Drużyna za zero euro. #2 [2021/22] (Santa María!)

RUCHY KADROWE
(uwzględniono tylko graczy pierwszej drużyny)

Diego Hernández Barriuso-DIEGO BARRI (30.06.2021, Celta Vigo: powrót z wypożyczenia)

Pablo BOBADILLA Sáenz (01.07.2021, Logroñes: prawo Bosmana)

Alejandro García Fernández-ÁLEX GARCÍA (08.07.2021, wolny transfer)

PETER FEDERICO González Carmona (08.07.2021, wolny transfer)

Carles LLARIO Moscardó (08.07.2021, wolny transfer)

Miguel DE LA FUENTE Escudero (09.07.2021, wolny transfer)

Mario Nicolás Abenza-MARIO ABENZA (09.07.2021, wolny transfer)

David FONDARELLA Colomer (15.07.2021, wolny transfer)

Alejandro Pérez Ballesteros-ÁLEX PÉREZ (18.07.2021, wolny transfer)

DENÍS López López (20.07.2021, wolny transfer)

JUAN CARLOS Sánchez Martínez (23.07.2021, wolny transfer)

Iñigo ALAYETO Martínez (30.06.2021, koniec kontraktu)
Sergio CHICA Villares (30.06.2021, koniec kontraktu)
Ernest FORGAS Pallarés (30.06.2021, koniec kontraktu)
GUZMÁN Casaseca Lozano (30.06.2021, koniec kontraktu)
ADRIÁN Manuel Aguiar PAZOS (01.07.2021, rezerwy)
Isidro Ros Ríos-ISI (10.07.2021, koniec kontraktu)
Francisco Pedro Rodríguez Franco-PACO CURRO (10.07.2021, koniec kontraktu)
Pablo VÁZQUEZ Pérez (11.07.2021, koniec kontraktu)
Jesús Manuel CEDENILLA Moreno (12.07.2021, koniec kontraktu)
Jesús CLEMENTE Corcho (31.08.2021, Sampdoria: 235 000 €uro)
Tehiro AWUDU (31.08.2021, Real Murcia: 20 000 €uro)

CZĘŚĆ BLOGOWA

KADRA

KRÓTKIE OMÓWIENIE TAKTYKI I PERSONALIÓW

Oto gracze pierwszego i drugiego wyboru na poszczególnych pozycjach:

Dodatkowo do dyspozycji był Álex Pérez.

Uważny czytelnik zauważy, że mimo iż kadrę pierwszego zespołu zasiliło 11 zawodników (i tyluż odeszło), to w pierwszej jedenastce zaszły zaledwie dwie zmiany! Na środku obrony Vázqueza zastąpił Bobadilla, a z lewej strony zamiast Tomása etat uzyskał Fondarella. Czyli w drugiej lidze trzon drużyny nadal stanowili zawodnicy, którzy tak dobrze spisywali się na trzecim froncie.

Dowód na przestrzeganie zasad kariery:

ROZGRYWKI

Bukmacherzy typowali, że moja drużyna nie utrzyma się w hiszpańskiej drugiej lidze! Z jednej strony nie mogę im mieć tego za złe, a z drugiej - uśmiechałem się z lekkim politowaniem...

Aby przybliżyć wam układ sił dodam, że Cadiz, Eibar i Deportivo Alavés to spadkowicze z La Liga, a tabela drugiej ligi w zeszłym sezonie wyglądała tak:

Zarząd nie wywierał na mnie żadnej presji, mieliśmy się „dzielnie bronić przed spadkiem“.

Już pierwszy mecz pokazał, że Badajoz wcale nie musi być maruderem. Wygraliśmy bowiem na wyjeździe (!) - do tego jak najbardziej zasłużenie - z drużyną typowaną do awansu, słynnym Espanyolem z Barcelony.

