawodnicy, którzy regularnie trafiają na okładki gazet, ale potrafią wykonać swoją pracę i stworzyć odpowiednie warunki dla największych gwiazd zespołu.

Największą z nich pozostaje Patrik Schick. Jeszcze kilka lat temu mówiło się o nim jako o napastniku, który może na stałe zadomowić się w ścisłej europejskiej czołówce. Rozwój jego kariery wyhamowały jednak kontuzje oraz kwestie pozaboiskowe. Mimo to dorobek 16 bramek zdobytych w Bundeslidze w barwach Bayeru Leverkusen wciąż budzi respekt i pokazuje, że Schick nadal potrafi być niezwykle groźny pod bramką rywali.

Drugą kluczową postacią jest Tomáš Souček, od lat jeden z liderów reprezentacji i filar środka pola. Pomocnik spędził ostatnie sześć sezonów w Premier League, gdzie wypracował sobie opinię zawodnika niezwykle walecznego, odpowiedzialnego taktycznie i groźnego przy stałych fragmentach gry. Choć jego West Ham United nie zdołał utrzymać się w najwyższej klasie rozgrywkowej, sam Souček prezentował poziom, który może pozwolić mu pozostać w Premier League również w kolejnym sezonie.

W gronie liderów nie sposób pominąć także kapitana reprezentacji, Ladislava Krejčiego. Defensor ma za sobą udany okres wypożyczenia do Wolverhampton Wanderers i wiele wskazuje na to, że angielski klub zdecyduje się na jego wykupienie. Niewykluczone jednak, że będzie to jedynie etap pośredni przed kolejnym transferem. W mediach pojawiają się informacje o zainteresowaniu ze strony Leeds United, Brighton, a nawet Paris Saint-Germain, co najlepiej pokazuje, jak wysoko oceniane są obecnie jego umiejętności.

Droga Czechów na mundial nie była łatwa. Awans wywalczyli dopiero poprzez baraże, eliminując po drodze Irlandię oraz Danię. Z kolei przedturniejowe sparingi z Kosowem i Gwatemalą nie dają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o realną siłę tej drużyny, ponieważ trudno porównywać poziom tych rywali do reprezentacji, z którymi Czesi zmierzą się podczas mistrzostw świata.

Mimo wszystko jestem bardzo ciekaw, jak potoczą się losy tej reprezentacji i czy uda jej się włączyć do walki o awans z grupy.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Matěj Kovář	Maj 17, 2000	26	20	0	PSV Eindhoven	Holandia
16	GK	Jindřich Staněk	Kwiecień 27, 1996	30	14	0	Slavia Prague	Czechy
23	GK	Lukáš Horníček	Lipiec 13, 2002	23	1	0	Braga	Portugalia
OBROŃCY
2	DF	David Zima	Listopad 8, 2000	25	25	1	Slavia Prague	Czechy
3	DF	Tomáš Holeš	Marzec 31, 1993	33	41	2	Slavia Prague	Czechy
4	DF	Robin Hranáč	Styczeń 29, 2000	26	14	1	TSG Hoffenheim	Niemcy
5	DF	Vladimír Coufal	Sierpień 22, 1992	33	62	2	TSG Hoffenheim	Niemcy
6	DF	Štěpán Chaloupek	Marzec 8, 2003	23	5	0	Slavia Prague	Czechy
7	DF	Ladislav Krejčí	Kwiecień 20, 1999	27	27	5	Wolverhampton Wanderers	Anglia
14	DF	David Jurásek	Sierpień 7, 2000	25	18	1	Slavia Prague	Czechy
20	DF	Jaroslav Zelený	Sierpień 20, 1992	33	23	0	Sparta Prague	Czechy
21	DF	David Douděra	Maj 31, 1998	28	17	2	Slavia Prague	Czechy
POMOCNICY I NAPASTNICY
8	MF	Vladimír Darida	Sierpień 8, 1990	35	79	8	Hradec Králové	Czechy
9	FW	Adam Hložek	Lipiec 25, 2002	23	43	5	TSG Hoffenheim	Niemcy
10	FW	Patrik Schick	Styczeń 24, 1996	30	53	26	Bayer Leverkusen	Niemcy
11	FW	Jan Kuchta	Styczeń 8, 1997	29	31	3	Sparta Prague	Czechy
12	MF	Lukáš Červ	Kwiecień 10, 2001	25	17	2	Viktoria Plzeň	Czechy
13	FW	Mojmír Chytil	Kwiecień 29, 1999	27	22	6	Slavia Prague	Czechy
15	FW	Pavel Šulc	Grudzień 29, 2000	25	21	5	Lyon	Francja
17	MF	Lukáš Provod	Październik 23, 1996	29	38	3	Slavia Prague	Czechy
18	MF	Michal Sadílek	Maj 31, 1999	27	35	1	Slavia Prague	Czechy
19	FW	Tomáš Chorý	Styczeń 26, 1995	31	22	7	Slavia Prague	Czechy
22	MF	Tomáš Souček	Luty 27, 1995	31	90	17	West Ham United	Anglia
24	MF	Alexandr Sojka	Kwiecień 2, 2003	23	2	0	Viktoria Plzeň	Czechy
25	MF	Hugo Sochůrek	Czerwiec 7, 2008	18	1	0	Sparta Prague	Czechy
26	FW	Denis Višinský	Marzec 21, 2003	23	2	1	Viktoria Plzeň	Czechy

 

 

Terminarz grupy: 

 

(W kolejnych kolumnach znajdują się: numer meczu na mistrzostwach świata, data rozegrania spotkania według czasu polskiego, gospodarz meczu zgodnie z oficjalnym harmonogramem FIFA, gość, miasto gospodarza spotkania, godzina rozpoczęcia meczu według czasu polskiego oraz stacja telewizyjna transmitująca dane wydarzenie.)

Nr	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
1	11 czerwca	Meksyk	RPA	Mexico City	21:00:00	TVP1
2	12 czerwca	Korea Południowa	Czechy	Guadalajara	04:00:00	TVP2
25	18 czerwca	Czechy	RPA	Atlanta	18:00:00	TVP2
28	19 czerwca	Meksyk	Korea Południowa	Guadalajara	03:00:00	TVP1
53	25 czerwca	RPA	Korea Południowa	Monterrey	03:00:00	TVP SPORT
54	25 czerwca	Czechy	Meksyk*	Mexico City City	03:00:00	TVP2

*Dlaczego w trzecim meczu grupowym Meksyk został oznaczony jako zespół gości mimo statusu współgospodarza turnieju? Tego nie wiem – jest to jednak zgodne z oficjalną rozpiską organizatorów.

 

Moje typy: 

 

1 Meksyk, 2 Czechy, 3 Korea Południowa, 4 Republika Południowej Afryki

---

 

 

Grupa B
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

 

Kanada

Szwajcaria

Katar

Bośnia i Hercegowina  (jako zespół z barażu)

 

 

Grupa B na pierwszy rzut oka wydaje się jedną z najbardziej wyrównanych w całym turnieju. Choć z pierwszego koszyka trafiła do niej Kanada, czyli jeden ze współgospodarzy mundialu, trudno uznać ją za zdecydowanego faworyta do awansu. Wręcz przeciwnie – samo wyjście z grupy byłoby dla Kanadyjczyków sporym sukcesem.

Szczególnie istotnie zapowiada się mecz Kanady z Katarem. W mojej opinii zwycięzca tego spotkania wykona ogromny krok w kierunku awansu do kolejnej rundy. Z kolei remis może okazać się wynikiem niekorzystnym dla obu drużyn, pozostawiając inicjatywę Bośniakom i Helwetom. W tak wyrównanej grupie strata dwóch punktów już na początku rywalizacji może być niezwykle kosztowna.

 

KANADA - trener Amerykanin Jesse March

 

Kanadyjczycy przystępują do mundialu z kilkoma poważnymi znakami zapytania. Największym problemem jest sytuacja zdrowotna Alphonso Daviesa, bez wątpienia najbardziej rozpoznawalnego piłkarza tej reprezentacji. Wszystko wskazuje na to, że nie będzie gotowy na pierwszy mecz turnieju, a jego powrót przewidywany jest dopiero na drugie spotkanie fazy grupowej. Dla drużyny, która i tak nie należy do grona faworytów, to bardzo poważne osłabienie.

Niepokój może budzić również forma Jonathana Davida. Napastnik, który przed transferem do Juventusu imponował skutecznością w Lille, nie zaliczy minionego sezonu do udanych. Oczekiwania wobec niego były ogromne, jednak nie zdołał przełożyć wcześniejszej dyspozycji na występy w Turynie. A przecież właśnie od jego skuteczności w dużej mierze mogą zależeć losy Kanady na tym turnieju.

Na tle kolegów najrówniej prezentował się Ismaël Koné, który przez cały sezon utrzymywał stabilny poziom. To właśnie od niego można oczekiwać spokoju w środku pola i roli jednego z liderów zespołu.

Warto również zwrócić uwagę na Liama Millara. Skrzydłowy ma za sobą udany sezon zakończony awansem Hull City do Premier League. Być może właśnie mundial okaże się momentem, w którym na dobre przełoży klubową formę na występy w reprezentacji i stanie się jednym z pozytywnych zaskoczeń kanadyjskiej kadry.

Przedturniejowe sparingi nie rozwiały wszystkich wątpliwości. Zwycięstwo 2:0 nad Uzbekistanem, który również wystąpi na mundialu, należy zapisać po stronie plusów. Z drugiej strony remis z Irlandią pozostawił pewien niedosyt, zwłaszcza że kilka dni wcześniej Irlandczycy pokonali Katar. Wyniki te nie są alarmujące, ale też nie dają jednoznacznych powodów do optymizmu przed rozpoczęciem mistrzostw.

Kanada wydaje się zespołem, który ma potencjał, by sprawić niespodziankę, ale równie łatwo może paść ofiarą własnych problemów kadrowych i nierównej formy liderów. Dlatego jej występ na mundialu pozostaje jedną z większych niewiadomych w grupie B.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Dayne St. Clair	Maj 9, 1997	29	20	0	Inter Miami CF	USA
16	GK	Maxime Crépeau	Maj 11, 1994	32	32	0	Orlando City SC	USA
18	GK	Owen Goodman	Listopad 27, 2003	22	0	0	Barnsley	Anglia
OBROŃCY
2	DF	Alistair Johnston	Październik 8, 1998	27	58	1	Celtic	Szkocja
3	DF	Alfie Jones	Październik 7, 1997	28	2	0	Middlesbrough	Anglia
4	DF	Luc de Fougerolles	Październik 12, 2005	20	13	0	Dender	Belgia
5	DF	Joel Waterman	Styczeń 24, 1996	30	17	0	Chicago Fire FC	USA
13	DF	Derek Cornelius	Listopad 25, 1997	28	44	1	Rangers	Szkocja
15	DF	Moïse Bombito	Marzec 30, 2000	26	20	0	Nice	Francja
19	DF	Alphonso Davies	Listopad 2, 2000	25	58	15	Bayern Munich	Niemcy
22	DF	Richie Laryea	Styczeń 7, 1995	31	75	1	Toronto FC	USA
23	DF	Niko Sigur	Wrzesień 9, 2003	22	19	2	Hajduk Split	Chorwacja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Mathieu Choinière	Luty 7, 1999	27	23	0	Los Angeles FC	USA
7	MF	Stephen Eustáquio	Grudzień 21, 1996	29	56	4	Los Angeles FC	USA
8	MF	Ismaël Koné	Czerwiec 16, 2002	23	40	4	Sassuolo	Włochy
9	FW	Cyle Larin	Kwiecień 17, 1995	31	90	30	Southampton	Anglia
10	FW	Jonathan David	Styczeń 14, 2000	26	77	39	Juventus	Włochy
11	MF	Liam Millar	Wrzesień 27, 1999	26	41	1	Hull City	Anglia
12	FW	Tani Oluwaseyi	Maj 15, 2000	26	24	2	Villarreal	Hiszpania
14	MF	Jacob Shaffelburg	Listopad 26, 1999	26	31	6	Los Angeles FC	USA
17	FW	Tajon Buchanan	Luty 8, 1999	27	60	8	Villarreal	Hiszpania
20	FW	Ali Ahmed	Październik 10, 2000	25	24	1	Norwich City	Anglia
21	MF	Jonathan Osorio	Czerwiec 12, 1992	33	90	10	Toronto FC	USA
24	FW	Promise David	Lipiec 3, 2001	24	10	3	Union Saint-Gilloise	Belgia
25	MF	Nathan Saliba	Luty 7, 2004	22	15	2	Anderlecht	Belgia
26	MF	Jayden Nelson	Luty 7, 2002	24	14	3	Austin FC	USA

 

 

BOŚNIA I HERCEGOWINA - trener Sergiej Barberez

 

Bośnia i Hercegowina może pochwalić się jedną z ciekawszych dróg do mundialu. W barażach wyeliminowała Walię oraz Włochy, co na pierwszy rzut oka robi ogromne wrażenie. Warto jednak zauważyć, że oba awanse zostały wywalczone po seriach rzutów karnych, a rywale mieli swoje szanse, których nie potrafili wykorzystać. Bośniacy pokazali charakter i odporność psychiczną, ale trudno powiedzieć, by w tych spotkaniach wyraźnie dominowali.

Również mecze towarzyskie przed mundialem nie przyniosły jednoznacznych odpowiedzi. Remisy z Macedonią Północną i Panamą sprawiły, że reprezentacja Bośni nadal czeka na pierwsze zwycięstwo w 2026 roku. To statystyka, która może budzić pewne obawy, choć jednocześnie pokazuje, że jest to zespół trudny do pokonania.

Największą nadzieją kibiców pozostaje Edin Džeko. Czterdziestoletni napastnik nadal jest sercem, mózgiem i symbolem tej reprezentacji. Po przenosinach z Fiorentiny do Schalke 04 udowodnił, że mimo wieku wciąż potrafi być skuteczny, zdobywając sześć bramek w jedenastu występach. To właśnie od jego dyspozycji może zależeć, czy Bośnia zdoła awansować do fazy pucharowej. W sparingach poprzedzających mistrzostwa nie pojawił się na boisku, co rodzi pytania. Czy był to świadomy zabieg sztabu szkoleniowego, mający ukryć najważniejszą broń przed rywalami, czy może efekt problemów zdrowotnych? Odpowiedź poznamy dopiero podczas turnieju.

Polscy kibice z pewnością zwrócą uwagę na Samira Baždara, dobrze znanego z występów w Ekstraklasie. Napastnik Jagiellonii Białystok najczęściej pełni rolę zmiennika Afimico Pululu, ale mundial może okazać się dla niego szansą na zaistnienie na międzynarodowej scenie. Pozostaje pytanie, czy będzie partnerem Džeko w ataku, jego pierwszym rezerwowym, czy też w razie potrzeby całkowicie przejmie rolę lidera ofensywy.

Bardzo interesującą postacią jest również Kerim Alajbegović. Osiemnastoletni skrzydłowy ma za sobą znakomity sezon w Red Bull Salzburg, w którym zdobył dziewięć bramek w lidze austriackiej oraz dwie w Lidze Europy. To zawodnik o ogromnym potencjale, który może być jednym z odkryć turnieju. Dziś porównania do Džeko wydają się jeszcze przedwczesne, ale niewykluczone, że w przyszłości to właśnie on stanie się nową twarzą bośniackiego futbolu.

Na uwagę zasługuje także wyjątkowa struktura kadry. Spośród 26 powołanych zawodników jedynie dziewięciu urodziło się na terenie Bośni i Hercegowiny. Reszta przyszła na świat w innych krajach, głównie Europy Zachodniej, co doskonale pokazuje skalę bośniackiej diaspory oraz jej wpływ na rozwój reprezentacji narodowej.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Nikola Vasilj	Grudzień 2, 1995	30	26	0	FC St. Pauli	Niemcy
12	GK	Mladen Jurkas	Październik 7, 2007	18	0	0	Borac Banja Luka	Bośnia
22	GK	Martin Zlomislić	Sierpień 16, 1998	27	3	0	Rijeka	Chorwacja
OBROŃCY
2	DF	Nihad Mujakić	Kwiecień 15, 1998	28	12	1	Gaziantep	Turcja
3	DF	Dennis Hadžikadunić	Lipiec 9, 1998	27	32	0	Sampdoria	Włochy
4	DF	Tarik Muharemović	Luty 28, 2003	23	14	1	Sassuolo	Włochy
5	DF	Sead Kolašinac	Czerwiec 20, 1993	32	65	0	Atalanta	Włochy
7	DF	Amar Dedić	Sierpień 18, 2002	23	28	1	Benfica	Portugalia
18	DF	Nikola Katić	Październik 10, 1996	29	17	2	Schalke 04	Niemcy
21	DF	Stjepan Radeljić	Wrzesień 5, 1997	28	5	0	Rijeka	Chorwacja
24	DF	Nidal Čelik	Lipiec 17, 2006	19	2	0	Lens	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Benjamin Tahirović	Marzec 3, 2003	23	28	2	Brøndby	Dania
8	MF	Armin Gigović	Kwiecień 6, 2002	24	20	1	Young Boys	Szwajcaria
9	FW	Samed Baždar	Styczeń 31, 2004	22	13	1	Jagiellonia Białystok	Polska
10	FW	Ermedin Demirović	Marzec 25, 1998	28	40	4	VfB Stuttgart	Niemcy
11	FW	Edin Džeko	Marzec 17, 1986	40	148	73	Schalke 04	Niemcy
13	MF	Ivan Bašić	Kwiecień 30, 2002	24	17	0	Astana	Kazachstan
14	MF	Ivan Šunjić	Październik 9, 1996	29	11	0	Pafos	Cypr
15	MF	Amar Memić	Styczeń 20, 2001	25	13	1	Viktoria Plzeň	Czechy
16	MF	Amir Hadžiahmetović	Marzec 8, 1997	29	36	0	Hull City	Anglia
17	MF	Dženis Burnić	Maj 22, 1998	28	20	0	Karlsruher SC	Niemcy
19	FW	Kerim Alajbegović	Wrzesień 21, 2007	18	10	1	Red Bull Salzburg	Austria
20	FW	Esmir Bajraktarević	Marzec 10, 2005	21	16	1	PSV Eindhoven	Holandia
23	FW	Haris Tabaković	Czerwiec 20, 1994	31	10	4	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
25	FW	Jovo Lukić	Listopad 28, 1998	27	3	0	Universitatea Cluj	Rumunia
26	MF	Ermin Mahmić	Marzec 14, 2005	21	2	0	Slovan Liberec	Czechy

 

 

Katar - trener Hiszpan Julen Lopetegui

 

Katar nie może zaliczyć przygotowań do mundialu do udanych. W dwóch ostatnich meczach kontrolnych zanotował porażkę z Irlandią oraz bezbramkowy remis z Salwadorem. Wyniki te trudno uznać za budujące, zwłaszcza że rywale nie należą do ścisłej światowej czołówki. Zamiast dodać drużynie pewności siebie przed rozpoczęciem turnieju, sparingi pozostawiły więcej pytań niż odpowiedzi.

Trzon reprezentacji tradycyjnie tworzą zawodnicy występujący w rodzimej Qatar Stars League. Choć liga ta rozwija się od lat i przyciąga coraz ciekawsze nazwiska, wciąż pozostaje wyraźnie w cieniu saudyjskiej Saudi Pro League. O ile na katarskich boiskach można znaleźć zawodników pokroju Aleksandara Mitrovicia, Marco Verrattiego czy dobrze znanego polskim kibicom Krzysztofa Piątka, o tyle sama liga nie przekłada tego potencjału na znaczące sukcesy w rozgrywkach międzynarodowych.

Problemem reprezentacji Kataru wydaje się również ograniczona liczba zawodników regularnie rywalizujących na najwyższym poziomie poza granicami kraju. W efekcie zespół prezentuje się solidnie na tle regionalnych przeciwników, ale ma trudności, gdy przychodzi mierzyć się z reprezentacjami o większej jakości indywidualnej i wyższym tempie gry.

Dlatego właśnie Katar oceniam jako jednego z głównych kandydatów do zajęcia ostatniego miejsca w grupie, a być może nawet jedną z najsłabszych drużyn całego turnieju. Oczywiście mundial wielokrotnie udowadniał, że potrafi zaskakiwać, jednak aby Katarczycy mogli sprawić niespodziankę, będą musieli zaprezentować poziom wyraźnie wyższy od tego, który pokazywali w meczach poprzedzających mistrzostwa.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Mahmud Abunada	Luty 5, 2000	26	5	0	Al-Rayyan	Katar
21	GK	Salah Zakaria	Kwiecień 24, 1999	27	8	0	Al-Duhail	Katar
22	GK	Meshaal Barsham	Luty 14, 1998	28	52	0	Al-Sadd	Katar
OBROŃCY
2	DF	Pedro Miguel	Sierpień 6, 1990	35	99	3	Al-Sadd	Katar
3	DF	Lucas Mendes	Lipiec 3, 1990	35	25	1	Al-Wakrah	Katar
4	DF	Issa Laye	Grudzień 22, 1997	28	4	0	Al-Arabi	Katar
5	DF	Jassem Gaber	Luty 20, 2002	24	32	1	Al-Rayyan	Katar
13	DF	Ayoub Al-Oui	Marzec 11, 2005	21	6	0	Al-Gharafa	Katar
14	DF	Homam Ahmed	Sierpień 25, 1999	26	68	3	Cultural Leonesa	Hiszpania
16	DF	Boualem Khoukhi	Lipiec 9, 1990	35	116	20	Al-Sadd	Katar
18	DF	Sultan Al-Brake	Kwiecień 7, 1996	30	17	0	Al-Duhail	Katar
25	DF	Al-Hashmi Al-Hussain	Sierpień 15, 2003	22	8	0	Al-Arabi	Katar
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Abdulaziz Hatem	Styczeń 1, 1990	36	117	11	Al-Rayyan	Katar
7	FW	Ahmed Alaaeldin	Styczeń 31, 1993	33	68	9	Al-Rayyan	Katar
8	FW	Edmilson Junior	Sierpień 19, 1994	31	16	0	Al-Duhail	Katar
9	FW	Mohammed Muntari	Grudzień 20, 1993	32	67	16	Al-Gharafa	Katar
10	FW	Hassan Al-Haydos	Grudzień 11, 1990	35	186	41	Al-Sadd	Katar
11	FW	Akram Afif	Listopad 18, 1996	29	125	39	Al-Sadd	Katar
12	MF	Karim Boudiaf	Wrzesień 16, 1990	35	118	5	Al-Duhail	Katar
15	FW	Yusuf Abdurisag	Sierpień 6, 1999	26	39	3	Al-Wakrah	Katar
17	MF	Ahmed Al-Ganehi	Wrzesień 22, 2000	25	13	1	Al-Gharafa	Katar
19	FW	Almoez Ali	Sierpień 19, 1996	29	115	55	Al-Duhail	Katar
20	MF	Ahmed Fathy	Styczeń 25, 1993	33	48	0	Al-Arabi	Katar
23	MF	Assim Madibo	Październik 22, 1996	29	51	0	Al-Wakrah	Katar
24	FW	Tahsin Jamshid	Czerwiec 16, 2006	19	3	0	Al-Duhail	Katar
26	FW	Mohamed Manai	Październik 25, 2002	23	10	0	Al-Shamal	Katar

 

 

SZWAJCARIA - trener Murat Yakin

 

Nieco lepiej prezentuje się sytuacja Szwajcarii, choć i w jej przypadku trudno mówić o pełnym spokoju przed rozpoczęciem mistrzostw świata. Wyniki osiągane w ostatnich miesiącach pokazują, że Helweci potrafią nawiązać walkę z mocniejszymi rywalami, ale jednocześnie mają problem z przekuwaniem dobrych występów w zwycięstwa.

Najlepszym przykładem była marcowa porażka 3:4 z Niemcami. Mimo przegranej Szwajcarzy udowodnili, że są w stanie rywalizować jak równy z równym z drużynami o większym potencjale. Z drugiej strony remisy z Australią i Norwegią pokazują, że zespołowi często brakuje skuteczności lub chłodnej głowy w kluczowych momentach spotkań. Jedynym naprawdę przekonującym wynikiem było wysokie zwycięstwo nad Jordanią, które potwierdziło, że z niżej notowanymi przeciwnikami Szwajcaria nadal potrafi narzucić własne warunki gry.

Największą niewiadomą pozostaje jednak nowe pokolenie szwajcarskich piłkarzy. Przez lata reprezentacja opierała się na zawodnikach pokroju Xhaki, Shaqiriego czy Sommera. Teraz coraz większa odpowiedzialność spada na młodszych graczy, którzy dopiero budują swoją pozycję na europejskiej scenie.

Najwyżej wycenianym zawodnikiem kadry według Transfermarktu jest obecnie Joan Manzambi. Dwudziestoletni napastnik Freiburga należy do grona najbardziej obiecujących szwajcarskich talentów. W minionym sezonie miał okazję wystąpić w finale Ligi Europy, gdzie jego zespół musiał uznać wyższość Aston Villi. Sam udział w takim meczu stanowi jednak cenne doświadczenie dla zawodnika, który dopiero rozpoczyna swoją przygodę z wielkim futbolem.

Drugim najcenniejszym graczem reprezentacji jest Aurèle Amenda. Środkowy obrońca Eintrachtu Frankfurt imponuje warunkami fizycznymi i już teraz odgrywa ważną rolę w Bundeslidze. Występy przeciwko najmocniejszym rywalom w Lidze Mistrzów pokazały jednak, że wciąż znajduje się na etapie nauki i zbierania doświadczenia. Nie zmienia to faktu, że na krajowych boiskach prezentuje się bardzo solidnie i ma wszelkie predyspozycje, by w przyszłości stać się jednym z liderów reprezentacji.

To właśnie od takich zawodników będzie zależeć, czy Szwajcaria utrzyma swoją pozycję regularnego uczestnika faz pucharowych wielkich turniejów. Potencjał w tej drużynie bez wątpienia jest, ale pozostaje pytanie, czy młode pokolenie udźwignie oczekiwania i odpowiedzialność, które przez lata spoczywały na barkach bardziej doświadczonych reprezentantów.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Gregor Kobel	Grudzień 6, 1997	28	21	0	Borussia Dortmund	Niemcy
12	GK	Yvon Mvogo	Czerwiec 6, 1994	32	13	0	Lorient	Francja
21	GK	Marvin Keller	Lipiec 3, 2002	23	1	0	Young Boys	Szwajcaria
OBROŃCY
2	DF	Miro Muheim	Marzec 24, 1998	28	10	0	Hamburger SV	Niemcy
3	DF	Silvan Widmer	Marzec 5, 1993	33	60	5	Mainz 05	Niemcy
4	DF	Nico Elvedi	Wrzesień 30, 1996	29	67	3	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
5	DF	Manuel Akanji	Lipiec 19, 1995	30	81	4	Inter Milan	Włochy
13	DF	Ricardo Rodriguez	Sierpień 25, 1992	33	138	9	Real Betis	Hiszpania
18	DF	Eray Cömert	Luty 4, 1998	28	22	0	Valencia	Hiszpania
24	DF	Aurèle Amenda	Lipiec 31, 2003	22	7	0	Eintracht Frankfurt	Niemcy
25	DF	Luca Jaquez	Czerwiec 2, 2003	23	3	0	VfB Stuttgart	Niemcy
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Denis Zakaria	Listopad 20, 1996	29	65	3	Monaco	Francja
7	FW	Breel Embolo	Luty 14, 1997	29	86	24	Rennes	Francja
8	MF	Remo Freuler	Kwiecień 15, 1992	34	88	11	Bologna	Włochy
9	MF	Johan Manzambi	Październik 14, 2005	20	12	3	SC Freiburg	Niemcy
10	MF	Granit Xhaka	Wrzesień 27, 1992	33	146	17	Sunderland	Anglia
11	FW	Dan Ndoye	Październik 25, 2000	25	31	8	Nottingham Forest	Anglia
14	MF	Ardon Jashari	Lipiec 30, 2002	23	8	0	Milan	Włochy
15	MF	Djibril Sow	Luty 6, 1997	29	52	0	Sevilla	Hiszpania
16	FW	Christian Fassnacht	Listopad 11, 1993	32	23	5	Young Boys	Szwajcaria
17	FW	Rubén Vargas	Sierpień 5, 1998	27	61	11	Sevilla	Hiszpania
19	FW	Noah Okafor	Maj 24, 2000	26	25	2	Leeds United	Anglia
20	MF	Michel Aebischer	Styczeń 6, 1997	29	40	2	Pisa	Włochy
22	MF	Fabian Rieder	Luty 16, 2002	24	28	1	FC Augsburg	Niemcy
23	FW	Zeki Amdouni	Grudzień 4, 2000	25	29	11	Burnley	Anglia
26	FW	Cedric Itten	Grudzień 27, 1996	29	15	5	Fortuna Düsseldor	Niemcy

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
3	12 czerwca	Kanada	Bośnia i Hercegowina	Toronto	21:00:00	TVP1
5	13 czerwca	Katar	Szwajcaria	San Francisco	21:00:00	TVP1
26	18 czerwca	Szwajcaria	Bośnia i Hercegowina	Los Angeles	21:00:00	TVP1
27	19 czerwca	Kanada	Katar	Vancouver	00:00:00	TVP2
49	24 czerwca	Szwajcaria	Kanada	Vancouver	21:00:00	TVP1
50	24 czerwca	Bośnia i Hercegowina	Katar	Seattle	21:00:00	TVP SPORT

 

Moje typy: 

 

1 Szwajcaria, 2 Bośnia, 3 Kanada, 4 Katar

 

---

 

Grupa C
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Brazylia

Maroko

Szkocja

Haiti

 

Starsi kibice z pewnością pamiętają mundial we Francji w 1998 roku. Wówczas Brazylia rywalizowała w fazie grupowej z Marokiem, Szkocją oraz reprezentacją występującą w czerwono-niebieskich barwach. Była nią Norwegia. Dziś podobne skojarzenie może wywoływać Haiti, które również nosi te kolory. To oczywiście jedynie ciekawostka, ale dla miłośników historii mundiali takie analogie zawsze mają swój urok.

Grupa C należy do grona czterech grup, których zwycięzca w pierwszej rundzie fazy pucharowej nie trafi na zespół z trzeciego miejsca. Zamiast tego zarówno lider, jak i druga drużyna grupy będą krzyżować się z reprezentacjami z grupy F, co już na starcie fazy pucharowej może przynieść kilka bardzo interesujących pojedynków.

Pod względem sportowym jest to jedna z najciekawszych grup całego turnieju. Znajdują się w niej dwie reprezentacje o bardzo wysokim potencjale. Pierwszą jest Maroko – aktualny mistrz Afryki. Choć okoliczności przyznania tego tytułu pozostawiają pewien niedosyt i budzą dyskusje, nie zmienia to faktu, że Marokańczycy od kilku lat należą do ścisłej światowej czołówki i regularnie potwierdzają swoją jakość na największych turniejach.

Drugą potęgą pozostaje Brazylia. Co ciekawe, chyba po raz pierwszy od wielu lat Canarinhos nie są wymieniani jako absolutny i bezdyskusyjny faworyt do zdobycia mistrzostwa świata. Nadal należą do grona kandydatów do końcowego triumfu, ale tym razem częściej mówi się o nich jako o drużynie mogącej zaatakować z drugiego szeregu. Być może właśnie mniejsza presja okaże się dla Brazylijczyków atutem i pozwoli im pokazać pełnię możliwości.

W walce o trzecie miejsce trudno wskazać innego kandydata niż Szkocję. Szkoci dysponują zespołem niezwykle solidnym, dobrze zorganizowanym i potrafiącym narzucić rywalom twarde warunki gry. Z całym szacunkiem dla reprezentacji Haiti, losowanie nie było dla niej łaskawe. Trafiła do grupy z fizycznie wymagającą Szkocją oraz dwoma zespołami, które mają realne ambicje walki o najwyższe cele.

Szczególnie Maroko może przystępować do turnieju z dużymi nadziejami. W końcu mówimy o drużynie, która cztery lata temu zakończyła mundial na czwartym miejscu i udowodniła, że afrykańskie reprezentacje są w stanie rywalizować z najlepszymi na świecie. Dlatego choć układ sił w grupie wydaje się dość klarowny, emocji z pewnością tutaj nie zabraknie.

 

BRAZYLIA - trener Włoch Carlo Ancelotti

 

Przedmundialowe sparingi Brazylii potwierdziły obraz tej reprezentacji, który znamy od lat. Canarinhos regularnie pokonują zespoły teoretycznie słabsze od siebie, czego przykładami były zwycięstwa nad Panamą i Egiptem. Potrafią również znaleźć sposób na rywali prezentujących zbliżony poziom, jak choćby Chorwacja. Jednocześnie starcia z absolutną światową czołówką pokazują, że Brazylia nie jest dziś drużyną pozbawioną słabości, o czym świadczy porażka z Francją.

Największym atutem tej kadry może okazać się jednak nie któryś z piłkarzy, lecz człowiek stojący przy linii bocznej. Carlo Ancelotti przez lata udowadniał, że jest jednym z najlepszych specjalistów od zarządzania szatnią pełną gwiazd. W Realu Madryt, Milanie, Chelsea czy Bayernie potrafił stworzyć środowisko, w którym wielkie osobowości współpracowały dla dobra drużyny. W reprezentacji Brazylii to może być kluczowe.

Nie jest tajemnicą, że w kadrze znajduje się wielu zawodników o ogromnych ambicjach i równie wielkich oczekiwaniach wobec własnej roli. Vinícius Júnior, Raphinha, Endrick czy Neymar to piłkarze zdolni rozstrzygać mecze indywidualnymi akcjami, ale jednocześnie wymagający odpowiedniego zarządzania i znalezienia równowagi między interesem zespołu a indywidualnymi aspiracjami.

