Z dna rozpaczy do nieba. Mundialowe impresje 5.

Co ja wczoraj przeżyłem!!! Koszulka w biało-niebieskie pasy jest dla mnie druga pod względem ważności od 40 lat, zaraz po polskiej. I kiedy Egipt strzelił na 2:0 wkradło się w moje serce - muszę to przyznać - zwątpienie. Wydawało się, że dla Messiego to jest „jeden z tych dni“. Kiedy nic nie wychodzi. Kapitan Argentyńczyków zmarnował rzut karny przy stanie 0:1 i wyglądał na zagubionego oraz podłamanego. Ale najmocniejsze psychicznie i najtwardsze drużyny oraz topowych piłkarzy poznaje się po tym, jak reagują w momentach pozornie beznadziejnych. A Leo jest najlepszym z najlepszych w historii piłki nożnej! I oto najpierw asystował przy bramce głową Romero, a po kilku minutach trafił na 2:2. Już wtedy wiedziałem, że Afrykanie mentalnie tego nie zniosą. W doliczonym czasie Argentyna wyprowadziła kontrę, Lautaro Martínez z prawej strony dośrodkował prosto na głowę Enzo Fernándeza i oto z dna rozpaczy przeszedłem w stan euforii. Co za mecz!!! Po spotkaniu Messi się rozpłakał.... „Znawcy psychologii“ w studiu TVP (miłosiernie pominę ich nazwiska) nie wiedzieli, jak te łży interpretować.... To ja wytłumaczę: były to łzy ogromnej radości pomieszane ze łzami ulgi. Messi się rozpłakał, gdyż każdy człowiek z normalną, zdrową psychiką zrobiłby to samo. 

Najpierw bowiem widzisz, że nie idzie, że wszystko się sprzysięga przeciwko tobie i w końcu zaczynasz wątpić, bo do końca meczu zostało kilkanaście minut. Potem nagle zostajesz znów bohaterem, a twój zespół dokonuje niemal niemożliwego, odwracając stan gry z 0:2 na 3:2. Awansujesz do kolejnej rundy. Tama musiała pęknąć. Po zakończeniu zawodów koledzy podrzucali do nieba swojego bohatera, swój skarb, najcenniejszą ikonę Argentyny. 

Oto chwile, w których rodzą się naprawdę wielkie drużyny! Kto przejdzie taką próbę, to w przyszłości już nic nie będzie mu straszne.

Niektóre inne potyczki 1/8 finału też dostarczyły sporo emocji. Najwięcej chyba mecz Meksyk - Anglia. Gospodarze nie dali rady, ponieważ Anglicy mają dwie naprawdę wielkie indywidualności. To oczywiście Jude Bellingham (dwa gole) oraz Harry Kane (gol i asysta). Na prawym skrzydle zdecydowanie powinien występować Saka (asysta) niż bezproduktywny biegacz Madueke. Reprezentanci Albionu grali od 54. minuty w dziesiątkę po usunięciu Quansaha, ale udało się im utrzymać prowadzenie 3:2 do końca.

Odpadli też dwaj inni współgospodarze turnieju, Kanada i USA. Ta pierwsza drużyna musiała uznać wyższość Maroka, które ma naprawdę jakościowych graczy. Dwa gole strzelił Azzedine Ounahi. Z kolei reprezentacja Stanów Zjednoczonych, której deficyty widziałem od samego początku o czym pisałem w poprzednich „impresjach“, odpadła w atmosferze skandalu. Po interwencji Trumpa FIFA postanowiła „zawiesić“ na rok karę dla Baloguna za czerwoną kartkę w poprzednim meczu. Bez komentarza! Udział zawodnika Monaco nic jednak Amerykanom nie pomógł. Belgia ich rozjechała, będąc drużyną zdecydowanie lepszą. Przy golu nr 3 wygłupił się bramkarz Freese, który zaczął przecież bardzo dobrze, broniąc niezwykle trudny strzał. Dwie bramki strzelił Charles De Ketelaere.

Paragwaj znów zastosował murarkę dokładając do tego chamstwo i prowokację w czym celowali Galarza i Caceres. Ten pierwszy był w tym, co robił, po prostu śmieszny. Ot, taki Roy Keane dla ubogich. Na szczęście dla futbolu dalej awansowali Trójkolorowi bo trafieniu Kyliana Mbappé z rzutu karnego.

Odpadła Brazylia, która mogła objąć prowadzenie, ale karnego zmarnował Bruno Guimarães. Erling Haaland strzelił dwie kapitalne bramki - pierwszą głową (ciała dał Gabriel), druga uderzeniem lewą nogą zza pola karnego. Notujący świetny występ bramkarz Norwegów, Nyland, całą moją sympatię stracił w końcówce. W prostacki sposób starał się sprowokować legendę futbolu, Neymara, przed rzutem karnym. Brazylijczyk udowodnił mu jednak, że się sprowokować nie da i zdobył 80. bramkę w swoim pożegnalnym, 130. występie w drużynie narodowej.

Hiszpanie męczyli się z Portugalią aż do 90 minuty, kiedy to gola strzelił rezerwowy, Mikel Merino po świetnym podaniu Ferrana Torresa.

W najsłabszym i najnudniejszym meczu 1/8 finału Szwajcaria wygrała na karne z Kolumbią. I słusznie, bo zawodnicy z Ameryki Południowej zaprezentowali tym razem piłkę prowincjonalną. W dogrywce nie potrafili skorzystać nawet z takiego prezentu, jaki zrobił im Xhaka.

Terminarz: 1/4 finału (godziny rozpoczęcia spotkań - czas „polski“):

9 lipca (czwartek), godz. 22:00: Francja - Maroko
10 lipca (piątek), godz. 21:00: Hiszpania - Belgia
11 lipca (sobota), godz. 23:00: Norwegia - Anglia
12 lipca (niedziela), godz. 3:00 (w nocy z soboty na niedzielę): Argentyna - Szwajcaria

Nie tylko walka o tytuł zapowiada się frapująco, ale także rywalizacja o tytuł króla strzelców. Wydaje się, że pierwszy raz od 1958 roku najlepszy snajper skończy z wynikiem dwucyfrowym, a rzecz rozstrzygnie się pomiędzy wielką czwórką: