Drużyna za zero euro. #4 [2023/24] (Zabrakło tak niewiele...)

RUCHY KADROWE
(uwzględniono tylko graczy pierwszej drużyny)

Iván MORANTE Ruiz (01.07.2023, Real Madryt Castilla: prawo Bosmana)

Aleix FEBAS Pérez (13.07.2023, wolny transfer)

Gorka ZABARTE Moreno (13.07.2023, wolny transfer)

Ignasi MIQUEL Pons (31.08.2023, wolny transfer)

Gorka SANTAMARÍA Nos (01.07.2023, Real Oviedo: 325 000 €uro)
Alejandro García Fernández-ÁLEX GARCÍA (08.07.2023, Pontevedra: 43 000 €uro)
David CONCHA Salas (13.07.2023, Real Oviedo: 40 000 €uro)

CZĘŚĆ BLOGOWA

KADRA

KRÓTKIE OMÓWIENIE TAKTYKI I PERSONALIÓW

Oto gracze pierwszego i drugiego wyboru na poszczególnych pozycjach:

Dodatkowo do dyspozycji byli Morgado i Nieto.

Kadrę zasiliło czterech zawodników, w tym trzech, którzy mieli decydować o grze zespołu. Stoper Ignasi Miquel próbował kiedyś zaistnieć w Arsenalu, ale okazało się, że nawet Getafe to dla niego za wysokie progi. U nas będzie miał ostatnią szansę, by cokolwiek w piłce osiągnąć. Aleix Febas i Iván Morante grali m.in. w rezerwach Realu Madryt - ja widziałem ich jako dwie podstawowe „ósemki“ i wiązałem z nimi wielkie nadzieje.

Z klubem pożegnało się trzech graczy, w tym jeden wyjątkowy. Gorka Santamaría strzelał gole w trzeciej, drugiej i najwyższej lidze! Łącznie wystąpił w 96 meczach i zdobył 67 bramek (tylko mecze ligowe: 83 / 61). Jednak coraz częstsze problemy z kontuzjami plus eksplozja formy Carlesa Llario sprawiły, że zdecydowałem się go sprzedać.

Dowód na przestrzeganie zasad kariery:

ROZGRYWKI

Bukmacherzy wciąż typowali, że mój zespół ma najmniejsze szanse na pozostanie w lidze. Wyżej oceniono m.in. wszystkich trzech beniaminków: Getafe, Sporting Gijón i Real Valladolid...

Tymczasem początek sezonu pokazał, że może być zupełnie inaczej! Rozbiliśmy bowiem (na wyjeździe!) Real Valladolid aż 5:1, następnie pokonaliśmy 2:0 Osasunę. A w meczach tych nie mógł grać za kartki (jeszcze z poprzedniego sezonu) kapitan Luismi Sánchez oraz Ignasi Miquel, zakontraktowany dopiero 31 sierpnia. Carles Llario strzelił pięć goli!

Później zespół zaczęła prześladować plaga kontuzji. Najbardziej odczuliśmy fakt, że w październiku „posypał“ się Morante, a w listopadzie Febas. Dwie „ósemki“, które miały decydować o grze...

Na półmetku zajmowaliśmy dwunastą pozycję, mając jednak niewielką stratę do siódmego miejsca, premiowanego startem w Lidze Konferencji.

Na przełomie grudnia i stycznia braliśmy udział w Copa del Rey. Po wyeliminowaniu trzecioligowych Algeciras (3:1) i Don Benito (5:1), przegraliśmy po dogrywce z Betisem (2:3).

Wiosenne boje ligowe toczyły się w ambiwalentnej atmosferze. Z jednej strony ponieśliśmy rekordowo wysoką porażkę, aż 0:7 z Barceloną:

Z drugiej strony potrafiliśmy - zaledwie osiem dni po wspomnianej wyżej klęsce  - rozbić Levante aż 5:1 na wyjeździe, a potem... 17 kwietnia 2024 odnieśliśmy nasz największy sukces w tych rozgrywkach! A może w całej dotychczasowej historii? Pokonaliśmy 2:1 Real Madryt, drużynę, która w tym sezonie zdobyła dublet - mistrzostwo i puchar! Zwycięstwo to oglądało 24 354 widzów, czyli komplet na "świeżo" rozbudowanym stadionie!

Niestety, nieszczególna końcówka sezonu (cztery porażki w pięciu ostatnich meczach) sprawiła, że nie udało się zająć wymarzonego siódmego miejsca. Zabrakło dosłownie punktu! W kończącej rozgrywki potyczce z Realem Sociedad, walczyliśmy nie tylko o awans do Ligi Konferencji. Carles Llario walczył również o sukces indywidualny - tytuł króla strzelców. Rywalem był napastnik gospodarzy, Szwed Alexander Isak. Ostatecznie przegraliśmy 2:4, ale Llario zdobył dwie brami, a Isak tylko jedną! Tym samym obydwaj mieli na koncie po 27 goli, ale Llario grał mniej i to on sięgnął po Trofeo Pichichi.

W Primera División grali:

***

Oto pięciu naszych najlepszych graczy, biorąc pod uwagę noty (minimum 20 meczów od początku we wszystkich oficjalnych rozgrywkach):

STATYSTKI ZAWODNIKÓW