Jeżeli Ancelottiemu uda się stworzyć z tych nazwisk harmonijnie funkcjonującą drużynę, Brazylia powinna bez większych problemów zameldować się co najmniej w ćwierćfinale. Potencjał sportowy tej kadry jest bowiem ogromny. Jeśli jednak w kluczowym momencie pojawią się napięcia, problemy z dyscypliną taktyczną lub rywalizacja wewnątrz zespołu zacznie dominować nad wspólnym celem, Canarinhos mogą boleśnie przekonać się, że sam talent nie wystarczy do walki o mistrzostwo świata. W takim scenariuszu nawet wczesne pożegnanie z turniejem nie byłoby całkowicie wykluczone.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Alisson	Październik 2, 1992	33	78	0	Liverpool	Anglia
12	GK	Weverton	Grudzień 13, 1987	38	11	0	Grêmio	Brazylia
23	GK	Ederson	Sierpień 17, 1993	32	32	0	Fenerbahçe	Turcja
OBROŃCY
2	DF	Wesley	Wrzesień 6, 2003	22	8	0	Roma	Włochy
3	DF	Gabriel Magalhães	Grudzień 19, 1997	28	17	1	Arsenal	Anglia
4	DF	Marquinhos	Maj 14, 1994	32	105	7	Paris Saint-Germain	Francja
6	DF	Alex Sandro	Styczeń 26, 1991	35	45	2	Flamengo	Brazylia
13	DF	Danilo Luiz	Lipiec 15, 1991	34	70	1	Flamengo	Brazylia
14	DF	Bremer	Marzec 18, 1997	29	8	1	Juventus	Włochy
15	DF	Léo Pereira	Styczeń 31, 1996	30	4	0	Flamengo	Brazylia
16	DF	Douglas Santos	Marzec 22, 1994	32	7	0	Zenit Saint Petersburg	Rosja
24	DF	Roger Ibañez	Listopad 23, 1998	27	7	0	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Casemiro	Luty 23, 1992	34	86	9	Manchester United	Anglia
7	FW	Vinícius Júnior	Lipiec 12, 2000	25	49	9	Real Madrid	Hiszpania
8	MF	Bruno Guimarães	Listopad 16, 1997	28	43	3	Newcastle United	Anglia
9	FW	Matheus Cunha	Maj 27, 1999	27	23	1	Manchester United	Anglia
10	FW	Neymar	Luty 5, 1992	34	128	79	Santos	Brazylia
11	FW	Raphinha	Grudzień 14, 1996	29	39	11	Barcelona	Hiszpania
17	MF	Fabinho	Październik 23, 1993	32	33	0	Al-Ittihad	Arabia Saudyjska
18	MF	Danilo Santos	Kwiecień 29, 2001	25	4	2	Botafogo	Brazylia
19	FW	Endrick	Lipiec 21, 2006	19	17	4	Lyon	Francja
20	MF	Lucas Paquetá	Sierpień 27, 1997	28	63	13	Flamengo	Brazylia
21	FW	Luiz Henrique	Styczeń 2, 2001	25	15	2	Zenit Saint Petersburg	Rosja
22	FW	Gabriel Martinelli	Czerwiec 18, 2001	24	23	4	Arsenal	Anglia
25	FW	Igor Thiago	Czerwiec 26, 2001	24	4	2	Brentford	Anglia
26	FW	Rayan	Sierpień 3, 2006	19	2	1	Bournemouth	Anglia

 

MAROKO - trener Mohamed Ouahbi

 

Maroko było jedną z największych sensacji mundialu sprzed czterech lat. Świetna organizacja gry, konsekwencja taktyczna i znakomita atmosfera w zespole pozwoliły Atlas Lions dotrzeć aż do strefy medalowej i zapisać się w historii światowego futbolu. Od tamtego czasu reprezentacja przeszła jednak kilka istotnych zmian.

Z kadrą pożegnał się wieloletni kapitan Romain Saïss, jeden z liderów drużyny, która zachwycała kibiców na poprzednim mundialu. Jeszcze większym zaskoczeniem była decyzja o zwolnieniu Walida Regraguiego 5 marca 2026 roku. Szkoleniowiec, który doprowadził Maroko do największego sukcesu w historii, stracił stanowisko zaledwie kilka miesięcy przed rozpoczęciem mistrzostw świata.

Jego następcą został Mohamed Ouahbi, wcześniej prowadzący młodzieżową reprezentację Maroka. Początek pracy nowego selekcjonera można ocenić umiarkowanie pozytywnie. W pięciu spotkaniach zanotował trzy zwycięstwa, choć warto zauważyć, że dwa z nich zostały odniesione przeciwko Burundi i Madagaskarowi, czyli rywalom wyraźnie słabszym od uczestników mundialu. Bardziej wartościowym wynikiem było zwycięstwo nad Paragwajem. Pozostałe dwa mecze zakończyły się remisami 1:1 z Norwegią i Ekwadorem, a więc reprezentacjami o zbliżonym potencjale sportowym.

Wśród zawodników, na których warto zwrócić szczególną uwagę, znajduje się Bilal El Khannouss. Dwudziestodwuletni pomocnik VfB Stuttgart należy do najciekawszych piłkarzy młodego pokolenia w marokańskiej kadrze. Co ciekawe, jego reprezentacyjna historia rozpoczęła się już cztery lata temu, gdy zadebiutował w spotkaniu o trzecie miejsce mundialu. Dziś jest zawodnikiem znacznie bardziej dojrzałym i gotowym do odgrywania ważnej roli w drużynie narodowej.

Ogromnym wzmocnieniem pozostaje także Brahim Díaz. Piłkarz Realu Madryt jeszcze w 2021 roku wystąpił w reprezentacji Hiszpanii, jednak ponieważ był to jedynie mecz towarzyski, przepisy FIFA umożliwiły mu zmianę federacji. Dla Maroka okazało się to prawdziwym transferowym strzałem w dziesiątkę. Díaz wnosi do zespołu kreatywność, technikę i doświadczenie zdobyte na najwyższym europejskim poziomie.

W ostatnim czasie do reprezentacji dołączył również Issa Diop. Środkowy obrońca wcześniej reprezentował młodzieżowe kadry Francji, ale zdecydował się występować dla kraju swojej matki. Jego historia jest zresztą wyjątkowo interesująca. Matka piłkarza pochodzi z Maroka, ojciec z Senegalu, a jego dziadek zapisał się w historii jako pierwszy Senegalczyk, który wystąpił w rozgrywkach La Liga.

Maroko nadal dysponuje dużym potencjałem i wieloma zawodnikami występującymi w czołowych europejskich klubach. Pytanie brzmi jednak, czy nowy selekcjoner zdoła w krótkim czasie stworzyć zespół równie zgrany i skuteczny, jak ten, który cztery lata temu zachwycił cały piłkarski świat.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Yassine Bounou	Kwiecień 5, 1991	35	90	0	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
12	GK	Munir Mohamedi	Maj 10, 1989	37	53	0	RS Berkane	Maroko
22	GK	Ahmed Reda Tagnaouti	Kwiecień 5, 1996	30	3	0	AS FAR	Maroko
OBROŃCY
2	DF	Achraf Hakimi	Listopad 4, 1998	27	96	11	Paris Saint-Germain	Francja
3	DF	Noussair Mazraoui	Listopad 14, 1997	28	45	2	Manchester United	Anglia
5	DF	Nayef Aguerd	Marzec 30, 1996	30	64	2	Marseille	Francja
13	DF	Zakaria El Ouahdi	Grudzień 31, 2001	24	3	0	Genk	Belgia
14	DF	Issa Diop	Styczeń 9, 1997	29	4	0	Fulham	Anglia
18	DF	Chadi Riad	Czerwiec 17, 2003	22	6	1	Crystal Palace	Anglia
19	DF	Youssef Belammari	Wrzesień 20, 1998	27	19	0	Al Ahly	Egipt
25	DF	Redouane Halhal	Marzec 5, 2003	23	3	0	Mechelen	Belgia
26	DF	Anass Salah-Eddine	Styczeń 18, 2002	24	9	0	PSV Eindhoven	Holandia
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Sofyan Amrabat	Sierpień 21, 1996	29	75	0	Real Betis	Hiszpania
6	MF	Ayyoub Bouaddi	Październik 2, 2007	18	3	0	Lille	Francja
7	MF	Chemsdine Talbi	Maj 9, 2005	21	5	0	Sunderland	Anglia
8	MF	Azzedine Ounahi	Kwiecień 19, 2000	26	49	9	Girona	Hiszpania
9	FW	Soufiane Rahimi	Czerwiec 2, 1996	30	37	12	Al Ain	Zjednoczone Emiraty Arabskie
10	FW	Brahim Díaz	Sierpień 3, 1999	26	26	14	Real Madrid	Hiszpania
11	MF	Ismael Saibari	Styczeń 28, 2001	25	31	9	PSV Eindhoven	Holandia
15	MF	Samir El Mourabet	Październik 6, 2005	20	4	0	Strasbourg	Francja
16	MF	Gessime Yassine	Listopad 22, 2005	20	5	0	Strasbourg	Francja
17	FW	Abde Ezzalzouli	Grudzień 17, 2001	24	37	2	Real Betis	Hiszpania
20	FW	Ayoub El Kaabi	Czerwiec 25, 1993	32	71	35	Olympiacos	Grecja
21	FW	Ayoube Amaimouni	Listopad 30, 2004	21	2	0	Eintracht Frankfurt	Niemcy
23	MF	Bilal El Khannouss	Maj 10, 2004	22	37	3	VfB Stuttgart	Niemcy
24	MF	Neil El Aynaoui	Lipiec 2, 2001	24	16	2	Roma	Włochy

 

HAITI -  Francuz Sebastien Migne

 

Haiti może pochwalić się jednym z najbardziej nietypowych zawodników całego turnieju. W kadrze znalazł się Josué Duverger, który na co dzień występuje w Cosmos Koblenz, klubie rywalizującym na piątym poziomie rozgrywkowym w Niemczech. To najniższa liga reprezentowana na mundialu, ex aequo z jednym z zawodników Nowej Zelandii.

Sam Duverger jest postacią dobrze znaną kibicom śledzącym piłkarskie ciekawostki. Kilka lat temu obiegł internet za sprawą niezwykle pechowego samobójczego gola, którego zdobył podczas eliminacji do mistrzostw świata w Katarze. Od tamtej pory jego nazwisko często pojawia się w zestawieniach najbardziej kuriozalnych bramek w historii futbolu. Być może właśnie ten mundial stanie się dla niego okazją do zapisania się w pamięci kibiców z dużo lepszej strony.

Oczywiście Haiti to nie tylko egzotyczne historie i piłkarskie anegdoty. W drużynie znajdują się również zawodnicy występujący na znacznie wyższym poziomie. Warto zwrócić uwagę na Wilsona Isidora, który w barwach Sunderlandu zdobył sześć bramek. Co ciekawe, aż pięć z nich padło po wejściu z ławki rezerwowych, co pokazuje jego umiejętność wpływania na przebieg spotkań jako zmiennik.

Drugim interesującym zawodnikiem jest Jean-Ricner Bellegarde. Pomocnik regularnie występował w Wolverhampton Wanderers i należał do ważniejszych postaci swojego zespołu. Choć sezon zakończył się dla Wilków spadkiem z Premier League, indywidualnie Bellegarde pokazał, że posiada umiejętności pozwalające rywalizować na wysokim poziomie.

Jest jeszcze jeden powód, dla którego polscy kibice mogą z sympatią spoglądać na reprezentację Haiti. Na koszulkach tej drużyny można dostrzec element przypominający polską flagę. Brzmi intrygująco, ale rzeczywistość okazuje się nieco mniej romantyczna, niż mogłoby się wydawać.

W historii Haiti rzeczywiście istnieje polski wątek. Na początku XIX wieku część żołnierzy Legionów Polskich, wysłanych przez Napoleona do stłumienia powstania niewolników, zamiast walczyć przeciwko Haitańczykom zaczęła sympatyzować z ich walką o wolność. Niektórzy z nich przeszli nawet na stronę rewolucjonistów i pozostali na wyspie po uzyskaniu przez Haiti niepodległości. Do dziś Polacy zajmują wyjątkowe miejsce w haitańskiej pamięci historycznej.

W przypadku obecnych koszulek reprezentacji nie jest to jednak bezpośrednie nawiązanie do tych wydarzeń. Przydomek drużyny narodowej brzmi „Les Grenadiers”, czyli „Grenadierzy”, nawiązując do żołnierzy walczących o niepodległość kraju. Na jasnych strojach dobrze widoczna jest tradycyjna niebiesko-czerwona kolorystyka haitańskiej flagi. Problem pojawia się na granatowych kompletach, gdzie ciemnoniebieskie elementy zlewają się z tłem. Aby poprawić ich widoczność, projektanci zastosowali znacznie jaśniejszy odcień niebieskiego. Efekt uboczny jest taki, że z pewnej odległości można odnieść wrażenie, iż obok czerwieni pojawia się biel, co rzeczywiście przywodzi na myśl polskie barwy narodowe.

Czy w telewizyjnych transmisjach będzie to wyglądało jak biało-czerwona flaga? To jedna z tych drobnych mundialowych ciekawostek, na które warto zwrócić uwagę podczas meczów Haiti.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Johny Placide	Styczeń 29, 1988	38	81	0	Bastia	Francja
12	GK	Alexandre Pierre	Luty 25, 2001	25	15	0	Sochaux	Francja
23	GK	Josué Duverger	Kwiecień 27, 2000	26	6	0	Cosmos Koblenz	Niemcy
OBROŃCY
2	DF	Carlens Arcus	Czerwiec 28, 1996	29	53	1	Angers	Francja
3	DF	Keeto Thermoncy	Marzec 29, 2006	20	1	0	Young Boys	Szwajcaria
4	DF	Ricardo Adé	Maj 21, 1990	36	59	2	LDU Quito	Ekwador
5	DF	Hannes Delcroix	Luty 28, 1999	27	7	0	Lugano	Szwajcaria
8	DF	Martin Expérience	Marzec 9, 1999	27	21	0	Nancy	Francja
13	DF	Duke Lacroix	Październik 14, 1993	32	16	3	Colorado Springs Switchbacks FC	USA
22	DF	Jean-Kévin Duverne	Lipiec 12, 1997	28	17	1	Gent	Belgia
24	DF	Wilguens Paugain	Sierpień 24, 2001	24	8	0	Zulte Waregem	Belgia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Carl Sainté	Sierpień 9, 2002	23	26	0	El Paso Locomotive FC	USA
7	FW	Derrick Etienne Jr.	Listopad 25, 1996	29	48	8	Toronto FC	USA
9	FW	Duckens Nazon	Kwiecień 7, 1994	32	78	44	Esteghlal	Iran
10	MF	Jean-Ricner Bellegarde	Czerwiec 27, 1998	27	10	0	Wolverhampton Wanderers	Anglia
11	FW	Louicius Deedson	Luty 11, 2001	25	32	10	FC Dallas	USA
14	MF	Leverton Pierre	Marzec 9, 1998	28	33	0	Vizela	Portugalia
15	FW	Ruben Providence	Lipiec 7, 2001	24	15	3	Almere City	Holandia
16	FW	Lenny Joseph	Październik 12, 2000	25	2	1	Ferencváros	Węgry
17	MF	Danley Jean Jacques	Maj 20, 2000	26	30	6	Philadelphia Union	USA
18	FW	Wilson Isidor	Sierpień 27, 2000	25	4	2	Sunderland	Anglia
19	FW	Yassin Fortuné	Styczeń 30, 1999	27	4	0	Vizela	Portugalia
20	FW	Frantzdy Pierrot	Marzec 29, 1995	31	51	34	Çaykur Rizespor	Turcja
21	FW	Josué Casimir	Wrzesień 24, 2001	24	7	0	Auxerre	Francja
25	MF	Dominique Simon	Lipiec 29, 2000	25	2	0	Tatran Prešov	Słowacja
26	MF	Woodensky Pierre	Grudzień 30, 2004	21	1	0	Violette	Haiti

 

SZKOCJA - trener Steve Clarke 

 

Szkocja to jedna z tych reprezentacji, które regularnie pojawiają się na wielkich turniejach, ale od lat mają problem z wykonaniem kolejnego kroku i awansem do fazy pucharowej. Mundial 2026 może być jednak najlepszą okazją od dłuższego czasu, by przełamać tę niekorzystną serię.

Kadra Steve'a Clarke’a opiera się na grupie doświadczonych i ogranych zawodników, którzy od lat występują na wysokim poziomie w czołowych ligach Europy. W składzie znajduje się między innymi najstarszy uczestnik całego turnieju – Craig Gordon. Bramkarz jest żywym symbolem szkockiego futbolu i nawet jeśli nie będzie pierwszym wyborem między słupkami, sama jego obecność stanowi ogromną wartość dla drużyny.

Liderami zespołu pozostają Scott McTominay, Lewis Ferguson, Andy Robertson, Kieran Tierney oraz John McGinn. Każdy z nich ma za sobą setki spotkań na najwyższym poziomie i wielokrotnie udowadniał swoją wartość zarówno w klubach, jak i reprezentacji. To właśnie doświadczenie tej grupy może okazać się jednym z największych atutów Szkotów podczas turnieju.

Najciekawszą historię w kadrze pisze jednak Tyler Fletcher. Dziewiętnastoletni pomocnik Manchesteru United otrzymał powołanie w miejsce kontuzjowanego Billy’ego Gilmoura i na mundial jedzie z zaledwie siedemnastoma minutami rozegranymi w Premier League. Samo znalezienie się w kadrze na tak wielką imprezę jest dla niego ogromnym osiągnięciem i dowodem zaufania ze strony sztabu szkoleniowego.

Trudno jednak oczekiwać, by Fletcher od razu odegrał znaczącą rolę. Środek pola jest obecnie najmocniej obsadzoną formacją szkockiej reprezentacji, a konkurencja o miejsce w składzie jest bardzo duża. Mundial może być więc dla młodego pomocnika przede wszystkim okazją do zdobycia bezcennego doświadczenia, które zaprocentuje w kolejnych latach.

Jeżeli Szkocja chce wreszcie zameldować się w fazie pucharowej, będzie musiała połączyć doświadczenie swoich liderów z energią młodszych zawodników. Potencjał ku temu bez wątpienia posiada, a skład wydaje się bardziej zbilansowany niż podczas wielu poprzednich turniejów. Dlatego właśnie trudno o lepszy moment, by zakończyć wieloletnią passę niepowodzeń i wreszcie zrobić krok naprzód na mundialowej scenie.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Angus Gunn	Styczeń 22, 1996	30	22	0	Nottingham Forest	Anglia
12	GK	Liam Kelly	Styczeń 23, 1996	30	3	0	Rangers	Szkocja
21	GK	Craig Gordon	Grudzień 31, 1982	43	84	0	Heart of Midlothian	Szkocja
OBROŃCY
2	DF	Aaron Hickey	Czerwiec 10, 2002	24	21	0	Brentford	Anglia
3	DF	Andy Robertson	Marzec 11, 1994	32	94	4	Liverpool	Anglia
5	DF	Grant Hanley	Listopad 20, 1991	34	68	2	Hibernian	Szkocja
6	DF	Kieran Tierney	Czerwiec 5, 1997	29	56	2	Celtic	Szkocja
13	DF	Jack Hendry	Maj 7, 1995	31	38	3	Al-Ettifaq	Arabia Saudyjska
15	DF	John Souttar	Wrzesień 25, 1996	29	24	2	Rangers	Szkocja
16	DF	Dominic Hyam	Grudzień 20, 1995	30	4	0	Wrexham	Anglia
22	DF	Nathan Patterson	Październik 16, 2001	24	26	1	Everton	Anglia
24	DF	Anthony Ralston	Listopad 16, 1998	27	27	1	Celtic	Szkocja
26	DF	Scott McKenna	Listopad 12, 1996	29	50	1	Dinamo Zagreb	Chorwacja
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Scott McTominay	Grudzień 8, 1996	29	70	15	Napoli	Włochy
7	MF	John McGinn	Październik 18, 1994	31	86	20	Aston Villa	Anglia
8	MF	Tyler Fletcher	Marzec 19, 2007	19	2	0	Manchester United	Anglia
9	FW	Lyndon Dykes	Październik 7, 1995	30	51	10	Charlton Athletic	Anglia
10	FW	Ché Adams	Lipiec 13, 1996	29	47	13	Torino	Włochy
11	MF	Ryan Christie	Luty 22, 1995	31	68	10	Bournemouth	Anglia
14	FW	Ross Stewart	Lipiec 11, 1996	29	3	0	Southampton	Anglia
17	FW	Ben Gannon-Doak	Listopad 11, 2005	20	14	1	Bournemouth	Anglia
18	FW	George Hirst	Luty 15, 1999	27	10	1	Ipswich Town	Anglia
19	MF	Lewis Ferguson	Sierpień 24, 1999	26	24	1	Bologna	Włochy
20	FW	Lawrence Shankland	Sierpień 10, 1995	30	20	7	Heart of Midlothian	Szkocja
23	MF	Kenny McLean	Styczeń 8, 1992	34	58	3	Norwich City	Anglia
25	FW	Findlay Curtis	Czerwiec 9, 2006	20	3	1	Kilmarnock	Szkocja

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
6	14 czerwca	Brazylia	Maroko	Nowy York	00:00:00	TVP2
7	14 czerwca	Haiti	Szkocja	Boston	03:00:00	TVP1
30	20 czerwca	Szkocja	Maroko	Boston	00:00:00	TVP2
31	20 czerwca	Brazylia	Haiti	Filadelfia	02:30:00	TVP1
51	25 czerwca	Maroko	Haiti	Atlanta	00:00:00	TVP SPORT
52	25 czerwca	Szkocja	Brazylia	Miami	00:00:00	TVP1

 

Moje typy: 1-2 Brazylia/ Maroko,  3 Szkocja, 4 Haiti

 

---

Grupa D
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Stany Zjednoczone

Australia

Paragwaj

Turcja (jako zespół z barażu)

 

Grupa D zapowiada się jako jedna z najbardziej wyrównanych i nieprzewidywalnych grup całego turnieju. W przeciwieństwie do grupy B, gdzie trudno wskazać wyraźnego lidera, ale jednocześnie można było dostrzec pewne różnice w potencjale poszczególnych drużyn, tutaj każda reprezentacja posiada argumenty pozwalające marzyć nawet o pierwszym miejscu.

Jednocześnie jest to grupa, w której margines błędu będzie niezwykle mały. Różnice między zespołami wydają się na tyle niewielkie, że jeden słabszy mecz, kontuzja kluczowego zawodnika czy pechowa decyzja sędziowska mogą całkowicie odmienić układ tabeli. Nie zdziwi mnie scenariusz, w którym każda z drużyn będzie liczyć się w walce o awans aż do ostatniej kolejki.

 

 

STANY ZJEDNOCZONE - trener Argentyńczyk Mauricio Pochettino

 

Stany Zjednoczone, jako główny gospodarz mundialu, będą w centrum uwagi przez cały turniej. To właśnie na amerykańskich stadionach odbędzie się największa liczba spotkań, a reprezentacja USA swoje mecze fazy grupowej rozgrywać będzie na Zachodnim Wybrzeżu – w Seattle oraz Los Angeles.

Mimo atutu własnego boiska wyniki meczów towarzyskich nie dają kibicom powodów do pełnego spokoju. Marcowo-kwietniowe porażki 2:5 z Belgią oraz 0:2 z Portugalią można jeszcze tłumaczyć etapem budowy formy i brakiem odpowiedniego zgrania. Więcej niepokoju mogła wywołać przegrana 1:2 z Niemcami w ostatnim sprawdzianie przed mistrzostwami świata. Spotkanie to pokazało, że w starciach z absolutną czołówką Amerykanie wciąż mają sporo do nadrobienia.

Promykiem nadziei pozostaje zwycięstwo nad Senegalem, które udowodniło, że drużyna potrafi skutecznie rywalizować z wymagającymi przeciwnikami. Warto również pamiętać o meczach rozegranych pod koniec 2025 roku przeciwko Australii i Paragwajowi. Oba spotkania zostały zakontraktowane jeszcze przed losowaniem grup, a wygrane po 2:1 mogą okazać się cennym źródłem doświadczeń przed ponowną rywalizacją z tymi zespołami podczas mundialu.

Selekcjoner Mauricio Pochettino postawił na sprawdzonych zawodników, którzy od lat stanowią trzon reprezentacji. Weston McKennie, Christian Pulisic, Tyler Adams, Ricardo Pepi, Folarin Balogun czy Timothy Weah to piłkarze dobrze znani europejskim kibicom i regularnie występujący na wysokim poziomie.

Jednocześnie interesującym symbolem tej kadry pozostaje Tim Ream. Mimo 38 lat na karku nadal jest podstawowym stoperem reprezentacji, jej kapitanem i liderem defensywy. Przez wiele lat występował w barwach Fulham, a dwa sezony temu wrócił do MLS. Wiek nie przeszkadza mu jednak w odgrywaniu kluczowej roli w zespole. To właśnie od jego doświadczenia i umiejętności organizowania gry obronnej będzie w dużej mierze zależało powodzenie amerykańskiej drużyny.

Jeżeli miałbym wskazać potencjalny słaby punkt reprezentacji USA, byłby nim właśnie środek defensywy. O ile w ofensywie i drugiej linii Amerykanie dysponują sporą jakością oraz zawodnikami mogącymi zrobić różnicę indywidualnymi akcjami, o tyle formacja obronna nie daje takiego poczucia stabilności. W starciach z najlepszymi drużynami turnieju może to okazać się problemem, który zadecyduje o dalszych losach gospodarzy.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Matt Turner	Czerwiec 24, 1994	31	54	0	New England Revolution	USA
24	GK	Matt Freese	Wrzesień 2, 1998	27	15	0	New York City FC	USA
25	GK	Chris Brady	Marzec 3, 2004	22	1	0	Chicago Fire FC	USA
OBROŃCY
2	DF	Sergiño Dest	Listopad 3, 2000	25	39	3	PSV Eindhoven	Holandia
3	DF	Chris Richards	Marzec 28, 2000	26	36	3	Crystal Palace	Anglia
5	DF	Antonee Robinson	Sierpień 8, 1997	28	54	5	Fulham	Anglia
6	DF	Auston Trusty	Sierpień 12, 1998	27	8	0	Celtic	Szkocja
12	DF	Miles Robinson	Marzec 14, 1997	29	40	3	FC Cincinnati	USA
13	DF	Tim Ream	Październik 5, 1987	38	82	1	Charlotte FC	USA
16	DF	Alex Freeman	Sierpień 9, 2004	21	17	2	Villarreal	Hiszpania
18	DF	Maximilian Arfsten	Kwiecień 19, 2001	25	20	1	Columbus Crew	USA
22	DF	Mark McKenzie	Luty 25, 1999	27	29	0	Toulouse	Francja
23	DF	Joe Scally	Grudzień 31, 2002	23	26	0	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Tyler Adams	Luty 14, 1999	27	54	2	Bournemouth	Anglia
7	MF	Giovanni Reyna	Listopad 13, 2002	23	38	9	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
8	MF	Weston McKennie	Sierpień 28, 1998	27	66	12	Juventus	Włochy
9	FW	Ricardo Pepi	Styczeń 9, 2003	23	37	13	PSV Eindhoven	Holandia
10	FW	Christian Pulisic	Wrzesień 18, 1998	27	86	33	Milan	Włochy
11	FW	Brenden Aaronson	Październik 22, 2000	25	58	9	Leeds United	Anglia
14	MF	Sebastian Berhalter	Maj 10, 2001	25	13	1	Vancouver Whitecaps FC	USA
15	MF	Cristian Roldan	Czerwiec 3, 1995	31	47	0	Seattle Sounders FC	USA
17	MF	Malik Tillman	Maj 28, 2002	24	30	3	Bayer Leverkusen	Niemcy
19	FW	Haji Wright	Marzec 27, 1998	28	20	7	Coventry City	Anglia
20	FW	Folarin Balogun	Lipiec 3, 2001	24	27	9	Monaco	Francja
21	FW	Timothy Weah	Luty 22, 2000	26	51	7	Marseille	Francja
26	FW	Alejandro Zendejas	Luty 7, 1998	28	14	2	América	Meksyk

 

 

PARAGWAJ - trener Argentyńczyk Gustavo Alfaro

 

Paragwaj to reprezentacja, której siła nie wynika z obecności wielkich gwiazd światowego futbolu, lecz z kolektywu, organizacji gry i konsekwencji w realizowaniu założeń taktycznych. To drużyna, która od lat nadrabia charakterem i dyscypliną to, czego czasem brakuje jej pod względem indywidualnej jakości.

Jednym z liderów zespołu jest Diego Gómez. Pomocnik zimą 2025 roku zamienił słoneczne Miami na angielskie Brighton i od tego czasu systematycznie buduje swoją pozycję w europejskim futbolu. To zawodnik odpowiedzialny za kreowanie gry w środku pola, a jego rozwój może mieć ogromne znaczenie dla ofensywnego potencjału reprezentacji.

Warto zwrócić uwagę również na Julio Enciso. Po trudnym okresie w Brighton, gdzie nie potrafił na stałe wywalczyć sobie miejsca w podstawowym składzie, przeniósł się do Strasbourga. Tam odzyskał pewność siebie i pokazał pełnię swoich możliwości. Bilans 27 spotkań, trzech bramek i sześciu asyst najlepiej świadczy o tym, że stał się jednym z najważniejszych ogniw swojego zespołu. Jeśli Paragwaj ma zaskoczyć rywali kreatywnością w ataku, to właśnie Enciso będzie jednym z głównych kandydatów do odegrania tej roli.

Największym atutem reprezentacji pozostaje jednak defensywa. W osiemnastu meczach eliminacyjnych Paragwajczycy stracili zaledwie dziesięć bramek, co jest wynikiem imponującym nawet na tle innych południowoamerykańskich drużyn. To zespół doskonale zorganizowany, cierpliwy i niezwykle trudny do rozmontowania.

Taka filozofia gry ma jednak swoją cenę. Paragwaj nie imponuje skutecznością pod bramką rywali. Czternaście zdobytych goli w eliminacjach było jednym z najsłabszych wyników w stawce i pokazuje, że ofensywa pozostaje największym ograniczeniem tej drużyny. Często wystarczy im jedna bramka do osiągnięcia celu, ale równie często brakuje argumentów, gdy trzeba odrabiać straty.

Nie zmienia to faktu, że Paragwaj będzie bardzo niewygodnym przeciwnikiem dla każdego rywala. To reprezentacja, która może nie zachwyca stylem gry, ale potrafi skutecznie wybić przeciwnika z rytmu i zamienić mecz w prawdziwą bitwę o każdy metr boiska.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Gatito Fernández	Marzec 29, 1988	38	31	0	Cerro Porteño	Paragwaj
12	GK	Orlando Gill	Czerwiec 11, 2000	26	6	0	San Lorenzo	Argentyna
22	GK	Gastón Olveira	Kwiecień 21, 1993	33	1	0	Olimpia	Paragwaj
OBROŃCY
2	DF	Gustavo Velázquez	Kwiecień 17, 1991	35	13	1	Cerro Porteño	Paragwaj
3	DF	Omar Alderete	Grudzień 26, 1996	29	36	3	Sunderland	Anglia
4	DF	Juan José Cáceres	Czerwiec 1, 2000	26	17	0	Dynamo Moscow	Rosja
5	DF	Fabián Balbuena	Sierpień 23, 1991	34	48	2	Grêmio	Brazylia
6	DF	Júnior Alonso	Luty 9, 1993	33	71	3	Atlético Mineiro	Brazylia
13	DF	José Canale	Lipiec 20, 1996	29	2	0	Lanús	Argentyna
15	DF	Gustavo Gómez	Maj 6, 1993	33	89	4	Palmeiras	Brazylia
26	DF	Alexandro Maidana	Lipiec 26, 2005	20	2	1	Talleres	Argentyna
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	MF	Ramón Sosa	Sierpień 31, 1999	26	29	1	Palmeiras	Brazylia
8	MF	Diego Gómez	Marzec 27, 2003	23	24	3	Brighton & Hove Albion	Anglia
9	FW	Antonio Sanabria	Marzec 4, 1996	30	48	7	Cremonese	Włochy
10	MF	Miguel Almirón	Luty 10, 1994	32	76	10	Atlanta United FC	USA
11	MF	Maurício	Czerwiec 22, 2001	24	3	0	Palmeiras	Brazylia
14	MF	Andrés Cubas	Maj 11, 1996	30	33	0	Vancouver Whitecaps FC	USA
16	MF	Damián Bobadilla	Lipiec 11, 2001	24	19	1	São Paulo	Brazylia
17	FW	Kaku	Styczeń 11, 1995	31	33	6	Al Ain	Zjednoczone Emiraty Arabskie
18	FW	Álex Arce	Czerwiec 16, 1995	30	15	1	Independiente Rivadavia	Argentyna
19	FW	Julio Enciso	Styczeń 23, 2004	22	32	4	Strasbourg	Francja
20	MF	Braian Ojeda	Czerwiec 27, 2000	25	17	0	Orlando City SC	USA
21	FW	Gabriel Ávalos	Październik 12, 1990	35	23	2	Independiente	Argentyna
23	MF	Matías Galarza	Luty 11, 2002	24	15	3	Atlanta United FC	USA
24	MF	Gustavo Caballero	Wrzesień 21, 2001	24	2	1	Portsmouth	Anglia
25	FW	Isidro Pitta	Sierpień 14, 1999	26	5	0	Red Bull Bragantino	Brazylia

 

AUSTRALIA - trener Tony Popovich

 

Australia to kolejna reprezentacja, której największą siłą pozostaje drużyna jako całość, a nie indywidualne gwiazdy. Czasy, gdy w koszulce Socceroos występowali Mark Viduka, Harry Kewell czy Tim Cahill, należą już do przeszłości. Obecna kadra nie dysponuje zawodnikami tej klasy, ale nadrabia to organizacją gry, dyscypliną taktyczną i ogromnym zaangażowaniem.

Duża w tym zasługa selekcjonera Tony’ego Popovicia, który zdołał stworzyć zespół potrafiący skutecznie rywalizować z najmocniejszymi drużynami azjatyckiej strefy eliminacyjnej. Najlepszym dowodem było zwycięstwo nad Japonią – i to odniesione na jej własnym terenie. Co więcej, Australia pozostała jedyną reprezentacją, która zdołała pokonać Japończyków podczas całych eliminacji, co samo w sobie jest osiągnięciem godnym uznania.

W ofensywie największy wkład w awans mieli Jackson Irvine oraz Nishan Velupillay. Irvine, występujący na co dzień w niemieckim St. Pauli, od lat należy do liderów reprezentacji i jest jednym z jej najbardziej doświadczonych zawodników. Velupillay z kolei reprezentuje Melbourne FC i coraz śmielej zaznacza swoją obecność w narodowych barwach.

