Manchester United Legends (ekstras). Nowi zawodnicy przed sezonem 2020/21; pierwsze "Pisklaki Fergiego"!

Wszystkie blogi serii traktującej o Manchester United Legends znajdziesz klikając w poniższy baner:

W pierwotnym zamyśle miała to być po prostu część bloga opisującego mój drugi sezon (2020/21). Wyszło jednak tyle tekstu, że postanowiłem to opublikować oddzielnie.

Po sezonie 2019/20 klub opuścili Peter Davenport, Colin Gibson, Graeme Hogg i Jim Leighton.

Dołączyli Gary Pallister (zakupiony z Middlesbrough), Les Sealey (powrót z wypożyczenia do Luton Town) oraz Russell Beardsmore, Lee Martin i Mark Robins (wychowankowie).

Warto wiedzieć, że gdyby nie Lee Martin i Mark Robins, to przygoda Alexa Fergusona (jeszcze wtedy nie sir Alexa) z Man Utd mogła się zakończyć już w roku 1990! Ale o tym - i nie tylko - poniżej.
 

Russell BEARDSMORE (ur. 28.09.1968). Jedno z pierwszych tzw. „piskląt Fergie’go“ (Fergie's Fledglings). Utalentowany, zadziorny pomocnik, grający najczęściej na prawej stronie. Mimo ogromnej konkurencji utrzymał się w składzie przez kilka sezonów, a jego świetność przypadła na lata 1988-90, gdy był jeszcze młodym chłopakiem. Po odejściu z United przez lata gwiazda Bournemouth, gdzie został nawet kapitanem.

Potencjał w grze Football Manager 2020: 140

Lee Andrew MARTIN (ur. 05.02.1968). Nie mylić z młodszym o prawie dekadę Lee Robertem Martinem, który pojawił się w klubie lata później! Lee Andrew Martin najbardziej zostanie zapamiętany z powodu zwycięskiej bramki, którą zdobył w powtórzonym finale Pucharu Anglii 1990 roku przeciwko Crystal Palace. Piękne, kilkudziesięciometrowe podanie Neila Webba:

Było to bramka na wagę pierwszego trofeum wywalczonego przez Man Utd pod wodzą A.F.! Po prawie czterech latach pracy. Martin, to - podobnie jak Beardsmore - jeden z pierwszych „pisklaków Fergusona“. Najczęściej lewy obrońca, choć widziałem mecze, które rozgrywał na prawej flance. Mimo konkurencji takich zawodników jak Donaghy, Irwin czy Blackmore utrzymał się w składzie przez ponad pięć lat. Po odejściu do Celticu, gdzie miał nadzieję stać się wreszcie graczem pierwszego wyboru - złamał nogę. Nigdy już nie grał tak dobrze, jak przed kontuzją.

Potencjał w grze Football Manager 2020: 140

Gary PALLISTER (ur. 30.06.1965). „Klasyczny“ gracz Czerwonych Diabłów! W 1989 sprowadzony z Middlesbrough za 2,3 mln funtów, co stanowiło wtedy zarówno najwyższą kwotę zapłaconą za obrońcę, jak i najwyższy transfer pomiędzy brytyjskimi klubami. „Pally“ stworzył fantastyczny duet ze Steve’m Bruce’m. Potężny (193 cm wzrostu) i pozornie ociężały dysponował jednak niezłą szybkością. Oczywiście niezrównany w powietrznej walce o piłkę, stanowił prawdziwy postrach napastników rywali. Zderzyć się z nim oznaczało wpaść na rozpędzoną lokomotywę! Podpora klubu przez niemal dekadę.

Potencjał w grze Football Manager 2020: 160

Mark ROBINS (ur. 22.12.1969). Człowiek, który ocalił głowę Fergusona w 1990 roku! Było tak... Szkocki menedżer przed sezonem 1989/90 pozbył się Whiteside’a, Strachana oraz McGratha i wydał ciężkie pieniądze na takich zawodników jak Phelan, Webb, Pallister, Ince czy Wallace. Tymczasem drużyna grała FATALNIE, od 4 listopada 1989 do 3 lutego 1990 nie potrafiła wygrać żadnego z 11 ligowych spotkań pod rząd!!! Kibice byli wściekli i wywiesili transparent:

("Trzy lata wymówek i wciąż to samo gówno - wynocha Fergie")

Posada Fergusona zawisła na włosku. Przeciwko sobie miał fanów i media. Liga była już kompletnie stracona; ostatecznie Man Utd zajął odległe, 13. miejsce ponosząc aż 16 porażek. Jedyna szansa, by uratować cokolwiek z beznadziejnego sezonu to Puchar Anglii. Prezes co prawda nie postawił takiego ultimatum, ale prasa spekulowała, że jeśli Czerwone Diabły nie zdobędą FA Cup, Szkot poleci z posady. Sir Alex w swojej autobiografii napisał, że zima 1989/90 była najcięższym okresem w całej jego menedżerskiej karierze.

8 kwietnia 1990 roku - półfinał Pucharu Anglii: Man Utd zremisował po niezwykle zaciętym meczu z Oldham Athletic 3:3. Powtórkę wyznaczono na 11 kwietnia. W normalnym czasie był remis i oto w 114. minucie Mark Phelan podaje do Robinsa, który zapewnił Czerwonym Diabłom bilety na mecz finałowy!

A o tym, co się tam (w finale) wydarzyło, mogliście przeczytać w notce dotyczącej Lee Martina.

Mark Robins był chyba największym talentem z pierwszej fali „piskląt Fergiego“. Niemniej duża konkurencja w ataku zmusiła go w końcu do prośby o wystawienie na listę transferową. Grał potem m.in. w Norwich i Leicester, ale w sumie nie zrobił takiej kariery, jaką mu wróżono. Powodem głównie kontuzje... Obecnie trener, od czterech lat prowadzi Coventry City.

Potencjał w grze Football Manager 2020: 144

Les SEALEY (ur. 29.09.1957, zm. 19.08.2001). Solidny bramkarz, który był numerem 1 w sezonie 1990/91, kiedy Man Utd sięgał po pierwsze międzynarodowe trofeum pod wodzą Fergusona. To był Puchar Zdobywców Pucharów i finałowe 2:1 z Barceloną (po drodze 3:1 i 1:1 z Legią w półfinale). Sealey zaimponował mi jednak czymś innym. 21 kwietnia 1991 Man Utd grał w finale Pucharu Ligi przeciwko Sheffield Wednesday przegrywając 0:1. Sealey odniósł w tym meczu okropną kontuzję i bylo mu dosłownie widać „kość“. Fizjoterapeuta, Jim McGregor zasygnalizował zmianę, tymczasem... bramkarz... niemalże go pobił! Stwierdził, że on z boiska nie zejdzie za nic w świecie i dograł to spotkanie do końca. Takich twardzieli już dzisiaj nie ma... Mecz do obejrzenia na portalu Footballia:

Cześć Jego Pamięci...
 

Potencjał w grze Football Manager 2020: 140

Na zakończenie gorzkie słowa Marka Robinsa:
"Uratowałem sir Alexowi posadę, lecz on nigdy mi za to nie podziękował"...