Argentyna! Messi! Mundialowe, półfinałowe impresje.

Shrek, dnia 17-07-2026, 09:01, napisał(a):
Wszyscy na tej stronie gramy w Football Managera, więc i wszyscy w większym bądź mniejszym stopniu operujemy na porównywaniu danych. Skoro średnio co 6 strzał strzał z pola karnego kończy się bramką, a średnio co 24 strzał zza pola karnego kończy się bramką, to którą opcję jest lepiej szlifować? (dane z Mundialu 2026).

Trenerzy coraz częściej opierają się na danych - co się sprawdza, co się nie sprawdza i na tej podstawie dostosowują jednostki treningowe.

Tak, warto mieć kogoś, kto potrafi dobrze uderzyć z dalszej odległości, z tym że jak pokazał ostatni mecz Polski z Nigerią - taką bramkę może strzelić też ktoś kto na treningu tego ani nie próbuje, a nawet jeśli, to raczej nikt się nie spodziewa tego, że mu to wyjdzie w meczu.

A gdyby spojrzeć na to z takiej perspektywy: Jeśli drużyna całkowicie rezygnuje ze strzałów z dystansu (bo tak mówią tabelki), to obrona przeciwnika może bezpiecznie i głęboko stanąć na 16. metrze, zagęścić środek i odciąć wszystkie prostopadłe podania. Po co mają wychodzić wyżej, skoro wiedzą, że nikt nie uderzy z daleka? Dopiero gdy zaczniesz regularnie i groźnie strzelać z 25 metrów, zmuszasz obrońców i defensywnych pomocników do wyjścia wyżej, do zaatakowania pozycji. A to automatycznie tworzy wolne przestrzenie w polu karnym, w które mogą wbiec napastnicy. Bez strzału z dystansu nie stworzysz sytuacji 'co 6 strzał' w polu karnym, bo nikt Ci tam nie pozwoli wjechać z piłką. Krótko mówiąc statystyka mówiąca o tym, że co 6. strzał z pola karnego kończy się bramką, ma związek przyczynowo skutkowy i wynika bezpośrednio z tego, że drużyna próbuje strzelać z dystansu i zmusza rywala do wyjścia wyżej.

Fubar, dnia 17-07-2026, 09:27, napisał:
A gdyby spojrzeć na to z takiej perspektywy: Jeśli drużyna całkowicie rezygnuje ze strzałów z dystansu (bo tak mówią tabelki), to obrona przeciwnika może bezpiecznie i głęboko stanąć na 16. metrze, zagęścić środek i odciąć wszystkie prostopadłe podania. Po co mają wychodzić wyżej, skoro wiedzą, że nikt nie uderzy z daleka? Dopiero gdy zaczniesz regularnie i groźnie strzelać z 25 metrów, zmuszasz obrońców i defensywnych pomocników do wyjścia wyżej, do zaatakowania pozycji. A to automatycznie tworzy wolne przestrzenie w polu karnym, w które mogą wbiec napastnicy. Bez strzału z dystansu nie stworzysz sytuacji 'co 6 strzał' w polu karnym, bo nikt Ci tam nie pozwoli wjechać z piłką. Krótko mówiąc statystyka mówiąca o tym, że co 6. strzał z pola karnego kończy się bramką, ma związek przyczynowo skutkowy i wynika bezpośrednio z tego, że drużyna próbuje strzelać z dystansu i zmusza rywala do wyjścia wyżej.

10 punktów dla Gryffindoru - świetna odpowiedź.

Pamiętasz czasy Hiszpanii, czy Barcelony z lat Tiki Taki, czyli klepanie w okolicach pola karnego, bez nawet próby strzałów dystansu - bo skupiali się na innych elementach?

Tu może być ten sam casus - bardziej zależy nam na doprecyzowaniu pressingu/ celności wrzutek, czy stałych fragmentów gry, niż na strzelanie sprzed pola karnego. Być może też to właśnie powoduje, że strzelanie zza pola karnego staje się coraz mniej opłacalne - bo coraz mniejsza ilość zawodników tego nie potrafi, nie szlifuje swoich umiejętności.

Ilość jednostek treningowych masz ograniczoną - więc zapewne trenerzy wolą rezygnować z trenowania części rzeczy, poświęcając czas na inne. A skoro i tak bramkę z dystansu może zdobyć Wiśniewski, który tego nie trenował, to może lepiej skupić się na tych elementach, których odpowiednie wytrenowanie daje wymierne korzyści?