Nie można jednak wykluczyć, że podczas mundialu pojawi się nowy bohater australijskich kibiców. Kandydatem do tej roli może być Tete Yengi. Napastnik zadebiutował w ostatnim meczu towarzyskim przed turniejem i od razu wpisał się na listę strzelców. Oczywiście jeden występ to jeszcze za mało, by wyciągać daleko idące wnioski, ale takie wejście do reprezentacji z pewnością zwróciło uwagę sztabu szkoleniowego i kibiców.

Na koniec warto wspomnieć o ciekawej rodzinnej historii związanej z tym mundialem. W reprezentacji Australii występuje Harry Souttar, jeden z liderów defensywy Socceroos. Niewielu kibiców zdaje sobie jednak sprawę, że na tym samym turnieju zobaczymy również jego starszego brata, Johna Souttara. Różnica polega na tym, że będzie on reprezentował barwy Szkocji. Niewykluczone więc, że bracia Souttar zapiszą się w historii mundialu jako kolejny przykład rodziny rozdzielonej przez piłkarskie obywatelstwa, ale połączonej wspólną pasją do futbolu.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Mathew Ryan	Kwiecień 8, 1992	34	104	0	Levante	Hiszpania
12	GK	Paul Izzo	Styczeń 6, 1995	31	4	0	Randers	Dania
18	GK	Patrick Beach	Sierpień 6, 2003	22	2	0	Melbourne City	Australia
OBROŃCY
2	DF	Miloš Degenek	Kwiecień 28, 1994	32	57	1	APOEL	Cypr
3	DF	Alessandro Circati	Październik 10, 2003	22	13	1	Parma	Włochy
4	DF	Jacob Italiano	Lipiec 30, 2001	24	5	0	GAK	Austria
5	DF	Jordan Bos	Październik 29, 2002	23	27	4	Feyenoord	Holandia
6	DF	Jason Geria	Maj 10, 1993	33	14	0	Albirex Niigata	Japonia
15	DF	Kai Trewin	Maj 18, 2001	25	6	0	New York City FC	USA
16	DF	Aziz Behich	Grudzień 16, 1990	35	84	3	Melbourne City	Australia
19	DF	Harry Souttar	Październik 22, 1998	27	38	11	Leicester City	Anglia
21	DF	Cameron Burgess	Październik 21, 1995	30	27	0	Swansea City	Anglia
25	DF	Lucas Herrington	Wrzesień 5, 2007	18	4	0	Colorado Rapids	USA
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	FW	Mathew Leckie	Luty 4, 1991	35	80	14	Melbourne City	Australia
8	MF	Connor Metcalfe	Listopad 5, 1999	26	36	1	FC St. Pauli	Niemcy
9	FW	Mohamed Touré	Marzec 26, 2004	22	10	2	Norwich City	Anglia
10	FW	Ajdin Hrustic	Lipiec 5, 1996	29	37	4	Heracles Almelo	Holandia
11	FW	Awer Mabil	Wrzesień 15, 1995	30	38	10	Castellón	Hiszpania
13	MF	Aiden O'Neill	Lipiec 4, 1998	27	31	0	New York City FC	USA
14	MF	Cammy Devlin	Czerwiec 7, 1998	28	5	0	Heart of Midlothian	Szkocja
17	FW	Nestory Irankunda	Luty 9, 2006	20	15	5	Watford	Anglia
20	FW	Cristian Volpato	Listopad 15, 2003	22	1	0	Sassuolo	Włochy
22	MF	Jackson Irvine	Marzec 7, 1993	33	82	14	FC St. Pauli	Niemcy
23	FW	Nishan Velupillay	Maj 7, 2001	25	7	3	Melbourne Victory	Australia
24	MF	Paul Okon-Engstler	Styczeń 24, 2005	21	6	0	Sydney FC	Australia
26	FW	Tete Yengi	Listopad 28, 2000	25	1	1	Machida Zelvia	Japonia

 

 

TURCJA - Trener Włoch Vincenzo Montella 

 

Stawkę grupy D zamyka reprezentacja Turcji, która przez wielu obserwatorów wskazywana jest jako jeden z potencjalnych czarnych koni całego turnieju. Trudno się temu dziwić, bo Vincenzo Montella dysponuje kadrą, w której doświadczenie zostało bardzo umiejętnie połączone z młodością, talentem i ambicją.

Największą siłą tej drużyny jest właśnie jej mieszanka pokoleniowa. Z jednej strony znajdują się młodzi zawodnicy, którzy dopiero budują swoją pozycję w europejskim futbolu, tacy jak Arda Güler, Can Uzun czy Kenan Yıldız. Każdy z nich dysponuje ogromnym potencjałem i może stać się jedną z gwiazd najbliższych lat. Z drugiej strony jest Hakan Çalhanoğlu – lider, kapitan i zawodnik, który doskonale wie, jak radzić sobie z presją oraz jak zdobywać najważniejsze trofea. Jego doświadczenie może okazać się bezcenne w kluczowych momentach turnieju.

Droga Turków na mundial również robi wrażenie. W barażach stosunkowo pewnie wyeliminowali Kosowo oraz Rumunię, potwierdzając, że należą obecnie do najmocniejszych reprezentacji spoza ścisłej europejskiej czołówki. Awans nie był dziełem przypadku, lecz efektem systematycznego rozwoju drużyny pod wodzą włoskiego szkoleniowca.

Przedmundialowe sparingi miały przede wszystkim pomóc zespołowi zbudować odpowiednią atmosferę przed wyjazdem do Ameryki Północnej. Zwycięstwa nad Macedonią Północną i Wenezuelą pozwoliły podtrzymać pozytywne nastroje, choć trudno na ich podstawie jednoznacznie ocenić realną siłę reprezentacji. Obaj rywale prezentują poziom wyraźnie niższy od większości drużyn, z którymi Turcja może mierzyć się w dalszych fazach turnieju.

Mimo to trudno nie odnieść wrażenia, że pod względem indywidualnej jakości Turcy dysponują najmocniejszą kadrą w całej grupie D. Pytanie brzmi jedynie, czy uda im się przełożyć ten potencjał na wyniki. Jeśli tak się stanie, Turcja może nie tylko wyjść z grupy, ale również sprawić kilka niespodzianek w fazie pucharowej.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Mert Günok	Marzec 1, 1989	37	37	0	Fenerbahçe	Turcja
12	GK	Altay Bayındır	Kwiecień 14, 1998	28	12	0	Manchester United	Anglia
23	GK	Uğurcan Çakır	Kwiecień 5, 1996	30	39	0	Galatasaray	Turcja
OBROŃCY
2	DF	Zeki Çelik	Luty 17, 1997	29	61	3	Roma	Włochy
3	DF	Merih Demiral	Marzec 5, 1998	28	62	6	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
4	DF	Çağlar Söyüncü	Maj 23, 1996	30	60	2	Fenerbahçe	Turcja
13	DF	Eren Elmalı	Lipiec 7, 2000	25	23	0	Galatasaray	Turcja
14	DF	Abdülkerim Bardakcı	Wrzesień 7, 1994	31	27	2	Galatasaray	Turcja
15	DF	Ozan Kabak	Marzec 25, 2000	26	30	2	TSG Hoffenheim	Niemcy
18	DF	Mert Müldür	Kwiecień 3, 1999	27	45	3	Fenerbahçe	Turcja
20	DF	Ferdi Kadıoğlu	Październik 7, 1999	26	30	2	Brighton & Hove Albion	Anglia
25	DF	Samet Akaydin	Marzec 13, 1994	32	19	1	Çaykur Rizespor	Turcja
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Salih Özcan	Styczeń 11, 1998	28	30	1	Borussia Dortmund	Niemcy
6	MF	Orkun Kökçü	Grudzień 29, 2000	25	50	4	Beşiktaş	Turcja
7	FW	Kerem Aktürkoğlu	Październik 21, 1998	27	52	15	Fenerbahçe	Turcja
8	FW	Arda Güler	Luty 25, 2005	21	29	6	Real Madrid	Hiszpania
9	FW	Deniz Gül	Lipiec 2, 2004	21	8	2	Porto	Portugalia
10	MF	Hakan Çalhanoğlu	Luty 8, 1994	32	105	22	Inter Milan	Włochy
11	FW	Kenan Yıldız	Maj 4, 2005	21	28	5	Juventus	Włochy
16	MF	İsmail Yüksek	Styczeń 26, 1999	27	32	1	Fenerbahçe	Turcja
17	FW	İrfan Can Kahveci	Lipiec 15, 1995	30	47	6	Kasımpaşa	Turcja
19	FW	Yunus Akgün	Lipiec 7, 2000	25	19	4	Galatasaray	Turcja
21	FW	Barış Alper Yılmaz	Maj 23, 2000	26	35	4	Galatasaray	Turcja
22	MF	Kaan Ayhan	Listopad 10, 1994	31	73	5	Galatasaray	Turcja
24	FW	Oğuz Aydın	Październik 27, 2000	25	11	0	Fenerbahçe	Turcja
26	FW	Can Uzun	Listopad 11, 2005	20	6	1	Eintracht Frankfurt	Niemcy

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
4	13 czerwca	USA	Paragwaj	Los Angeles	03:00:00	TVP2
8	14 czerwca	Australia	Turcja	Vancouver	06:00:00	TVP2
29	19 czerwca	USA	Australia	Seattle	21:00:00	TVP1
32	20 czerwca	Turcja	Paragwaj	San Francisco	05:00:00	TVP2
59	26 czerwca	Paragwaj	Australia	San Francisco	04:00:00	TVP SPORT
60	26 czerwca	Turcja	USA	Los Angeles	04:00:00	TVP1

Moje Typy: 1 Turcja, 2 Stany Zjednoczone, 3 - 4 Australia/ Paragwaj  

---

Grupa E
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Niemcy

Ekwador

Wybrzeże Kości Słoniowej

Curacao

 

Grupa E zapowiada się niezwykle interesująco. Znajdują się w niej trzy reprezentacje o dużym potencjale, które przy sprzyjającym układzie wyników mogą nawet w komplecie zameldować się w 1/8 finału. Każda z nich dysponuje argumentami pozwalającymi myśleć nie tylko o awansie, ale również o zajęciu pierwszego miejsca w grupie.

Stawkę uzupełnia natomiast reprezentacja, która już samym awansem zapisała się w historii mundiali. Mowa o najmniejszym pod względem powierzchni kraju, jaki kiedykolwiek wywalczył kwalifikację do mistrzostw świata.

 

CURACAO - trener Holender Dick Advocaat

 

Curaçao, bo o nim mowa, jest niewielkim autonomicznym krajem należącym do Królestwa Niderlandów. Nie bez powodu bywa żartobliwie nazywane „Holandią C”. Wystarczy spojrzeć na skład reprezentacji – spośród 26 powołanych zawodników aż 15 ma za sobą występy w młodzieżowych reprezentacjach Holandii, a Joshua Brenet zdążył nawet zadebiutować w seniorskiej kadrze Oranje.

W drużynie nie brakuje również piłkarzy, którzy jeszcze kilka lat temu uchodzili za jedne z ciekawszych talentów holenderskiego futbolu. Riechedly Bazoer w 2017 roku przeniósł się z Ajaxu Amsterdam do VfL Wolfsburg za około 12 milionów euro i może pochwalić się także sześcioma występami w reprezentacji Holandii. Tahith Chong, jedyny zawodnik obecnej kadry urodzony na Curaçao, był swego czasu wyceniany przez Transfermarkt na kilka milionów funtów i uchodził za jeden z większych talentów swojego pokolenia. Z kolei Livano Comenencia wzbudził spore zainteresowanie, gdy opuszczał PSV Eindhoven i trafiał do projektu Juventus Next Gen. Wielu obserwatorów spodziewało się wówczas, że jego kolejnym krokiem będzie od razu pierwszy zespół włoskiego giganta.

Dla wielu z tych zawodników mundial będzie pierwszą okazją do zaprezentowania się na imprezie tej rangi. Szczerze mówiąc, żałuję, że Curaçao trafiło właśnie do tak wymagającej grupy. W wielu innych zestawieniach dawałbym tej reprezentacji realne szanse na walkę o trzecie miejsce, a może nawet o coś więcej. Tutaj jednak ich rola może być nieco inna. Nie muszą awansować, aby odegrać ważną rolę. Wystarczy, że odbiorą punkty jednemu z faworytów, a cały układ grupy może się diametralnie zmienić.

Dlaczego tak uważam? Ponieważ już w meczach towarzyskich pokazali, że potrafią sprawiać problemy teoretycznie silniejszym rywalom. W spotkaniu ze Szkocją prowadzili 1:0 i utrzymywali korzystny wynik tak długo, jak długo oba zespoły grały w pełnych składach. Ostatecznie przegrali 1:4, ale przebieg meczu pokazał, że nie są drużyną, którą można lekceważyć. Podobnie wyglądało starcie z Australią. Curaçao remisowało 1:1 do momentu, gdy sztab szkoleniowy zdecydował się na serię zmian i wpuszczenie rezerwowych zawodników.

Ważnym elementem tej historii jest również osoba selekcjonera. Reprezentację na mundial wprowadził Dick Advocaat, jeden z najbardziej doświadczonych trenerów w światowym futbolu. Po awansie zrezygnował ze stanowiska z powodów rodzinnych, chcąc poświęcić więcej czasu chorej córce. Gdy sytuacja zdrowotna uległa poprawie, zdecydował się jednak wrócić do pracy i od 11 maja ponownie objął funkcję selekcjonera. Jego doświadczenie może okazać się bezcenne dla drużyny debiutującej na największej piłkarskiej scenie.

Na koniec warto wspomnieć o jeszcze jednej ciekawostce. W kadrze znajdują się Leonardo i Juninho Bacuna – bracia, którzy wspólnie reprezentują narodowe barwy Curaçao. Takie historie zawsze dodają mundialowi wyjątkowego charakteru. Być może nie trafią na okładki gazet i nie zapiszą się w historii turnieju złotymi zgłoskami, ale wspólne występy rodzeństwa na mistrzostwach świata to coś, co kibice pamiętają przez długie lata.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Eloy Room	Luty 6, 1989	37	71	0	Miami FC	USA
25	GK	Tyrick Bodak	Maj 15, 2002	24	4	0	Telstar	Holandia
26	GK	Trevor Doornbusch	Lipiec 6, 1999	26	7	0	VVV-Venlo	Holandia
OBROŃCY
2	DF	Shurandy Sambo	Sierpień 19, 2001	24	7	0	Sparta Rotterdam	Holandia
3	DF	Juriën Gaari	Grudzień 23, 1993	32	59	1	Abha	Arabia Saudyjska
4	DF	Roshon van Eijma	Czerwiec 9, 1998	28	27	1	RKC Waalwijk	Holandia
5	DF	Sherel Floranus	Sierpień 23, 1998	27	27	0	PEC Zwolle	Holandia
18	DF	Armando Obispo	Marzec 5, 1999	27	5	0	PSV Eindhoven	Holandia
20	DF	Joshua Brenet	Marzec 20, 1994	32	17	1	Kayserispor	Turcja
23	DF	Riechedly Bazoer	Październik 12, 1996	29	4	0	Konyaspor	Turcja
24	DF	Deveron Fonville	Maj 16, 2003	23	1	0	NEC	Holandia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Godfried Roemeratoe	Sierpień 19, 1999	26	27	1	RKC Waalwijk	Holandia
7	MF	Juninho Bacuna	Sierpień 7, 1997	28	48	14	Volendam	Holandia
8	MF	Livano Comenencia	Luty 3, 2004	22	19	1	Zürich	Szwajcaria
9	FW	Jürgen Locadia	Listopad 7, 1993	32	13	1	Miami FC	USA
10	MF	Leandro Bacuna	Sierpień 21, 1991	34	71	16	Iğdır	Turcja
11	FW	Jeremy Antonisse	Marzec 29, 2002	24	26	3	Kifisia	Grecja
12	FW	Sontje Hansen	Maj 18, 2002	24	5	1	Middlesbrough	Anglia
13	FW	Tyrese Noslin	Wrzesień 11, 2002	23	6	1	Telstar	Holandia
14	FW	Kenji Gorré	Wrzesień 29, 1994	31	37	6	Maccabi Haifa	Izrael
15	MF	Ar'jany Martha	Wrzesień 4, 2003	22	8	2	Rotherham United	Anglia
16	FW	Jearl Margaritha	Kwiecień 10, 2000	26	21	5	Beveren	Belgia
17	FW	Brandley Kuwas	Wrzesień 19, 1992	33	34	2	Volendam	Holandia
19	FW	Gervane Kastaneer	Czerwiec 9, 1996	30	28	9	Terengganu	Malezja
21	MF	Tahith Chong	Grudzień 4, 1999	26	5	3	Sheffield United	Anglia
22	MF	Kevin Felida	Listopad 11, 1999	26	19	1	Den Bosch	Holandia

 

 

NIEMCY - trener Julian Nagelsmann 

 

Niemcy od lat byli symbolem piłkarskiej skuteczności. Przez dekady powtarzano słynne powiedzenie, że futbol to gra, w której 22 zawodników biega za piłką, a na końcu i tak wygrywają Niemcy. Dziś brzmi ono już bardziej jak wspomnienie minionej epoki niż aktualny opis rzeczywistości. Czy bezpowrotnie? Być może nie, ale z pewnością sama niemiecka dyscyplina, przygotowanie fizyczne i mentalność zwycięzców nie wystarczają już do dominacji na światowych boiskach.

Współczesna reprezentacja Niemiec próbuje połączyć swoje tradycyjne atuty z większą kreatywnością, odwagą i nieprzewidywalnością. Coraz większą rolę odgrywają młodzi zawodnicy, którzy mają wnieść do gry element polotu i indywidualnej jakości. Co prawda z powodu kontuzji zabraknie utalentowanego Lennarta Karla z Bayernu Monachium, ale w kadrze nie brakuje innych piłkarzy zdolnych zaskoczyć rywali nieszablonowymi rozwiązaniami.

Niemcy potrzebują takiego impulsu bardziej niż kiedykolwiek. Od zdobycia mistrzostwa świata w 2014 roku nie udało im się ani razu awansować z grupy mundialowej. Dla kraju o takiej piłkarskiej tradycji jest to statystyka wręcz niewiarygodna i zarazem najlepszy dowód na to, jak bardzo zmienił się światowy futbol.

Największe obawy budzi obecnie nie potencjał ofensywny, lecz sytuacja w defensywie. Drużyna wciąż w dużej mierze opiera się na doświadczeniu Manuela Neuera. Czterdziestoletni bramkarz pozostaje ostatnią linią ratunku, gdy zawodzi organizacja gry obronnej. Jeśli będzie w stanie nawiązać do swoich najlepszych lat i ponownie wyciągać strzały, które wydają się niemożliwe do obrony, Niemcy mogą zajść naprawdę daleko. Jeżeli jednak zaprezentuje jedynie solidny poziom, problemy defensywne mogą okazać się zbyt poważne, by ofensywa była w stanie je zamaskować.

Powodów do niepokoju nie brakuje. W meczach poprzedzających mundial Niemcy tylko raz zachowali czyste konto – przeciwko Finlandii. Szwajcaria potrafiła pokonać Neuera aż trzykrotnie, a po jednym trafieniu dołożyły Ghana i Stany Zjednoczone. Nie są to reprezentacje, których Niemcy spodziewają się spotykać w decydujących fazach turnieju, dlatego takie wyniki mogą budzić uzasadnione wątpliwości.

Dodatkowo w grupie czeka ich rywalizacja z Wybrzeżem Kości Słoniowej, które w meczu z Francją pokazało, że dysponuje ogromnym potencjałem i potrafi sprawić problemy nawet najsilniejszym przeciwnikom. Jeśli Niemcy marzą o powrocie do światowej czołówki, będą musieli udowodnić, że potrafią nie tylko tworzyć sytuacje pod bramką rywali, ale przede wszystkim skutecznie bronić własnej.

Bo choć dawne czasy niemieckiej dominacji minęły, mundial pozostaje miejscem, gdzie reprezentacja Die Mannschaft regularnie próbuje przypominać światu, że nigdy nie należy jej skreślać przed pierwszym gwizdkiem.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Manuel Neuer	Marzec 27, 1986	40	124	0	Bayern Munich	Niemcy
12	GK	Oliver Baumann	Czerwiec 2, 1990	36	13	0	TSG Hoffenheim	Niemcy
21	GK	Alexander Nübel	Wrzesień 30, 1996	29	3	0	VfB Stuttgart	Niemcy
OBROŃCY
2	DF	Antonio Rüdiger	Marzec 3, 1993	33	82	3	Real Madrid	Hiszpania
3	DF	Waldemar Anton	Lipiec 20, 1996	29	13	0	Borussia Dortmund	Niemcy
4	DF	Jonathan Tah	Luty 11, 1996	30	47	1	Bayern Munich	Niemcy
6	DF	Joshua Kimmich	Luty 8, 1995	31	110	10	Bayern Munich	Niemcy
15	DF	Nico Schlotterbeck	Grudzień 1, 1999	26	27	0	Borussia Dortmund	Niemcy
18	DF	Nathaniel Brown	Czerwiec 16, 2003	22	5	0	Eintracht Frankfurt	Niemcy
22	DF	David Raum	Kwiecień 22, 1998	28	37	1	RB Leipzig	Niemcy
24	DF	Malick Thiaw	Sierpień 8, 2001	24	5	0	Newcastle United	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Aleksandar Pavlović	Maj 3, 2004	22	11	1	Bayern Munich	Niemcy
7	FW	Kai Havertz	Czerwiec 11, 1999	27	58	22	Arsenal	Anglia
8	MF	Leon Goretzka	Luty 6, 1995	31	70	15	Bayern Munich	Niemcy
9	MF	Jamie Leweling	Luty 26, 2001	25	5	1	VfB Stuttgart	Niemcy
10	MF	Jamal Musiala	Luty 26, 2003	23	42	9	Bayern Munich	Niemcy
11	FW	Nick Woltemade	Luty 14, 2002	24	11	4	Newcastle United	Anglia
13	MF	Pascal Groß	Czerwiec 15, 1991	34	18	1	Brighton & Hove Albion	Anglia
14	FW	Maximilian Beier	Październik 17, 2002	23	9	0	Borussia Dortmund	Niemcy
16	MF	Angelo Stiller	Kwiecień 4, 2001	25	8	0	VfB Stuttgart	Niemcy
17	MF	Florian Wirtz	Maj 3, 2003	23	41	11	Liverpool	Anglia
19	MF	Leroy Sané	Styczeń 11, 1996	30	76	17	Galatasaray	Turcja
20	MF	Nadiem Amiri	Październik 27, 1996	29	11	1	Mainz 05	Niemcy
23	MF	Felix Nmecha	Październik 10, 2000	25	8	1	Borussia Dortmund	Niemcy
25	MF	Lennart Karl	Luty 22, 2008	18	1	1	Bayern Munich	Niemcy
26	FW	Deniz Undav	Lipiec 19, 1996	29	9	6	VfB Stuttgart	Niemcy

 

 

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ - trener Emerse Fae

 

Gdybym miał wskazać reprezentację spoza Europy dysponującą najgroźniejszą linią ataku na tym mundialu, mój wybór padłby na Wybrzeże Kości Słoniowej. Iworyjczycy udowodnili swój potencjał ofensywny już w meczach przygotowawczych. W marcu pokonali Koreę Południową aż 4:0 oraz ograli Szkocję 1:0, a tuż przed turniejem dołożyli jeszcze prestiżowe zwycięstwo 2:1 nad Francją. Takie wyniki nie są dziełem przypadku i pokazują, jak dużą siłą rażenia dysponuje ten zespół.

Jeżeli można wskazać słabszy punkt drużyny, to wydaje się nim przede wszystkim defensywa. W ofensywie natomiast selekcjoner ma do dyspozycji niemal luksusowy problem związany z bogactwem wyboru.

Jednym z liderów ataku pozostaje Amad Diallo. Choć jego liczby klubowe nie zawsze robią ogromne wrażenie, w reprezentacji regularnie udowadnia, że doskonale odnajduje się w polu karnym i potrafi wykorzystać nawet najmniejszy błąd rywala. Obok niego ważną rolę odgrywa Elye Wahi. Napastnik nie zdołał na stałe przebić się w Eintrachcie Frankfurt, jednak po zimowym transferze do OGC Nice odzyskał skuteczność i pomógł klubowi utrzymać się w Ligue 1.

A przecież na ławce lub w szerokiej rotacji czekają kolejni jakościowi zawodnicy. Ange-Yoan Bonny, regularnie pojawiający się w barwach Interu, Bazoumana Touré z Hoffenheimu czy Yan Diomandé, który w ostatnim sezonie zdobył dwanaście bramek dla RB Lipsk, to nazwiska, których wielu selekcjonerów mogłoby pozazdrościć.

Jeśli w ataku panuje klęska urodzaju, równie interesująco wygląda sytuacja w drugiej linii. Franck Kessié, Sékou Fofana oraz Nicolas Pépé to pomocnicy, którzy potrafią nie tylko kreować sytuacje kolegom, ale również sami regularnie zagrażać bramce przeciwnika. Dzięki temu Wybrzeże Kości Słoniowej jest zespołem niezwykle trudnym do zatrzymania, ponieważ zagrożenie może nadejść praktycznie z każdej strefy boiska.

Najwięcej pytań dotyczy jednak defensywy. Czy Evan Ndicka zdąży wrócić do pełnej sprawności przed najważniejszymi meczami? Jak w turniejowej rzeczywistości zaprezentuje się Alban Lafont? I czy Guela Doué będzie równie dynamiczny oraz skuteczny w pojedynkach, jak jego młodszy brat Désiré Doué, który reprezentuje barwy Francji?

Odpowiedzi na te pytania mogą zadecydować o tym, jak daleko zajdzie reprezentacja Wybrzeża Kości Słoniowej. Bo jeśli defensywa będzie funkcjonowała choćby poprawnie, potencjał ofensywny tej drużyny pozwala marzyć o naprawdę imponującym wyniku na mundialu.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Yahia Fofana	Sierpień 21, 2000	25	35	0	Çaykur Rizespor	Turcja
16	GK	Mohamed Koné	Marzec 7, 2002	24	0	0	Charleroi	Belgia
23	GK	Alban Lafont	Styczeń 23, 1999	27	4	0	Panathinaikos	Grecja
OBROŃCY
2	DF	Ousmane Diomande	Grudzień 4, 2003	22	15	1	Sporting CP	Portugalia
3	DF	Ghislain Konan	Grudzień 27, 1995	30	54	0	Gil Vicente	Portugalia
5	DF	Wilfried Singo	Grudzień 25, 2000	25	34	1	Galatasaray	Turcja
7	DF	Odilon Kossounou	Styczeń 4, 2001	25	35	0	Atalanta	Włochy
13	DF	Christopher Opéri	Kwiecień 29, 1997	29	12	0	İstanbul Başakşehir	Turcja
17	DF	Guéla Doué	Październik 17, 2002	23	20	3	Strasbourg	Francja
20	DF	Emmanuel Agbadou	Czerwiec 17, 1997	28	20	2	Beşiktaş	Turcja
21	DF	Evan Ndicka	Sierpień 20, 1999	26	28	0	Roma	Włochy
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Jean Michaël Seri	Lipiec 19, 1991	34	65	4	Maribor	Słowenia
6	MF	Seko Fofana	Maj 7, 1995	31	32	7	Porto	Portugalia
8	MF	Franck Kessié	Grudzień 19, 1996	29	103	15	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
9	FW	Ange-Yoan Bonny	Październik 25, 2003	22	1	0	Inter Milan	Włochy
10	FW	Simon Adingra	Styczeń 1, 2002	24	29	5	Monaco	Francja
11	FW	Yan Diomande	Listopad 14, 2006	19	10	3	RB Leipzig	Niemcy
12	FW	Elye Wahi	Styczeń 2, 2003	23	2	0	Nice	Francja
14	FW	Oumar Diakité	Grudzień 20, 2003	22	29	6	Cercle Brugge	Belgia
15	FW	Amad Diallo	Lipiec 11, 2002	23	19	6	Manchester United	Anglia
18	MF	Ibrahim Sangaré	Grudzień 2, 1997	28	58	12	Nottingham Forest	Anglia
19	FW	Nicolas Pépé	Maj 29, 1995	31	55	12	Villarreal	Hiszpania
22	FW	Evann Guessand	Lipiec 1, 2001	24	21	4	Crystal Palace	Anglia
24	FW	Bazoumana Touré	Marzec 2, 2006	20	6	2	TSG Hoffenheim	Niemcy
25	MF	Parfait Guiagon	Luty 22, 2001	25	5	0	Charleroi	Belgia
26	MF	Christ Inao Oulaï	Kwiecień 6, 2006	20	9	0	Trabzonspor	Turcja

 

 

EKWADOR - trener Argentyńczyk Sebastian Beccacece

 

Ekwador to reprezentacja znana pod przydomkiem „La Tri”, podobnie jak Meksyk. Nazwa ta nawiązuje do trójkolorowej flagi narodowej i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli drużyny. Jeśli jednak o Meksyku mówi się przede wszystkim w kontekście atutu własnego boiska, to Ekwador budzi respekt z zupełnie innego powodu – defensywy.

Jeżeli Wybrzeże Kości Słoniowej można uznać za jedną z najgroźniejszych drużyn ofensywnych turnieju, to Ekwador bez większej przesady należy wymieniać w gronie najlepszych zespołów defensywnych całego mundialu. I nie chodzi tutaj wyłącznie o porównanie z reprezentacjami spoza Europy.

Pięć straconych bramek w osiemnastu meczach eliminacyjnych robi ogromne wrażenie. Powtórzmy: zaledwie pięć goli straconych w osiemnastu spotkaniach. Lepszym bilansem mogą pochwalić się jedynie niektóre europejskie potęgi. Anglia nie straciła ani jednej bramki, Szwajcaria i Hiszpania tylko po dwie, Niemcy trzy, a Francja, Austria, Chorwacja oraz Holandia po cztery. Warto jednak pamiętać, że większość tych reprezentacji rozgrywała znacznie mniej spotkań eliminacyjnych niż drużyny strefy CONMEBOL. Spośród zespołów z innych kontynentów porównywalnymi liczbami może pochwalić się jedynie Japonia, która straciła trzy gole w szesnastu meczach.

Nie jest przypadkiem, że Ekwador tak skutecznie neutralizuje rywali. Za rozbijanie ataków przeciwników odpowiadają zawodnicy należący do światowej czołówki na swoich pozycjach. Moisés Caicedo kontroluje środek pola, William Pacho jest jednym z filarów defensywy PSG, Piero Hincapié od lat imponuje regularnością w Europie, a Pervis Estupiñán zapewnia jakość i doświadczenie na lewej stronie boiska. To fundament, na którym zbudowana jest cała reprezentacja.

Paradoksalnie ta ogromna koncentracja na zabezpieczaniu własnej bramki odbija się na grze ofensywnej. Czternaście zdobytych goli było najgorszym wynikiem spośród drużyn strefy CONMEBOL, które wywalczyły awans na mundial. Problemem Ekwadoru nie jest utrzymanie korzystnego rezultatu. Problemem jest jego wypracowanie.

Największe trudności mogą pojawić się w starciach z zespołami ustawionymi głęboko i skupionymi na obronie. W takich meczach Ekwador musi sam kreować grę, a to nie jest jego najmocniejsza strona. Z tego względu teoretycznie najwięcej problemów mogą sprawić im rywale pokroju Curaçao. Paradoksalnie łatwiej może być przeciwko Niemcom czy Wybrzeżu Kości Słoniowej, które chętniej przejmują inicjatywę i zostawiają więcej przestrzeni do wykorzystania.

Mimo tych ograniczeń postrzegam Ekwador jako jednego z cichych faworytów turnieju. Oczywiście nie w gronie głównych kandydatów do tytułu, ale jako drużynę zdolną zajść znacznie dalej, niż przewiduje większość ekspertów. Futbol zna już przecież historie zespołów, które dzięki znakomitej organizacji gry potrafiły osiągać rzeczy pozornie niemożliwe. Skoro Grecja mogła zdobyć mistrzostwo Europy w 2004 roku, to dlaczego Ekwador nie miałby zostać jedną z największych niespodzianek mundialu 2026?

Jest jeszcze jeden powód, dla którego polscy kibice mogą spoglądać na tę reprezentację z sympatią. W jej składzie znajduje się John Yeboah, doskonale znany z występów w Ekstraklasie. Reprezentant Ekwadoru grał zarówno dla Śląska Wrocław, jak i Rakowa Częstochowa, pozostawiając po sobie dobre wspomnienia. Dla wielu kibiców nad Wisłą będzie więc jednym z tych zawodników, których występy na mundialu będzie śledzić się ze szczególną uwagą.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Hernán Galíndez	Marzec 30, 1987	39	35	0	Huracán	Argentyna
12	GK	Moisés Ramírez	Wrzesień 9, 2000	25	7	0	Kifisia	Grecja
22	GK	Gonzalo Valle	Luty 28, 1996	30	4	0	LDU Quito	Ekwador
OBROŃCY
2	DF	Félix Torres	Styczeń 11, 1997	29	49	5	Internacional	Brazylia
3	DF	Piero Hincapié	Styczeń 9, 2002	24	52	3	Arsenal	Anglia
4	DF	Joel Ordóñez	Kwiecień 21, 2004	22	17	0	Club Brugge	Belgia
6	DF	Willian Pacho	Październik 16, 2001	24	34	2	Paris Saint-Germain	Francja
7	DF	Pervis Estupiñán	Styczeń 21, 1998	28	54	5	Milan	Włochy
17	DF	Ángelo Preciado	Luty 18, 1998	28	55	0	Atlético Mineiro	Brazylia
25	DF	Jackson Porozo	Sierpień 4, 2000	25	10	1	Tijuana	Meksyk
26	DF	Yaimar Medina	Listopad 5, 2004	21	6	0	Genk	Belgia
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Jordy Alcívar	Sierpień 5, 1999	26	11	1	Independiente del Valle	Ekwador
8	MF	Anthony Valencia	Lipiec 21, 2003	22	3	1	Antwerp	Belgia
9	FW	John Yeboah	Czerwiec 23, 2000	25	23	3	Venezia	Włochy
10	MF	Kendry Páez	Maj 4, 2007	19	26	2	River Plate	Argentyna
11	FW	Kevin Rodríguez	Marzec 4, 2000	26	31	2	Union Saint-Gilloise	Belgia
13	FW	Enner Valencia	Listopad 4, 1989	36	105	49	Pachuca	Meksyk
14	MF	Alan Minda	Maj 14, 2003	23	20	2	Atlético Mineiro	Brazylia
15	MF	Pedro Vite	Marzec 9, 2002	24	17	1	UNAM	Meksyk
16	FW	Jordy Caicedo	Listopad 18, 1997	28	20	4	Huracán	Argentyna
18	MF	Denil Castillo	Marzec 24, 2004	22	5	0	Midtjylland	Dania
19	FW	Gonzalo Plata	Listopad 1, 2000	25	50	8	Flamengo	Brazylia
20	FW	Nilson Angulo	Czerwiec 19, 2003	22	14	2	Sunderland	Anglia
21	MF	Alan Franco	Sierpień 21, 1998	27	58	1	Atlético Mineiro	Brazylia
23	MF	Moisés Caicedo	Listopad 2, 2001	24	61	3	Chelsea	Anglia
24	FW	Jeremy Arévalo	Marzec 19, 2005	21	4	0	VfB Stuttgart	Niemcy

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
9	14 czerwca	Niemcy	Curacao	Houston	19:00:00	TVP2
11	15 czerwca	WKS	Ekwador	Filadelfia	01:00:00	TVP2
34	20 czerwca	Niemcy	WKS	Toronto	22:00:00	TVP1
35	21 czerwca	Ekwador	Curacao	Kansas City	02:00:00	TVP2
55	25 czerwca	Curacao	WKS	Filadelfia	22:00:00	TVP SPORT
56	25 czerwca	Ekwador	Niemcy	Nowy York	22:00:00	TVP1

Moje typy: 1 Ekwador, 2 Niemcy, 3 Wybrzeże Kości Słoniowej, 4 Curacao. 

---

 

 

Grupa F
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Holandia

Japonia

Tunezja

Szwecja  (jako zespół z baraży)

 

To miała być nasza grupa. Polska była o krok od tego, by znaleźć się właśnie tutaj i rywalizować o awans do fazy pucharowej. To jej mieliśmy się przyglądać z zupełnie innych emocji, analizując szanse naszej reprezentacji i licząc na kolejne punkty.

Rzeczywistość napisała jednak inny scenariusz. Miejsce Polski zajęła Szwecja i nie mogę oprzeć się wrażeniu, że dla Skandynawów ten turniej może okazać się niezwykle trudny. Patrząc na układ sił w grupie, mam przeczucie, że zamiast walczyć o czołowe lokaty, mogą pełnić rolę statystów w rywalizacji silniejszych przeciwników.

 

HOLANDIA - trener Ronald Koeman

 

Holandia stosunkowo spokojnie przebrnęła przez eliminacje i już od marca mogła skoncentrować się na przygotowaniach do mundialu oraz selekcji zawodników, którzy polecą do Stanów Zjednoczonych. Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało zgodnie z planem, jednak kolejne mecze towarzyskie zaczęły ujawniać problemy, które mogą mieć duże znaczenie podczas turnieju.

Wiosenne sparingi z Norwegią, wygrane 2:1, oraz remis 1:1 z Ekwadorem pokazały, że reprezentacja Oranje ma pewne kłopoty w defensywie. Czerwcowe spotkania jedynie potwierdziły te obawy. Holendrzy co prawda pokonali Uzbekistan 2:1, ale chwilę później przegrali z Algierią 0:1. Trudno uznać takie wyniki za alarmujące, jednak z pewnością nie dają one poczucia pełnego bezpieczeństwa przed rozpoczęciem mistrzostw.

Tym bardziej że problemy pojawiają się w formacji, która teoretycznie powinna być najmocniejszym punktem zespołu. Virgil van Dijk, Nathan Aké czy Denzel Dumfries to zawodnicy od lat występujący na najwyższym europejskim poziomie. Mimo to organizacja gry obronnej nie funkcjonuje tak pewnie, jak można byłoby oczekiwać.

Jeszcze większym problemem okazały się kontuzje. Holandia prawdopodobnie należy do grona reprezentacji, które najmocniej odczują absencje kluczowych zawodników. Z udziału w mundialu musieli zrezygnować między innymi Stefan de Vrij, Matthijs de Ligt oraz Jerdy Schouten. Najbardziej bolesną stratą pozostaje jednak brak Xaviego Simonsa, który miał być jednym z liderów ofensywy i symbolem nowego pokolenia holenderskiego futbolu.

Jakby tego było mało, tuż przed rozpoczęciem turnieju urazu doznał również Jurriën Timber. W efekcie Ronald Koeman musi przebudowywać niektóre elementy zespołu dosłownie na ostatniej prostej przed mundialem, a to nigdy nie jest komfortowa sytuacja.

Z tego powodu nie zaliczam Holandii do głównych kandydatów do zdobycia tytułu mistrzowskiego. Uważam, że potencjał tej drużyny jest duży, ale liczba problemów zdrowotnych może okazać się zbyt poważna, by myśleć o końcowym triumfie.

Co ciekawe, zupełnie inne zdanie ma Joachim Klement – niemiecki analityk, który od lat zajmuje się modelowaniem wyników wielkich turniejów. To właśnie jego algorytm wskazuje Holandię jako głównego faworyta do zdobycia mistrzostwa świata. Brzmi to jeszcze ciekawiej, gdy przypomnimy sobie, że od mundialu w 2014 roku jego prognozy dotyczące zwycięzców kolejnych turniejów były bezbłędne.

Czy tym razem również okaże się nieomylny? 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Bart Verbruggen	Sierpień 18, 2002	23	29	0	Brighton & Hove Albion	Anglia
13	GK	Robin Roefs	Styczeń 17, 2003	23	1	0	Sunderland	Anglia
23	GK	Mark Flekken	Czerwiec 13, 1993	32	12	0	Bayer Leverkusen	Niemcy
OBROŃCY
2	DF	Lutsharel Geertruida	Czerwiec 18, 2000	25	21	0	Sunderland	Anglia
4	DF	Virgil van Dijk	Lipiec 8, 1991	34	92	12	Liverpool	Anglia
5	DF	Nathan Aké	Luty 18, 1995	31	59	5	Manchester City	Anglia
6	DF	Jan Paul van Hecke	Czerwiec 8, 2000	26	12	0	Brighton & Hove Albion	Anglia
12	DF	Mats Wieffer	Listopad 16, 1999	26	15	1	Brighton & Hove Albion	Anglia
15	DF	Micky van de Ven	Kwiecień 19, 2001	25	21	1	Tottenham Hotspur	Anglia
22	DF	Denzel Dumfries	Kwiecień 18, 1996	30	72	11	Inter Milan	Włochy
25	DF	Jorrel Hato	Marzec 7, 2006	20	8	0	Chelsea	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
3	MF	Marten de Roon	Marzec 29, 1991	35	43	1	Atalanta	Włochy
7	MF	Justin Kluivert	Maj 5, 1999	27	12	0	Bournemouth	Anglia
8	MF	Ryan Gravenberch	Maj 16, 2002	24	27	1	Liverpool	Anglia
9	FW	Wout Weghorst	Sierpień 7, 1992	33	52	14	Ajax	Holandia
10	FW	Memphis Depay	Luty 13, 1994	32	109	55	Corinthians	Brazylia
11	FW	Cody Gakpo	Maj 7, 1999	27	50	21	Liverpool	Anglia
14	MF	Tijjani Reijnders	Lipiec 29, 1998	27	32	7	Manchester City	Anglia
16	MF	Guus Til	Grudzień 22, 1997	28	7	1	PSV Eindhoven	Holandia
17	FW	Noa Lang	Czerwiec 17, 1999	26	15	3	Galatasaray	Turcja
18	FW	Donyell Malen	Styczeń 19, 1999	27	53	13	Roma	Włochy
19	FW	Brian Brobbey	Luty 1, 2002	24	12	1	Sunderland	Anglia
20	MF	Teun Koopmeiners	Luty 28, 1998	28	28	3	Juventus	Włochy
21	MF	Frenkie de Jong	Maj 12, 1997	29	66	2	Barcelona	Hiszpania
24	FW	Crysencio Summerville	Październik 30, 2001	24	2	0	West Ham United	Anglia
26	MF	Quinten Timber	Czerwiec 17, 2001	24	11	1	Marseille	Francja

 

 

JAPONIA - trener Hajime Moriyasu

 

Japonia od lat uchodzi za reprezentację grającą najbardziej „europejski” futbol spośród wszystkich drużyn spoza Europy. To zespół doskonale zorganizowany taktycznie, znakomicie przygotowany fizycznie i potrafiący połączyć wysoką kulturę gry z ogromnym zaangażowaniem. Indywidualne umiejętności zawsze podporządkowane są dobru drużyny, co sprawia, że Samurajowie od wielu lat należą do najbardziej niewygodnych rywali na wielkich turniejach.

Bilans zaledwie czterech straconych bramek w całych eliminacjach nie jest dziełem przypadku. Oczywiście można dyskutować o poziomie przeciwników, ale tak imponująca skuteczność defensywna zawsze świadczy o jakości zespołu. Co więcej, wyniki meczów towarzyskich tylko potwierdziły ten obraz. Japonia pokonała Islandię 1:0, a następnie odniosła dwa bardzo cenne wyjazdowe zwycięstwa – również po 1:0 – nad Szkocją i Anglią. Niezależnie od okoliczności takie rezultaty muszą budzić szacunek.

Siłą reprezentacji Japonii jest przede wszystkim jej wyrównany skład. Trudno wskazać pozycję, na której zespół wyraźnie odstaje od światowej czołówki. Hiroki Ito, Tsuyoshi Watanabe, Ao Tanaka, Ayase Ueda czy Takefusa Kubo to zawodnicy doskonale znani kibicom śledzącym europejski futbol. Każdy z nich wnosi do drużyny coś innego, ale razem tworzą bardzo solidny i dobrze zbilansowany kolektyw.

Dużą stratą dla zespołu jest natomiast absencja Wataru Endō. Doświadczony pomocnik wypadł z kadry 11 czerwca i jego brak może być odczuwalny szczególnie w meczach wymagających większej fizyczności oraz walki o kontrolę środka pola.

Jeżeli można wskazać jakikolwiek znak zapytania w tej reprezentacji, to przez długi czas była nim pozycja bramkarza. Obecnie jednak coraz więcej wskazuje na to, że Japonia wreszcie znalazła golkipera zdolnego wejść na poziom światowej czołówki. Zion Suzuki, występujący na co dzień w Parmie, rozwija się bardzo dynamicznie i wielu ekspertów uważa go za najmocniejszego japońskiego bramkarza od wielu lat.

Co ciekawe, Suzuki jest jedynym zawodnikiem obecnej kadry, który nie urodził się w Japonii. Bramkarz przyszedł na świat w Newark w Stanach Zjednoczonych, jednak od najmłodszych lat związany był z japońskim futbolem i dziś jest jednym z filarów reprezentacji Samurajów.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Zion Suzuki	Sierpień 21, 2002	23	24	0	Parma	Włochy
12	GK	Keisuke Ōsako	Lipiec 28, 1999	26	11	0	Sanfrecce Hiroshima	Japonia
23	GK	Tomoki Hayakawa	Marzec 3, 1999	27	4	0	Kashima Antlers	Japonia
OBROŃCY
2	DF	Yukinari Sugawara	Czerwiec 28, 2000	25	21	2	Werder Bremen	Niemcy
3	DF	Shōgo Taniguchi	Lipiec 15, 1991	34	38	1	Sint-Truiden	Belgia
4	DF	Kō Itakura	Styczeń 27, 1997	29	40	2	Ajax	Holandia
5	DF	Yūto Nagatomo	Wrzesień 12, 1986	39	145	4	FC Tokyo	Japonia
16	DF	Tsuyoshi Watanabe	Luty 5, 1997	29	11	0	Feyenoord	Holandia
20	DF	Ayumu Seko	Czerwiec 7, 2000	26	14	0	Le Havre	Francja
21	DF	Hiroki Itō	Maj 12, 1999	27	24	1	Bayern Munich	Niemcy
22	DF	Takehiro Tomiyasu	Listopad 5, 1998	27	43	1	Ajax	Holandia
25	DF	Junnosuke Suzuki	Lipiec 12, 2003	22	6	0	Copenhagen	Dania
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	FW	Shuto Mashino	Wrzesień 30, 1999	26	14	5	Borussia Mönchengladbach	Niemcy
7	MF	Ao Tanaka	Wrzesień 10, 1998	27	38	8	Leeds United	Anglia
8	MF	Takefusa Kubo	Czerwiec 4, 2001	25	49	7	Real Sociedad	Hiszpania
9	FW	Keisuke Gotō	Czerwiec 3, 2005	21	4	0	Sint-Truiden	Belgia
10	MF	Ritsu Dōan	Czerwiec 16, 1998	27	65	11	Eintracht Frankfurt	Niemcy
11	MF	Daizen Maeda	Październik 20, 1997	28	27	4	Celtic	Szkocja
13	MF	Keito Nakamura	Lipiec 28, 2000	25	25	10	Reims	Francja
14	MF	Junya Itō	Marzec 9, 1993	33	69	15	Genk	Belgia
15	MF	Daichi Kamada	Sierpień 5, 1996	29	49	12	Crystal Palace	Anglia
17	MF	Yuito Suzuki	Październik 25, 2001	24	6	0	SC Freiburg	Niemcy
18	FW	Ayase Ueda	Sierpień 28, 1998	27	39	16	Feyenoord	Holandia
19	FW	Kōki Ogawa	Sierpień 8, 1997	28	15	11	NEC	Holandia
24	MF	Kaishū Sano	Grudzień 30, 2000	25	13	0	Mainz 05	Niemcy
26	FW	Kento Shiogai	Marzec 26, 2005	21	2	0	VfL Wolfsburg	Niemcy

 

 

TUNEZJA - Francuz Sabri Lamouchi

 

Tunezja przystępuje do mundialu po istotnych zmianach w sztabie szkoleniowym. Po Pucharze Narodów Afryki z posadą selekcjonera pożegnał się Sami Trabelsi, którego drużyna zakończyła udział w turnieju na etapie 1/8 finału, przegrywając po rzutach karnych z Mali. Jego miejsce zajął Sabri Lamouchi, jednak dotychczasowe wyniki nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, że była to zmiana na lepsze.

Pod wodzą nowego szkoleniowca Tunezyjczycy rozegrali cztery spotkania. Jedynym zwycięstwem pozostaje skromne 1:0 z Haiti. Później przyszły bezbramkowy remis z Kanadą oraz dwie porażki – 0:1 z Austrią i aż 0:5 z Belgią. Szczególnie ostatni wynik mocno ostudził nastroje wokół reprezentacji i sprawił, że trudno mówić o rosnącym optymizmie przed rozpoczęciem turnieju.

Paradoksalnie może to jednak działać na korzyść Tunezji. Drużyna nie jedzie na mundial z łatką faworyta ani nawet zespołu, od którego oczekuje się wielkich rzeczy. Brak nadmiernej presji często pozwala grać swobodniej, a historia wielkich turniejów zna wiele przypadków reprezentacji, które właśnie dzięki temu potrafiły pozytywnie zaskoczyć.

W kadrze nie brakuje nazwisk mogących wzbudzić zainteresowanie kibiców, choć trudno mówić o zawodnikach należących do światowej czołówki. Rani Khedira jest młodszym bratem Samiego Khediry, mistrza świata z reprezentacją Niemiec z 2014 roku. Hannibal Mejbri przed laty uchodził za duży talent Manchesteru United, jednak jego kariera nie rozwinęła się zgodnie z oczekiwaniami i obecnie znajduje się daleko od poziomu, który przewidywano mu kilka lat temu.

Najbardziej uznaną postacią wydaje się Ellyes Skhiri. Pomocnik Eintrachtu Frankfurt regularnie występuje w Bundeslidze i jest ważnym elementem swojego zespołu. Jego rola koncentruje się jednak przede wszystkim na zadaniach defensywnych, dlatego trudno oczekiwać, by samodzielnie rozwiązywał problemy reprezentacji w ofensywie.

I właśnie tutaj znajduje się największy problem Tunezji. W drużynie trudno wskazać zawodnika, który mógłby regularnie przesądzać o losach spotkań lub wziąć na siebie ciężar zdobywania bramek. Z tego powodu trudno znaleźć argument przemawiający za tym, że Tunezyjczycy są w stanie realnie włączyć się do walki o awans. Oczywiście mundial niejednokrotnie zaskakiwał, ale na papierze wszystko wskazuje na to, że celem minimum pozostanie godne zaprezentowanie się w trzech meczach fazy grupowej.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Mouhib Chamakh	Sierpień 25, 2001	24	2	0	Club Africain	Tunezja
16	GK	Aymen Dahmen	Styczeń 28, 1997	29	37	0	CS Sfaxien	Tunezja
22	GK	Sabri Ben Hessen	Czerwiec 13, 1996	29	2	0	Étoile du Sahel	Tunezja
OBROŃCY
2	DF	Ali Abdi	Grudzień 20, 1993	32	46	7	Nice	Francja
3	DF	Montassar Talbi	Maj 26, 1998	28	64	4	Lorient	Francja
4	DF	Omar Rekik	Grudzień 20, 2001	24	6	0	Maribor	Słowenia
5	DF	Adem Arous	Lipiec 17, 2004	21	2	0	Kasımpaşa	Turcja
6	DF	Dylan Bronn	Czerwiec 19, 1995	30	52	2	Servette	Szwajcaria
12	DF	Mortadha Ben Ouanes	Lipiec 2, 1994	31	18	0	Kasımpaşa	Turcja
20	DF	Yan Valery	Luty 22, 1999	27	22	0	Young Boys	Szwajcaria
21	DF	Mohamed Amine Ben Hamida	Grudzień 15, 1995	30	13	0	Espérance de Tunis	Tunezja
23	DF	Moutaz Neffati	Wrzesień 4, 2004	21	5	0	IFK Norrköping	Szwecja
24	DF	Raed Chikhaoui	Czerwiec 9, 2004	22	0	0	US Monastir	Tunezja
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	FW	Elias Achouri	Luty 10, 1999	27	30	4	Copenhagen	Dania
8	FW	Elias Saad	Grudzień 27, 1999	26	15	4	Hannover 96	Niemcy
9	FW	Hazem Mastouri	Czerwiec 18, 1997	28	19	4	Dynamo Makhachkala	Rosja
10	MF	Hannibal Mejbri	Styczeń 21, 2003	23	45	1	Burnley	Anglia
11	MF	Ismaël Gharbi	Kwiecień 10, 2004	22	17	2	FC Augsburg	Niemcy
13	MF	Rani Khedira	Styczeń 27, 1994	32	3	0	Union Berlin	Niemcy
14	MF	Khalil Ayari	Luty 2, 2005	21	4	0	Paris Saint-Germain	Francja
15	MF	Hadj Mahmoud	Kwiecień 24, 2000	26	9	0	Lugano	Szwajcaria
17	MF	Ellyes Skhiri	Maj 10, 1995	31	83	4	Eintracht Frankfurt	Niemcy
18	FW	Rayan Elloumi	Wrzesień 17, 2007	18	4	0	Vancouver Whitecaps FC	USA
19	FW	Firas Chaouat	Maj 8, 1996	30	30	6	Club Africain	Tunezja
25	MF	Anis Ben Slimane	Marzec 16, 2001	25	41	4	Norwich City	Anglia
26	MF	Sebastian Tounekti	Lipiec 13, 2002	23	12	1	Celtic	Szkocja

 

 

SZWECJA - Anglik Graham Potter

 

Szwecja wywalczyła awans na mundial kosztem reprezentacji Polski, ale od tamtego momentu trudno powiedzieć, by zrobiła wyraźny krok naprzód. Nowy selekcjoner Graham Potter próbuje przekształcić zbiór bardzo utalentowanych piłkarzy w dobrze funkcjonujący kolektyw, jednak na razie efekty tej pracy są dalekie od oczekiwanych.

Przedmundialowe wyniki nie napawają kibiców Trzech Koron szczególnym optymizmem. Porażka w meczu towarzyskim z Norwegią oraz remis z Grecją, uratowany dopiero po stracie gola w piątej minucie doliczonego czasu gry, pozostawiły więcej pytań niż odpowiedzi. Drużyna nadal szuka swojej tożsamości i odpowiedniego balansu między indywidualną jakością a grą zespołową.

Największą nadzieją Szwedów pozostaje ofensywa, a konkretnie współpraca dwóch największych gwiazd reprezentacji – Victora Gyökeresa i Alexandra Isaka. Teoretycznie jest to duet, który powinien budzić respekt każdej defensywy na świecie. Problem w tym, że do tej pory ich współpraca w narodowych barwach nie układała się tak dobrze, jak oczekiwali kibice i eksperci. W eliminacjach do mistrzostw świata trudno było dostrzec między nimi odpowiednią chemię, a gdy obaj przebywali na boisku, reprezentacja nie zawsze prezentowała się lepiej.

Sygnały poprawy pojawiły się jednak podczas rozgrywek Ligi Narodów. Gyökeres i Isak pokazali, że potrafią się uzupełniać i wspólnie kreować zagrożenie pod bramką rywali. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że mierzyli się wtedy z Estonią, Słowacją i Azerbejdżanem, czyli przeciwnikami zdecydowanie mniej wymagającymi niż ci, których spotkają na mundialu.

Ostatni mecz z Grecją dał jednak pewne podstawy do optymizmu. Momentami można było dostrzec zalążki duetu, który w przyszłości mógłby odegrać dla Szwecji podobną rolę, jaką podczas mundialu w 1994 roku pełnili Martin Dahlin i Tomas Brolin. Oczywiście tamten zespół miał jeszcze Kennetha Anderssona, który idealnie uzupełniał ofensywną układankę. Pytanie brzmi, kto dziś mógłby wejść w podobną rolę.

Kandydatów nie brakuje. Yasin Ayari ma za sobą solidny sezon w Premier League i coraz śmielej zaznacza swoją obecność w reprezentacji. Z kolei Benjamin Nygren imponuje formą w Celticu i znajduje się w jednym z najlepszych momentów swojej kariery. Być może to właśnie któryś z nich stanie się brakującym elementem ofensywnej układanki Pottera.

Z polskiej perspektywy warto zwrócić uwagę na Jespera Karlströma. Były pomocnik Lecha Poznań doskonale zna realia Ekstraklasy, a obecnie występuje w Udinese, gdzie dzieli szatnię z Jakubem Piotrowskim. Dla kibiców w Polsce będzie to z pewnością jedno z bardziej znajomych nazwisk w szwedzkiej kadrze.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Jacob Widell Zetterström	Lipiec 11, 1998	27	3	0	Derby County	Anglia
12	GK	Viktor Johansson	Wrzesień 14, 1998	27	12	0	Stoke City	Anglia
23	GK	Kristoffer Nordfeldt	Czerwiec 23, 1989	36	21	0	AIK	Szwecja
OBROŃCY
2	DF	Gustaf Lagerbielke	Kwiecień 10, 2000	26	11	2	Braga	Portugalia
3	DF	Victor Lindelöf	Lipiec 17, 1994	31	76	3	Aston Villa	Anglia
4	DF	Isak Hien	Styczeń 13, 1999	27	29	0	Atalanta	Włochy
5	DF	Gabriel Gudmundsson	Kwiecień 29, 1999	27	24	0	Leeds United	Anglia
6	DF	Herman Johansson	Październik 16, 1997	28	3	0	FC Dallas	USA
8	DF	Daniel Svensson	Luty 12, 2002	24	13	0	Borussia Dortmund	Niemcy
14	DF	Hjalmar Ekdal	Październik 21, 1998	27	13	0	Burnley	Anglia
15	DF	Carl Starfelt	Czerwiec 1, 1995	31	18	0	Celta Vigo	Hiszpania
20	DF	Eric Smith	Styczeń 8, 1997	29	2	0	FC St. Pauli	Niemcy
21	DF	Alexander Bernhardsson	Wrzesień 8, 1998	27	11	0	Holstein Kiel	Niemcy
24	DF	Elliot Stroud	Czerwiec 22, 2002	23	1	0	Mjällby AIF	Szwecja
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	MF	Lucas Bergvall	Luty 2, 2006	20	10	0	Tottenham Hotspur	Anglia
9	FW	Alexander Isak	Wrzesień 21, 1999	26	58	17	Liverpool	Anglia
10	MF	Benjamin Nygren	Lipiec 8, 2001	24	11	3	Celtic	Szkocja
11	FW	Anthony Elanga	Kwiecień 27, 2002	24	30	6	Newcastle United	Anglia
13	MF	Ken Sema	Wrzesień 30, 1993	32	33	5	Pafos	Cypr
16	MF	Jesper Karlström	Czerwiec 21, 1995	30	25	0	Udinese	Włochy
17	FW	Viktor Gyökeres	Czerwiec 4, 1998	28	33	20	Arsenal	Anglia
18	MF	Yasin Ayari	Październik 6, 2003	22	21	3	Brighton & Hove Albion	Anglia
19	MF	Mattias Svanberg	Styczeń 5, 1999	27	41	2	VfL Wolfsburg	Niemcy
22	MF	Besfort Zeneli	Listopad 21, 2002	23	8	0	Union Saint-Gilloise	Belgia
25	FW	Gustaf Nilsson	Maj 23, 1997	29	10	4	Club Brugge	Belgia
26	FW	Taha Ali	Lipiec 1, 1998	27	2	0	Malmö FF	Szwecja

 

 

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
10	14 czerwca	Holandia	Japonia	Dallas	22:00:00	TVP1
12	15 czerwca	Szwecja	Tunezja	Monterrey	04:00:00	TVP1
33	20 czerwca	Holandia	Szwecja	Houston	19:00:00	TVP1
36	21 czerwca	Tunezja	Japonia	Monterrey	06:00:00	TVP2
57	26 czerwca	Japonia	Szwecja	Dallas	01:00:00	TVP1
58	26 czerwca	Tunezja	Holandia	Kansas City	01:00:00	TVP SPORT

Moje typy: 1 Japonia, 2 Holandia, 3 Szwecja, 4 Tunezja

---

 

Grupa G
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Belgia

Iran

Egipt

Nowa Zelandia

 

 

W grupie G będzie zażarta walka o miejsce drugie i trzecie, bo pierwsze wydaje się być zarezerwowane dla Belgów.

 

BELGIA - trener Francuz Rudi Garcia

 

Belgijska reprezentacja przez lata była symbolem tzw. złotego pokolenia. Drużyny, która miała wszystko, by sięgnąć po najważniejsze trofea: światowej klasy piłkarzy, ogromną głębię składu i zawodników występujących w najlepszych klubach Europy. Ostatecznie jednak, podobnie jak portugalskie pokolenie Luísa Figo i Rui Costy czy niezwykle utalentowana reprezentacja Jugosławii z przełomu lat 80. i 90., nie zdołała w pełni wykorzystać swojego potencjału.

Oczywiście trzeciego miejsca na mundialu w Rosji nie można uznać za porażkę. Wręcz przeciwnie – był to największy sukces w historii belgijskiej piłki. Mimo to wielu kibiców i ekspertów oczekiwało czegoś więcej. Nawet jeśli nie kolejnych medali na każdej wielkiej imprezie, to przynajmniej większej regularności w walce o najwyższe cele.

Dziś tamta generacja powoli odchodzi w cień. W reprezentacji pozostali jeszcze Kevin De Bruyne, Thibaut Courtois, Thomas Meunier i Romelu Lukaku, ale ich rola coraz częściej polega na przekazywaniu doświadczenia młodszym kolegom. To już nie jest drużyna zbudowana wyłącznie wokół gwiazd złotego pokolenia.

Belgia znajduje się obecnie w okresie płynnego przejścia między epokami. Ważną postacią pozostaje Youri Tielemans, który przez lata był pomostem między starszymi liderami a nową generacją zawodników. Dziś coraz częściej sam należy do grona bardziej doświadczonych reprezentantów.

Za jego plecami rośnie jednak niezwykle interesująca grupa młodych piłkarzy. Jérémy Doku zachwyca dynamiką i odwagą w pojedynkach jeden na jednego. Charles De Ketelaere wciąż rozwija swój potencjał i potrafi błysnąć niekonwencjonalnymi rozwiązaniami. Amadou Onana wnosi do środka pola siłę fizyczną i agresję w odbiorze, a Diego Moreira należy do grona zawodników, którzy mogą jeszcze znacząco zwiększyć swoją wartość sportową.

Największe emocje budzi jednak Matias Fernandez-Pardo. Młody skrzydłowy uchodzi za jeden z największych talentów belgijskiego futbolu, a zainteresowanie ze strony Bayernu Monachium i Borussii Dortmund najlepiej pokazuje skalę jego potencjału. Dla wielu kibiców jest symbolem nowej generacji, która ma przywrócić Belgii miejsce w ścisłej światowej czołówce.

Pytanie brzmi, czy ta drużyna jest już gotowa, by walczyć o najwyższe cele. Talentu z pewnością jej nie brakuje. Jeśli młodzi zawodnicy szybko nauczą się funkcjonować pod presją wielkiego turnieju, Belgia może ponownie stać się jednym z najbardziej niebezpiecznych zespołów na mundialu. Być może nie jest już faworytem tak wyraźnym jak dekadę temu, ale nadal dysponuje potencjałem, którego nie można lekceważyć.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Thibaut Courtois	Maj 11, 1992	34	109	0	Real Madrid	Hiszpania
12	GK	Senne Lammens	Lipiec 7, 2002	23	2	0	Manchester United	Anglia
13	GK	Mike Penders	Lipiec 31, 2005	20	0	0	Strasbourg	Francja
OBROŃCY
2	DF	Zeno Debast	Październik 24, 2003	22	26	1	Sporting CP	Portugalia
3	DF	Arthur Theate	Maj 25, 2000	26	33	1	Eintracht Frankfurt	Niemcy
4	DF	Brandon Mechele	Styczeń 28, 1993	33	9	1	Club Brugge	Belgia
5	DF	Maxim De Cuyper	Grudzień 22, 2000	25	19	4	Brighton & Hove Albion	Anglia
15	DF	Thomas Meunier	Wrzesień 12, 1991	34	80	10	Lille	Francja
16	DF	Koni De Winter	Czerwiec 12, 2002	23	8	0	Milan	Włochy
18	DF	Joaquin Seys	Marzec 28, 2005	21	5	0	Club Brugge	Belgia
21	DF	Timothy Castagne	Grudzień 5, 1995	30	63	2	Fulham	Anglia
25	DF	Nathan Ngoy	Czerwiec 10, 2003	23	4	0	Lille	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Axel Witsel	Styczeń 12, 1989	37	138	12	Girona	Hiszpania
7	MF	Kevin De Bruyne	Czerwiec 28, 1991	34	119	37	Napoli	Włochy
8	MF	Youri Tielemans	Maj 7, 1997	29	85	13	Aston Villa	Anglia
9	FW	Romelu Lukaku	Maj 13, 1993	33	126	90	Napoli	Włochy
10	FW	Leandro Trossard	Grudzień 4, 1994	31	51	12	Arsenal	Anglia
11	FW	Jérémy Doku	Maj 27, 2002	24	43	7	Manchester City	Anglia
14	FW	Dodi Lukébakio	Wrzesień 24, 1997	28	30	6	Benfica	Portugalia
17	FW	Charles De Ketelaere	Marzec 10, 2001	25	30	6	Atalanta	Włochy
19	MF	Diego Moreira	Sierpień 6, 2004	21	3	0	Strasbourg	Francja
20	MF	Hans Vanaken	Sierpień 24, 1992	33	34	7	Club Brugge	Belgia
22	MF	Alexis Saelemaekers	Czerwiec 27, 1999	26	24	2	Milan	Włochy
23	MF	Nicolas Raskin	Luty 23, 2001	25	13	2	Rangers	Szkocja
24	MF	Amadou Onana	Sierpień 16, 2001	24	29	1	Aston Villa	Anglia
26	FW	Matias Fernandez-Pardo	Luty 3, 2005	21	2	0	Lille	Francja

 

 

IRAN - trener Amir Ghalenoei

 

Trudno przypomnieć sobie podobną sytuację w historii mistrzostw świata. Wielokrotnie zdarzało się, że reprezentacje krajów dotkniętych konfliktami zbrojnymi musiały przygotowywać się do wielkich turniejów w niezwykle trudnych warunkach. Zazwyczaj jednak społeczność międzynarodowa starała się ograniczać udział państw będących stroną agresywną – poprzez sankcje, zawieszenia lub wykluczenia z rozgrywek. Przykładami mogą być współczesna izolacja Rosji czy wykluczenie Jugosławii z Euro 1992 mimo wywalczonego wcześniej awansu.

Tym razem sytuacja jest znacznie bardziej skomplikowana. Iran zdołał zakwalifikować się do mundialu, jednak trwający konflikt oraz związane z nim ograniczenia sprawiają, że reprezentacja nie funkcjonuje na takich samych zasadach jak pozostali uczestnicy turnieju. Problemy logistyczne, kwestie bezpieczeństwa oraz procedury administracyjne powodują, że przygotowania do kolejnych spotkań są znacznie trudniejsze niż w przypadku większości rywali.

Jeżeli rzeczywiście drużyna zmuszona jest funkcjonować w warunkach ograniczających możliwość normalnego treningu, regeneracji czy wcześniejszego zapoznania się z obiektami meczowymi, trudno uznać to za sytuację zapewniającą wszystkim uczestnikom równe szanse. Mundial powinien być świętem futbolu, podczas którego o wynikach decydują umiejętności sportowe, a nie czynniki pozaboiskowe.

Jednym słowem FARSA.

To właśnie dlatego Iran może liczyć na sporą sympatię części neutralnych kibiców. Niezależnie od ocen politycznych czy międzynarodowych sporów, na boisko wybiegną przede wszystkim piłkarze, którzy przez lata pracowali na możliwość występu w najważniejszym turnieju świata. Trudno nie życzyć im, by mogli rywalizować w możliwie najbardziej sprawiedliwych warunkach.