Pierwszą bramkę na drugim szczeblu rozgrywkowym zdobył kapitan, Dani Aquino, a jego uderzenie z rzutu wolnego było tak fantastyczne, że na pamiątkę zamieszczam je w blogu:

Szybko się okazało, że Badajoz ani myśli „dzielnie się bronić przed spadkiem“, lecz walczyć będzie o coś zgoła innego! Początek był taki sobie - zwycięstwa przeplatane porażkami (w tym trzy z rzędu). Jednak 17 października 2021 rozpoczęła się niesamowita passa szesnastu ligowych gier bez porażki!

Pozwoliło to mojej drużynie znaleźć się na miejscu premiowanym bezpośrednim awansem!

Niecodziennym osiągnięciem popisał się Gorka Santamaría; w listopadzie strzelał cztery gole w dwóch meczach z rzędu!

Po dobrym początku zaczęła dołować Málaga i okazało się, że w praktyce do dwóch premiowanych bezpośrednim awansem miejsc kandydują tylko Rayo Vallecano i moja ekipa! Owszem, bardzo mocna była Barcelona B, ale ona - z powodów regulaminowych - nie mogła awansować do La Liga.

Od lutego w zasadzie pilnowaliśmy tylko (z powodzeniem) tego, co wypracowaliśmy wcześniej. Owszem, zdarzały się porażki, ale ani razu nie spadliśmy poniżej miejsca drugiego. Oznaczało to, że już 7 maja 2022, po wygranej z rezerwami Athletic Bilbao, świętowaliśmy awans. Ostatnie cztery mecze ligowe to de facto gry towarzyskie!

Mistrzem drugiej ligi została Barcelona B, lecz - jak napisałem wyżej - nie dało jej to nic, poza satysfakcją. W Hiszpanii (i chyba nigdzie na świecie) drużyny rezerwowe nie mogą bowiem awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Oprócz nas do La Liga awansowało Rayo Vallecano (bezpośrednio), a po barażach również Málaga, która pokonała minimalnie w decydującym dwumeczu Espanyol (1:2, 1:0).

Największymi gwiazdami w mojej ekipie była - tak jak w zeszłym sezonie - para napastników: Santamaría - Aquino. Pierwszy z nich zdobył aż 31 goli (i berło króla strzelców), drugi pokonywał bramkarzy rywali 23 razy.

Warto też wspomnieć, że królem asyst został Álex Corredera:

Awans wywalczyli:

***
 

Wielką przygodę przeżyłem w Copa del Rey. Po wyeliminowaniu trzecioligowej Mutilvery, wpadliśmy na pierwszoligowe Levante. I choć już w 1. minucie straciliśmy gola, zdołaliśmy odwrócić losy tej potyczki!

To jednak nic, wobec tego, co się stało w kolejnej rundzie! Rywalem znów pierwszoligowiec, Real Valladolid. W 30. minucie przegrywaliśmy... 0:3!

A potem...

W 45. minucie Dani Aquino trafił na 1:3, lecz tuż po przerwie Real Valladolid strzelił kolejnego gola. Zatem 1:4, do końca 42 minuty.

I...

2:4 Dani Aquino 51
3:4 Gorka Santamaría 62
4:4 Álex Corredera 67
5:4 Aitor Pascual 79

(!!!!!)

W tym miejscu trzeba napisać dwie rzeczy:

1. To był jeden z najwspanialszych come backów w całej mojej historii gry w CM-a/FM-a!

2. Prawy obrońca Aitor Pascual przez dwa ostatnie sezony zagrał w 68 meczach Badajoz, lecz bramkę strzelił tylko jedną. Właśnie z Valladolid!

Nagrodą za wyeliminowanie Realu Valladolid była możliwość podejmowania słynnej Barcelony (z Leo Messim w wyjściowym składzie). Inaczej skończyć się to nie mogło, tylko naszą porażką, ale i tak jestem dumny z tegorocznego występu w Pucharze Hiszpanii!

***

Oto pięciu naszych najlepszych graczy, biorąc pod uwagę noty (minimum 25 meczów od początku we wszystkich oficjalnych rozgrywkach):

Specjalnie wyróżnienie dla Álexa Corredery, który grał o niebo lepiej niż rok temu na trzecim froncie. W lidze - oprócz pięciu goli - zaliczył aż 19 asyst.

STATYSTKI ZAWODNIKÓW