To troszkę tak jak z NBA - spece od analityki danych policzyli, że bardziej opłacalne jest oddanie 100 rzutów za 3 na 40% skuteczności, niż 100 rzutów za 2 na skuteczności 58%. Takie założenie działało przez 5 lat, a po 5 latach analitycy znaleźli na to remedium - skoro nie trenuje się rzutów za 2, to zamykamy przestrzeń rzutów za 3 i agresywnie bronimy rzutów za 3 punkty. Tym samym nagle okazało się, że coraz trudniej utrzymać skuteczność rzutów na poziomie 40% - spada on do 30 - 33%, a to już takie efektywne nie jest.

Podsumowując - nie podoba mi się świat piłki nożnej bez strzelania z dystansu, ale rozumiem dlaczego trenerzy odchodzą od trenowania tego elementu, ewentualnie wplatają go w inne rozwiązania typu: strzelanie sprzed pola karnego, gdy piłka spada tam po rzucie rożnym.

Shrek, dnia 17-07-2026, 09:50, napisał(a):
10 punktów dla Gryffindoru - świetna odpowiedź.

Pamiętasz czasy Hiszpanii, czy Barcelony z lat Tiki Taki, czyli klepanie w okolicach pola karnego, bez nawet próby strzałów dystansu - bo skupiali się na innych elementach?

Tu może być ten sam casus - bardziej zależy nam na doprecyzowaniu pressingu/ celności wrzutek, czy stałych fragmentów gry, niż na strzelanie sprzed pola karnego. Być może też to właśnie powoduje, że strzelanie zza pola karnego staje się coraz mniej opłacalne - bo coraz mniejsza ilość zawodników tego nie potrafi, nie szlifuje swoich umiejętności.

Ilość jednostek treningowych masz ograniczoną - więc zapewne trenerzy wolą rezygnować z trenowania części rzeczy, poświęcając czas na inne. A skoro i tak bramkę z dystansu może zdobyć Wiśniewski, który tego nie trenował, to może lepiej skupić się na tych elementach, których odpowiednie wytrenowanie daje wymierne korzyści?

To troszkę tak jak z NBA - spece od analityki danych policzyli, że bardziej opłacalne jest oddanie 100 rzutów za 3 na 40% skuteczności, niż 100 rzutów za 2 na skuteczności 58%. Takie założenie działało przez 5 lat, a po 5 latach analitycy znaleźli na to remedium - skoro nie trenuje się rzutów za 2, to zamykamy przestrzeń rzutów za 3 i agresywnie bronimy rzutów za 3 punkty. Tym samym nagle okazało się, że coraz trudniej utrzymać skuteczność rzutów na poziomie 40% - spada on do 30 - 33%, a to już takie efektywne nie jest.

Podsumowując - nie podoba mi się świat piłki nożnej bez strzelania z dystansu, ale rozumiem dlaczego trenerzy odchodzą od trenowania tego elementu, ewentualnie wplatają go w inne rozwiązania typu: strzelanie sprzed pola karnego, gdy piłka spada tam po rzucie rożnym.

Golden State Warriors wykorzystali matematykę w rzeczywistości. Skoro rzucali trójki na poziomie ponad 40%, to nikt nie miał z nimi szans. I tak było, aż nagle wszyscy zaczęli bezmyślnie kopiować ten styl i rzucać za trzy. To doprowadziło do kolejnego przełomu – zespoły zaczęły o wiele skuteczniej się przed tym bronić i przygotowywać pod ten jeden schemat. Przez to o utrzymanie dawnej skuteczności było coraz trudniej i dzisiaj powoli znowu wracamy do dynamicznych akcji podkoszowych i balansu.

Dokładnie tak samo jest teraz w piłce nożnej. Przestano strzelać z dystansu, więc formacje defensywne zaczęły uczyć się, jak neutralizować grę opartą wyłącznie na setkach podań wokół pola karnego. Lada moment dojdzie tu do przesilenia i trenerzy znów zaczną uczyć zawodników strzałów z dystansu, bo w starciu z tak głęboką obroną zacznie to po prostu przynosić wymierne korzyści. Dlatego moim zdaniem coś, co paradoksalnie dzisiaj zabija możliwość oddawania skutecznych strzałów z dystansu, w końcu przyczyni się do tego, że te strzały z dystansu ktoś zacznie o wiele bardziej wykorzystywać.