Również z polskiej perspektywy można było znaleźć dodatkowy powód do zainteresowania losami tej reprezentacji. W kadrze miał znaleźć się Ali Gholizadeh, dobrze znany kibicom Ekstraklasy z występów w Lechu Poznań. Niestety kontuzja przekreśliła jego szanse na udział w mundialu, przez co zabraknie jednego z najbardziej rozpoznawalnych dla polskich fanów zawodników irańskiej drużyny.

Mimo wszystko Iran pozostaje jedną z reprezentacji, której występy będę śledził ze szczególną uwagą. Nie tylko ze względów sportowych, ale również dlatego, że jego historia pokazuje, jak bardzo wydarzenia poza boiskiem potrafią wpływać na futbol i ludzi, którzy go tworzą.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Alireza Beiranvand	Wrzesień 21, 1992	33	86	0	Tractor	Iran
12	GK	Payam Niazmand	Kwiecień 6, 1995	31	15	0	Persepolis	Iran
22	GK	Hossein Hosseini	Czerwiec 30, 1992	33	13	0	Sepahan	Iran
OBROŃCY
2	DF	Saleh Hardani	Grudzień 26, 1998	27	18	1	Esteghlal	Iran
3	DF	Ehsan Hajsafi	Luty 25, 1990	36	146	7	Sepahan	Iran
4	DF	Shojae Khalilzadeh	Maj 14, 1989	37	58	2	Tractor	Iran
5	DF	Milad Mohammadi	Wrzesień 29, 1993	32	76	1	Persepolis	Iran
13	DF	Hossein Kanaanizadegan	Marzec 23, 1994	32	65	6	Persepolis	Iran
17	DF	Aria Yousefi	Kwiecień 22, 2002	24	14	1	Sepahan	Iran
19	DF	Ali Nemati	Luty 8, 1996	30	17	0	Foolad	Iran
23	DF	Ramin Rezaeian	Marzec 21, 1990	36	74	8	Foolad	Iran
25	DF	Danial Eiri	Październik 26, 2003	22	0	0	Malavan	Iran
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Saeid Ezatolahi	Październik 1, 1996	29	83	2	Shabab Al Ahli	Zjednoczone Emiraty Arabskie
7	MF	Alireza Jahanbakhsh	Sierpień 11, 1993	32	98	17	Dender	Belgia
8	MF	Mohammad Mohebi	Grudzień 20, 1998	27	36	14	Rostov	Rosja
9	FW	Mehdi Taremi	Lipiec 18, 1992	33	105	60	Olympiacos	Grecja
10	FW	Mehdi Ghayedi	Grudzień 5, 1998	27	30	10	Al Nasr	Zjednoczone Emiraty Arabskie
11	FW	Ali Alipour	Listopad 11, 1995	30	14	1	Persepolis	Iran
14	MF	Saman Ghoddos	Wrzesień 6, 1993	32	68	3	Kalba	Zjednoczone Emiraty Arabskie
15	MF	Rouzbeh Cheshmi	Lipiec 24, 1993	32	40	3	Esteghlal	Iran
16	MF	Mehdi Torabi	Wrzesień 10, 1994	31	52	7	Tractor	Iran
18	FW	Amirhossein Hosseinzadeh	Październik 30, 2000	25	18	5	Tractor	Iran
20	FW	Shahriyar Moghanlou	Grudzień 21, 1994	31	21	2	Kalba	Zjednoczone Emiraty Arabskie
21	MF	Mohammad Ghorbani	Październik 7, 2001	24	16	0	Al Wahda	Zjednoczone Emiraty Arabskie
24	FW	Dennis Eckert	Styczeń 9, 1997	29	0	0	Standard Liège	Belgia
26	MF	Amirmohammad Razzaghinia	Kwiecień 11, 2006	20	4	0	Esteghlal	Iran

 

 

EGIPT - trener Hossan Hassan

 

Egipt już na etapie ogłaszania kadry zdołał się wyróżnić. Jako jedyna z 48 reprezentacji uczestniczących w mundialu zdecydował się zabrać na turniej aż czterech bramkarzy.

Największą siłą drużyny pozostaje jednak ofensywa. Mohamed Salah i Omar Marmoush to duet, którego nie trzeba przedstawiać kibicom europejskiego futbolu. Salah od lat należy do największych gwiazd Liverpoolu i całej Premier League, natomiast Marmoush po transferze do Manchesteru City potwierdził, że należy do ścisłej czołówki egipskich piłkarzy. To właśnie od tej dwójki będzie zależała większość ofensywnych poczynań reprezentacji.

Poza nimi kadra opiera się głównie na zawodnikach występujących w rodzimej Egyptian Premier League. Nie oznacza to jednak całkowitego braku piłkarzy grających w Europie. Wśród nich znajduje się między innymi Haissem Hassan. Napastnik Realu Oviedo rozegrał w minionym sezonie 37 spotkań, choć brak zdobytej bramki z pewnością nie jest statystyką, którą chciałby się chwalić przed mundialem. Jeśli ma odegrać ważną rolę podczas turnieju, będzie musiał pokazać znacznie więcej skuteczności niż w rozgrywkach klubowych.

Interesującą postacią jest również młody zawodnik związany z FC Barceloną. Co prawda nie chodzi jeszcze o pierwszy zespół katalońskiego giganta, lecz o drużynę do lat 19, do której został wypożyczony z Al Ahly. Mimo to sam fakt trafienia do jednej z najbardziej renomowanych akademii piłkarskich świata świadczy o jego potencjale. Pozostaje pytanie, czy podczas mundialu otrzyma szansę pokazania swoich umiejętności.

Patrząc wyłącznie na nazwiska, można odnieść wrażenie, że Egipt dysponuje kadrą raczej solidną niż wybitną. Zupełnie inaczej wyglądają jednak wyniki osiągane w ostatnich miesiącach. Porażka 1:2 z Brazylią nie przynosi żadnego wstydu, zwłaszcza że Egipcjanie przez długi czas potrafili dotrzymywać kroku jednemu z głównych faworytów turnieju.

Jeszcze większe wrażenie robią zwycięstwa nad Arabią Saudyjską i Rosją, odpowiednio 4:0 i 1:0. Na szczególne wyróżnienie zasługuje jednak bezbramkowy remis wywalczony na wyjeździe przeciwko Hiszpanii. Takie rezultaty pokazują, że w tej reprezentacji drzemie znacznie większy potencjał, niż mogłoby się wydawać na podstawie samego składu.

Egipt nie należy do grona głównych faworytów mundialu, ale jest drużyną, której zdecydowanie nie wolno lekceważyć. Jeśli Salah i Marmoush utrzymają wysoką formę, a pozostali zawodnicy będą w stanie wznieść się na poziom prezentowany w ostatnich sparingach, Faraonowie mogą okazać się jedną z bardziej niewygodnych niespodzianek turnieju.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Mohamed El Shenawy	Grudzień 18, 1988	37	76	0	Al Ahly	Egipt
16	GK	El Mahdy Soliman	Czerwiec 8, 1987	39	0	0	Zamalek	Egipt
23	GK	Mostafa Shobeir	Maj 15, 2000	26	9	0	Al Ahly	Egipt
26	GK	Mohamed Alaa	Styczeń 1, 1999	27	0	0	El Gouna	Egipt
OBROŃCY
2	DF	Yasser Ibrahim	Luty 10, 1993	33	17	1	Al Ahly	Egipt
3	DF	Mohamed Hany	Luty 2, 1996	30	42	0	Al Ahly	Egipt
4	DF	Hossam Abdelmaguid	Kwiecień 30, 2001	25	13	0	Zamalek	Egipt
5	DF	Ramy Rabia	Maj 20, 1993	33	44	5	Al Ain	Zjednoczone Emiraty Arabskie
6	DF	Mohamed Abdelmonem	Luty 1, 1999	27	36	3	Nice	Francja
13	DF	Ahmed Fatouh	Marzec 22, 1998	28	39	1	Zamalek	Egipt
15	DF	Karim Hafez	Marzec 12, 1996	30	9	0	Pyramids	Egipt
24	DF	Tarek Alaa	Styczeń 5, 2002	24	3	0	ZED	Egipt
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	FW	Trézéguet	Październik 1, 1994	31	96	23	Al Ahly	Egipt
8	MF	Emam Ashour	Luty 20, 1998	28	29	0	Al Ahly	Egipt
9	FW	Hamza Abdelkarim	Styczeń 1, 2008	18	2	0	Barcelona	Hiszpania
10	FW	Mohamed Salah	Czerwiec 15, 1992	33	116	67	Liverpool	Anglia
11	MF	Mostafa Ziko	Kwiecień 27, 1997	29	2	2	Pyramids	Egipt
12	FW	Haissem Hassan	Luty 8, 2002	24	4	0	Oviedo	Hiszpania
14	MF	Hamdy Fathy	Wrzesień 29, 1994	31	63	3	Al-Wakrah	Katar
17	MF	Mohanad Lasheen	Maj 29, 1996	30	23	0	Pyramids	Egipt
18	MF	Nabil Emad	Kwiecień 6, 1996	30	12	0	Al-Najma	Arabia Saudyjska
19	MF	Marwan Attia	Sierpień 1, 1998	27	34	1	Al Ahly	Egipt
20	FW	Ibrahim Adel	Kwiecień 23, 2001	25	24	3	Nordsjælland	Dania
21	MF	Mahmoud Saber	Lipiec 30, 2001	24	15	1	ZED	Egipt
22	FW	Omar Marmoush	Luty 7, 1999	27	49	11	Manchester City	Anglia
25	FW	Zizo	Styczeń 10, 1996	30	63	5	Al Ahly	Egipt

 

 

NOWA ZELANDIA - trener Anglik Darren Bazeley

 

Na koniec pozostaje Nowa Zelandia. Reprezentacja, która wywalczyła awans niemal automatycznie, choć słowo „niemal” jest tutaj istotne. Strefa Oceanii od lat znacząco odstaje poziomem od pozostałych konfederacji, a większość rywali All Whites to zespoły półamatorskie lub amatorskie. W praktyce jedyne miejsce przypadające tej części świata było od początku zarezerwowane dla Nowozelandczyków, którzy nie mieli w eliminacjach przeciwnika mogącego realnie zagrozić ich kwalifikacji.

Problemy zaczynają się jednak wtedy, gdy przychodzi mierzyć się z drużynami spoza Oceanii. Porażka 0:4 z Haiti trudno uznać za wynik budujący przed mundialem. Nieco lepiej wygląda przegrana 0:1 z Anglią, choć nawet taki rezultat nie zmienia ogólnego obrazu sytuacji. Trudno znaleźć argumenty przemawiające za tym, że Nowa Zelandia będzie w stanie nawiązać równorzędną walkę z silniejszymi rywalami.

Dlatego właśnie postrzegam ją jako jednego z głównych kandydatów do miana najsłabszej drużyny turnieju. Szczerze mówiąc, trochę szkoda mi, że do tej grupy nie trafiło Curaçao. W takim układzie walka o kolejne miejsca mogłaby być znacznie bardziej emocjonująca. Tymczasem wiele wskazuje na to, że Nowozelandczycy będą przede wszystkim źródłem punktów dla drużyn dysponujących większym doświadczeniem i wyższą jakością indywidualną.

Mimo to warto poświęcić tej reprezentacji chwilę uwagi, bo również w jej składzie można znaleźć kilka interesujących historii. Szczególnie bliski polskim kibicom może być Alex Paulsen. Bramkarz Lechii Gdańsk jest obecnie głównym kandydatem do miejsca między słupkami reprezentacji Nowej Zelandii. Miniony sezon nie był dla niego udany, a część popełnionych błędów przyczyniła się do spadku gdańskiego klubu z Ekstraklasy. Mundial daje mu jednak szansę na częściowe odwrócenie narracji i pokazanie się szerszej publiczności z lepszej strony.

Jeszcze ciekawszą historię ma Tommy Smith. Doświadczony obrońca występuje obecnie na piątym poziomie rozgrywkowym w Anglii, w barwach Braintree Town. Po zakończeniu przygody z profesjonalnym futbolem i braku konkretnych ofert z Australii zdecydował się wrócić do kraju swojego urodzenia. Los sprawił, że jedynym klubem zainteresowanym jego usługami było właśnie Braintree.

Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z przypadkowym piłkarzem. Smith rozegrał 56 spotkań w reprezentacji Nowej Zelandii, debiutował jeszcze w 2010 roku i przez wiele sezonów występował na wysokim poziomie Championship, gdzie uzbierał blisko 250 meczów. Takie doświadczenie może być bezcenne, szczególnie w szatni drużyny, która nie ma wielu zawodników obytych z wielkimi turniejami.

Co ciekawe, mimo regularnych powołań w ostatnich latach najczęściej pełnił rolę rezerwowego. Jego ostatni występ w reprezentacji miał miejsce we wrześniu 2024 roku podczas meczu towarzyskiego. Dlatego sam udział w mundialu jest dla niego dużym osiągnięciem. A jeśli uda mu się pojawić na boisku choćby na kilka minut, może to być piękne i symboliczne zwieńczenie długiej reprezentacyjnej kariery.

Nowa Zelandia prawdopodobnie nie odegra znaczącej roli w walce o awans, ale mundial nie zawsze jest wyłącznie historią wielkich faworytów. Czasami równie interesujące są losy zawodników, dla których sam występ na największej piłkarskiej scenie świata stanowi spełnienie marzeń i nagrodę za lata poświęceń.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Max Crocombe	Sierpień 12, 1993	32	24	0	Millwall	Anglia
12	GK	Alex Paulsen	Lipiec 4, 2002	23	8	0	Lechia Gdańsk	Polska
22	GK	Michael Woud	Styczeń 16, 1999	27	6	0	Auckland FC	Australia
OBROŃCY
2	DF	Tim Payne	Styczeń 10, 1994	32	51	3	Wellington Phoenix	Australia
3	DF	Francis de Vries	Listopad 28, 1994	31	20	1	Auckland FC	Australia
4	DF	Tyler Bindon	Styczeń 27, 2005	21	25	3	Sheffield United	Anglia
5	DF	Michael Boxall	Sierpień 18, 1988	37	63	1	Minnesota United FC	USA
13	DF	Liberato Cacace	Wrzesień 27, 2000	25	37	1	Wrexham	Anglia
15	DF	Nando Pijnaker	Luty 25, 1999	27	25	0	Auckland FC	Australia
16	DF	Finn Surman	Wrzesień 23, 2003	22	19	2	Portland Timbers	USA
24	DF	Callan Elliot	Lipiec 7, 1999	26	11	0	Auckland FC	Australia
26	DF	Tommy Smith	Marzec 31, 1990	36	56	2	Braintree Town	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Joe Bell	Kwiecień 27, 1999	27	32	1	Viking	Norwegia
7	MF	Matthew Garbett	Kwiecień 13, 2002	24	37	5	Peterborough United	Anglia
8	MF	Marko Stamenić	Luty 19, 2002	24	39	3	Swansea City	Anglia
9	FW	Chris Wood	Grudzień 7, 1991	34	90	45	Nottingham Forest	Anglia
10	MF	Sarpreet Singh	Luty 20, 1999	27	28	3	Wellington Phoenix	Australia
11	MF	Elijah Just	Maj 1, 2000	26	44	9	Motherwell	Szkocja
14	MF	Alex Rufer	Czerwiec 12, 1996	29	26	0	Wellington Phoenix	Australia
17	FW	Kosta Barbarouses	Luty 19, 1990	36	76	10	Western Sydney Wanderers	Australia
18	FW	Ben Waine	Czerwiec 11, 2001	25	31	9	Port Vale	Anglia
19	MF	Ben Old	Sierpień 13, 2002	23	24	2	Saint-Étienne	Francja
20	MF	Callum McCowatt	Kwiecień 30, 1999	27	32	4	Silkeborg	Dania
21	FW	Jesse Randall	Sierpień 19, 2002	23	11	2	Auckland FC	Australia
23	MF	Ryan Thomas	Grudzień 20, 1994	31	25	3	PEC Zwolle	Holandia
25	MF	Lachlan Bayliss	Lipiec 24, 2002	23	4	0	Newcastle Jets	Australia

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
14	15 czerwca	Belgia	Egipt	Seattle	21:00:00	TVP1
16	16 czerwca	Iran	Nowa Zelandia	Los Angeles	03:00:00	TVP1
38	21 czerwca	Belgia	Iran	Los Angeles	21:00:00	TVP1
40	22 czerwca	Nowa Zelandia	Egipt	Vancouver	03:00:00	TVP1
65	27 czerwca	Egipt	Iran	Seattle	05:00:00	TVP SPORT
66	27 czerwca	Nowa Zelandia	Belgia	Vancouver	05:00:00	TVP2

Moje typy: 1 Belgia, 2 Egipt, 3 Iran, 4 Nowa Zelandia 

---

 

Grupa H
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Hiszpania

Urugwaj

Arabia Saudyjska

Republika Zielonego Przylądka

 

Grupa H należy do grona tych grup, których zwycięzcy nie mogą mówić o szczególnym szczęściu w turniejowej drabince. Lider tej grupy już w pierwszym meczu fazy pucharowej trafi bowiem na zespół, który zajmie drugie miejsce w grupie J.

 

 

HISZPANIA - trener Luis de la Fuente

 

Największym faworytem grupy H jest bez wątpienia reprezentacja Hiszpanii. Aktualni mistrzowie Europy nie powinni mieć większych problemów z wyprzedzeniem pozostałych uczestników grupy, a ich ambicje sięgają znacznie dalej niż sam awans do fazy pucharowej. La Furia Roja należy dziś do ścisłego grona kandydatów do zdobycia mistrzostwa świata i obok kilku innych potęg wymieniana jest wśród głównych pretendentów do końcowego triumfu.

Ciekawostką jest fakt, że w kadrze Hiszpanii nie znalazł się ani jeden zawodnik Realu Madryt. To sytuacja bez precedensu w nowoczesnej historii reprezentacji i doskonale pokazuje, jak zmieniła się struktura hiszpańskiego futbolu. Jeszcze kilkanaście lat temu trudno było sobie wyobrazić kadrę narodową bez piłkarzy Królewskich, dziś jednak selekcjoner postawił na zawodników z innych klubów.

Przedmundialowe sparingi przyniosły mieszane odczucia. Z jednej strony Hiszpanie zgodnie z oczekiwaniami pokonali Serbię i Peru, potwierdzając swoją jakość. Z drugiej jednak strony nie udało im się wygrać z Egiptem i Irakiem, a oba spotkania zakończyły się remisami. Oczywiście pojedyncze wyniki meczów towarzyskich nie powinny być przeceniane, ale mogą stanowić interesujący punkt odniesienia przed rywalizacją z Arabią Saudyjską. Być może drużyny z regionu Bliskiego Wschodu rzeczywiście potrafią sprawiać Hiszpanom więcej problemów, niż wskazywałyby na to różnice w potencjale.

Kadra Hiszpanii pozostaje jednak imponująca. To zespół, który bardzo umiejętnie łączy młodość z doświadczeniem. O talencie Lamine'a Yamala czy Gaviego nie trzeba już nikogo przekonywać. Obaj mimo młodego wieku należą do najważniejszych postaci drużyny i są symbolem nowej generacji hiszpańskiego futbolu.

Jednocześnie reprezentacja może liczyć na liderów, którzy od lat funkcjonują na najwyższym poziomie. Rodri pozostaje jednym z najlepszych środkowych pomocników świata, Unai Simón gwarantuje spokój między słupkami, a Aymeric Laporte odpowiada za organizację gry defensywnej. Co ciekawe, spośród najważniejszych zawodników tylko Laporte przekroczył trzydziesty rok życia, co pokazuje, jak młoda, a jednocześnie dojrzała jest obecna kadra.

Wśród powołanych nie zabrakło także kilku niespodzianek. Selekcjoner zdecydował się zaufać Victorowi Muñozowi z Osasuny Pampeluna oraz Marcowi Pubillowi z Atlético Madryt. Obaj nie należeli do grona zawodników najczęściej wymienianych przez media przed ogłoszeniem kadry, ale ich obecność pokazuje, że sztab szkoleniowy szuka nie tylko uznanych nazwisk, lecz także piłkarzy mogących wnieść do zespołu świeżość i dodatkową energię.

Patrząc na potencjał kadry, doświadczenie zdobyte podczas ostatnich turniejów oraz jakość niemal każdej formacji, trudno nie zgodzić się z opinią, że Hiszpania jest jednym z głównych kandydatów do zdobycia mistrzostwa świata. Pytanie nie brzmi więc, czy wyjdzie z grupy, ale jak daleko będzie w stanie zajść w dalszej części turnieju.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	David Raya	Wrzesień 15, 1995	30	13	0	Arsenal	Anglia
13	GK	Joan Garcia	Maj 4, 2001	25	2	0	Barcelona	Hiszpania
23	GK	Unai Simón	Czerwiec 11, 1997	29	58	0	Athletic Bilbao	Hiszpania
OBROŃCY
2	DF	Marc Pubill	Czerwiec 20, 2003	22	2	0	Atlético Madrid	Hiszpania
3	DF	Álex Grimaldo	Wrzesień 20, 1995	30	14	0	Bayer Leverkusen	Niemcy
4	DF	Eric García	Styczeń 9, 2001	25	21	0	Barcelona	Hiszpania
5	DF	Marcos Llorente	Styczeń 30, 1995	31	24	0	Atlético Madrid	Hiszpania
12	DF	Pedro Porro	Wrzesień 13, 1999	26	18	0	Tottenham Hotspur	Anglia
14	DF	Aymeric Laporte	Maj 27, 1994	32	46	2	Athletic Bilbao	Hiszpania
22	DF	Pau Cubarsí	Styczeń 22, 2007	19	12	0	Barcelona	Hiszpania
24	DF	Marc Cucurella	Lipiec 22, 1998	27	24	1	Chelsea	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Mikel Merino	Czerwiec 22, 1996	29	43	10	Arsenal	Anglia
7	FW	Ferran Torres	Luty 29, 2000	26	57	24	Barcelona	Hiszpania
8	MF	Fabián Ruiz	Kwiecień 3, 1996	30	42	6	Paris Saint-Germain	Francja
9	MF	Gavi	Sierpień 5, 2004	21	30	5	Barcelona	Hiszpania
10	FW	Dani Olmo	Maj 7, 1998	28	50	12	Barcelona	Hiszpania
11	FW	Yéremy Pino	Październik 20, 2002	23	23	4	Crystal Palace	Anglia
15	MF	Álex Baena	Lipiec 20, 2001	24	17	2	Atlético Madrid	Hiszpania
16	MF	Rodri	Czerwiec 22, 1996	29	62	4	Manchester City	Anglia
17	FW	Nico Williams	Lipiec 12, 2002	23	30	6	Athletic Bilbao	Hiszpania
18	MF	Martín Zubimendi	Luty 2, 1999	27	26	3	Arsenal	Anglia
19	FW	Lamine Yamal	Lipiec 13, 2007	18	25	6	Barcelona	Hiszpania
20	MF	Pedri	Listopad 25, 2002	23	41	6	Barcelona	Hiszpania
21	FW	Mikel Oyarzabal	Kwiecień 21, 1997	29	53	25	Real Sociedad	Hiszpania
25	FW	Víctor Muñoz	Lipiec 13, 2003	22	2	1	Osasuna	Hiszpania
26	FW	Borja Iglesias	Styczeń 17, 1993	33	8	0	Celta Vigo	Hiszpania

 

 

REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA - trener Bubista

 

Republika Zielonego Przylądka była najmniejszym państwem, które zdołało wywalczyć awans na mistrzostwa świata – przynajmniej do momentu, gdy ten rekord odebrało jej Curaçao. Trudno jednak przypuszczać, by ktokolwiek na Wyspach Zielonego Przylądka szczególnie się tym przejmował. Sam awans na mundial pozostaje bowiem jednym z największych sukcesów w historii tamtejszego futbolu.

Kadra Kabowerdeńczyków, bo tak określa się obywateli tego państwa, wyróżnia się dużym doświadczeniem. W 26-osobowym składzie znajduje się aż jedenastu zawodników, którzy przekroczyli trzydziesty rok życia. Najstarszym z nich jest bramkarz Vozinha – żywa legenda reprezentacji i jeden z symboli jej największych sukcesów.

Do grona weteranów należą również 38-letni Stopira, który przez jedenaście lat występował na węgierskich boiskach, 36-letni napastnik Ryan Mendes oraz 35-letni Garry Rodrigues. Dla wielu z nich mundial będzie prawdopodobnie ostatnią wielką imprezą reprezentacyjną, a zarazem pięknym zwieńczeniem długiej kariery w narodowych barwach.

W kadrze znalazło się także miejsce dla jednego debiutanta. Jest nim CJ dos Santos, bramkarz, który już w 2020 roku otrzymał powołanie do seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych. Ostatecznie nie doczekał się jednak debiutu i jego międzynarodowa kariera potoczyła się w innym kierunku. Szansę otrzymał dopiero w przedostatnim meczu towarzyskim Republiki Zielonego Przylądka przeciwko Serbii, gdzie zachował czyste konto i pozostawił po sobie bardzo dobre wrażenie.

Pozostaje pytanie, czy ten występ wystarczy, aby wywalczyć miejsce między słupkami podczas mundialu. Jeśli tak, los zatoczy ciekawy krąg – zawodnik, który nie zadebiutował dla reprezentacji USA, może wystąpić na mistrzostwach świata rozgrywanych między innymi właśnie na amerykańskich stadionach.

Warto również zwrócić uwagę na rodzinny wątek obecny w tej reprezentacji. W kadrze znajdują się bracia Duarte, którzy mają szansę wspólnie wystąpić podczas mundialu. Takie historie zawsze dodają turniejowi wyjątkowego uroku. Mundial to nie tylko walka o trofea i wielkie piłkarskie dramaty, ale również rodzinne opowieści, które na długo pozostają w pamięci kibiców. Być może bracia Duarte zapiszą kolejny rozdział tej historii, dołączając do grona rodzeństw, które wspólnie wystąpiły na najważniejszej piłkarskiej scenie świata.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Vozinha	Czerwiec 3, 1986	40	86	0	Chaves	Portugalia
12	GK	Márcio Rosa	Luty 23, 1997	29	10	0	Montana	Bułgaria
23	GK	CJ dos Santos	Sierpień 24, 2000	25	1	0	San Diego FC	USA
OBROŃCY
2	DF	Stopira	Maj 20, 1988	38	61	4	Torreense	Portugalia
3	DF	Diney	Styczeń 17, 1995	31	30	2	Al Bataeh	Zjednoczone Emiraty Arabskie
4	DF	Roberto Lopes	Czerwiec 17, 1992	33	45	0	Shamrock Rovers	Irlandia
5	DF	Logan Costa	Kwiecień 1, 2001	25	27	0	Villarreal	Hiszpania
13	DF	Sidny Lopes Cabral	Wrzesień 18, 2002	23	9	3	Benfica	Portugalia
22	DF	Steven Moreira	Sierpień 13, 1994	31	19	0	Columbus Crew	USA
24	DF	Wagner Pina	Listopad 3, 2002	23	13	0	Trabzonspor	Turcja
25	DF	Kelvin Pires	Czerwiec 5, 2000	26	5	1	SJK	Finlandia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Kevin Pina	Styczeń 27, 1997	29	31	3	Krasnodar	Rosja
7	MF	Jovane Cabral	Czerwiec 14, 1998	27	26	2	Estrela Amadora	Portugalia
8	MF	João Paulo	Maj 26, 1998	28	41	1	FCSB	Rumunia
9	FW	Gilson Benchimol	Grudzień 29, 2001	24	22	6	Akron Tolyatti	Rosja
10	MF	Jamiro Monteiro	Listopad 23, 1993	32	54	5	PEC Zwolle	Holandia
11	MF	Garry Rodrigues	Listopad 27, 1990	35	59	9	Apollon Limassol	Cypr
14	MF	Deroy Duarte	Lipiec 4, 1999	26	30	0	Ludogorets Razgrad	Bułgaria
15	MF	Laros Duarte	Luty 28, 1997	29	13	1	Puskás Akadémia	Węgry
16	MF	Yannick Semedo	Grudzień 29, 1995	30	10	1	Farense	Portugalia
17	MF	Willy Semedo	Kwiecień 27, 1994	32	37	2	Omonia	Cypr
18	MF	Telmo Arcanjo	Czerwiec 21, 2001	24	15	1	Vitória de Guimarães	Portugalia
19	FW	Dailon Livramento	Maj 4, 2001	25	21	7	Casa Pia	Portugalia
20	FW	Ryan Mendes	Styczeń 8, 1990	36	97	22	Iğdır	Turcja
21	MF	Nuno da Costa	Luty 10, 1991	35	8	1	İstanbul Başakşehir	Turcja
26	MF	Hélio Varela	Maj 3, 2002	24	20	0	Maccabi Tel Aviv	Izrael

 

 

ARABIA SAUDYJSKA - trener Grek Goergios Donis

 

Arabia Saudyjska wywalczyła awans na mundial dopiero poprzez baraże międzykontynentalne, jednak sam sukces nie wystarczył, by uspokoić nastroje w krajowej federacji. Władze związku nie były zadowolone ze stylu gry prezentowanego przez zespół i zdecydowały się na zmianę selekcjonera. Posadę po raz drugi stracił Hervé Renard, który już wcześniej rozstawał się z reprezentacją w marcu 2023 roku.

Jego następcą został Giorgos Donis. Grecki szkoleniowiec objął drużynę dopiero w kwietniu tego roku, co oznacza, że otrzymał bardzo niewiele czasu na przygotowanie zespołu do najważniejszej imprezy piłkarskiej świata. Co prawda od kilku lat pracuje w Arabii Saudyjskiej i dobrze zna lokalne realia, ale nawet taka znajomość środowiska nie jest w stanie całkowicie zniwelować problemów wynikających z tak późnej zmiany trenera.

Paradoksalnie część tych problemów wynika z dynamicznego rozwoju saudyjskiej ligi. Saudi Pro League należy dziś do najbogatszych i najbardziej medialnych rozgrywek poza Europą. Do kraju trafiają zawodnicy o uznanych nazwiskach, co niewątpliwie podnosi poziom rywalizacji i zainteresowanie ligą. Jednocześnie jednak ogranicza to liczbę minut dostępnych dla rodzimych piłkarzy, którzy coraz częściej muszą walczyć o miejsce w składzie z zagranicznymi gwiazdami.

Dobrym przykładem jest sytuacja bramkarzy. Podstawowy golkiper reprezentacji, Nawaf Al-Aqidi, zmaga się obecnie z problemami zdrowotnymi. Dodatkowo w klubie przegrywa rywalizację z Portugalczykiem Bento, przez co jego liczba występów jest ograniczona. W efekcie między słupkami podczas mundialu może stanąć Mohammed Al-Owais, który na co dzień reprezentuje Al-Ula i występuje na drugim poziomie rozgrywkowym. Nie jest to idealna sytuacja dla reprezentacji przygotowującej się do starć z najlepszymi drużynami świata.

Na tym tle szczególnie wyróżnia się Saud Abdulhamid. Obrońca jest jedynym zawodnikiem obecnej kadry występującym poza granicami Arabii Saudyjskiej. Grając we francuskim Lens, zapisał się w historii jako pierwszy saudyjski piłkarz, który wystąpił na najwyższym poziomie ligowym we Francji. Jego doświadczenie zdobywane w europejskim futbolu może okazać się niezwykle cenne dla reprezentacji podczas mundialu.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Nawaf Al-Aqidi	Maj 10, 2000	26	22	0	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
21	GK	Mohammed Al-Owais	Październik 10, 1991	34	63	0	Al-Ula	Arabia Saudyjska
22	GK	Ahmed Al-Kassar	Maj 8, 1991	35	9	0	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
OBROŃCY
2	DF	Ali Majrashi	Październik 2, 1999	26	21	0	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
3	DF	Ali Lajami	Kwiecień 24, 1996	30	21	1	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
4	DF	Abdulelah Al-Amri	Styczeń 15, 1997	29	42	1	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
5	DF	Hassan Al-Tambakti	Luty 9, 1999	27	51	1	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
12	DF	Saud Abdulhamid	Lipiec 18, 1999	26	54	1	Lens	Francja
13	DF	Nawaf Boushal	Wrzesień 16, 1999	26	24	0	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
14	DF	Hassan Kadesh	Wrzesień 26, 1992	33	20	2	Al-Ittihad	Arabia Saudyjska
24	DF	Moteb Al-Harbi	Luty 20, 2000	26	12	0	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
25	DF	Jehad Thakri	Lipiec 21, 2001	24	7	0	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
26	DF	Mohammed Abu Al-Shamat	Sierpień 11, 2002	23	6	0	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Nasser Al-Dawsari	Grudzień 19, 1998	27	43	0	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
7	MF	Musab Al-Juwayr	Czerwiec 20, 2003	22	34	6	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
8	FW	Ayman Yahya	Maj 14, 2001	25	26	0	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
9	FW	Firas Al-Buraikan	Maj 14, 2000	26	69	15	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
10	FW	Salem Al-Dawsari	Sierpień 19, 1991	34	109	27	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
11	FW	Saleh Al-Shehri	Listopad 1, 1993	32	55	18	Al-Ittihad	Arabia Saudyjska
15	MF	Abdullah Al-Khaibari	Sierpień 16, 1996	29	39	0	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
16	MF	Ziyad Al-Johani	Listopad 11, 2001	24	12	0	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
17	FW	Khalid Al-Ghannam	Listopad 8, 2000	25	6	0	Al-Ettifaq	Arabia Saudyjska
18	MF	Alaa Al-Hejji	Grudzień 3, 1995	30	2	0	Neom	Arabia Saudyjska
19	FW	Abdullah Al-Hamdan	Wrzesień 13, 1999	26	49	12	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
20	FW	Sultan Mandash	Październik 17, 1994	31	6	2	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
23	MF	Mohamed Kanno	Wrzesień 22, 1994	31	76	8	Al-Hilal	Arabia Saudyjska

 

 

URUGWAJ - trener Argentyńczyk Marcelo Bielsa

 

Urugwaj może pochwalić się jednym z najbardziej cenionych trenerów na świecie. Marcelo Bielsa od początku swojej pracy nie pozostawiał żadnych wątpliwości co do tego, jaką filozofię futbolu zamierza wdrożyć w reprezentacji. Jego drużyna ma grać intensywnie, agresywnie i z wysokim pressingiem, nieustannie próbując narzucać rywalom własne warunki. To styl, który przez lata stał się znakiem rozpoznawczym argentyńskiego szkoleniowca.

