(Władimir Sorokin) Tęsknota za czymś czystym, nieskażonym, pierwotnym i pięknym.

Władimir Sorokin, jeden z klasyków współczesnej literatury rosyjskiej (a wcześniej radzieckiej), od wielu lat budzi emocje. Przez jednych krytyków znienawidzony, przez innych - uwielbiany. Ci pierwsi zarzucają mu zbyt prosty (a nawet prostacki) język, drudzy - gloryfikują, ponieważ pobudza swoim pisarstwem do myślenia. Natomiast czytelnicy - w przeważającej części - są zdecydowanie „za“, o czym świadczą nakłady i świetna sprzedaż książek w niemal każdym zakątku globu. A przecież absolutnie nie jest to literatura, którą określić możemy mianem „czytadła“!

Myślę, że rację mają apologeci Sorokina. Tzw. „fekalna proza“ to zabieg celowy! Zresztą tak naprawdę autor jest mistrzem w operowaniu słowem, po prostu dopasowuje je do kreowanych postaci. Dialekt, kolokwializmy, wulgaryzmy - toż to przecież cała gama, którą znamy z tzw. „normalnego życia“!

Pierwszą książką Sorokina po którą sięgnąłem był „Lód“ i... zrobiła na mnie niesamowite wrażenie, nie mogłem się od niej oderwać. Potem przeczytałem jednym tchem ciąg dalszy, czyli „Bro“ i „23 000“.
 

„To żywe trupy. Absolutna większość mieszkańców naszej ziemi to chodzące trupy. Rodzą się martwi, żenią się z martwymi, rodzą martwych, umierają; ich martwe dzieci rodzą nowe trupy - i tak z pokolenia na pokolenie. To kołowrót ich martwego życia. Nie ma z niego wyjścia.“

Fabuła...

W Moskwie znikają ludzie, bez różnicy na status społeczny czy uprawianą profesję. Zostają poddawani tajemniczemu rytuałowi, który pozornie wygląda na wyrafinowaną torturę. Nie to jest jednak celem! Chodzi o „przebudzenie serca“ i ukazanie wybrańcom ich prawdziwego przeznaczenia....

Wątki gnostyczne oraz (nieco przetworzona) nietzscheańska idea nadczłowieka spowodowały oskarżenia autora o faszyzm. Według mnie - nic bardziej mylnego! „Lód“ (jak i cała trylogia) jest przenikliwą, mądrą i jakże trafną diagnozą kondycji duchowej dzisiejszego świata. Ludzie są coraz bardziej zagubieni i w głębi serca tęsknią za czymś nieskażonym, pięknym, dobrym, prawdziwym, pierwotnym.... Ja też....

Zdecydowanie polecam!

Władimir Sorokin

Trylogia:

„Lód“ (2002)
„Bro“ (2004)
„23 000“ (2005)