Fubar, dnia 17-07-2026, 10:56, napisał:
Dokładnie tak samo jest teraz w piłce nożnej. Przestano strzelać z dystansu, więc formacje defensywne zaczęły uczyć się, jak neutralizować grę opartą wyłącznie na setkach podań wokół pola karnego. Lada moment dojdzie tu do przesilenia i trenerzy znów zaczną uczyć zawodników strzałów z dystansu, bo w starciu z tak głęboką obroną zacznie to po prostu przynosić wymierne korzyści. Dlatego moim zdaniem coś, co paradoksalnie dzisiaj zabija możliwość oddawania skutecznych strzałów z dystansu, w końcu przyczyni się do tego, że te strzały z dystansu ktoś zacznie o wiele bardziej wykorzystywać.

Jak najbardziej się z Tobą zgadzam, że prędzej czy później będą zmiany.

Chociaż na razie chyba króluje kwestia wychodzenia spod pressingu/odbieranie piłki w wyniku pressingu - czyli sytuacje, gdy masz przewagę w liczebności graczy, w okolicy pola karnego, a wówczas strzał z dystansu nie jest najefektywniejszym rozwiązaniem.

Raczej spodziewam się schematu - wychodzenie spod pressingu/ zakładanie pressingu przejdzie na dopracowywania długich dokładnych zagrań na szybkich graczy/zbieranie drugich piłek a to z kolei przełoży się cofnięcie linii obrony dopiero wówczas powróci sens trenowania strzałów z dystansu - by wyciągać graczy z pola karnego przed nie. To z kolei da szansę na powrót tiki taki, co znowu zaowocuje powrotem do pressingu. I tak będzie się toczyć to koło zmian.

Shrek, dnia 17-07-2026, 11:27, napisał(a):
Jak najbardziej się z Tobą zgadzam, że prędzej czy później będą zmiany.

Chociaż na razie chyba króluje kwestia wychodzenia spod pressingu/odbieranie piłki w wyniku pressingu - czyli sytuacje, gdy masz przewagę w liczebności graczy, w okolicy pola karnego, a wówczas strzał z dystansu nie jest najefektywniejszym rozwiązaniem.

Raczej spodziewam się schematu - wychodzenie spod pressingu/ zakładanie pressingu przejdzie na dopracowywania długich dokładnych zagrań na szybkich graczy/zbieranie drugich piłek a to z kolei przełoży się cofnięcie linii obrony dopiero wówczas powróci sens trenowania strzałów z dystansu - by wyciągać graczy z pola karnego przed nie. To z kolei da szansę na powrót tiki taki, co znowu zaowocuje powrotem do pressingu. I tak będzie się toczyć to koło zmian.

Krótko mówiąc, piłka nożna zatacza koła i nowe odkrycia taktyczne są w głównej mierze czymś, co już było wcześniej – tylko trzeba wiedzieć i wyczuć moment, kiedy i jak do tego wrócić. Dlatego kluczem do sukcesu nie jest wymyślanie "kwadratury koła", tylko umiejętność wyczucia przesilenia tego, co jest dziś, i zaproponowania tego, co już było. Gdy wszyscy grają tak samo i trenują tak samo, to sztuką jest umieć się różnić, a to nie wyjdzie nam w żadnych tabelkach, statystykach czy xG. To jest odwaga – tego nie możesz wytrenować.

Fubar, dnia 17-07-2026, 11:37, napisał:
Krótko mówiąc, piłka nożna zatacza koła i nowe odkrycia taktyczne są w głównej mierze czymś, co już było wcześniej – tylko trzeba wiedzieć i wyczuć moment, kiedy i jak do tego wrócić. Dlatego kluczem do sukcesu nie jest wymyślanie "kwadratury koła", tylko umiejętność wyczucia przesilenia tego, co jest dziś, i zaproponowania tego, co już było. Gdy wszyscy grają tak samo i trenują tak samo, to sztuką jest umieć się różnić, a to nie wyjdzie nam w żadnych tabelkach, statystykach czy xG. To jest odwaga – tego nie możesz wytrenować.

Powiedziałbym raczej modyfikacją lub usprawnieniem tego, co było wcześniej.

Pressing to przecież zmodyfikowana wersja Futbolu Totalnego, a obecne wahadła to nic innego jak inne ustawienie reprezentacji Niemiec z Mundialu 90, czy Argentyny z 86 roku. Autobus Mourinho to też odmiana catenaccio, bez grającego libero. Pewnie gdyby lepiej poszukać meandry historii piłki nożnej to i znaleźlibyśmy prekursora utrzymywania piłki.

Oczywiście, że odwagą jest pójść pod prąd i grać nie to co wydaje się najbardziej skuteczne, ale to co będzie najbardziej skuteczne. A analityka danych może w tym pomóc.