 

Pozostaje jednak pytanie, czy taka filozofia okaże się skuteczna przeciwko zespołom doskonale radzącym sobie pod presją. Szczególnie interesująco zapowiadałoby się starcie z Hiszpanią, której zawodnicy od najmłodszych lat są szkoleni do gry pod pressingiem i szybkiego operowania piłką. Również Arabia Saudyjska coraz częściej pokazuje, że pod względem przygotowania taktycznego i fizycznego potrafi rywalizować na wysokim poziomie. W takich meczach agresywny styl Urugwaju może być zarówno ogromnym atutem, jak i źródłem problemów.

Jedno jest pewne – Bielsa ma do dyspozycji bardzo solidny materiał piłkarski. Federico Valverde, Ronald Araújo, Rodrigo Bentancur, Manuel Ugarte czy José María Giménez to zawodnicy występujący w czołowych klubach Europy i należący do ścisłej światowej czołówki na swoich pozycjach. Dzięki nim Urugwaj pozostaje zespołem niezwykle trudnym do pokonania, łączącym południowoamerykański charakter z europejską jakością.

Z polskiej perspektywy szczególnie ciekawą postacią jest Rodrigo Zalazar. Pomocnik ma za sobą krótki epizod w Koronie Kielce, który trudno uznać za przełomowy. W dziewięciu występach nie zdobył bramki i nie pozostawił po sobie większego śladu. Jego późniejsza kariera potoczyła się jednak zupełnie inaczej.

Po udanym sezonie w Bradze Zalazar stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych zawodników portugalskiej ligi. Według medialnych doniesień Sporting Lizbona jest gotowy zapłacić za niego około 30 milionów euro, co uczyniłoby go jednym z najdroższych transferów w historii klubu. Taka kwota najlepiej pokazuje, jak ogromny postęp zrobił od czasu występów na polskich boiskach.

Mundial może być dla niego kolejną okazją do udowodnienia swojej wartości. Jeśli otrzyma odpowiednią liczbę minut i wykorzysta swoją szansę, może nie tylko pomóc reprezentacji Urugwaju, ale również ostatecznie potwierdzić, że należy do grona piłkarzy gotowych na kolejny krok w karierze. Czy Rodrigo Zalazar stanie się jednym z bohaterów turnieju? Odpowiedź poznamy już na boisku.

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Sergio Rochet	Marzec 23, 1993	33	35	0	Internacional	Brazylia
12	GK	Santiago Mele	Wrzesień 6, 1997	28	8	0	Monterrey	Meksyk
23	GK	Fernando Muslera	Czerwiec 16, 1986	39	134	0	Estudiantes	Argentyna
OBROŃCY
2	DF	José María Giménez	Styczeń 20, 1995	31	99	8	Atlético Madrid	Hiszpania
3	DF	Sebastián Cáceres	Sierpień 18, 1999	26	24	0	América	Meksyk
4	DF	Ronald Araújo	Marzec 7, 1999	27	27	1	Barcelona	Hiszpania
13	DF	Guillermo Varela	Marzec 24, 1993	33	28	0	Flamengo	Brazylia
16	DF	Mathías Olivera	Październik 31, 1997	28	35	2	Napoli	Włochy
17	DF	Matías Viña	Listopad 9, 1997	28	43	1	River Plate	Argentyna
24	DF	Santiago Bueno	Listopad 9, 1998	27	8	0	Wolverhampton Wanderers	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Manuel Ugarte	Kwiecień 11, 2001	25	36	1	Manchester United	Anglia
6	MF	Rodrigo Bentancur	Czerwiec 25, 1997	28	74	3	Tottenham Hotspur	Anglia
7	MF	Nicolás de la Cruz	Czerwiec 1, 1997	29	34	5	Flamengo	Brazylia
8	MF	Federico Valverde	Lipiec 22, 1998	27	73	9	Real Madrid	Hiszpania
9	FW	Darwin Núñez	Czerwiec 24, 1999	26	38	13	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
10	MF	Giorgian de Arrascaeta	Czerwiec 1, 1994	32	60	13	Flamengo	Brazylia
11	FW	Facundo Pellistri	Grudzień 20, 2001	24	39	2	Panathinaikos	Grecja
14	MF	Agustín Canobbio	Październik 1, 1998	27	15	1	Fluminense	Brazylia
15	MF	Emiliano Martínez	Sierpień 17, 1999	26	10	0	Palmeiras	Brazylia
18	FW	Brian Rodríguez	Maj 20, 2000	26	32	4	América	Meksyk
19	FW	Rodrigo Aguirre	Październik 1, 1994	31	10	3	UANL	Meksyk
20	MF	Maximiliano Araújo	Luty 15, 2000	26	28	3	Sporting CP	Portugalia
21	FW	Federico Viñas	Czerwiec 30, 1998	27	11	2	Oviedo	Hiszpania
22	MF	Joaquín Piquerez	Sierpień 24, 1998	27	19	0	Palmeiras	Brazylia
25	MF	Juan Manuel Sanabria	Marzec 29, 2000	26	5	1	Real Salt Lake	USA
26	MF	Rodrigo Zalazar	Sierpień 12, 1999	26	8	2	Braga	Portugalia

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
13	15 czerwca	Hiszpania	Republika Zielonego Przylądka	Atlanta	18:00:00	TVP2
15	16 czerwca	Arabia Saudyjska	Urugwaj	Miami	00:00:00	TVP2
37	21 czerwca	Hiszpania	Arabia Saudyjska	Atlanta	18:00:00	TVP2
39	22 czerwca	Urugwaj	Republika Zielonego Przylądka	Miami	00:00:00	TVP2
63	27 czerwca	Republika Zielonego Przylądka	Arabia Saudyjska	Houston	02:00:00	TVP SPORT
64	27 czerwca	Urugwaj	Hiszpania	Guadalajara	02:00:00	TVP1

Moje Typy: 1 Hiszpania, 2 Urugwaj, 3 Arabia Saudyjska, 4 Republika Zielonego Przylądka

 

---

 

Grupa I
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Francja

Senegal

Norwegia

Irak (jako zespół z barażu)

 

Grupa I zapowiada się jako jedna z najbardziej wyrównanych i najciekawszych na całym turnieju. Niewykluczone, że o końcowej kolejności zdecydują nie tylko punkty zdobyte w bezpośrednich starciach, ale również bilans bramkowy. Różnice pomiędzy czołowymi zespołami wydają się na tyle niewielkie, że każdy gol może mieć znaczenie w walce o awans i korzystniejsze rozstawienie w fazie pucharowej.

Jednocześnie jest to grupa, w której znajduje się jeden z głównych kandydatów do zdobycia mistrzostwa świata. Jeśli nie do samego triumfu, to przynajmniej do miejsca w półfinale. Obok niego znalazły się także dwie reprezentacje, które eksperci bardzo często wymieniają w gronie potencjalnych czarnych koni turnieju. To zespoły posiadające wystarczająco dużo jakości, by sprawić niespodziankę i pokrzyżować szyki największym faworytom.

Na tle tej trójki zdecydowanie najsłabiej prezentuje się Irak. Reprezentacja, która wywalczyła awans dopiero poprzez baraże kontynentalne, wydaje się odstawać zarówno pod względem jakości kadry, jak i doświadczenia od swoich grupowych rywali. Już sam awans na mundial można uznać za sukces, jednak trudno oczekiwać, by na tym etapie była w stanie realnie włączyć się do walki o czołowe miejsca.

 

FRANCJA - trener Didier Deschamps

 

Wicemistrzowie świata nie mieli większych problemów z wywalczeniem awansu na mundial. Francuzi zdominowali swoją grupę eliminacyjną, wygrywając pięć z sześciu spotkań. Punkty stracili jedynie na trudnym terenie w Islandii, gdzie musieli zadowolić się remisem.

Równie dobrze wyglądały ich przygotowania do turnieju. Zwycięstwo na wyjeździe z Brazylią oraz wygrane z Kolumbią i Irlandią Północną potwierdziły wysoką formę Les Bleus. Owszem, przydarzyła się porażka z Wybrzeżem Kości Słoniowej, ale warto pamiętać, że decydujące bramki Francuzi stracili już po przerwie, gdy na boisku zabrakło kilku podstawowych zawodników. Sam wynik może robić wrażenie, jednak po głębszej analizie trudno uznać go za sygnał poważniejszych problemów.

Didier Deschamps po raz kolejny udowodnił, jak ogromnym bogactwem dysponuje francuski futbol. W domu zostali między innymi Eduardo Camavinga i Benjamin Pavard, a do kadry nie załapali się także Kingsley Coman, Khéphren Thuram czy Randal Kolo Muani. Gdy zawodnicy tej klasy nie mieszczą się w 26-osobowej kadrze, najlepiej pokazuje to skalę możliwości reprezentacji Francji. Tym bardziej że w składzie znajdują się piłkarze pokroju Michaela Olise, który ma za sobą znakomity sezon i coraz odważniej zaznacza swoją pozycję w drużynie narodowej.

Szczególną uwagę warto zwrócić na Kyliana Mbappé. Kapitan Francuzów ma szansę już podczas tego mundialu zbliżyć się do jednego z najbardziej prestiżowych rekordów w historii piłki nożnej. Celem jest oczywiście dorobek Miroslava Klose, który pozostaje najskuteczniejszym strzelcem w dziejach mistrzostw świata. Biorąc pod uwagę, że Mbappé ma dopiero 26 lat, wydaje się niemal pewne, że wcześniej czy później pobije ten rekord. Pytanie brzmi jedynie, czy dokona tego już podczas tegorocznego turnieju. Aby tak się stało, potrzebuje jeszcze pięciu trafień. To dużo, ale dla zawodnika jego klasy z pewnością nie jest to zadanie niewykonalne.

Ciekawym wątkiem pozostaje również sytuacja braci Hernándezów. Theo i Lucas od lat należą do najważniejszych postaci reprezentacji Francji, jednak mundial nie był dla nich dotąd łaskawy. W 2022 roku kontuzja jednego z nich sprawiła, że że drugi musiał go zmienić. 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Brice Samba	Kwiecień 25, 1994	32	4	0	Rennes	Francja
16	GK	Mike Maignan	Lipiec 3, 1995	30	40	0	Milan	Włochy
23	GK	Robin Risser	Grudzień 2, 2004	21	0	0	Lens	Francja
OBROŃCY
2	DF	Malo Gusto	Maj 19, 2003	23	11	0	Chelsea	Anglia
3	DF	Lucas Digne	Lipiec 20, 1993	32	58	0	Aston Villa	Anglia
4	DF	Dayot Upamecano	Październik 27, 1998	27	38	2	Bayern Munich	Niemcy
5	DF	Jules Koundé	Listopad 12, 1998	27	48	0	Barcelona	Hiszpania
15	DF	Ibrahima Konaté	Maj 25, 1999	27	28	0	Liverpool	Anglia
17	DF	William Saliba	Marzec 24, 2001	25	32	0	Arsenal	Anglia
19	DF	Théo Hernandez	Październik 6, 1997	28	44	2	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
21	DF	Lucas Hernandez	Luty 14, 1996	30	42	0	Paris Saint-Germain	Francja
26	DF	Maxence Lacroix	Kwiecień 6, 2000	26	4	0	Crystal Palace	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Manu Koné	Maj 17, 2001	25	14	0	Roma	Włochy
7	FW	Ousmane Dembélé	Maj 15, 1997	29	59	7	Paris Saint-Germain	Francja
8	MF	Aurélien Tchouaméni	Styczeń 27, 2000	26	46	3	Real Madrid	Hiszpania
9	FW	Marcus Thuram	Sierpień 6, 1997	28	34	3	Inter Milan	Włochy
10	FW	Kylian Mbappé	Grudzień 20, 1998	27	98	56	Real Madrid	Hiszpania
11	FW	Michael Olise	Grudzień 12, 2001	24	17	7	Bayern Munich	Niemcy
12	FW	Bradley Barcola	Wrzesień 2, 2002	23	20	3	Paris Saint-Germain	Francja
13	MF	N'Golo Kanté	Marzec 29, 1991	35	69	2	Fenerbahçe	Turcja
14	MF	Adrien Rabiot	Kwiecień 3, 1995	31	59	7	Milan	Włochy
18	MF	Warren Zaïre-Emery	Marzec 8, 2006	20	11	1	Paris Saint-Germain	Francja
20	FW	Désiré Doué	Czerwiec 3, 2005	21	7	2	Paris Saint-Germain	Francja
22	FW	Jean-Philippe Mateta	Czerwiec 28, 1997	28	4	2	Crystal Palace	Anglia
24	MF	Rayan Cherki	Sierpień 17, 2003	22	7	2	Manchester City	Anglia
25	MF	Maghnes Akliouche	Luty 25, 2002	24	9	1	Monaco	Francja

 

 

SENEGAL - Pape Thiaw

 

Senegal można nazwać „moralnym” zwycięzcą ostatniego Pucharu Narodów Afryki. Na boisku to właśnie Lwy Terangi okazały się najlepsze, zdobywając decydującą bramkę w dogrywce finału. Ostatecznie jednak triumf został im odebrany po kontrowersyjnej decyzji władz afrykańskiego futbolu. Powodem miało być zbyt długie opuszczenie boiska przez cały zespół w ramach protestu, co zostało uznane za naruszenie regulaminu i zakończyło się przyznaniem walkowera. Senegalczycy nie pogodzili się z tym werdyktem i złożyli odwołanie, dlatego sprawa wciąż budzi ogromne emocje.

Zresztą cały turniej pozostawił po sobie sporo kontrowersji. W opinii wielu obserwatorów gospodarze z Maroka mogli liczyć na wyjątkowo przychylne traktowanie, co tylko podsyciło dyskusję wokół ostatecznych rozstrzygnięć.

Jeśli jednak spojrzymy wyłącznie na kwestie sportowe, Senegal przez większą część ostatnich miesięcy prezentował się bardzo solidnie. Dobrą postawę na mistrzostwach kontynentu potwierdziły marcowe zwycięstwa nad Peru i Gambią. Im bliżej mundialu, tym jednak pojawiało się więcej znaków zapytania. Porażka ze Stanami Zjednoczonymi oraz bezbramkowy remis z Arabią Saudyjską nie są wynikami, które mogły uspokoić kibiców. Być może był to jedynie efekt eksperymentów taktycznych, a być może sygnał, że w drużynie pojawiły się problemy wymagające szybkiego rozwiązania.

Wiele wskazuje jednak na to, że selekcjoner nie zamierza rezygnować ze swojego ofensywnego stylu gry. Senegal najprawdopodobniej pozostanie przy ustawieniu z trzema napastnikami, bo trudno znaleźć argumenty za zmianą systemu, gdy do dyspozycji ma takich zawodników jak Iliman Ndiaye, Ismaïla Sarr, Sadio Mané czy Nicolas Jackson. To formacja, która może sprawić problemy każdej defensywie na świecie.

Warto również zwrócić uwagę na młodsze pokolenie reprezentantów. Jednym z najbardziej interesujących nazwisk jest Ibrahim Mbaye z Paris Saint-Germain. Co prawda w Lidze Mistrzów otrzymywał niewiele okazji do gry, ale w Ligue 1 pojawił się na boisku aż 24 razy, notując trzy gole i dwie asysty. Jeszcze większe wrażenie robi fakt, że ma zaledwie 18 lat.

Równie młody jest Bara Sapoko Ndiaye, drugi osiemnastolatek w senegalskiej kadrze. Formalnie jest zawodnikiem Bayernu Monachium, choć w rzeczywistości przebywał tam jedynie na wypożyczeniu z gambijskiego Gambinos Stars. Trudno spodziewać się, by podczas mundialu odegrał znaczącą rolę, ale sam fakt znalezienia się w kadrze pokazuje, jak duży potencjał dostrzegają w nim trenerzy. Pozostaje pytanie, czy Bayern zdecyduje się zatrzymać go na stałe, czy może jego talent skusi inny europejski klub.

Jedno jest pewne – Senegal, jak zwykle, przyjeżdża na mundial z dużymi ambicjami, mieszanką doświadczenia i młodości oraz ofensywą, która może być jedną z najgroźniejszych spośród wszystkich afrykańskich reprezentacji.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Yehvann Diouf	Listopad 16, 1999	26	2	0	Nice	Francja
16	GK	Édouard Mendy	Marzec 1, 1992	34	56	0	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
23	GK	Mory Diaw	Czerwiec 22, 1993	32	5	0	Le Havre	Francja
OBROŃCY
2	DF	Mamadou Sarr	Sierpień 29, 2005	20	7	0	Chelsea	Anglia
3	DF	Kalidou Koulibaly	Czerwiec 20, 1991	34	102	2	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
4	DF	Abdoulaye Seck	Czerwiec 4, 1992	34	22	4	Maccabi Haifa	Izrael
14	DF	Ismail Jakobs	Sierpień 17, 1999	26	29	0	Galatasaray	Turcja
15	DF	Krépin Diatta	Luty 25, 1999	27	60	2	Monaco	Francja
19	DF	Moussa Niakhaté	Marzec 8, 1996	30	30	0	Lyon	Francja
24	DF	Antoine Mendy	Maj 27, 2004	22	6	0	Nice	Francja
25	DF	El Hadji Malick Diouf	Grudzień 29, 2004	21	19	1	West Ham United	Anglia
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Idrissa Gueye	Wrzesień 26, 1989	36	130	7	Everton	Anglia
6	MF	Pathé Ciss	Marzec 16, 1994	32	29	0	Rayo Vallecano	Hiszpania
7	FW	Assane Diao	Wrzesień 7, 2005	20	5	0	Como	Włochy
8	MF	Lamine Camara	Styczeń 1, 2004	22	32	7	Monaco	Francja
9	FW	Bamba Dieng	Marzec 23, 2000	26	22	2	Lorient	Francja
10	FW	Sadio Mané	Kwiecień 10, 1992	34	127	55	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
11	FW	Nicolas Jackson	Czerwiec 20, 2001	24	32	8	Bayern Munich	Niemcy
12	FW	Cherif Ndiaye	Styczeń 23, 1996	30	18	4	Samsunspor	Turcja
13	FW	Iliman Ndiaye	Marzec 6, 2000	26	39	4	Everton	Anglia
17	MF	Pape Matar Sarr	Wrzesień 14, 2002	23	39	4	Tottenham Hotspur	Anglia
18	FW	Ismaïla Sarr	Luty 25, 1998	28	82	19	Crystal Palace	Anglia
20	FW	Ibrahim Mbaye	Styczeń 24, 2008	18	10	3	Paris Saint-Germain	Francja
21	MF	Habib Diarra	Styczeń 3, 2004	22	20	4	Sunderland	Anglia
22	MF	Bara Sapoko Ndiaye	Grudzień 31, 2007	18	1	0	Bayern Munich	Niemcy
26	MF	Pape Gueye	Styczeń 24, 1999	27	41	5	Villarreal	Hiszpania

 

 

NORWEGIA - trener Stale Solbaken

 

Norwegowie zwrócili na siebie uwagę jeszcze przed rozpoczęciem turnieju. Podczas oficjalnej sesji zdjęciowej zapozowali niczym prawdziwi wikingowie, podkreślając swoją tożsamość i nawiązując do skandynawskich korzeni. 

Mówisz „Norwegia” – myślisz „Erling Haaland”. To naturalne skojarzenie, ale jednocześnie bardzo niesprawiedliwe wobec reszty zespołu. Owszem, napastnik Manchesteru City jest największą gwiazdą kadry, jednak wokół niego zgromadzono grupę zawodników o ogromnych umiejętnościach. Martin Ødegaard od lat należy do najlepszych rozgrywających Premier League, Antonio Nusa uchodzi za jeden z największych talentów europejskiego futbolu, Andreas Schjelderup rozwija się z każdym kolejnym sezonem, a Alexander Sørloth regularnie udowadnia swoją wartość na najwyższym poziomie.

Nie sposób nie zauważyć, że większość największych gwiazd Norwegii to zawodnicy ofensywni. Kierunek rozwoju tej reprezentacji jest więc oczywisty – atakować, kreować sytuacje i wykorzystywać ogromny potencjał w przednich formacjach. Problem w tym, że przedmundialowe sparingi pokazały, iż nawet najlepiej naoliwioną ofensywną maszynę można skutecznie zatrzymać.

Holandia pozwoliła Norwegom zdobyć tylko jedną bramkę, wygrywając 2:1. Maroko również znalazło sposób na ograniczenie ich atutów, remisując 1:1. Jeszcze lepiej poradzili sobie Szwajcarzy, którzy całkowicie zneutralizowali skandynawski atak i zakończyli spotkanie bezbramkowym remisem. Tylko Szwecja nie potrafiła znaleźć odpowiedzi na ofensywne możliwości rywali, przegrywając po meczu, w którym Norwegowie zdobyli trzy gole i momentami dominowali na boisku.

Z drugiej strony te wyniki można interpretować również w bardziej optymistyczny sposób. Być może sztab szkoleniowy świadomie pracował nad poprawą organizacji gry defensywnej, nawet kosztem widowiskowości. Jeśli efektem ma być nieco mniej zdobywanych bramek, ale jednocześnie większa stabilność i skuteczność w najważniejszych momentach, może okazać się, że właśnie w tym kierunku prowadzi droga do sukcesu.

Bo choć Norwegia kojarzy się przede wszystkim z efektownym futbolem i ofensywnymi gwiazdami, wielkie turnieje zwykle wygrywają drużyny potrafiące znaleźć odpowiednią równowagę między atakiem a obroną. Jeśli Norwegowie zdołają ją osiągnąć, mogą okazać się znacznie groźniejsi, niż wielu się dziś wydaje.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Ørjan Nyland	Wrzesień 10, 1990	35	71	0	Sevilla	Hiszpania
12	GK	Sander Tangvik	Listopad 29, 2002	23	0	0	Hamburger SV	Niemcy
13	GK	Egil Selvik	Lipiec 30, 1997	28	7	0	Watford	Anglia
OBROŃCY
3	DF	Kristoffer Ajer	Kwiecień 17, 1998	28	52	2	Brentford	Anglia
4	DF	Leo Østigård	Listopad 28, 1999	26	38	1	Genoa	Włochy
5	DF	David Møller Wolfe	Kwiecień 23, 2002	24	22	1	Wolverhampton Wanderers	Anglia
15	DF	Fredrik André Bjørkan	Sierpień 21, 1998	27	21	1	Bodø/Glimt	Norwegia
16	DF	Marcus Holmgren Pedersen	Lipiec 16, 2000	25	32	0	Torino	Włochy
17	DF	Torbjørn Heggem	Styczeń 12, 1999	27	15	0	Bologna	Włochy
24	DF	Sondre Langås	Luty 2, 2001	25	3	0	Derby County	Anglia
25	DF	Henrik Falchener	Maj 8, 2003	23	1	0	Viking	Norwegia
POMOCNICY I NAPASTNICY
2	MF	Morten Thorsby	Maj 5, 1996	30	31	0	Cremonese	Włochy
6	MF	Patrick Berg	Listopad 24, 1997	28	43	0	Bodø/Glimt	Norwegia
7	FW	Alexander Sørloth	Grudzień 5, 1995	30	72	26	Atlético Madrid	Hiszpania
8	MF	Sander Berge	Luty 14, 1998	28	66	1	Fulham	Anglia
9	FW	Erling Haaland	Lipiec 21, 2000	25	50	55	Manchester City	Anglia
10	MF	Martin Ødegaard	Grudzień 17, 1998	27	68	5	Arsenal	Anglia
11	FW	Jørgen Strand Larsen	Luty 6, 2000	26	28	6	Crystal Palace	Anglia
14	MF	Fredrik Aursnes	Grudzień 10, 1995	30	22	1	Benfica	Portugalia
18	MF	Kristian Thorstvedt	Marzec 13, 1999	27	37	4	Sassuolo	Włochy
19	MF	Thelo Aasgaard	Maj 2, 2002	24	8	5	Rangers	Szkocja
20	FW	Antonio Nusa	Kwiecień 17, 2005	21	24	8	RB Leipzig	Niemcy
21	MF	Andreas Schjelderup	Czerwiec 1, 2004	22	12	1	Benfica	Portugalia
22	MF	Oscar Bobb	Lipiec 12, 2003	22	20	2	Fulham	Anglia
23	MF	Jens Petter Hauge	Październik 12, 1999	26	15	1	Bodø/Glimt	Norwegia
26	FW	Julian Ryerson	Listopad 17, 1997	28	43	1	Borussia Dortmund	Niemcy

 

 

IRAK - trener Australijczyk Graham Arnold

 

Irak wydaje się najsłabszą drużyną w grupie I, a być może również jedną z najsłabszych reprezentacji spośród wszystkich uczestników mundialu. Sam awans na turniej można uznać za duży sukces, jednak patrząc na potencjał kadry, wyniki ostatnich spotkań i poziom grupowych rywali, trudno znaleźć wiele argumentów przemawiających za tym, że Irakijczycy będą w stanie realnie włączyć się do walki o awans.

Mimo to polscy kibice mogą mieć kilka powodów, by spoglądać na tę reprezentację z sympatią. Po pierwsze, futbol od zawsze lubi historie outsiderów, a trudno znaleźć drużynę, której eksperci dawaliby mniejsze szanse na sukces. Po drugie, w kadrze Iraku znalazło się dwóch zawodników dobrze znanych z boisk Ekstraklasy – Husein Ali z Pogoni Szczecin oraz Amir Al-Ammari z Cracovii. Dla kibiców śledzących polską ligę będą to nazwiska, na które warto zwrócić uwagę podczas turnieju.

Jeżeli szukać powodów do optymizmu, można wskazać remis z Hiszpanią w jednym z meczów towarzyskich. Trzeba jednak uczciwie zaznaczyć, że był to sparing, w którym oba zespoły dokonały aż jedenastu zmian, przez co trudno wyciągać z tego rezultatu daleko idące wnioski. Mimo wszystko sam fakt, że Irak potrafił przeciwstawić się jednej z najsilniejszych reprezentacji świata, może być dla zawodników źródłem pewności siebie.

Znacznie mniej optymistycznie wyglądają jednak pozostałe wyniki. Ostatni sprawdzian przed mundialem zakończył się porażką 0:2 z Wenezuelą, a jedynym zwycięstwem odniesionym przez Irak w 2026 roku pozostaje skromna wygrana 1:0 z Andorą. Nie są to rezultaty, które pozwalają z dużą wiarą patrzeć w przyszłość.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Fahad Talib	Październik 21, 1994	31	21	0	Al-Talaba	Irak
12	GK	Jalal Hassan	Maj 18, 1991	35	101	0	Al-Zawraa	Irak
22	GK	Ahmed Basil	Sierpień 19, 1996	29	15	0	Al-Shorta	Irak
OBROŃCY
2	DF	Rebin Sulaka	Kwiecień 12, 1992	34	55	1	Port	Tajlanida
3	DF	Hussein Ali	Marzec 1, 2002	24	26	1	Pogoń Szczecin	Polska
4	DF	Zaid Tahseen	Styczeń 29, 2001	25	27	1	Pakhtakor	Uzbekistan
5	DF	Akam Hashim	Sierpień 16, 1998	27	13	1	Al-Zawraa	Irak
6	DF	Manaf Younis	Listopad 16, 1996	29	33	1	Al-Shorta	Irak
15	DF	Ahmed Yahya	Lipiec 1, 1995	30	6	0	Al-Shorta	Irak
23	DF	Merchas Doski	Grudzień 7, 1999	26	31	1	Viktoria Plzeň	Czechy
25	DF	Mustafa Saadoon	Maj 25, 2001	25	16	0	Al-Shorta	Irak
26	DF	Frans Putros	Lipiec 14, 1993	32	27	0	Persib	Indonezja
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	MF	Youssef Amyn	Sierpień 21, 2003	22	26	2	AEK Larnaca	Cypr
8	MF	Ibrahim Bayesh	Maj 1, 2000	26	75	8	Al Dhafra	Zjednoczone Emiraty Arabskie
9	FW	Ali Al-Hamadi	Marzec 1, 2002	24	19	5	Luton Town	Anglia
10	FW	Mohanad Ali	Czerwiec 20, 2000	25	71	27	Dibba	Zjednoczone Emiraty Arabskie
11	FW	Ahmed Qasem	Lipiec 12, 2003	22	2	0	Nashville SC	USA
13	FW	Ali Yousif	Styczeń 19, 1996	30	6	1	Al-Talaba	Irak
14	MF	Zidane Iqbal	Kwiecień 27, 2003	23	24	2	Utrecht	Holandia
16	MF	Amir Al-Ammari	Lipiec 27, 1997	28	50	3	Cracovia	Polska
17	FW	Ali Jasim	Styczeń 20, 2004	22	36	2	Al-Najma	Arabia Saudyjska
18	FW	Aymen Hussein	Marzec 22, 1996	30	94	33	Al-Karma	Irak
19	MF	Kevin Yakob	Październik 10, 2000	25	8	0	AGF	Dania
20	MF	Aimar Sher	Grudzień 20, 2002	23	6	0	Sarpsborg 08	Norwegia
21	FW	Marko Farji	Marzec 16, 2004	22	11	0	Venezia	Włochy
24	MF	Zaid Ismail	Styczeń 3, 2002	24	6	0	Al-Talaba	Irak

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
17	16 czerwca	Francja	Senegal	Nowy York	21:00:00	TVP1
18	17 czerwca	Irak	Norwegia	Boston	00:00:00	TVP2
42	22 czerwca	Francja	Irak	Filadelfia	23:00:00	TVP1
43	23 czerwca	Norwegia	Senegal	Nowy York	02:00:00	TVP1
61	26 czerwca	Norwegia	Francja	Boston	21:00:00	TVP1
62	26 czerwca	Senegal	Irak	Toronto	21:00:00	TVP SPORT

Moje Typy: 1 Francja, 2 Senegal, 3 Norwegia, 4 Irak

---

 

Grupa J
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Argentyna

Austria

Algieria

Jordania

 

Grupa J przez niektórych żartobliwie nazywana jest „grupą AAA”, ponieważ nazwy trzech z czterech reprezentacji rozpoczynają się właśnie na literę „A”. To oczywiście tylko ciekawostka, ale sama rywalizacja zapowiada się bardzo interesująco.

Najwięcej emocji powinno dostarczyć starcie o drugie i trzecie miejsce. Pierwsza lokata wydaje się natomiast niemal zarezerwowana dla aktualnych mistrzów świata – Argentyńczyków. Albicelestes dysponują największym potencjałem w grupie i wszystko wskazuje na to, że powinni bez większych problemów zameldować się w fazie pucharowej z pierwszego miejsca. Na drugim biegunie znajduje się Jordania. Dla tej reprezentacji sam awans na mundial jest historycznym osiągnięciem, ponieważ będzie to jej debiut na najważniejszej piłkarskiej imprezie świata. 

 

ARGENTYNA - trener Lionel Scaloni

 

Argentyna należy do ścisłego grona faworytów do zdobycia mistrzostwa świata. Trudno się temu dziwić, skoro w jej kadrze doświadczenie spotyka się z młodością w niemal idealnych proporcjach. Lionel Messi, Nicolás Otamendi, Nicolás Tagliafico, Emiliano Martínez czy Rodrigo De Paul to zawodnicy, którzy przeżyli już niemal wszystko, co piłka nożna ma do zaoferowania. Obok nich występują gracze młodszego pokolenia, ale już doskonale znający realia futbolu na najwyższym poziomie, jak Enzo Fernández czy Julián Álvarez. Nie brakuje również tych, którzy dopiero budują własną legendę w biało-błękitnych barwach – Nico Paz, Valentín Barco czy Giuliano Simeone marzą o tym, by dopisać kolejne rozdziały do historii Albiceleste.

Szczególnie interesująco prezentuje się duet Paz – Simeone. Obaj są synami byłych reprezentantów Argentyny. Diego Simeone nikomu przedstawiać nie trzeba – jako piłkarz i trener od lat pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci światowego futbolu. Ojcem Nico Paza jest natomiast Pablo Paz, który czternastokrotnie reprezentował Argentynę i znalazł się w kadrze na mundial w 1998 roku. Co ciekawe, podczas tamtego turnieju wystąpił w meczu przeciwko Chorwacji. Jeśli Nico Paz i Giuliano Simeone pojawią się razem na boisku podczas tego mundialu, możemy być świadkami wyjątkowej historii – być może po raz pierwszy na mistrzostwach świata wspólnie zagrają synowie dwóch reprezentantów, którzy wcześniej również dzielili murawę w narodowych barwach.

Jeżeli chodzi o formę sportową, trudno wyciągać jednoznaczne wnioski z wyników sparingów. Argentyna wygrała wszystkie mecze przygotowawcze, jednak poziom rywali nie należał do najwyższych. Mauretania, Zambia, Honduras czy Islandia to zespoły wyraźnie słabsze od tych, z którymi Albiceleste będą mierzyć się w fazie pucharowej. Zwycięstwa cieszą, ale nie dają pełnego obrazu możliwości drużyny.

Najwięcej uwagi kibiców skupia oczywiście Lionel Messi. Jeszcze na początku maja głównym tematem były rozważania, czy zdoła zdobyć cztery bramki potrzebne do poprawienia mundialowego dorobku Miroslava Klose. Dziś pytania są zupełnie inne. Po problemach zdrowotnych najważniejsze stało się to, czy kapitan Argentyny zdąży wrócić do pełni sił i wystąpić na turnieju. Jeśli tak się stanie, mundial może być dla niego okazją do rozegrania jubileuszowego, 200. meczu w reprezentacji. Sam ten fakt byłby kolejnym dowodem na niezwykłą karierę zawodnika, który od lat pozostaje symbolem argentyńskiego futbolu.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Juan Musso	Maj 6, 1994	32	4	0	Atlético Madrid	Hiszpania
12	GK	Gerónimo Rulli	Maj 20, 1992	34	7	0	Marseille	Francja
23	GK	Emiliano Martínez	Wrzesień 2, 1992	33	59	0	Aston Villa	Anglia
OBROŃCY
2	DF	Marcos Senesi	Maj 10, 1997	29	3	0	Bournemouth	Anglia
3	DF	Nicolás Tagliafico	Sierpień 31, 1992	33	76	1	Lyon	Francja
4	DF	Gonzalo Montiel	Styczeń 1, 1997	29	38	2	River Plate	Argentyna
6	DF	Lisandro Martínez	Styczeń 18, 1998	28	27	1	Manchester United	Anglia
13	DF	Cristian Romero	Kwiecień 27, 1998	28	50	3	Tottenham Hotspur	Anglia
19	DF	Nicolás Otamendi	Luty 12, 1988	38	131	8	Benfica	Portugalia
25	DF	Facundo Medina	Maj 28, 1999	27	8	0	Marseille	Francja
26	DF	Nahuel Molina	Kwiecień 6, 1998	28	58	1	Atlético Madrid	Hiszpania
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Leandro Paredes	Czerwiec 29, 1994	31	77	5	Boca Juniors	Argentyna
7	MF	Rodrigo De Paul	Maj 24, 1994	32	86	2	Inter Miami CF	USA
8	MF	Valentín Barco	Lipiec 23, 2004	21	3	1	Strasbourg	Francja
9	FW	Julián Alvarez	Styczeń 31, 2000	26	51	14	Atlético Madrid	Hiszpania
10	FW	Lionel Messi	Czerwiec 24, 1987	38	198	116	Inter Miami CF	USA
11	MF	Giovani Lo Celso	Kwiecień 9, 1996	30	66	4	Real Betis	Hiszpania
14	MF	Exequiel Palacios	Październik 5, 1998	27	39	0	Bayer Leverkusen	Niemcy
15	MF	Nicolás González	Kwiecień 6, 1998	28	50	6	Atlético Madrid	Hiszpania
16	FW	Thiago Almada	Kwiecień 26, 2001	25	15	4	Atlético Madrid	Hiszpania
17	FW	Giuliano Simeone	Grudzień 18, 2002	23	12	2	Atlético Madrid	Hiszpania
18	FW	Nico Paz	Wrzesień 8, 2004	21	8	1	Como	Włochy
20	MF	Alexis Mac Allister	Grudzień 24, 1998	27	45	6	Liverpool	Anglia
21	FW	José Manuel López	Grudzień 6, 2000	25	4	0	Palmeiras	Brazylia
22	FW	Lautaro Martínez	Sierpień 22, 1997	28	76	37	Inter Milan	Włochy
24	MF	Enzo Fernández	Styczeń 17, 2001	25	41	6	Chelsea	Anglia

 

 

AUSTRIA - trener Niemiec Ralf Ragnick

 

Jeżeli spojrzymy na wyniki osiągane przez Austrię w 2026 roku, trudno nie odnieść się do nich z dużym szacunkiem. Zwycięstwo 5:1 nad Ghaną, wygrana 1:0 z Koreą Południową oraz taki sam rezultat w meczu z Tunezją to rezultaty, które robią wrażenie. Tym bardziej że wszystkie te reprezentacje zakwalifikowały się na mundial i mogą okazać się rywalami na dalszych etapach turnieju.

Austria jest kolejnym przykładem drużyny, której siła nie wynika z obecności kilku światowych supergwiazd, lecz z jakości całego kolektywu. To zespół zbudowany z zawodników prezentujących bardzo wyrównany poziom, gdzie praktycznie nikt nie schodzi poniżej określonego standardu. Na wielkich turniejach taka stabilność często okazuje się równie cenna jak indywidualny geniusz.

Patrząc na kadrę, trudno znaleźć nazwiska regularnie pojawiające się na okładkach sportowych gazet. Jest Konrad Laimer, od lat solidny punkt Bayernu Monachium. Jest Paul Wanner, jeden z największych talentów niemieckojęzycznego futbolu, który przeszedł do historii jako drugi najmłodszy debiutant Bundesligi. Są również Kevin Danso i Nicolas Seiwald, odpowiadający za organizację gry defensywnej oraz równowagę w środku pola.

Żaden z nich nie jest jednak zawodnikiem, wokół którego buduje się marketingową narrację całej reprezentacji. Zamiast gwiazd Austria ma piłkarzy niezwykle rzetelnych, zdyscyplinowanych i konsekwentnych. I właśnie słowo „solidność” najlepiej oddaje charakter tej drużyny.

Nie należy spodziewać się po Austriakach fajerwerków czy widowiskowej gry pełnej indywidualnych popisów. To zespół, który bazuje na organizacji, współpracy i ogromnej dyscyplinie taktycznej. Potrafi cierpliwie realizować założenia, walczyć o każdy metr boiska i wygrywać mecze nawet wtedy, gdy nie prezentuje się efektownie. Na turniejach tej rangi takie cechy często okazują się bezcenne.

Warto również zwrócić uwagę na Carneya Chukwuemekę. Środkowy pomocnik Borussii Dortmund nie zawsze rozpoczyna mecze w podstawowym składzie i częściej pojawia się na boisku z ławki rezerwowych, jednak eksperci od kilku lat wskazują go jako zawodnika o bardzo dużym potencjale. Jeśli podczas mundialu otrzyma więcej minut, może stać się jednym z tych piłkarzy, których nazwisko po turnieju będzie znacznie głośniejsze niż przed jego rozpoczęciem.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Alexander Schlager	Luty 1, 1996	30	26	0	Red Bull Salzburg	Austria
12	GK	Florian Wiegele	Marzec 21, 2001	25	1	0	Viktoria Plzeň	Czechy
13	GK	Patrick Pentz	Styczeń 2, 1997	29	18	0	Brøndby	Dania
OBROŃCY
2	DF	David Affengruber	Marzec 19, 2001	25	1	0	Elche	Hiszpania
3	DF	Kevin Danso	Wrzesień 19, 1998	27	32	0	Tottenham Hotspur	Anglia
5	DF	Stefan Posch	Maj 14, 1997	29	52	5	Mainz 05	Niemcy
8	DF	David Alaba	Czerwiec 24, 1992	33	113	15	Real Madrid	Hiszpania
15	DF	Philipp Lienhart	Lipiec 11, 1996	29	41	3	SC Freiburg	Niemcy
16	DF	Phillipp Mwene	Styczeń 29, 1994	32	30	0	Mainz 05	Niemcy
23	DF	Marco Friedl	Marzec 16, 1998	28	11	0	Werder Bremen	Niemcy
25	DF	Michael Svoboda	Październik 15, 1998	27	4	0	Venezia	Włochy
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Xaver Schlager	Wrzesień 28, 1997	28	51	4	RB Leipzig	Niemcy
6	MF	Nicolas Seiwald	Maj 4, 2001	25	47	1	RB Leipzig	Niemcy
7	FW	Marko Arnautović	Kwiecień 19, 1989	37	133	47	Red Star Belgrade	Serbia
9	MF	Marcel Sabitzer	Marzec 17, 1994	32	98	26	Borussia Dortmund	Niemcy
10	MF	Florian Grillitsch	Sierpień 7, 1995	30	58	1	Braga	Portugalia
11	FW	Michael Gregoritsch	Kwiecień 18, 1994	32	75	24	FC Augsburg	Niemcy
14	FW	Saša Kalajdžić	Lipiec 7, 1997	28	22	4	LASK	Austria
17	MF	Carney Chukwuemeka	Październik 20, 2003	22	3	1	Borussia Dortmund	Niemcy
18	MF	Romano Schmid	Styczeń 27, 2000	26	34	3	Werder Bremen	Niemcy
19	MF	Dejan Ljubičić	8 październik 1997	28	9	1	Schalke 04	Niemcy
20	MF	Konrad Laimer	Maj 27, 1997	29	57	7	Bayern Munich	Niemcy
21	FW	Patrick Wimmer	Maj 30, 2001	25	30	1	VfL Wolfsburg	Niemcy
22	MF	Alexander Prass	Maj 26, 2001	25	19	0	TSG Hoffenheim	Niemcy
24	MF	Paul Wanner	Grudzień 23, 2005	20	3	0	PSV Eindhoven	Holandia
26	MF	Alessandro Schöpf	Luty 7, 1994	32	35	6	Wolfsberger AC	Austria

 

 

ALGIERIA - trener Szwajcar Vladimir Petkovic

 

Algieria i Austria w jednej grupie? Dla kibiców pamiętających historię mundiali to skojarzenie może być tylko jedno. Powraca bowiem wspomnienie mistrzostw świata z 1982 roku i jednego z najbardziej kontrowersyjnych meczów w dziejach futbolu.

W tamtym turnieju Algierczycy trafili do grupy z RFN, Austrią i Chile. Już na inaugurację sprawili ogromną sensację, pokonując reprezentację Niemiec Zachodnich. Później przegrali z Austrią, ale na zakończenie fazy grupowej pokonali Chile. Przed ostatnim spotkaniem grupy sytuacja była jasna – w meczu RFN z Austrią każdy wynik poza zwycięstwem Niemców 1:0 dawał Algierii awans do kolejnej rundy.

I właśnie wtedy padł rezultat, który do dziś budzi ogromne emocje. Niemcy wygrali dokładnie 1:0, a wynik ten premiował oba europejskie zespoły kosztem Algierczyków. Po szybkim golu obie drużyny praktycznie przestały ryzykować, a spotkanie przeszło do historii jako „hańba w Gijón” – jeden z najbardziej niesportowych meczów w historii mistrzostw świata. Skandal był tak duży, że FIFA zdecydowała się zmienić przepisy i od tamtej pory ostatnie mecze grupowe rozgrywane są równocześnie.

Jakże piękną klamrą mogłaby być sytuacja, w której 44 lata później Algieria pokonuje Austrię i tym samym komplikuje jej drogę do fazy pucharowej. Futbol uwielbia takie historie.

Przechodząc jednak do teraźniejszości, Algieria przyjeżdża na mundial z kilkoma poważnymi znakami zapytania. Największy z nich dotyczy obsady bramki. Owszem, w kadrze znajduje się Luca Zidane, syn legendarnego Zinedine'a Zidane'a, ale doświadczenie całej grupy bramkarzy jest bardzo ograniczone. Łącznie trzej golkiperzy powołani na mundial uzbierali zaledwie dziesięć występów w reprezentacji.

Sytuację dodatkowo skomplikowały problemy kadrowe. Podstawowy bramkarz podczas Pucharu Narodów Afryki doznał kontuzji, natomiast Alexis Guendouz, który przez długi czas był numerem jeden podczas kwalifikacji, stracił miejsce w klubie i ostatecznie nie znalazł się w kadrze na mundial. Wszystko wskazuje więc na to, że pozycja bramkarza może być największą słabością Lisów Pustyni.

Na szczęście dla Algierczyków ich największe atuty znajdują się znacznie dalej od własnej bramki.

W ofensywie nadal kluczową postacią pozostaje Riyad Mahrez, jeden z najbardziej rozpoznawalnych piłkarzy afrykańskiego futbolu ostatnich lat. Wspierać go będą między innymi Ibrahim Maza z Bayeru Leverkusen oraz Amine Gouiri z Olympique Marsylia. Szczególnie ten drugi jest ciekawą postacią – jeszcze kilka lat temu uchodził za jedną z największych gwiazd młodzieżowych reprezentacji Francji, zanim zdecydował się reprezentować kraj swoich korzeni.

Dodatkowych argumentów dostarczyły ostatnie mecze towarzyskie. Największe wrażenie zrobiło zwycięstwo nad Holandią odniesione podczas czerwcowego zgrupowania. Taki wynik pokazuje, że Algierii absolutnie nie wolno lekceważyć. To zespół, który potrafi wykorzystać błędy rywala i ukarać nawet teoretycznie silniejsze drużyny.

Powinni o tym pamiętać zwłaszcza Argentyńczycy. Cztery lata temu mistrzowie świata rozpoczęli turniej od sensacyjnej porażki i doskonale wiedzą, jak kosztowne może być zlekceważenie przeciwnika. Algieria z pewnością zrobi wszystko, by napisać kolejną niespodziewaną historię mundialową.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Melvin Mastil	Luty 19, 2000	26	1	0	Stade Nyonnais	Szwajcaria
16	GK	Oussama Benbot	Październik 11, 1994	31	2	0	USM Alger	Algieria
23	GK	Luca Zidane	Maj 13, 1998	28	7	0	Granada	Hiszpania
OBROŃCY
2	DF	Aïssa Mandi	Październik 22, 1991	34	117	7	Lille	Francja
3	DF	Achref Abada	Czerwiec 15, 1999	26	7	1	USM Alger	Algieria
4	DF	Mohamed Amine Tougai	Styczeń 22, 2000	26	29	2	Espérance de Tunis	Tunezja
5	DF	Zineddine Belaïd	Marzec 20, 1999	27	10	1	JS Kabylie	Algieria
13	DF	Jaouen Hadjam	Marzec 26, 2003	23	17	3	Young Boys	Szwajcaria
15	DF	Rayan Aït-Nouri	Czerwiec 6, 2001	25	28	0	Manchester City	Anglia
17	DF	Rafik Belghali	Czerwiec 7, 2002	24	12	1	Hellas Verona	Włochy
21	DF	Ramy Bensebaini	Kwiecień 16, 1995	31	81	7	Borussia Dortmund	Niemcy
26	DF	Samir Chergui	Luty 6, 1999	27	4	0	Paris FC	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Ramiz Zerrouki	Maj 26, 1998	28	52	3	Twente	Holandia
7	FW	Riyad Mahrez	Luty 21, 1991	35	114	38	Al-Ahli	Arabia Saudyjska
8	MF	Houssem Aouar	Czerwiec 30, 1998	27	20	6	Al-Ittihad	Arabia Saudyjska
9	FW	Amine Gouiri	Luty 16, 2000	26	22	8	Marseille	Francja
10	MF	Farès Chaïbi	Listopad 28, 2002	23	29	3	Eintracht Frankfurt	Niemcy
11	FW	Anis Hadj Moussa	Luty 11, 2002	24	14	1	Feyenoord	Holandia
12	FW	Nadhir Benbouali	Kwiecień 17, 2000	26	3	1	Győri ETO	Węgry
14	MF	Hicham Boudaoui	Wrzesień 23, 1999	26	32	0	Nice	Francja
18	FW	Mohamed Amoura	Maj 9, 2000	26	45	19	VfL Wolfsburg	Niemcy
19	MF	Nabil Bentaleb	Listopad 24, 1994	31	59	6	Lille	Francja
20	FW	Adil Boulbina	Maj 2, 2003	23	11	6	Al-Duhail	Katar
22	MF	Ibrahim Maza	Listopad 24, 2005	20	16	2	Bayer Leverkusen	Niemcy
24	MF	Yacine Titraoui	Sierpień 26, 2003	22	5	0	Charleroi	Belgia
25	FW	Farès Ghedjemis	Wrzesień 6, 2002	23	1	1	Frosinone	Włochy

 

 

JORDANIA - trener Marokańczyk Jamal Sellami

 

Jordania jest jedną z tych reprezentacji, o których przed mundialem mówi się stosunkowo niewiele. Trudno zresztą o jednoznaczną ocenę drużyny prowadzonej przez Jamala Sellamiego, ponieważ wyniki ostatnich miesięcy dostarczają zarówno powodów do optymizmu, jak i sygnałów ostrzegawczych.

Marcowe mecze towarzyskie mogły napawać kibiców umiarkowanym entuzjazmem. Remisy 2:2 z Nigerią i Kostaryką pokazały, że Jordańczycy potrafią nawiązać walkę z solidnymi rywalami i nie zamierzają być jedynie tłem dla bardziej renomowanych reprezentacji. Problem pojawił się jednak wtedy, gdy przyszło zmierzyć się z zespołami należącymi do uczestników mundialu.

Spotkania ze Szwajcarią i Kolumbią zakończyły się porażkami. Najpierw Jordania przegrała ze Szwajcarami 1:4, a następnie uległa Kolumbii 0:2. Wyniki te pokazały, że różnica poziomów między debiutantem a bardziej doświadczonymi reprezentacjami nadal jest wyraźnie widoczna.

Największą gwiazdą zespołu pozostaje bez wątpienia Mousa Al-Tamari. Skrzydłowy Rennes od lat jest twarzą jordańskiego futbolu i zawodnikiem, od którego kibice oczekują najwięcej. Jego doświadczenie zdobywane w europejskich ligach oraz umiejętność kreowania sytuacji podbramkowych sprawiają, że praktycznie każda groźniejsza akcja Jordanii może przechodzić właśnie przez niego.

Nie sposób również pominąć duetu napastników, który odegrał kluczową rolę w drodze na mundial. Yazan Al-Naimat i Ali Olwan zdobyli po pięć bramek podczas eliminacji, stając się fundamentem historycznego awansu reprezentacji. Niestety dla Jordanii, jeden z bohaterów kwalifikacji nie pojawi się na turnieju. Al-Naimat doznał kontuzji więzadła krzyżowego, która wykluczyła go z udziału w mistrzostwach świata.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Yazeed Abulaila	Styczeń 8, 1993	33	76	0	Al-Hussein	Jordania
12	GK	Nour Bani Attiah	Styczeń 25, 1993	33	5	0	Al-Faisaly	Jordania
22	GK	Abdallah Al-Fakhouri	Styczeń 22, 2000	26	11	0	Al-Wehdat	Jordania
OBROŃCY
2	DF	Mohammad Abu Hashish	Maj 9, 1995	31	56	1	Al-Karma	Irak
3	DF	Abdallah Nasib	Luty 25, 1994	32	65	3	Al-Zawraa	Irak
4	DF	Husam Abu Dahab	Maj 13, 2000	26	18	0	Al-Faisaly	Jordania
5	DF	Yazan Al-Arab	Styczeń 31, 1996	30	80	3	FC Seoul	Korea Południowa
16	DF	Mo Abualnadi	Luty 8, 2001	25	18	0	Selangor	Malezja
17	DF	Salim Obaid	Styczeń 17, 1992	34	11	0	Al-Hussein	Jordania
18	DF	Mohammad Taha	Lipiec 13, 2005	20	2	0	Al-Hussein	Jordania
19	DF	Saed Al-Rosan	Luty 1, 1997	29	21	2	Al-Hussein	Jordania
23	DF	Ihsan Haddad	Luty 5, 1994	32	92	2	Al-Hussein	Jordania
26	DF	Anas Badawi	Wrzesień 13, 1997	28	1	0	Al-Faisaly	Jordania
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Amer Jamous	Lipiec 3, 2002	23	19	1	Al-Zawraa	Irak
7	FW	Mohammad Abu Zrayq	Grudzień 30, 1997	28	41	5	Raja Casablanca	Maroko
8	MF	Noor Al-Rawabdeh	Luty 24, 1997	29	68	3	Selangor	Malezja
9	FW	Ali Olwan	Marzec 26, 2000	26	66	29	Al-Sailiya	Katar
10	FW	Musa Al-Taamari	Czerwiec 10, 1997	29	92	24	Rennes	Francja
11	FW	Odeh Al-Fakhouri	Listopad 22, 2005	20	10	1	Pyramids	Egipt
13	FW	Mahmoud Al-Mardi	Październik 6, 1993	32	89	9	Al-Hussein	Jordania
14	MF	Rajaei Ayed	Lipiec 25, 1993	32	72	0	Al-Hussein	Jordania
15	MF	Ibrahim Sadeh	Kwiecień 27, 2000	26	57	3	Al-Karma	Irak
20	MF	Mohannad Abu Taha	Luty 2, 2003	23	29	1	Al-Quwa Al-Jawiya	Irak
21	MF	Nizar Al-Rashdan	Marzec 23, 1999	27	47	4	Qatar SC	Katar
24	FW	Ali Azaizeh	Kwiecień 13, 2004	22	4	0	Al-Shabab	Arabia Saudyjska
25	MF	Mohammad Al-Dawoud	Kwiecień 12, 1992	34	13	1	Al-Wehdat	Jordania

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
19	17 czerwca	Argentyna	Algieria	Kansas City	03:00:00	TVP1
20	17 czerwca	Austria	Jordania	San Francisco	06:00:00	TVP2
41	22 czerwca	Argentyna	Austria	Dallas	19:00:00	TVP2
44	23 czerwca	Jordania	Algieria	San Francisco	05:00:00	TVP2
71	28 czerwca	Algieria	Austria	Kansas City	04:00:00	TVP SPORT
72	28 czerwca	Jordania	Argentyna	Dallas	04:00:00	TVP2

 

Moje Typy: 1 Argentyna, 2 Austria, 3 Algieria, 4 Jordania

---

 

Grupa K
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Portugalia

Kolumbia

Uzbekistan

Demokratyczna Republika Kongo (jako zespół z baraży)

 

O wielkim szczęściu mogą mówić reprezentacje losowane z pierwszego i drugiego koszyka, które trafiły do grupy K. Na papierze jest to jedna z grup o najbardziej przewidywalnym układzie sił. Uzbekistan wydaje się wyraźnie odstawać poziomem od większości zespołów dostępnych w trzecim koszyku, natomiast afrykański kwalifikant pozostaje jedną wielką niewiadomą. 

W efekcie już przed pierwszym gwizdkiem wiele wskazuje na to, że najważniejsze rozstrzygnięcia są praktycznie ustalone. Kolumbia i Portugalia dysponują zdecydowanie największym potencjałem kadrowym, doświadczeniem oraz jakością indywidualną. To właśnie te dwa zespoły powinny stoczyć między sobą walkę o pierwsze miejsce w grupie, jednocześnie pozostawiając pozostałych rywali w rywalizacji o jak najlepszy bilans i honorowe punkty.

Dlatego każdy wynik, w którym Kolumbia lub Portugalia nie znajdą się w czołowej dwójce grupy, należy traktować jako jedną z największych sensacji fazy grupowej całego turnieju.

 

PORTUGALIA - trener Hiszpan Roberto Martinez

 

Portugalia należy do grona najmocniejszych reprezentacji świata, ale jednocześnie ma problem, którego próżno szukać u większości innych faworytów turnieju. Trudno wskazać drugą drużynę tej klasy, która dysponowałaby tak znakomitym środkiem pola, bardzo mocno obsadzonymi bokami obrony, solidnym środkiem defensywy, a jednocześnie miała tak duże kłopoty ze znalezieniem klasycznego, regularnie strzelającego napastnika.

W drugiej linii Portugalczycy mogą wystawić zawodników należących do światowej czołówki. Podobnie wygląda sytuacja na bokach obrony, gdzie od lat nie brakuje jakości, szybkości i ofensywnego wsparcia. Nawet środek defensywy, choć nie jest już tak imponujący jak kilka lat temu, nadal prezentuje bardzo wysoki poziom.

Problemy zaczynają się jednak bliżej bramki rywala. Pedro Neto to znakomity piłkarz, ale trudno uznać go za typowego goleadora. Rafael Leão również najlepiej czuje się jako skrzydłowy schodzący do środka, a dodatkowo jego forma bywa bardzo nierówna. Potrafi zachwycać przez kilka spotkań, by później całkowicie zniknąć z radarów. Jakby tego było mało, po wydarzeniach z meczu towarzyskiego przeciwko Chile pojawiły się pytania, czy nie będzie musiał zmierzyć się z konsekwencjami dyscyplinarnymi.

Również Gonçalo Ramos i João Félix nie są napastnikami, którzy gwarantują regularne dostarczanie bramek na najwyższym poziomie. Obaj posiadają ogromne umiejętności, ale żaden z nich nie udowodnił jeszcze, że potrafi być bezdyskusyjnym liderem ofensywy reprezentacji aspirującej do mistrzowskiego tytułu.

To właśnie dlatego tak istotną rolę nadal odgrywa Cristiano Ronaldo. Choć lata mijają, a jego pozycja na boisku stopniowo się zmienia, wciąż pozostaje jednym z najważniejszych punktów odniesienia dla portugalskiego ataku. Dla legendy światowego futbolu będzie to już szósty mundial w karierze, co samo w sobie stanowi wydarzenie historyczne. Żaden piłkarz wcześniej nie wystąpił na tylu mistrzostwach świata.

Podobnym osiągnięciem może pochwalić się jedynie Lionel Messi, o ile zdoła w pełni wrócić do zdrowia po ostatnich problemach zdrowotnych.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Diogo Costa	Wrzesień 19, 1999	26	43	0	Porto	Portugalia
12	GK	José Sá	Styczeń 17, 1993	33	5	0	Wolverhampton Wanderers	Anglia
22	GK	Rui Silva	Luty 7, 1994	32	3	0	Sporting CP	Portugalia
OBROŃCY
2	DF	Nélson Semedo	Listopad 16, 1993	32	50	0	Fenerbahçe	Turcja
3	DF	Rúben Dias	Maj 14, 1997	29	76	3	Manchester City	Anglia
4	DF	Tomás Araújo	Maj 16, 2002	24	5	0	Benfica	Portugalia
5	DF	Diogo Dalot	Marzec 18, 1999	27	35	3	Manchester United	Anglia
13	DF	Renato Veiga	Lipiec 29, 2003	22	13	1	Villarreal	Hiszpania
14	DF	Gonçalo Inácio	Sierpień 25, 2001	24	22	2	Sporting CP	Portugalia
20	DF	João Cancelo	Maj 27, 1994	32	68	12	Barcelona	Hiszpania
24	DF	Samú Costa	Listopad 27, 2000	25	6	0	Mallorca	Hiszpania
25	DF	Nuno Mendes	Czerwiec 19, 2002	23	44	1	Paris Saint-Germain	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Matheus Nunes	Sierpień 27, 1998	27	20	2	Manchester City	Anglia
7	FW	Cristiano Ronaldo	Luty 5, 1985	41	228	143	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
8	MF	Bruno Fernandes	Wrzesień 8, 1994	31	89	29	Manchester United	Anglia
9	FW	Gonçalo Ramos	Czerwiec 20, 2001	24	25	10	Paris Saint-Germain	Francja
10	MF	Bernardo Silva	Sierpień 10, 1994	31	109	14	Manchester City	Anglia
11	FW	João Félix	Listopad 10, 1999	26	54	12	Al-Nassr	Arabia Saudyjska
15	MF	João Neves	Wrzesień 27, 2004	21	22	3	Paris Saint-Germain	Francja
16	FW	Francisco Trincão	Grudzień 29, 1999	26	18	3	Sporting CP	Portugalia
17	FW	Rafael Leão	Czerwiec 10, 1999	27	44	5	Milan	Włochy
18	FW	Pedro Neto	Marzec 9, 2000	26	25	3	Chelsea	Anglia
19	FW	Gonçalo Guedes	Listopad 29, 1996	29	34	8	Real Sociedad	Hiszpania
21	MF	Rúben Neves	Marzec 13, 1997	29	67	1	Al-Hilal	Arabia Saudyjska
23	MF	Vitinha	Luty 13, 2000	26	38	0	Paris Saint-Germain	Francja
26	FW	Francisco Conceição	Grudzień 14, 2002	23	17	4	Juventus	Włochy

 

 

KOLUMBIA - trener Argentyńczyk Nestor Lorenzo

 

Przedmundialowe sparingi dały dość wyraźny obraz możliwości reprezentacji Kolumbii. Drużyna bez większych problemów radzi sobie z rywalami teoretycznie słabszymi, ale gdy po drugiej stronie boiska stają zespoły należące do światowej czołówki, zaczynają pojawiać się trudności. Porażki z Chorwacją i Francją pokazały, że Kolumbijczycy wciąż mają kilka elementów wymagających poprawy, jeśli chcą myśleć o odegraniu znaczącej roli w turnieju.

Z drugiej strony zwycięstwa nad Jordanią i Kostaryką potwierdziły, że zespół jest odpowiednio przygotowany do rywalizacji z drużynami, z którymi najprawdopodobniej będzie musiał walczyć o awans z grupy. Nie były to może wyniki spektakularne, ale wystarczająco przekonujące, by kibice mogli patrzeć na mundial z umiarkowanym optymizmem.

Siłą Kolumbii pozostaje doświadczenie połączone z indywidualną jakością. W kadrze nie brakuje zawodników, którzy przez lata stanowili o sile reprezentacji i dziś pełnią rolę jej liderów. James Rodríguez, Juan Fernando Quintero czy Santiago Arias mają już za sobą najlepsze lata kariery, ale nadal potrafią wnieść do zespołu spokój, doświadczenie i umiejętność podejmowania właściwych decyzji w najważniejszych momentach.

Obok nich występują piłkarze będący ważnymi ogniwami swoich klubów. Yerry Mina od lat gwarantuje twardą i bezkompromisową grę w defensywie. Luis Díaz pozostaje największą gwiazdą ofensywy i zawodnikiem zdolnym rozstrzygnąć losy meczu pojedynczym zagraniem. Richard Ríos wnosi do środka pola energię i agresję, natomiast Cucho Hernández regularnie udowadnia, że potrafi być skuteczny pod bramką rywali.

To właśnie taka mieszanka doświadczenia i jakości sprawia, że Kolumbii nie można lekceważyć. Na papierze jest to drużyna posiadająca wszelkie argumenty, by wyjść z grupy i zameldować się w fazie pucharowej. A jeśli uda jej się uniknąć najgroźniejszych rywali na początku turniejowej drabinki, nie można wykluczyć scenariusza, w którym rozegra więcej niż cztery czy pięć spotkań.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	David Ospina	Sierpień 31, 1988	37	130	0	Atlético Nacional	Kolumbia
12	GK	Camilo Vargas	Marzec 9, 1989	37	42	0	Atlas	Meksyk
24	GK	Álvaro Montero	Marzec 29, 1995	31	12	0	Vélez Sarsfield	Argentyna
OBROŃCY
2	DF	Daniel Muñoz	Maj 26, 1996	30	46	3	Crystal Palace	Anglia
3	DF	Jhon Lucumí	Czerwiec 26, 1998	27	37	1	Bologna	Włochy
4	DF	Santiago Arias	Styczeń 13, 1992	34	68	0	Independiente	Argentyna
13	DF	Yerry Mina	Wrzesień 23, 1994	31	54	8	Cagliari	Włochy
14	DF	Gustavo Puerta	Lipiec 23, 2003	22	6	1	Racing Santander	Hiszpania
17	DF	Johan Mojica	Sierpień 21, 1992	33	45	1	Mallorca	Hiszpania
18	DF	Willer Ditta	Styczeń 23, 1998	28	5	0	Cruz Azul	Meksyk
22	DF	Deiver Machado	Wrzesień 2, 1993	32	15	0	Nantes	Francja
23	DF	Davinson Sánchez	Czerwiec 12, 1996	29	79	4	Galatasaray	Turcja
POMOCNICY I NAPASTNICY
5	MF	Kevin Castaño	Wrzesień 29, 2000	25	25	0	River Plate	Argentyna
6	MF	Richard Ríos	Czerwiec 2, 2000	26	32	2	Benfica	Portugalia
7	FW	Luis Díaz	Styczeń 13, 1997	29	74	22	Bayern Munich	Niemcy
8	MF	Jorge Carrascal	Maj 25, 1998	28	24	2	Flamengo	Brazylia
9	FW	Jhon Córdoba	Maj 11, 1993	33	21	6	Krasnodar	Rosja
10	MF	James Rodríguez	Lipiec 12, 1991	34	126	31	Minnesota United FC	USA
11	MF	Jhon Arias	Wrzesień 21, 1997	28	38	6	Palmeiras	Brazylia
15	MF	Juan Portilla	Wrzesień 12, 1998	27	10	0	Athletico Paranaense	Brazylia
16	MF	Jefferson Lerma	Październik 25, 1994	31	65	5	Crystal Palace	Anglia
19	FW	Cucho Hernández	Kwiecień 20, 1999	27	9	2	Real Betis	Hiszpania
20	MF	Juan Fernando Quintero	Styczeń 18, 1993	33	49	6	River Plate	Argentyna
21	FW	Jaminton Campaz	Maj 24, 2000	26	10	1	Rosario Central	Argentyna
25	FW	Luis Suárez	Grudzień 2, 1997	28	12	5	Sporting CP	Portugalia
26	FW	Andrés Gómez	Wrzesień 12, 2002	23	8	2	Vasco da Gama	Brazylia

 

 

UZBEKISTAN - Włoch Fabio Cannavaro

 

Uzbekistan to dla mnie jedna z największych zagadek tego mundialu. O ile o większości uczestników można powiedzieć coś konkretnego na podstawie ich stylu gry, wyników czy potencjału kadrowego, o tyle reprezentacja z Azji pozostaje drużyną trudną do jednoznacznej oceny.

Przedturniejowe sparingi nie dostarczyły zbyt wielu powodów do optymizmu. Uzbekowie przegrali 0:2 z Kanadą, a następnie ulegli Holandii 1:2. Same wyniki nie są może kompromitujące, zwłaszcza że oba zespoły prezentują wysoki poziom, ale jednocześnie nie dały wielu argumentów przemawiających za tym, że Uzbekistan jest gotowy do sprawiania sensacji na mundialu.

Jeżeli chodzi o kadrę, najbardziej rozpoznawalnym nazwiskiem pozostaje Abdukodir Khusanov. O młodym obrońcy zrobiło się głośno, gdy za około 40 milionów funtów zamienił Lens na Manchester City. Taki transfer sprawił, że stał się jednym z symboli rosnącej jakości uzbeckiego futbolu i zawodnikiem, na którego zwrócą uwagę nawet kibice niezainteresowani na co dzień piłką azjatycką.

Drugą postacią wartą obserwowania jest Eldor Szomurodow. Doświadczony napastnik spędził ostatni sezon na wypożyczeniu w İstanbul Başakşehir i zakończył go z imponującym dorobkiem 22 bramek. Formalnie nadal jest zawodnikiem Romy, jednak coraz więcej wskazuje na to, że jego przyszłość na stałe zwiąże się z tureckim klubem. Co ciekawe, w Başakşehir występuje również jego reprezentacyjny kolega Abbosbek Fayzullaev, uznawany za jednego z najciekawszych uzbeckich piłkarzy młodego pokolenia.