Shrek, dnia 17-07-2026, 12:43, napisał(a):
Powiedziałbym raczej modyfikacją lub usprawnieniem tego, co było wcześniej.

Pressing to przecież zmodyfikowana wersja Futbolu Totalnego, a obecne wahadła to nic innego jak inne ustawienie reprezentacji Niemiec z Mundialu 90, czy Argentyny z 86 roku. Autobus Mourinho to też odmiana catenaccio, bez grającego libero. Pewnie gdyby lepiej poszukać meandry historii piłki nożnej to i znaleźlibyśmy prekursora utrzymywania piłki.

Oczywiście, że odwagą jest pójść pod prąd i grać nie to co wydaje się najbardziej skuteczne, ale to co będzie najbardziej skuteczne. A analityka danych może w tym pomóc.

I to słowo „może”, którego użyłeś w ostatnim zdaniu, jest tutaj absolutnie kluczowe. Analityka i statystyki same w sobie są niczym, jeśli nie zostaną odpowiednio zinterpretowane przez człowieka. Jeśli nie wyciągamy z nich mądrych wniosków, tylko bezmyślnie podążamy za utrwalanymi na siłę trendami, to do niczego w sporcie nie dojdziemy. (to o czym pisał Mahdi w kontekście młodych trenerów)

To jest trochę tak jak z jazdą samochodem na podstawie nawigacji GPS – ona ma pomóc i podpowiedzieć trasę, ale jeśli ślepo zaufasz ekranowi i wyłączysz własne myślenie, to w końcu wjedziesz prosto do jeziora, bo nie zauważysz, że skończyła się droga. Dane mają być dla trenera drogowskazem i narzędziem do szukania nieszablonowych rozwiązań, a nie sztywną instrukcją obsługi, która zabija odwagę i instynkt.

fIFA -celowo z małej litery - monetyzuje wszystko, wymyślili mistrzowskie pierścienie jak w ammmmerykańskich sportach, Pomysł może i fajny, ale... trzeba przecież zarobić, zamiast 30 robimy 2026 i pozostałe 1996 sprzedajemy haha

https://www.tvp.info/94391581/ms-2026-mistrzowskie-pierscienie-dla-zwyciezcow-mundialu

najgorszy bilet na finał gdzieś tam pod dachem na czubku stadionu kosztuje... 8 tysięcy dolarów. Hahaha

https://przegladsportowy.onet.pl/pilka-nozna/mistrzostwa-swiata-2026/tyle-kosztuja-bilety-na-final-ms-2026-fifa-przekroczyla-wszelkie-granice/t2mg1tf

fIFA sprzedaje też trawę:

https://finanse.wp.pl/sprzedadza-to-po-mundialu-ceny-siegaja-3-tys-dolarow-7306273190213984a

Nie dziwi, że w UEFA są głosy o formowaniu opozycji dla Dzianiego a ME28 mają być ,,normalne''

oczywiście OrangeMan wręcza trofeum, dla mistrza świata w soccerze rzecz jasna, bo mu futbol przez usta nie przejdzie.

A Dziani przebąkuje o mundialu dla 64 ekip, głosy panie głosy, no bo nie włosy.

Taka ciekawa grafika na koniec:

Shrek, dnia 17-07-2026, 09:01, napisał(a):
Nie wiem też czy wiecie, że sędzią głównym meczu finałowego będzie dobrze nam znany sędzią barażu Polka - Szwecja - Slavko Vincić.

Scyzoryk mi się w kieszeni otwiera.

przeminho, dnia 17-07-2026, 17:18, napisał:
fIFA -celowo z małej litery - monetyzuje wszystko, wymyślili mistrzowskie pierścienie jak w ammmmerykańskich sportach, Pomysł może i fajny, ale... trzeba przecież zarobić, zamiast 30 robimy 2026 i pozostałe 1996 sprzedajemy haha

https://www.tvp.info/94391581/ms-2026-mistrzowskie-pierscienie-dla-zwyciezcow-mundialu

Każda rzecz jest tyle warta ile ktoś jest w stanie za nią zapłacić. To głównie ludzie napędzają takie akcje i monetyzacje. Ja mam podobnie z muzyką. Jest artysta X, który jest głupi jak but, teksty proste jak drut, a zarabia na tym miliony. Czy winny jest artysta? Wymyślił sobie coś i robi na tym kasę, ale to ludzie tworzą tego artyste i daja mu na tym zarabiać. Gdyby nikt go nie słuchał i nie kupował płyt to artysta X szybko by zniknął z rynku, albo zaczął robić coś mądrzejszego. Tu jest podobny case