Interesująco wygląda również sytuacja na ławce trenerskiej. Kadrę podczas mundialu poprowadzi Fabio Cannavaro. Mistrz świata z 2006 roku i zdobywca Złotej Piłki objął reprezentację dopiero w październiku 2025 roku, a więc stosunkowo niedawno. Warto jednak pamiętać, że to nie on był architektem historycznego awansu Uzbekistanu. Na mundial do Ameryki Północnej drużynę wprowadzili Timur Kapadze i Srećko Katanec, którzy wykonali ogrom pracy na etapie eliminacji.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Utkir Yusupov	Styczeń 4, 1991	35	40	0	Navbahor Namangan	Uzbekistan
12	GK	Abduvohid Nematov	Marzec 20, 2001	25	8	0	Nasaf	Uzbekistan
16	GK	Botirali Ergashev	Czerwiec 23, 1995	30	2	0	Neftchi Fergana	Uzbekistan
OBROŃCY
2	DF	Abdukodir Khusanov	Luty 29, 2004	22	27	0	Manchester City	Anglia
3	DF	Khojiakbar Alijonov	Kwiecień 19, 1997	29	40	2	Pakhtakor	Uzbekistan
4	DF	Farrukh Sayfiev	Styczeń 17, 1991	35	46	1	Neftchi Fergana	Uzbekistan
5	DF	Rustam Ashurmatov	Lipiec 7, 1996	29	49	1	Esteghlal	Iran
13	DF	Sherzod Nasrullaev	Lipiec 23, 1998	27	31	2	Nasaf	Uzbekistan
15	DF	Umar Eshmurodov	Listopad 30, 1992	33	29	0	Nasaf	Uzbekistan
18	DF	Abdulla Abdullaev	Wrzesień 1, 1997	28	17	0	Dibba	Zjednoczone Emiraty Arabskie
24	DF	Bekhruz Karimov	Sierpień 7, 2007	18	2	0	Surkhon Termiz	Uzbekistan
25	DF	Avazbek Ulmasaliev	Marzec 27, 2000	26	0	0	AGMK	Uzbekistan
26	DF	Jakhongir Urozov	Styczeń 18, 2004	22	4	0	Dinamo Samarqand	Uzbekistan
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Akmal Mozgovoy	Kwiecień 2, 1999	27	25	1	Pakhtakor	Uzbekistan
7	MF	Otabek Shukurov	Czerwiec 22, 1996	29	84	9	Baniyas	Zjednoczone Emiraty Arabskie
8	MF	Jamshid Iskanderov	Październik 16, 1993	32	38	4	Neftchi Fergana	Uzbekistan
9	MF	Odiljon Hamrobekov	Luty 13, 1996	30	72	1	Tractor	Iran
10	MF	Jaloliddin Masharipov	Wrzesień 1, 1993	32	74	12	Esteghlal	Iran
11	MF	Oston Urunov	Grudzień 19, 2000	25	42	10	Persepolis	Iran
14	FW	Eldor Shomurodov	Czerwiec 29, 1995	30	92	44	İstanbul Başakşehir	Turcja
17	MF	Dostonbek Khamdamov	Lipiec 24, 1996	29	34	5	Pakhtakor	Uzbekistan
19	MF	Azizjon Ganiev	Luty 22, 1998	28	19	0	Al Bataeh	Zjednoczone Emiraty Arabskie
20	FW	Azizbek Amonov	Październik 30, 1997	28	12	2	Dinamo Samarqand	Uzbekistan
21	FW	Igor Sergeev	Kwiecień 30, 1993	33	83	25	Persepolis	Iran
22	MF	Abbosbek Fayzullaev	Październik 3, 2003	22	32	8	İstanbul Başakşehir	Turcja
23	MF	Sherzod Esanov	Luty 1, 2003	23	1	0	Bukhara	Uzbekistan

 

 

DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGO - trener Francuz Sebastian Desabre

 

Jednocześnie Demokratyczna Republika Konga dysponuje kadrą znacznie ciekawszą, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. W zespole znajduje się wielu zawodników wychowanych w europejskich akademiach, którzy przez lata reprezentowali młodzieżowe kadry innych państw.

Najbardziej znanym nazwiskiem jest bez wątpienia Aaron Wan-Bissaka, były reprezentant młodzieżowych drużyn Anglii i zawodnik doskonale znany kibicom Premier League. Podobną drogę przeszedł Axel Tuanzebe, autor bramki, która przypieczętowała awans na mundial. On również przez lata występował w młodzieżowych reprezentacjach Anglii.

Silne są także belgijskie wpływy. Theo Bongonda reprezentował młodzieżowe kadry Belgii, podobnie jak Noah Sadiki, jeden z najbardziej utalentowanych pomocników młodego pokolenia. Bramkarz Epolo również rozwijał się w belgijskim systemie szkolenia. Ngal’ayel Mukau występował w niższych kategoriach wiekowych tego kraju, natomiast Joris Kayembe miał nawet okazję zadebiutować w seniorskiej reprezentacji Belgii. Ponieważ były to wyłącznie mecze towarzyskie, mógł później zdecydować się na reprezentowanie kraju swoich korzeni.

Tak duża liczba zawodników wychowanych w europejskim futbolu sprawia, że Demokratyczna Republika Konga może być zespołem znacznie groźniejszym, niż sugerowałaby jej pozycja w światowym rankingu. Kadra łączy afrykańską dynamikę z doświadczeniem zdobywanym na europejskich boiskach, a takie połączenie niejednokrotnie przynosiło już dobre efekty na wielkich turniejach.

Z polskiej perspektywy jest jeszcze jeden powód, by z zainteresowaniem śledzić występy Lampartów. W ich składzie znajduje się Steve Kapuadi, obrońca Widzewa Łódź i jednocześnie ostatni przedstawiciel PKO BP Ekstraklasy na tym mundialu. Jego obecność w kadrze to ciekawa historia również dlatego, że transfer pomiędzy Legią Warszawa a Widzewem Łódź, którego był bohaterem, stał się jednym z najgłośniejszych ruchów transferowych ostatnich lat na krajowym rynku.

Nie ukrywam, że chętnie zobaczyłbym Demokratyczną Republikę Konga w fazie pucharowej.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Lionel Mpasi	Sierpień 1, 1994	31	28	0	Le Havre	Francja
16	GK	Timothy Fayulu	Lipiec 24, 1999	26	3	0	Noah	Armenia
21	GK	Matthieu Epolo	Styczeń 15, 2005	21	1	0	Standard Liège	Belgia
OBROŃCY
2	DF	Aaron Wan-Bissaka	Listopad 26, 1997	28	11	0	West Ham United	Anglia
3	DF	Steve Kapuadi	Kwiecień 30, 1998	28	4	0	Widzew Łódź	Polska
4	DF	Axel Tuanzebe	Listopad 14, 1997	28	13	1	Burnley	Anglia
5	DF	Dylan Batubinsika	Luty 15, 1996	30	14	1	AEL Larissa	Grecja
12	DF	Joris Kayembe	Sierpień 8, 1994	31	25	0	Genk	Belgia
22	DF	Chancel Mbemba	Sierpień 8, 1994	31	108	7	Lille	Francja
24	DF	Gédéon Kalulu	Sierpień 29, 1997	28	28	0	Aris Limassol	Cypr
26	DF	Arthur Masuaku	Listopad 7, 1993	32	45	4	Lens	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Ngal'ayel Mukau	Listopad 3, 2004	21	13	0	Lille	Francja
7	MF	Nathanaël Mbuku	Marzec 16, 2002	24	18	2	Montpellier	Francja
8	MF	Samuel Moutoussamy	Sierpień 12, 1996	29	57	0	Atromitos	Grecja
9	FW	Brian Cipenga	Marzec 11, 1998	28	7	0	Castellón	Hiszpania
10	MF	Théo Bongonda	Listopad 20, 1995	30	37	7	Spartak Moscow	Rosja
11	FW	Gaël Kakuta	Czerwiec 21, 1991	34	30	5	AEL Larissa	Grecja
13	FW	Meschak Elia	Sierpień 6, 1997	28	68	12	Alanyaspor	Turcja
14	MF	Noah Sadiki	Grudzień 17, 2004	21	19	0	Sunderland	Anglia
15	MF	Aaron Tshibola	Styczeń 2, 1995	31	16	1	Kilmarnock	Szkocja
17	FW	Cédric Bakambu	Kwiecień 11, 1991	35	69	21	Real Betis	Hiszpania
18	MF	Charles Pickel	Maj 15, 1997	29	34	1	Espanyol	Hiszpania
19	FW	Fiston Majele	Czerwiec 24, 1994	31	37	6	Pyramids	Egipt
20	FW	Yoane Wissa	Wrzesień 3, 1996	29	37	9	Newcastle United	Anglia
23	FW	Simon Banza	Sierpień 13, 1996	29	15	2	Al Jazira	Zjednoczone Emiraty Arabskie
25	MF	Edo Kayembe	Czerwiec 3, 1998	28	42	2	Watford	Anglia

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
21	17 czerwca	Portugalia	DR Konga	Houston	19:00:00	TVP2
24	18 czerwca	Uzbekistan	Kolumbia	Mexico City City	04:00:00	TVP1
45	23 czerwca	Portugalia	Uzbekistan	Houston	19:00:00	TVP2
48	24 czerwca	Kolumbia	DR Konga	Guadalajara	04:00:00	TVP1
69	28 czerwca	DR Konga	Uzbekistan	Atlanta	01:30:00	TVP SPORT
70	28 czerwca	Kolumbia	Portugalia	Miami	01:30:00	TVP1

Moje Typy: 1 Portugalia, 2 Kolumbia, 3 Demokratyczna Republika Konga, 4 Uzbekistan

---

 

 

Grupa L
(notka od autora - zespoły w grupie są ustawione według koszyków, z których były losowane)

Anglia

Chorwacja

Panama

Ghana

 

Grupa L to kolejna z grup, gdzie trzy ekipy będą biły się o awans, a czwarta, czyli Panama będzie dostarczycielem punktów.

 

ANGLIA - trener Niemiec Thomas Tuchel 

 

Anglia należy do grona głównych kandydatów nie tylko do awansu z grupy, ale również do walki o najwyższe cele na całym turnieju. Pod wodzą Thomasa Tuchela Synowie Albionu bez większych problemów przebrnęli przez eliminacje, potwierdzając jakość kadry i ogromny potencjał drzemiący w zespole.

Nieco więcej pytań pojawiło się jednak po meczach towarzyskich. Zwycięstwa nad Kostaryką 3:0 i Nową Zelandią 1:0 były zgodne z oczekiwaniami, ale porażka z Japonią, i to poniesiona na własnym stadionie, pokazała pewne słabości tej reprezentacji. Spotkanie uwidoczniło, że Anglicy mogą mieć problemy z dobrze zorganizowanymi taktycznie drużynami, które potrafią cierpliwie realizować swój plan i nie dają rywalowi zbyt wiele przestrzeni. To właśnie z takimi przeciwnikami najczęściej trzeba mierzyć się w decydujących fazach mundialu.

Być może właśnie ta porażka miała wpływ na niektóre decyzje selekcyjne Thomasa Tuchela. W kadrze zabrakło między innymi Cole'a Palmera, Harry'ego Maguire'a czy Phila Fodena. Są to nazwiska, których nieobecność jeszcze kilka miesięcy temu wydawałaby się trudna do wyobrażenia.

Kto zatem znalazł się w samolocie lecącym do Ameryki Północnej?

Jednym z największych zaskoczeń jest obecność Johna Stonesa. Obrońca Manchesteru City w ostatnich miesiącach miał problemy zarówno z regularną grą, jak i zdrowiem. Co więcej, podczas wiosennego zgrupowania nie znalazł się w kadrze właśnie z powodu kontuzji. Mimo to Tuchel uznał, że doświadczenie i jakość defensora są warte ryzyka.

Podobna sytuacja dotyczy Bukayo Saki. Skrzydłowy Arsenalu również wracał do pełni sił po problemach zdrowotnych, jednak w jego przypadku trudno było wyobrazić sobie reprezentację Anglii bez jednego z najważniejszych zawodników ostatnich lat.

Ciekawie wyglądają także powroty do kadry. Na mundial pojedzie Ivan Toney, który ostatni raz wystąpił w reprezentacji podczas meczu towarzyskiego z Senegalem w 2025 roku. Wcześniej był częścią drużyny na Euro 2024, ale przez dłuższy czas pozostawał poza planami selekcjonera. Do zespołu wrócił również Ollie Watkins, którego poprzedni występ w narodowych barwach miał miejsce jeszcze pod koniec eliminacji.

Patrząc na niektóre decyzje personalne, można odnieść wrażenie, że Thomas Tuchel postawił na bardzo odważny wariant. Zrezygnował z kilku głośnych nazwisk, zaufał zawodnikom wracającym po problemach zdrowotnych i przywrócił do kadry piłkarzy, którzy przez pewien czas znajdowali się poza reprezentacyjnym obiegiem.

Pozostają więc dwie możliwości. Albo niemiecki szkoleniowiec podejmuje ogromne ryzyko, które może go drogo kosztować, albo ma bardzo precyzyjny plan na wykorzystanie potencjału swojej drużyny. Jeśli prawdziwa okaże się ta druga opcja, Anglia może być jedną z najbardziej niebezpiecznych reprezentacji całego mundialu.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Jordan Pickford	Marzec 7, 1994	32	84	0	Everton	Anglia
13	GK	Dean Henderson	Marzec 12, 1997	29	5	0	Crystal Palace	Anglia
23	GK	James Trafford	Październik 10, 2002	23	2	0	Manchester City	Anglia
OBROŃCY
2	DF	Ezri Konsa	Październik 23, 1997	28	20	1	Aston Villa	Anglia
3	DF	Nico O'Reilly	Marzec 21, 2005	21	5	0	Manchester City	Anglia
5	DF	John Stones	Maj 28, 1994	32	89	3	Manchester City	Anglia
6	DF	Marc Guéhi	Lipiec 13, 2000	25	29	1	Manchester City	Anglia
12	DF	Tino Livramento	Listopad 12, 2002	23	6	0	Newcastle United	Anglia
15	DF	Dan Burn	Maj 9, 1992	34	8	0	Newcastle United	Anglia
24	DF	Reece James	Grudzień 8, 1999	26	24	1	Chelsea	Anglia
25	DF	Djed Spence	Sierpień 9, 2000	25	6	0	Tottenham Hotspur	Anglia
26	DF	Jarell Quansah	Styczeń 29, 2003	23	3	0	Bayer Leverkusen	Niemcy
POMOCNICY I NAPASTNICY
4	MF	Declan Rice	Styczeń 14, 1999	27	73	7	Arsenal	Anglia
7	FW	Bukayo Saka	Wrzesień 5, 2001	24	49	14	Arsenal	Anglia
8	MF	Elliot Anderson	Listopad 6, 2002	23	9	0	Nottingham Forest	Anglia
9	FW	Harry Kane	Lipiec 28, 1993	32	114	79	Bayern Munich	Niemcy
10	MF	Jude Bellingham	Czerwiec 29, 2003	22	48	6	Real Madrid	Hiszpania
11	FW	Marcus Rashford	Październik 31, 1997	28	72	18	Barcelona	Hiszpania
14	MF	Jordan Henderson	Czerwiec 17, 1990	35	90	3	Brentford	Anglia
16	MF	Kobbie Mainoo	Kwiecień 19, 2005	21	14	0	Manchester United	Anglia
17	MF	Morgan Rogers	Lipiec 26, 2002	23	15	1	Aston Villa	Anglia
18	FW	Anthony Gordon	Luty 24, 2001	25	19	3	Newcastle United	Anglia
19	FW	Ollie Watkins	Grudzień 30, 1995	30	22	7	Aston Villa	Anglia
20	FW	Noni Madueke	Marzec 10, 2002	24	11	1	Arsenal	Anglia
21	MF	Eberechi Eze	Czerwiec 29, 1998	27	17	3	Arsenal	Anglia
22	FW	Ivan Toney	Marzec 16, 1996	30	8	1	Al-Ahli	Arabia Saudyjska

 

 

CHORWACJA - trener Zlatko Dalić

 

 

Chorwacja od lat zajmuje szczególne miejsce w światowym futbolu. To reprezentacja, którą rzadko wymienia się w gronie głównych faworytów do zdobycia mistrzostwa świata, ale równie rzadko można ją lekceważyć. Czasy, gdy Chorwaci byli określani mianem „czarnego konia”, dawno minęły. Dziś są po prostu uznaną piłkarską marką, zespołem, który niemal zawsze gwarantuje wysoki poziom i potrafi wykorzystać sprzyjające okoliczności do osiągania wielkich sukcesów.

Tak było w Rosji, gdzie dzięki ogromnej determinacji i odporności psychicznej przepychali kolejne mecze fazy pucharowej, wielokrotnie doprowadzając do dogrywek i rzutów karnych. Podobną drogą podążali również podczas mundialu w Katarze, po raz kolejny udowadniając, że są drużyną stworzoną do turniejowej rywalizacji.

Pytanie brzmi, czy tym razem będą w stanie powtórzyć ten scenariusz.

Na pierwszy rzut oka uwagę zwraca wiek kadry. Chorwacja należy do najstarszych zespołów na turnieju, ale w jej przypadku bardziej niż o wieku należy mówić o doświadczeniu. Setki meczów rozegranych na najwyższym poziomie, dziesiątki spotkań w europejskich pucharach i kilka wielkich turniejów za sobą sprawiają, że Chorwaci doskonale wiedzą, jak radzić sobie z presją.

Najlepszym symbolem tej reprezentacji pozostaje Luka Modrić. Dla legendy Realu Madryt będzie to już piąty mundial w karierze. Jeśli pojawi się na boisku choćby raz, liczba jego występów w reprezentacji przekroczy granicę dwustu spotkań. To osiągnięcie, które samo w sobie zasługuje na ogromny szacunek.

Jeżeli Chorwacji udałoby się dotrzeć do strefy medalowej i rozegrać siedem meczów, a Modrić wystąpiłby we wszystkich spotkaniach, mógłby znaleźć się w ścisłej czołówce piłkarzy z największą liczbą występów na mistrzostwach świata. Ostateczna pozycja zależałaby oczywiście również od tego, jak długo w turnieju pozostaną Lionel Messi i Cristiano Ronaldo.

Oczywiście Chorwacja to nie tylko Modrić. Trzon zespołu tworzą również Dominik Livaković, Andrej Kramarić, Ivan Perišić oraz Mateo Kovačić, który przy swoich 32 latach jest najmłodszym z tej grupy doświadczonych liderów. Problem polega na tym, że forma wielu z nich pozostaje pewną niewiadomą. Część zmagała się w ostatnich miesiącach z urazami, a dodatkowym wyzwaniem mogą okazać się wysokie temperatury zapowiadane podczas turnieju.

Nie można jednak powiedzieć, że Chorwacja opiera się wyłącznie na weteranach. W kadrze nie brakuje również zawodników młodszego pokolenia, którzy mają przejąć pałeczkę po obecnych liderach. Josko Gvardiol zachwycał już podczas poprzedniego mundialu i dziś należy do najlepszych obrońców świata.

Warto także zwrócić uwagę na Lukę Vuškovicia. Zaledwie 19-letni stoper jest dobrze znany polskim kibicom, ponieważ w sezonie 2023/24 występował na wypożyczeniu w Radomiaku Radom. Nie stał się może największą gwiazdą Ekstraklasy, ale bardzo szybko pokazał, dlaczego uchodzi za jeden z największych talentów europejskiej piłki. Już wtedy było widać różnicę między nim a większością ligowych rywali – zarówno pod względem warunków fizycznych, jak i piłkarskiej jakości.

Po pobycie w Polsce jego kariera nabrała rozpędu, a mundial może stać się kolejnym ważnym krokiem w rozwoju młodego obrońcy. W Radomiu zostawił po sobie bardzo dobre wspomnienia. Teraz pozostaje pytanie, jakie wrażenie pozostawi po sobie na największej piłkarskiej scenie świata.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Dominik Livaković	Styczeń 9, 1995	31	75	0	Dinamo Zagreb	Chorwacja
12	GK	Ivor Pandur	Marzec 25, 2000	26	0	0	Hull City	Anglia
23	GK	Dominik Kotarski	Luty 10, 2000	26	4	0	Copenhagen	Dania
OBROŃCY
2	DF	Josip Stanišić	Kwiecień 2, 2000	26	31	0	Bayern Munich	Niemcy
3	DF	Marin Pongračić	Wrzesień 11, 1997	28	20	0	Fiorentina	Włochy
4	DF	Joško Gvardiol	Styczeń 23, 2002	24	48	4	Manchester City	Anglia
5	DF	Duje Ćaleta-Car	Wrzesień 17, 1996	29	38	1	Real Sociedad	Hiszpania
6	DF	Josip Šutalo	Luty 28, 2000	26	33	0	Ajax	Holandia
18	DF	Kristijan Jakić	Maj 14, 1997	29	17	2	FC Augsburg	Niemcy
22	DF	Luka Vušković	Luty 24, 2007	19	5	1	Hamburger SV	Niemcy
25	DF	Martin Erlić	Styczeń 24, 1998	28	13	1	Midtjylland	Dania
POMOCNICY I NAPASTNICY
7	MF	Nikola Moro	Marzec 12, 1998	28	10	0	Bologna	Włochy
8	MF	Mateo Kovačić	Maj 6, 1994	32	113	5	Manchester City	Anglia
9	FW	Andrej Kramarić	Czerwiec 19, 1991	34	116	36	TSG Hoffenheim	Niemcy
10	MF	Luka Modrić	Wrzesień 9, 1985	40	198	29	Milan	Włochy
11	FW	Ante Budimir	Lipiec 22, 1991	34	38	6	Osasuna	Hiszpania
13	MF	Nikola Vlašić	Październik 4, 1997	28	63	10	Torino	Włochy
14	FW	Ivan Perišić	Luty 2, 1989	37	154	38	PSV Eindhoven	Holandia
15	MF	Mario Pašalić	Luty 9, 1995	31	85	12	Atalanta	Włochy
16	MF	Martin Baturina	Luty 16, 2003	23	19	1	Como	Włochy
17	MF	Petar Sučić	Październik 25, 2003	22	17	1	Inter Milan	Włochy
19	MF	Toni Fruk	Marzec 9, 2001	25	7	1	Rijeka	Chorwacja
20	FW	Igor Matanović	Marzec 31, 2003	23	9	2	SC Freiburg	Niemcy
21	MF	Luka Sučić	Wrzesień 8, 2002	23	21	1	Real Sociedad	Hiszpania
24	FW	Marco Pašalić	Wrzesień 14, 2000	25	15	1	Orlando City SC	USA
26	FW	Petar Musa	Marzec 4, 1998	28	11	1	FC Dallas	USA

 

 

GHANA - trener Portugalczyk Carlos Quieroz

 

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Lawrence Ati-Zigi	Listopad 29, 1996	29	29	0	St. Gallen	Szwajcaria
12	GK	Joseph Anang	Czerwiec 8, 2000	26	1	0	St Patrick's Athletic	Irlandia
16	GK	Benjamin Asare	Lipiec 13, 1992	33	11	0	Hearts of Oak	Ghana
OBROŃCY
2	DF	Alidu Seidu	Czerwiec 4, 2000	26	24	1	Rennes	Francja
4	DF	Jonas Adjetey	Grudzień 13, 2003	22	10	0	VfL Wolfsburg	Niemcy
6	DF	Abdul Mumin	Czerwiec 6, 1998	28	5	0	Rayo Vallecano	Hiszpania
14	DF	Gideon Mensah	Lipiec 18, 1998	27	40	0	Auxerre	Francja
17	DF	Abdul Rahman Baba	Lipiec 2, 1994	31	51	1	PAOK	Grecja
18	DF	Jerome Opoku	Październik 14, 1998	27	11	1	İstanbul Başakşehir	Turcja
21	DF	Kojo Peprah Oppong	Czerwiec 4, 2004	22	4	0	Nice	Francja
23	DF	Derrick Luckassen	Lipiec 3, 1995	30	1	0	Pafos	Cypr
26	DF	Marvin Senaya	Styczeń 28, 2001	25	2	0	Auxerre	Francja
POMOCNICY I NAPASTNICY
3	MF	Caleb Yirenkyi	Styczeń 15, 2006	20	11	1	Nordsjælland	Dania
5	MF	Thomas Partey	Czerwiec 13, 1993	32	57	15	Villarreal	Hiszpania
7	FW	Abdul Fatawu	Marzec 8, 2004	22	28	3	Leicester City	Anglia
8	MF	Kwasi Sibo	Czerwiec 24, 1998	27	8	0	Oviedo	Hiszpania
9	FW	Jordan Ayew	Wrzesień 11, 1991	34	120	34	Leicester City	Anglia
10	FW	Brandon Thomas-Asante	Grudzień 29, 1998	27	8	1	Coventry City	Anglia
11	MF	Antoine Semenyo	Styczeń 7, 2000	26	34	3	Manchester City	Anglia
13	FW	Christopher Bonsu Baah	Grudzień 14, 2004	21	9	0	Al-Qadsiah	Arabia Saudyjska
15	MF	Elisha Owusu	Listopad 7, 1997	28	20	0	Auxerre	Francja
19	FW	Iñaki Williams	Czerwiec 15, 1994	31	26	2	Athletic Bilbao	Hiszpania
20	MF	Sierpieńine Boakye	Listopad 3, 2000	25	0	0	Saint-Étienne	Francja
22	FW	Kamaldeen Sulemana	Luty 15, 2002	24	28	1	Atalanta	Włochy
24	FW	Ernest Nuamah	Listopad 1, 2003	22	18	4	Lyon	Francja
25	FW	Prince Kwabena Adu	Wrzesień 23, 2003	22	5	0	Viktoria Plzeň	Czechy

 

 

PANAMA - trener Hiszpan Thomas Christensen

 

Panama pozostaje jednym z największych outsiderów tej grupy. Dla reprezentacji z Ameryki Środkowej jest to dopiero drugi awans na mistrzostwa świata w historii, co samo w sobie stanowi ogromne osiągnięcie. Być może w innym zestawieniu grupowym jej ambicje mogłyby sięgać walki o trzecie miejsce, a nawet o awans do fazy pucharowej. W obecnych realiach zadanie wydaje się jednak znacznie trudniejsze.

Nie oznacza to oczywiście, że Panamczycy przyjadą na mundial bez wiary w sukces. Choć euforia po awansie nie była już tak wielka jak przed pierwszym historycznym występem na mistrzostwach świata, kibice z pewnością będą licznie wspierać swoją reprezentację. Tym bardziej że w obecnej kadrze znajduje się aż siedmiu zawodników pamiętających debiut Panamy na mundialu.

To właśnie oni przeżywali jeden z najbardziej symbolicznych momentów w historii tamtejszego futbolu. Mowa o pierwszej bramce zdobytej przez Panamę na mistrzostwach świata. Trafienie to padło w meczu z Anglią i ustaliło wynik spotkania na 1:6, ale dla panamskich kibiców miało znaczenie znacznie większe niż sam rezultat. 

Najbardziej znanym panamskim piłkarzem pozostaje oczywiście Julio Dely Valdés. Znakomity napastnik był ikoną futbolu tego kraju w latach dziewięćdziesiątych i do dziś pozostaje punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń zawodników. Obecna reprezentacja nie dysponuje piłkarzem o takiej renomie, ale nie oznacza to, że brakuje w niej ciekawych postaci.

Największą gwiazdą kadry jest obecnie Amir Murillo. Prawy obrońca ma za sobą bardzo udany okres w Olympique Marsylia, z którym występował między innymi w Lidze Mistrzów. Dobra postawa na francuskich boiskach zaowocowała transferem do Besiktasu Stambuł, gdzie będzie miał okazję kontynuować rozwój na wysokim poziomie.

 

Numer	Pos.	Gracz	Data Urodzenia	Wiek	Występy	Bramki	Klub	Klub kraju
BRAMKARZE
1	GK	Luis Mejía	Marzec 16, 1991	35	56	0	Nacional	Urugwaj
12	GK	César Samudio	Luty 23, 1994	32	5	0	Marathón	Honduras
22	GK	Orlando Mosquera	Grudzień 25, 1994	31	48	0	Al-Fayha	Arabia Saudyjska
OBROŃCY
2	DF	César Blackman	Kwiecień 2, 1998	28	40	3	Slovan Bratislava	Słowacja
3	DF	José Córdoba	Czerwiec 3, 2001	25	32	1	Norwich City	Anglia
4	DF	Fidel Escobar	Styczeń 9, 1995	31	99	4	Saprissa	Kostaryka
5	DF	Edgardo Fariña	Październik 19, 2001	24	18	0	Pari Nizhny Novgorod	Rosja
13	DF	Jiovany Ramos	Styczeń 26, 1997	29	23	2	Puerto Cabello	Wenezuela
14	DF	Carlos Harvey	Luty 3, 2000	26	28	3	Minnesota United FC	USA
15	DF	Eric Davis	Marzec 31, 1991	35	107	9	Plaza Amador	Panama
16	DF	Andrés Andrade	Październik 16, 1998	27	50	1	LASK	Austria
23	DF	Michael Amir Murillo	Luty 11, 1996	30	94	9	Beşiktaş	Turcja
25	DF	Roderick Miller	Kwiecień 3, 1992	34	50	2	Turan Tovuz	Azerbejdżan
26	DF	Jorge Gutiérrez	Wrzesień 1, 1998	27	18	0	Deportivo La Guaira	Wenezuela
POMOCNICY I NAPASTNICY
6	MF	Cristian Martínez	Luty 6, 1997	29	66	2	Ironi Kiryat Shmona	Izrael
7	MF	José Luis Rodríguez	Czerwiec 19, 1998	27	70	8	Juárez	Meksyk
8	MF	Adalberto Carrasquilla	Listopad 28, 1998	27	73	3	UNAM	Meksyk
9	FW	Tomás Rodríguez	Marzec 9, 1999	27	13	4	Saprissa	Kostaryka
10	MF	Ismael Díaz	Maj 12, 1997	29	57	17	León	Meksyk
11	MF	Yoel Bárcenas	Październik 23, 1993	32	104	10	Mazatlán	Meksyk
17	FW	José Fajardo	Sierpień 18, 1993	32	68	17	Universidad Católica	Ekwador
18	FW	Cecilio Waterman	Kwiecień 13, 1991	35	55	15	Universidad de Concepción	Chille
19	MF	Alberto Quintero	Grudzień 18, 1987	38	141	7	Plaza Amador	Panama
20	MF	Aníbal Godoy	Luty 10, 1990	36	159	4	San Diego FC	USA
21	MF	César Yanis	Styczeń 28, 1996	30	56	5	Cobresal	Chille
24	FW	Azarias Londoño	Czerwiec 21, 2001	24	11	0	Universidad Católica	Ekwador

 

Terminarz grupy: 

 

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany
22	17 czerwca	Anglia	Chorwacja	Dallas	22:00:00	TVP1
23	18 czerwca	Ghana	Panama	Boston	01:00:00	TVP2
46	23 czerwca	Anglia	Ghana	Boston	22:00:00	TVP1
47	24 czerwca	Panama	Chorwacja	Toronto	01:00:00	TVP2
67	27 czerwca	Chorwacja	Ghana	Filadelfia	23:00:00	TVP1
68	27 czerwca	Panama	Anglia	Nowy York	23:00:00	TVP SPORT

Moje Typy: 1 Anglia, 2 Chorwacja, 3 Ghana, 4 Panama

---

 

Terminarz spotkań pucharowych

Numer Meczu	Data	Gospodarz	Gość	Miejsce	Godzina	Gdzie pokazany	FAZA
73	28 czerwca	2A	2B	Los Angeles	21:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
74	29 czerwca	1C	2F	Houston	19:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
75	29 czerwca	1E	3ABCDF	Boston	22:30:00	TVP1	1/16 FINAŁU
76	30 czerwca	1F	2C	Monterrey	03:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
77	30 czerwca	2E	2I	Dallas	19:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
78	30 czerwca	1I	3CDFGH	New Jersey	23:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
79	1 lipca	1A	3CEFHI	Mexico City City	03:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
80	1 lipca	1L	3EHIJK	Atlanta	18:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
81	1 lipca	1G	3AEHIJ	Seattle	22:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
82	2 lipca	1D	3BEFIJ	Santa Clara	02:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
83	2 lipca	1H	2J	Los Angeles	21:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
84	3 lipca	2K	2L	Toronto	01:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
85	3 lipca	1B	3EFGIJ	Vancouver	05:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
86	3 lipca	2D	2G	Arlington	20:00:00	TVP2	1/16 FINAŁU
87	4 lipca	1J	2H	Miami	00:00:00	TVP1	1/16 FINAŁU
88	4 lipca	1K	3DEIJL	Kansas City	03:30:00	TVP2	1/16 FINAŁU
89	4 lipca	Wygrany z meczu 73	Wygrany z meczu 76	Houston	19:00:00	TVP1	1/8 FINAŁU
90	4 lipca	Wygrany z meczu 75	Wygrany z meczu 78	Filadelfia	23:00:00	TVP1	1/8 FINAŁU
91	5 lipca	Wygrany z meczu 74	Wygrany z meczu 77	East Rutherford	22:00:00	TVP1	1/8 FINAŁU
92	6 lipca	Wygrany z meczu 79	Wygrany z meczu 80	Mexico City City	02:00:00	TVP2	1/8 FINAŁU
93	6 lipca	Wygrany z meczu 84	Wygrany z meczu 83	Dallas	21:00:00	TVP1	1/8 FINAŁU
94	7 lipca	Wygrany z meczu 82	Wygrany z meczu 81	Seattle	02:00:00	TVP2	1/8 FINAŁU
95	7 lipca	Wygrany z meczu 87	Wygrany z meczu 86	Atlanta	18:00:00	TVP2	1/8 FINAŁU
96	7 lipca	Wygrany z meczu 85	Wygrany z meczu 88	Vancouver	22:00:00	TVP1	1/8 FINAŁU
97	9 lipca	Wygrany z meczu 89	Wygrany z meczu 90	Boston	22:00:00	TVP1	1/4 FINAŁU
98	10 lipca	Wygrany z meczu 93	Wygrany z meczu 94	Los Angeles	21:00:00	TVP1	1/4 FINAŁU
99	11 lipca	Wygrany z meczu 91	Wygrany z meczu 92	Miami	23:00:00	TVP1	1/4 FINAŁU
100	12 lipca	Wygrany z meczu 95	Wygrany z meczu 96	Kansas City	03:00:00	TVP1	1/4 FINAŁU
101	14 lipca	Wygrany z meczu 97	Wygrany z meczu 98	Dallas	21:00:00	TVP1	1/2 FINAŁU
102	15 lipca	Wygrany z meczu 99	Wygrany z meczu 100	Atlanta	21:00:00	TVP1	1/2 FINAŁU
103	18 lipca	Przegrany z meczu 101	Przegrany z meczu 102	Miami	23:00:00	TVP1	MECZ O 3. MIEJSCE:
104	19 lipca	Wygrany z meczu 101	Wygrany z meczu 102	New Jersey	21:00:00	TVP1	FINAŁ